Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#autobiografia

Fanatyk

w Dyskusje

23

508+ 1 = 509

Tytuł: Niespokojna muzyka 
Autor: Gordon Matthew Sumner 
Kategoria: autobiografia
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie 
Format: książka papierowa
ISBN: 8308036392
Liczba stron: 400
Ocena: 7/10

”Niespokojna muzyka” to książka, w której Sting przedstawia nam swą drogę przez mękę do osiągnięcia sukcesu. Niezwykle ciekawy facet z wielką energią i niesamowitym samozaparciem.
Muzykę pokochał mniej więcej w 10 roku życia i od tego momentu byli w zasadzie nierozłączni. Zanim stał się gwiazdorem był m.in. urzędnikiem, nauczycielem, knajpowym grajkiem i modelem. Jednak w duszy i głowie mu grała muzyka i to ona układała nuty jego życia tak, by ostatecznie wybrzmieć hymnem chwały i sławy. Konsekwencja, upór ale wydatna i pomoc pierwszej żony znacząco pomogły mu w dojściu na szczyt.

Książkę czyta się bardzo dobrze. Jest przystępna i płynna. Niewolna od gorzkich przemyśleń. Mamy tu swoisty przeplataniec historii z życia prywatnego i zawodowego. Bolesne piętno jakie już w dzieciństwie odcisnęły na Stingu problemy rodzinne (zdrada matki, separacja rodziców) dało o sobie znać w dorosłości. Szczególnie w czasie prób zbudowania harmonijnego związku.
Jednak większość opowieści autor poświęca żmudnej i trudnej drodze na szczyt, który ostatecznie zapewnił jemu i zespołowi The Police utwór Roxanne.

Z tej książki wyłania się obraz inteligentnego, twardo stąpającego po ziemi faceta, choć nie do końca poukładanego emocjonalnie. Sting wytyczył sobie cel i dążył do niego mimo przeciwności, czego ja osobiście mu zazdroszczę, bo najmniejsze trudności mnie zrażają. Z pomocą wielu osób, ale też dzięki nakładowi pracy oraz ogromnemu talentowi i tupetowi udało mu się w końcu odbić i zostać bożyszczem tłumów.
Nonkonformista, pracoholik, uczuciowo i duchowo pogubiony, ale ciągle szukający. Mam nadzieję, że się w końcu odnalazł.
A książkę, jak zdążyliscie zauważyć, polecam

Gruba ryba3

- "nie jestem fanką Stinga"
- czyta wszystkie książki o Stingu

( ͡° ͜ʖ ͡°)

Fanatyk1

@JapyczStasiek lubię biografie znanych osób. Nie trzeba być fanem muzyki artysty, żeby czytać jego biografie ¯\\_( ͡° ͜ʖ ͡°)_/¯ nikt tego nie sprawdza

Fanatyk1

@JapyczStasiek poza tym czy trzeba być fanem Stalina, żeby przeczytać jego biografię? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Pokaż więcej komentarzy (3)

GURU

w Książki

12

Wspomnienia królowej nauki – Skłodowska “O swoim życiu i pracach”

Maria i Piotr. Bez wątpienia najpiękniejsza historia miłosna z nauką w tle. Współczesne społeczeństwo – opanowane cierpką żądzą zbytku i bogactwa – nie rozumie wartości nauki. Nie pojmuje, że ona jest najcenniejszą cząstką naszej moralnej spuścizny. Nie dość zdaje sobie

Osobistość

w Hydepark

4

>Bądź ostrożny, jeśli wychylasz się na elektronicznym forum. Twoje literówki i błędy gramatyczne będą prześladować cię na wieki.
Linus Torvalds, David Diamond, Po prostu dla zabawy. Historia przypadkowej rewolucji.
    

Gruba ryba0

Bożesz Ty mój, jakie to szczęście że nie ma tutaj paliwody.

Osobistość1

Weź mu nie podpowiadaj xD

Pokaż więcej komentarzy (4)

Osobistość

w Książki

0

>Mam pewną teorię na temat sensu życia. W pierwszym rozdziale możemy ją opisać. W ten sposób przyciągniemy uwagę potencjalnych czytelników. Kiedy już się złapią na ten nasz wybieg i kupią książkę, dalsze rozdziały możemy zapełnić przypadkowymi śmieciami.
Linus Torvalds, David Diamond, Po prostu dla zabawy. Historia przypadkowej rewolucji.
      

Mistrz

w Hydepark

13

236 + 1 = 237

Tytuł: Cieszę się, że moja mama umarła

Autor: Jennette McCurdy

Kategoria: Biografia, autobiografia, pamiętnik

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

ISBN: 9788382952704

Liczba stron: 384

Ocena: 8/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5047764/ciesze-sie-ze-moja-mama-umarla

Zachęcona tytułem, tematyką i opiniami sięgnęłam po tę autobiograficzną powieść Jennette McCurdy - jednej z aktorek stacji Nickelodeon, znanej najbardziej z jednej z głównych ról w serialu "iCarly".

W książce autorka opowiada o swojej toksycznej relacji z matką, która zrobiła z niej dziecko-projekt - chciała, aby Jennette spełniła jej wielkie marzenie, czyli została aktorką. Jej kontrolująca matka wpływała na wszystkie aspekty jej życia, kontrolowała ją, wprowadzała głodówki i doprowadziła do zaburzeń odżywiania, pozbawiała ją jakiejkolwiek intymności i prywatności. Toksyczna więź przerodziła się we współzależność pomieszaną z nienawiścią.

Jest to bardzo trudna lektura, przy której co rusz podnosi się ciśnienie i której opis może być silnie triggerujący, dlatego na tym poprzestanę. Jeśli ktoś ma ochotę na ciężką autobiografię osoby poniżej 30 lat, to jest to ta książka.

Prywatny licznik (od początku roku): 21/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

   

Gwiazdor1

Przeczytałam w jeden wieczór, ciężka lektura, bardzo mi było przykro, że ludzie gotują własnym dzieciom taki los. Jak większość z nas nie miałam idealnego dzieciństwa, ale było dalekie od takiego koszmaru.

Mistrz1

@PinkSushi Amen. Towarzyszy mi teraz poczucie "ulgi", że moje dzieciństwo i lata nastoletnie były nieco lepsze od tego, które przeżyła Jennette, ale to z kolei w niczym nie pomaga - bo w jakiś sposób triggeruje mnie to tak samo, jak porównanie, że dzieci w Afryce głodują, a ja nie chcę jeść :clown_face:

Pokaż więcej komentarzy (5)