#animajce

@100mph Też nie wiem ale moje bobasy podczas seansu się raczej nie bały, a co więcej w pierwszej części był "zły i nikczemny krab, co zjadł własną babcię!" to codziennie w drodze do przedszkola muszę puszczać "Błyszczeć" Maleńczuka żeby dziewczyny były zadowolone z podróży -,-
Jak widzę, że dziecko się czegoś boi, ekscytuje albo jest smutne to staram się pogadać i omówić to, co właśnie odczuwa. Nie pamiętam co to była za baja ale trzylatce się spociły oczy - to było coś wzruszającego ze "starych" bajek i ładnie przegadaliśmy co się dzieje + przytulas i było ok. Dzieciaki muszą poznawać nowe emocje, w tym też strach...

@Fen rozumiem, ale jak masz dzieci neuroróżnorodne to i 6 latka może przeżyć coś takiego nieprzyjemnie.
Niestety, ale mój najmłodszy (4 lata) oglądał cały film w słuchawkach wygłuszających a połowę zasłaniał oczy.
Dzisiejsze produkcję są bez sensu przeboćcowujące a fabuła bez sensu (mam na myśli zarówno tę Vajane* jak i Sonica, który był bezsensownie brutalny).

*To tak jak @Oberon napisał miał być serial więc sporo tłumaczy.

@AdelbertVonBimberstein Sonica nie oglądałem, a chciałem. Mówisz że nie warto?

Ja miałem podobną akcje z Raya i ostatni smok. Wszystko ok do czasu pojawienia się tych "drumów" (nie wiem czy dobrze pamiętam). Młoda się przestraszyła, więc siedzieliśmy i w rozmowie wspólnie stwierdziliśmy że zmienimy bajkę. Z kolei na Baby Boss była cała rozbawiona.
Na siłę nie ma co zmuszać bobasy do strachu ale jeżeli jest to stan który w jakiś sposób "akceptują" i dają radę przepracować to nie ma co dramatyzować myślę 😅