WujekAlienLider
1piorunów1449 + 1 = 1450
Tytuł: Chemia śmierci
Autor: Simon Beckett
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Czarna owca
Format: audiobook
Liczba stron: 368
Ocena: 9/10
Reread jednego z moich ulubionych kryminałów.
Audioteka traci prawa do serii z Davidem Hunterem, więc mam jeszcze 11 dni na przesłuchanie wszystkich 6 tomów.
Wkleję Wam recenzję z pierwszego podejścia, a później dołożę to, co zauważyłem czytając ją po raz kolejny.
Bardzo żałuję, że sięgnąłem po tą książkę dopiero teraz, a zdecydowanie warto ją było przeczytać.
Bohaterem jest David Hunter, który w przeszłości był antropologiem sądowym, ale po śmierci żony i córki, chcąc odpocząć od zgiełku wielkiego miasta, wyprowadził się do Manham. Poznajemy go w momencie rozmowy o pracę, gdy stara się o posadę lekarza rodzinnego.
Davidowi nie uda się zbyt szybko uciec od przeszłości, bo niedługo później w miasteczku znalezione zostają zwłoki, co więcej, zwłoki w zaawansowanym stadium rozkładu. Policja szybko orientuje się, że David, wykorzystując swoje wieloletnie doświadczenie, może im pomóc w rozwiązaniu zagadki pierwszej i kolejnych bardzo nietypowych śmierci.
Bardzo ciekawym zabiegiem jest prowadzenie czytelnika jak po sznurku w kierunku kolejnych ofiar, poznajemy te osoby dużo lepiej niż pozostałych mieszkańców miasteczka. A później sznurek się urywa i zostajemy z zagadką sami, a rozwiązanie wcale nie będzie takie oczywiste i łatwe, za co autorowi należy się ogromny plus.
Policja nie jest tu pokazana ani jako banda superbohaterów, ani banda idiotów, a protagonista nie jest nieomylny i popełnia błędy, które mają wpływ na przebieg historii.
Świetny kryminał, którego głównym bohaterem w końcu nie jest detektyw, aspirujący detektyw czy policjant, co wnosi wiele świeżości. Książka polecana wielokrotnie, ale jakoś nigdy wcześniej nie miałem ochoty jej przeczytać, co zmieniło się po wyjściu nowego wydania w dużo ciekawszej i przyciągającej oko okładce.
Jak do tej pory mój najlepszy kryminał, który zepchnął z pierwszych miejsc "Lontano", "I nie było już nikogo", wszystkie opowiadania z Sherlockiem Holmesem (pisane przez Conan Doyle'a, Horowitza oraz innych autorów) i trylogię z Igorem Brudnym.
To co się zmieniło czytając ją 5 lat później?
Tym razem mogłem się bardziej skupić na tym, co się dzieje w miasteczku, jak odnoszą się do siebie bohaterowei. Nie musiałem się już skupiac na tym kto zabił, bo to mniej więcej pamiętałem.
Kolejne podejście dało mi tez więcej "czasu" na analizę zachowań głownego bohatera pod presją czasu i zagrożenia, co zupełnie mi wcześniej umknęło.
Dwa tomy już za mną, za chwilę wrzucę recenzję 2 tomu i biorę się za 3.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz




















