BjordhallenGruba ryba
2piorunów#bojowkapiekarska
Weeeeeekeeend cz1

Mniam!
Kategoria: Hydepark
BjordhallenGruba ryba
2piorunów#bojowkapiekarska
Weeeeeekeeend cz1

Mniam!
CiuplowskiAutorytet
0piorunówTrochę to wszystko słabo funkcjonuje.
Wzdłuż wschodniej granicy Polski (z Białorusią i Ukrainą) wyznaczono strefę ograniczonego ruchu lotniczego, sięgającą od 20 do 50 kilometrów w głąb kraju, w zależności od odcinka, i rozciągającą się od poziomu ziemi do wysokości około 3 kilometrów. Logiczne by było, że wszystko, co w nią wleci ze wschodu, powinno być zwalczane bez konieczności potwierdzania celu w identyfikacji wzrokowej/optoelektronicznej. Tymczasem okazuje się, że i tak trzeba zidentyfikować obiekt wizualnie...
Szwedzcy piloci próbowali przechwycić obiekt, którym był najprawdopodobniej pocisk Ch-101. Jeden z nich zameldował, że to prawdopodobnie pocisk manewrujący. Nie zdołał go jednak zidentyfikować ani wzrokowo, ani przy pomocy systemów optoelektronicznych. Jak tłumaczył gen. Nowak, powodem były "niezwykle trudne warunki atmosferyczne", które panowały wtedy w tym rejonie.
Czyli wychodzi na to, że nocą i przy słabej pogodzie wszystko może sobie swobodnie wlatywać ze wschodu, bo pilot, jak w czasach z początków lotnictwa, musi najpierw rozpoznać cel na własne oczy... CO JEST?!
W dodatku wiadomo było, że mamy sytuację alarmową, bo do polskich granic zbliżają się środki napadu powietrznego wystrzelone przez ruskich.
Jaki zatem jest sens tej strefy, skoro nie spełnia ona podstawowej funkcji? Na kij nam te wszystkie środki rozpoznawcze, jak np. operujący tamtej nocy samolot wczesnego ostrzegania Saab 340? Musieli przecież wiedzieć, z dużym wyprzedzeniem, co dokładnie nadlatuje, bo przecież nie pierwszy raz, takie sygnatury mieli na radarze.
Kompletnie nie pojmuję, jak to ma funkcjonować i kiedy mieliby podjąć decyzję o "naciśnięciu spustu". Po drugiej, trzeciej fali, gdy już doszło do uderzenia na konkretne obiekty?
#wojna #silyzbrojne #defekacjarosyjska #ukraina #polska #wiadomoscipolska
WhoresbaneFanatyk
2piorunów
baklazanKosmonauta
1piorunówNowa luka typu „zero-day” w ekranie blokady systemu Windows 11 umożliwia odblokowanie komputerów chronionych funkcją BitLocker za pomocą zaledwie kilku naciśnięć klawiszy – sztuczka z użyciem skrótu Win+U pozwala napastnikowi mającemu fizyczny dostęp do urządzenia na uruchomienie kodu z pamięci USB

ZielczanFanatyk
2piorunówNa piwo bym se poszedł, ale samemu to nie robota, trzeba myśleć nad bielskimhejtopiwem w niedalekiej przyszłości
Znam taką Agatkę, z Kętów;) agieatekaa
vrkrGruba ryba
3piorunów
Byle nie krzyżować strumieni.
Dom_PerignonFenomen
0piorunówŻołnierz Karol S., który oddał strzały ostrzegawcze w kierunku migrantów próbujących nielegalnie przekroczyć granicę Polski z Białorusią, może być ponownie sądzony. Sąd drugiej instancji uchylił wcześniejszy wyrok uniewinniający. #wiadomoscipolska #polska

xniorvoxFanatyk
0piorunówShivaaFanatyk
8piorunów
vrkrGruba ryba
6piorunów
Dom_PerignonFenomen
0piorunówOstatnim razem, gdy doszlo do naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej zadałem tutaj pytanie:
Czy poza lamentowaniem że ruscy naruszyli naszą przestrzeń powietrzną bądź zrzucili na nasz terytorium jakiś dron, nasz rząd coś w tej sprawie robi?
Czy wyciągnie jakieś konsekwencje z tego zdarzenia i ma gotowy plan na bardziej odpowednią reakcję niż płacz w intrernecie?
Jak widać odpowiedź na te pytania przyszla wlaśnie dzisiaj.
#polityka #rosja #polska #ukraina
alaMAkotaGURU
12piorunówKoń skacze przez "okno" zrobione przez żołnierzy 5. Batalionu Artylerii Konnej. Kraków, Polska, lata 30. XX wieku.
Cóż, wiemy, kto wyciągnął najkrótszą słomkę...
#polska #historia #ciekawostkihistoryczne #fotografia #wojskopolskie

@alaMAkota Zapewne dobrze znali tego konia i mieli do niego zaufanie, że czysto skoczy. Ale i tak cojones de ferro.
alaMAkotaGURU
14piorunówMiarka się przebrała. Czas uciekać z niegościnnej ziemi.
Rosyjskie media społecznościowe są zalane lamentami z Moskwy, gdzie mieszkańcy uciekają z tymczasowo zajętego Krymu, co oznacza koniec ich małego urlopu okupacyjnego.
https://streamable.com/3od7rj

Na c⁎⁎j przyszli?
DeykunLider
3piorunów#hejto śmieszne gorące

Niech majo
lubiespacFenomen
2piorunówObawiacie się kolejnej rakiety? I być może #wojny
Hmmmmm
24 głosów
I tak w tym stuleciu trzeba ich rozjebać. Najwyżej się zrespawnuję.
Nie boje sie ale traktuje to poważnie
NemrodGURU
22piorunówZawsze miałem łeb do interesów!
#heheszki

@Nemrod praktycznie :grinning:
SolarFenomen
23piorunówEhhh czemu ja się zgodziłem wyjść z piwnicy na piwo z ludźmi z pracy i zaraz się trzeba szykować
A mogłem se leżeć pod kordełką
idź pić piwo i nie marudź 😉
mogłeś
wonszFanatyk
14piorunów@g0r0madska nie wiem jak tobie ale mi wyrywanie zębów pomaga przy pieczeniu :stuck_out_tongue_winking_eye:

ZwalistyInspirator
14piorunówKilka dni temu wrzuciłem tutaj fotkę z całodobowej piekarni, którą odwiedziłem o 3 w nocy. Zaskoczyło mnie pozytywne przyjęcie głupiej fotki w środku nocy po dłuższej przerwie w odwiedzaniu tego serwisu. No to dzisiaj w nocy też tę piekarnię odwiedziłem, ale tym razem miałem o czym myśleć.
TL;DR: Zjebanie i wyrzuty sumienia, echa traumy z dzieciństwa i o jakich po⁎⁎⁎⁎nych rzeczach potrafią do siebie pisać ludzie.
Trigger warning: cierpienie dzieci bez opisywania szczegółów.
Do przyjaciółki wysłałem odpowiedź na maila po OŚMIU miesiącach.
Pisujemy do siebie co jakiś czas, głównie o przeczytanych książkach (czy też w moim przypadku o audiobookach).
Traf chciał, że poruszyła ją powieść "Musimy porozmawiać o Kevinie", która traktuje o krzywdzeniu dzieci (nie chcę tutaj używać słów konkretnych, bo nie wiem jak ten serwis je traktuje) i jej wiadomość o tym nałożyła się na mój swego rodzaju (negatywny) przełom w moim postrzeganiu wydarzeń z dzieciństwa.
Nie chciałem jej zbywać czymś w rodzaju, że to trudny dla mnie temat i nie napisać o co chodzi, bo to byłoby jak olanie jej i jednocześnie zaniepokojenie. Raczej nie miałem nigdy problemu z odpisywaniem jej na każdy temat, chociaż takie najtrudniejsze poruszaliśmy jednak osobiście (kiedyś byliśmy kilka lat w związku).
Napisałem w jej urodziny - genialny k⁎⁎wa pomysł, wiem - ale gdyby nie ta data, to nie wiem, czy kiedykolwiek bym to napisał, może po jakiejś terapii kiedyś. A zrobiłem to w jej urodziny, bo od kilku lat w te dni pisujemy do siebie zawsze i brak wiadomości tego dnia mogłaby odebrać jako zerwanie tej znajomości z mojej strony.
Stwierdziłem, że będę pisał tak, jak czuję, czyli zaczynam od imienia i kropki, bez żadnych wstępów czy życzeń, bo jakbym miał to jeszcze jakoś zmiękczać, to nie wiem jak. “Hej, mam nadzieję, że miewasz się dobrze, a teraz emocjonalny kop w d⁎⁎ę na urodziny ode mnie, gotowa? Zaczynamy! :partying_face:”
W tej wiadomości nie jest nawet napisane, o jakie sytuacje konkretnie chodzi, więc co za problem napisać coś takiego mogłoby się zdawać - otóż no okazało się, że dla mnie spory, zmusiłem się do napisania tego dzień przed wysłaniem i po kiepskiej nocy, następny cały dzień miałem zjebany rozmyślaniem o tym wszystkim. Przeszło mi trochę wieczorem, napisałem drugą część starając się skupić na rzeczach pozytywnych i nawet się udało, druga część ma wydźwięk odwrotny do pierwszej, jest w niej sporo uśmiechniętych emotikonów, w tym roku wydarzyło się u mnie sporo fajnych rzeczy, są też plany na przyszłość, nawet bym powiedział, że takie z ambicjami, druga część jest dłuższa i zawiera w sobie oczywiście życzenia.
W każdym razie po napisaniu i wysłaniu pomyślałem: “obowiązek” wykonany, sprawa załatwiona, teraz niech się dzieje, co chce - trochę tak do tego podchodziłem. Odwrotność tego, co chciałoby się myśleć o pisaniu do kogoś bliskiego, no ale gdybym CHCIAŁ to napisać, to na pewno bym nie zwlekał tak długo.
Traktowałem napisanie tej wiadomości jako przykry obowiązek i nie myślałem, co będzie dalej.
I tu następuje plot twist:
Następnego dnia okazało się, że napisanie tego ma efekt terapeutyczny, poczułem się znacznie lepiej, na niektóre sprawy spojrzałem inaczej, miałem wrażenie, jakby spadł mi z serca ciężar, który od pewnego czasu się tam znajdował. NO KTO BY SIĘ K⁎⁎WA SPODZIEWAŁ, ŻE ZWIERZENIE SIĘ BLISKIEJ OSOBIE MOŻE PRZYNIEŚĆ ULGĘ - każdy poza mną.
Na obronę swojej głupoty napiszę, że w wiadomości tej przecież ani nie opisuję konkretnych sytuacji, ani co konkretnie sobie uświadomiłem, więc jaką to ma wartość terapeutyczną - wydawało mi się, że żadną. Też nie powiedziałbym, że to, co zrozumiałem po tym podkaście było dla mnie traumatyczne, ale c⁎⁎j wie.
To wszystko mam oczywiście nieprzepracowane, ale na razie mam to w d⁎⁎ie, na co dzień mi to nie przeszkadza zauważalnie dla mnie, zepchnięte gdzieś tam w emocjonalne zakamarki, do życia jestem nastawiony raczej pozytywnie, a ten rok był dla mnie do tej pory generalnie spoko, nie wylewam swoich smutków gdzieś w necie (poza tym postem teraz), przeciwnie. Terapię zostawiam sobie na kiedyś.
Myślałem, że po napisaniu tej wiadomości do niej, emocjonalnie wrócę do stanu wcześniejszego, czyli stabilnie i nawet nie szczególnie chujowo, a tymczasem mam turbo wyrzuty sumienia, których nie da się rozchodzić, że musiała tyle czekać i przejmuję się, że zepsułem naszą relację.
Nie sądzę, aby teraz dało się mnie bardziej dobić, ale jak ktoś miałby ochotę spróbować, to śmiało.
PS. Jeśli chodzi o tę książkę “Musimy porozmawiać o Kevinie", to kojarzę mgliście o czym ona jest z tej wiadomości sprzed ośmiu miesięcy, której ponownie czytać nie mam zamiaru, w tym nie mam zamiaru czytać teraz nawet opisu tej książki (blurba). Więc na jej temat nie mam nic do powiedzenia, pomimo tego, że to ona jest przyczyną powstania tej całej sytuacji.

@Zwalisty nie obwiniaj się, nie masz za co mieć wyrzutów sumienia. Każdy ma prawo do swoich trudnych tematów i jakieś wymuszanie drastycznego wyrzucania tego "na już" zazwyczaj nie przynosi niczego dobrego, najwidoczniej potrzebowałeś tych 8 miesięcy, w trakcie których na pewno trochę myślałeś o tym temacie i w ten sposób jakoś tam "przygotowywałeś się" do jego ruszenia
Cieszy, że wspominasz, że w przyszłości zajmiesz się tym tematem i jego przepracowaniem, ale spróbuj do tego podejść raczej szybciej niż później, bo to, że dziś jest w porządku, nie oznacza, że w przyszłości w połączeniu z jakimiś trudniejszymi momentami w życiu może sieknąć. Szkoda się na to narażać (づ•﹏•)づ
@bojowonastawionaowca Dzięki, doceniam, naprawdę. Jednak nie mieć wyrzutów sumienia w tym momencie to jak nie bać się przed operacją w szpitalu, wiadomo, że stresu nie da się wyłączyć w takiej sytuacji (bez farmaceutyków) i ja mam tak samo teraz.
Cieszy, że wspominasz, że w przyszłości zajmiesz się tym tematem i jego przepracowaniem, ale spróbuj do tego podejść raczej szybciej niż później
Na tym załączonym screenie piszę, że chcę o tym powiedzieć, więc najbliższy mój plan jest taki, żeby opowiedzieć o tym na wideo. Ciekawe jaki to przyniesie skutek, jeśli chodzi o moje emocje. Plan mam taki, że będę się nagrywał mając za sobą tablicę suchościeralną, bo będą schematy, a za kadrem będzie ktoś, do kogo będę to mówił, bo muszę mieć do kogo i od kogo się "odbijać" w rozmowie, taki mam sposób bycia.
@Zwalisty jak działa, to warto korzystać :grinning: terapeuta też nie musi być lekiem na całe zło, wszyscy się różnimy i potrzebujemy różnych rzeczy
BoJaProszePaniMamTuPrimaSortaFanatyk
14piorunówCzekałem na ten news
https://media.pzu.pl/pl/informacje-prasowe/szczegoly/tfi-pzu-wprowadza-etf-y-pod-oki
Zaczynają się pojawiać ETF-y skrojone pod OKI. Tutaj WIG140 + MSCI World 75/25 (TER 0,4%) oraz WIG140 + obligacje 60/40 (TER 0,36%).

O fajno fajno
Przyjemnie. WIG140 + MSCI World 75/25 brzmi jak dobry fundusz na część oszczędności.