nbzwdsdzbcpsGURU

1234 + 1 = 1235

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 8

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

W tym tomie kończymy wątek gry o życie i przyszłość Shibe, oskarżonego o morderstwo swojego ojca. Poznamy lepiej Tenjiego i to jak rozwiązuje problemy na własną rękę. Najważniejszym wydarzeniem jest jednak przejście do poziomu gier "dla dorosłych". Większy zysk, wyższe ryzyko, ale przeciwnicy powinni też być trudniejsi. Pojawiają się również przeciwnicy znani z poprzednich gier między innymi brutalny Kuroki czy geniusz Kei Shinomiya, który wylądował na okładce tego tomu.

Krótki opis tomu.

Tenji nie był w stanie wykorzystać zakochanej w nim dziewczyny, co komplikuje plan. Próbuje zrobić, co w jego mocy, by samodzielnie zdobyć pieniądze od innych. Moim zdaniem zyskuje w oczach klasy przyznając się do wszystkiego i obiecuje poświęcić własną przyszłość, by zwrócić im dług. Ta którą próbował wcześniej oszukać jako najbardziej zaufana w klasie podejmuje decyzję w trosce o kolegów z klasy nie popierając prośby Tenjiego. Przyznał się przecież do tego, że ich wcześniej okradł.

Podczas odczytania wyroku, w ostatniej chwili Yuuichi wraz z Kokorogi zdobyli pieniądze od kolegów. Główny bohater wykorzystał wdzięki koleżanki, by sprowokować nauczyciela do złamania prawa. Gdy pojawił się na tle roznegliżowanej uczennicy, Yuuichi zrobił mu zdjęcia i wymusił współpracę w zescamowaniu pozostałych. Pieniądze, które Yuuichi wcześniej ukradł Kurokiemu, zostały wykorzystane do wyrównania kwoty z jakiej ich okradli. Żeby wygrać, musiał zabrać konkretne pieniądze od konkretnych ludzi, ale po wszystkim nie musiał niszczyć życia nauczycielowi co przyjaciele docenili.

Mają okazję porozmawiać o wszystkim co się zdarzyło. Upewniają się, że Sawaragi w trakcie drugiej gry kłamała o swoim długu. Shibe mówi, że dziewczyna ma dużą bliznę na całym torsie, o czym jej ojciec na pewno wie i uważa go za przerażającego i podejrzanego człowieka, który coś wie o samej grze. Niestety nie można tego zweryfikować na pewno ponieważ przez nowy dług w wysokości 500 mln jenów, ich mniejsze zadłużenia zostały usunięte. Po krótkiej wymianie zdań wszyscy przyjaciele zgadzają się wziąć udział w grze dla dorosłych.

Rozpoczyna się pierwsza gra dla dorosłych. Potencjalni zawodnicy mają się lepiej poznać na bankiecie. Czwórka przyjaciół dzieli się na dwie pary. Shibe i Yuuichi rozmawiają i poznają innych, podczas gdy Tenji i Kokorogi starają się trzymać na uboczu. Po przebudzeniu następnego dnia bohaterowie odkrywają, że znajdują się w więzieniu. Nie ma tam jednak wszystkich osób z przyjęcia, a z czwórki przyjaciół obecni są tylko Yuuichi i Shibe. W grze pojawiają się za to znajomi z poprzednich gier. Kuroki, który na pewno jest pełny nienawiści względem głównego bohatera po tym jak go poniżył i okradł. Kei Shinomiya, który był prawdziwym przywódcą drużyny koszykarzy i wiemy po prostu, że bardzo cieszy się na ponowne spotkanie. Z postaci pobocznych dołącza do nich również służąca z domu Shibe.

Dostajemy informacje o zasadach nowej gry. Uczestnicy muszą odsiedzieć 20 lat, ale wyrok można skrócić, układając kostki domino. 12 osób zamkniętych w więzieniu musi ułożyć 120 tysięcy kostek domina. Jeśli im się to uda, każdy ze zwycięzców otrzyma 100 mln jenów. Istnieje również inny sposób skończenia gry, należy znaleźć klucz ukryty gdzieś w więzieniu. W dni gdy strażnicy mają wolne, posiadacz klucza może opuścić więzienie i zdobyć 200 mln jenów. Wtedy jednak każdy, kto zostanie w środku, otrzyma dodatkowy dług w wysokości 400 mln jenów. Z powodu klucza wprowadzono możliwość głosowania, w którym większość może wyrzucić z gry jedną osobę. Są pouczeni by skupili się na szukaniu kogoś kto może planować ucieczkę dzięki czemu nie dostaną dodatkowego długu.

Pierwszego dnia wszyscy uczestnicy decydują się układać kostki, szacując, że ułożenie wszystkich zajmie im mniej niż 10 dni. Następnego dnia wszystkie kostki zostały przewrócone na czym tom się kończy.

Moje przemyślenia na koniec tomu.

Otrzymujemy dużo poszlak i pośrednich dowodów na to, że Sawaragi kłamała w drugiej grze. Zniknęła, nie ma szans nic wytłumaczyć, nie widzimy co się z nią dzieje przez co jest na pewno najbardziej tajemniczą z przyjaciół. Shibe, po swoich wypowiedziach, nadal sprawia wrażenie głupka i prostaka, przez co trudno mi mu współczuć. Nie zapominajmy, że chciał wykorzystać swoją przyjaciółkę. Tenji robi zdecydowanie lepsze wrażenie i wygląda na najbardziej godną zaufania osobę z paczki. Kokorogi musiała w poprzedniej grze się obnażyć, by wrobić nauczyciela. Jestem ciekaw, ile w tym jej własnej inicjatywy, zwłaszcza w porównaniu jak zachowywała się podczas porwania bo to było strasznie podejrzane. Dobrze, że pojawiają się postacie jakie znamy także ciekawy jestem jak Kuroki i Kei zareagują gdy już wiedzą jak przerażający potrafi być Yuuichi.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

Wybór jest prosty.

#nocnazmiana #listaobecnosci

1230 + 1 = 1231

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 7

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

Poprzednie tomy zostały zaadaptowane jako anime, także w tym momencie zaczynamy dalszą część historii. Opowiada on o czwartej oficjalnej grze gdzie gramy o wolność oskarżonego o morderstwo własnego ojca Shibe. By wygrać Tenji i Kokorogi muszą zebrać pieniądze od swojej klasy, które dostali jako zadośćuczynienie po poprzedniej kradzieży. Cała klasa została poinformowana o wszelkich zarzutach wobec oskarżonego.

Autor bawi się emocjami czytelnika oraz bohaterów bo z każdym nowym faktem, zeznaniem świadków zaczynamy się zastanawiać nie jak go ratować tylko czy warto to robić? Główny bohater leży w szpitalu po ostatnich wydarzeniach gdzie od administratorki dowiaduje się tropu na temat szefa organizacji i dostaje potwierdzenie, że mają u siebie prawdziwego zdrajcę. Jest nad czym myśleć by się zastanowić nad tym czego się dowiedzieliśmy.

Krótki opis tomu.

Tenji i Kokorogi są sceptyczni wobec oskarżeń o gwałt, ale po zeznaniach pomocy domowej jego rodziny nabieramy raczej pewności, że chciał wykorzystać poczucie winy Sawaragi. Ona przyszła go za coś przeprosić, o czym dowiadujemy się z fragmentów rozmowy podsłuchanej przez świadka. Podoba mi się, że widać wahanie bohaterów, a dalej jest jeszcze gorzej. Pojawiają się kolejni świadkowie. Jeden opowiada o ogromnych długach jego rodziny, a drugi o tym, że dostał od niego dużą sumę pieniędzy, by jego młodsza siostra usunęła ciążę. Nawet jeśli uda się uratować przyjaciela, to wszyscy podzielą się długiem, który odziedziczył po swoim ojcu, czyli 500 mln jenów (ponad 12 mln złotych).

W międzyczasie widzimy rozmowę administratorki z Yuuichim w szpitalu, od której dowiadujemy się ważnych informacji. Administratorka zdradza, że szefowi gry nie chodzi o pieniądze, oraz ostrzega chłopaka przed "prawdziwym zdrajcą". Yuuichiemu udaje się nawet zadzwonić do Tenjiego dzięki czemu szybko rozpoznaje, że jeden ze świadków kłamie, ale zanim zdąży powiedzieć, o kogo chodzi, połączenie zostaje przerwane. Udało mu się jedynie poprosić, by Tenji zwrócił uwagę na to, co razem przeżyli i będzie dla niego jasne, który ze świadków kłamie.

Widać, że ta sprawa zajmuje dwójce przyjaciół sporo czasu i Tenji odkrywa kto kłamał. Musiało tak być bo główny bohater nazwał go kimś znacznie inteligentniejszym od siebie co ma sens bo on ma bardzo wysoką emocjonalną inteligencję, a nie to co z reguły określamy IQ. Dzięki oczyszczenia Shibe z jednego z zarzutów koledzy z klasy również dostają taką informację co nie wygrywa gry ale przynajmniej daje im powód, dla którego mają go ratować. Mamy również krótką rozmowę głównego bohatera ze swoim poprzednim oprawcą, Kurokim, którym Yuuichi łatwo manipuluje. Dowiaduje się od niego, gdzie ukryto pieniądze za porwanie, oraz tego, że wynajęła go kobieta.

Yuuichiemu udaje się wrócić ze szpitala, choć nadal jest z nim źle. Z opisu wiemy, że rany powodują u ból, od którego można zemdleć, ale zupełnie nic po nim nie widać. Bohaterowie dochodzą do wniosku, że najlepiej będzie "zescamować" klasę na lewe konto bankowe, dlatego Yuuichi proponuje Tenjiemu wykorzystanie zakochanej w nim koleżanki. Okazuje się, że główny bohater tak dokładnie przyglądał się każdemu z nich, że zaczyna on budzić strach u pozostałych. Tenjiemu nie jest łatwo się na to zgodzić, ale wie, jaka jest stawka, dlatego kontynuuje plan. Gdy dziewczyna zgadza się mu pomóc, łapią go jednak wyrzuty sumienia. Widzi kogoś, kto bezgranicznie mu ufa, tak jak on kiedyś ufał swoim przyjaciołom, którzy później zrzucili na niego długi. Chłopak nie wytrzymuje presji, przyznaje się dziewczynie i prosi, by tego dla niego nie robiła.

Moje przemyślenia.

Można zacząć się zastanawiać, kto jest szefem gry. Jeśli nie chodzi mu o pieniądze, to moim zdaniem najczęstszą motywacją jest władza, miłość lub zemsta. Wydaje mi się, że w samej tej grze ma się już sporo władzy nad ludźmi biorącymi w niej udział, dlatego skłaniam się ku dwóm pozostałym opcjom.

Ciekawa jest również kwestia prawdziwego zdrajcy. Yuuichi jak do tej pory złamał dla Tenjiego swój własny palec, by wypaść przed nim lepiej w trzeciej grze. W grze z Kurokim wziął na siebie cały ból od Kokorogi, nawet wtedy, gdy jej "karą" miałby być jedynie wstyd ze stania nago przed obcymi. Prosił Tenjiego o przeproszenie pozostałych przyjaciół za wciągnięcie ich do gry oraz zmusił go do obietnicy ochrony Shibe bez względu na wszystko. Na pewno jest przerażającym manipulatorem, który dokładnie obserwuje każdego, co nie jest zbyt komfortowe, ale jak dla mnie wygląda na to, że z jakiegoś powodu to przyjaciele są dla niego najważniejsi.

Zakładam również, że Tenji odpada z grona podejrzanych, bo administratorka podkreśliła obecność "prawdziwego zdrajcy", a jedyną osobą, którą do tej pory mieliśmy za zdrajcę, był właśnie on. Sam ten komentarz, moim zdaniem, w pełni go wykreśla. Poza tym to ktoś, kto przeżył już trudne chwile w trzeciej grze i nie dał się złamać.

Zostają Kokorogi, Shibe i Sawaragi. Tutaj niewiadomą jest to, za co przepraszała Sawaragi. Shibe sprawia wrażenie nie tylko głupiego, ale i bardzo płytkiego człowieka, który jest w stanie tak potraktować swoją przyjaciółkę ze względu na pociąg fizyczny (otwarcie mówił, że wybaczy jej, jak się z nim prześpi). Kokorogi za to wzbudziła moje podejrzenia w poprzedniej, udawanej grze. Nie potrafię zrozumieć, jak można nie zgłosić się samemu na poniżenie, by ratować przyjaciela przed ogromnym bólem i potencjalnym kalectwem. Pewnie w podobnym przypadku zrobiłbym to bez wahania nawet dla kogoś nieznajomego. Jak dla mnie, informacje od Kurokiego o jego zleceniodawcy mogą świadczyć o tym, że zdrajcą, którego szukamy, jest albo Sawaragi, albo Kokorogi no chyba, że to jest jeszcze jakaś inna kobieta jakiej nie znamy. Tę pierwszą widzimy jednak na tyle rzadko, że nie mam punktu zaczepienia, by jakkolwiek ją bardziej podejrzewać lub oczyścić z zarzutów.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

#piatek #pracbaza #memy #memyanime #memyzniebieskiminapisami

1221 + 1 = 1222

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 6

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

Jeśli jeszcze, ktoś miał wątpliwości to w tym tomie widać jak główny bohater potrafi być przerażający i to podczas gry w zmodyfikowane kamień, papier, nożyce. Jedno jest pewne, że po dotychczasowych rozdziałach, w nic bym z nim nie zagrał. Podoba mi się taki styl bohatera, który nie jest przerażający bo jest stereotypowym geniuszem z wybujałym ego tylko ma swoje inne cechy specjalne.

Krótki opis fabuły z tomu.

Shibe zostaje aresztowany i oskarżony o morderstwo ojca. Yuuichi i Tenji próbują wymyślić plan, jednak dostają telefon z informacją, że Kokorogi została porwana. Porywacze organizują grę, jeśli głównego bohatera nie będzie to będą ją torturować, jeśli przyjdzie to może przyjąć jej ból na siebie. Yuuichi po krótkiej rozmowie z Tenjim idzie na miejsce spotkania. Organizatorem gry jest Kuroki, który za plecami ma cały swój gang, a sama gra nie przypomina tych jakie mieli do tej pory. Jego celem jest udowodnienie, że słabsi wygrywają z silnymi bo ich żałosne zachowanie powoduje współczucie silnych.

W każdej rundzie oferuje mniejszy ból dla porwanej i większy dla naszego bohatera. Kokorogi ma przyjąć jedno uderzenie, a Yuuichi trzy. Przerażona nie jest w stanie zdecydować i pozwala mu się poświęcić ale obiecuje przyjąć ból w kolejnej rundzie za niego. Okazuje się, że tym razem będą wyrywane paznokcie. Gdy Kuroki próbuje wyrwać jej paznokieć ona płacząc prosi Yuuichiego o przejęcie kary i wyrywa mu aż trzy. Ostatnia runda jest jeszcze bardziej niesprawiedliwa. Dziewczyna ma zatańczyć nago przed gangiem albo główny bohater ma mieć trzy razy przebitą dłoń nożem. Dziewczyna nadal nie jest w stanie zdecydować i prosi go o decyzję, a on bez zastanowienia bierze to znowu na siebie. Po zakończeniu gry Kokorogi bardzo go przeprasza, obiecuje, że nie będzie się go już bała mimo jego przeszłości. Mógł być kiedyś złym człowiekiem ale dla niej jest dobry i zamierza go tak traktować.

Mimo, że ta gra się skończyła to widzimy Yuuichiego, który proponuje dodatkową grę Kurokiemu. Jeśli wygra z nim dostanie dużą nagrodę pieniężna dla siebie oraz mniejsze dla każdego z jego gangu. Gra to kamień, papier, ucięte palce. Jeśli przegra i wystawi kamień to nic nie straci, jeśli pokaże nożyce to straci dwa palce, a jeśli papier straci wszystkie pięć.

Bardzo dobrze widać jak dobrze manipuluje on przeciwnikiem i jego myślami. Pokazuje mu swoją zabandażowaną, okaleczoną dłoń mówiąc, że może wyrzucić nią tylko kamień i papier oraz, że w tej grze nie użyje papieru. Pewny siebie przeciwnik wybiera papier, a Yuuichi używa drugiej ręki, którą pokazuje nożyce. Przegrany próbuje się wycofać ale pojawiają się prawdziwi administratorzy jakich ściągnął Tenji i przytrzymują go. Swoim zachowaniem traci kompletnie szacunek całego swojego gangu po jednej z najprostszych gier.

Główny bohater mdleje zanim jest w stanie uciąć jakikolwiek palec i trafia do szpitala na operację. Administracja nie zamierza na niego czekać. Dlatego w tej grze zagra tylko Tenji oraz Kokorogi, mają uratować oskarżonego o morderstwo Shibe. Jedyne co trzeba zrobić to zebrać pieniądze od kolegów ze szkoły, których wcześniej okradli i trzeba dostać konkretnie te pieniądze jakie otrzymali w zwrocie. Na koniec tomu dowiadujemy się również czemu zniknęła Sawaragi. Przyjaciółka odwiedziła Shibe, którego chciała pocieszyć po drugiej grze, a ten rzucił się na nią i próbował ją zgwałcić.

Moje wnioski po tym tomie.

Kokorogi w tym tomie stała się tak podejrzana jak nikt. Nie potrafię sobie wyobrazić, by ktokolwiek z minimum empatii nie wybrał poniżenia samego siebie w celu oszczędzenia przyjaciela przed ogromnym bólem i potencjalnym kalectwem. Widzę dwie opcje albo autor dał ciała albo ona rzeczywiście nie ma w sobie empatii.

Tenjiego czeka trudna gra, obiecał on głównemu, że zrobi wszystko by uratować Shibe. Oskarżenia odnośnie Shibe i jego próby gwałtu na Sawaragi zniechęcają mnie by mu pomagać ale obiecał jednak Yuuichiemu, który bez mrugnięcia okiem dla nich robił wiele rzeczy. Mam nadzieję, że dowiemy się jak było na prawdę i czy to nie jest jakaś manipulacja administracji by jeszcze zniechęcić ich do pomocy.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

Dzisiaj kolejna ciekawostka prosto z mema. Myślę, że większość z nas kojarzy chińską kampanię walki z czterema plagami (jedną z nich były wróble) i wie, jak tragicznie skończyło się to dla zwykłych ludzi. Tutaj będzie walka z innymi ptakami i na szczęście bez podobnych skutków.

Ten mem nawiązuje do "wojny z emu" z 1932 roku. Australia użyła wojska by rozprawić się z plagą tych ptaków (około 20 tysięcy) niszczących uprawy. Wysłano żołnierzy uzbrojonych w ciężkie karabiny maszynowe, by zredukować ich liczebność. Okazało się jednak, że to, co miało być proste w teorii takie nie było.

Przede wszystkim gęste pióra i gruba skóra sprawiały, że część pocisków nie była śmiertelna. Poza tym są szybkie i potrafią biec z prędkością około 50 km/h gdzie ich nieprzewidywalne ruchy sprawiają, że są trudnym celem. Ptaki po usłyszeniu wystrzału rozbiegały się i dzieliły na grupki, co uniemożliwiało ostrzał dużego stada.

Po około miesiącu działań podzielonych na dwie fazy udało się zabić około tysiąca sztuk. Pierwsza faza trwająca prawie tydzień skończyła się ze względu na słabe rezultaty oraz wyśmiewanie pomysłu przez dziennikarzy. Spróbowali jednak i drugi raz przez kilka tygodni gdzie jednak wydano jeszcze więcej pieniędzy, a końcowy efekt był bardzo słaby. Finalnie wpadli na bardziej skuteczne rozwiązania jak odpowiednie ogrodzenia czy nagrody dla rolników za samodzielny odstrzał tych ptaków.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #ciekawostki #memyzniebieskiminapisami

Nocna lista obecności. Czy to już postmemizm?

#nocnazmiana #listaobecnosci #memy #memyanime

Robi się późno, czas zamknąć stragan z memami.

#memy #memyanime #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami

Za długo dzisiaj byłem w pracy i muszę odreagować memami.

#memy #humorobrazkowy #humorinformatykow #memyanime #memyzniebieskiminapisami

Lubię gdy memy czasami niosą ze sobą wiedzę na tematy historyczne lub pozwalają nam poznać jakąś ciekawostkę. Czasami jednak odrobinę wyolbrzymiają rzeczywistość.

Do 1979 roku w Szwecji homoseksualizm był określany jako choroba psychiczna. Z tego powodu część aktywistów działających na rzecz osób LGBT postanowiło wykorzystać to do otrzymania zwolnień lekarskich. Realnie tylko mała grupa ludzi dostała zasiłek chorobowy z powodu swojej orientacji. Dzięki dalszym protestom z okupowaniem siedziby ichniejszego "NFZ" jako pierwszy kraj na świecie wykreślili homoseksualizm z rejestru chorób jeszcze w tym samym roku.

U nas zmieniło się to dopiero w 1990 ze względu na nowe wytyczne WHO.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #ciekawostki #memyzniebieskiminapisami

#memy #humorinformatykow #memyanime #memyzniebieskiminapisami

Dobrze, że ktoś dba tutaj o porządek dla nas wszystkich.

#justhejtothings #owcacontent #memy #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami #memyanime

Wizyty w biurze stały się jeszcze gorsze. RIP.

#hejto #memy #humorobrazkowy #pracbaza #memyzniebieskiminapisami

Gdy w kalendarzu masz więcej spotkań niż czasu na pracę.

#memy #humorobrazkowy #memyanime #charlotte #pracbaza #memyzniebieskiminapisami

1214 + 1 = 1215

Tytuł: Tomodachi Game. Tom 5

Autor: Mikoto Yamaguchi

Kategoria: manga

Format: ebook

Ocena: 8/10

W tym tomie lepiej poznajemy głównego bohatera i widać jak dobrze potrafi balansować między tym co robi, a tym co pokazuje innym. Dostajemy tutaj finał gry w chowanego (dobra gra, dużo się działo) oraz trochę więcej informacji co stało się z pozostałymi przyjaciółmi po poprzedniej grze. Na koniec znowu otwieramy cliffhanger. Bardzo na plus, że akcja nie dzieje się tylko tam gdzie jest główny bohater ale również pozostałe postacie nie siedzą z założonymi rękami tylko mają swoje cele i zmartwienia.

Krótki opis fabuły z tomu.

Po zepchnięciu Marii z klifu udało mu się uciec i spotkać Tenjiego na skraju omdlenia, którego ratuje Yuuichi przynosząc mu zapasy. Główny bohater tłumaczy jak mu się to udało i czego przez te dni szukał w ich zespole, a raczej kogo. Szukał najmilszej osoby w przeciwnym zespole, kogoś kto nie byłby w stanie zostawić kogoś na śmierć i był to Hyakutarou.

Po powrocie do pozostałych graczy dalej prowokuje przeciwników szarpiąc i tuląc Marię wyciągając nogi na stół. Wychodzi na to, że agresja jest niedozwolona tylko przeciwko drugiemu zespołowi. Hyakutarou po konsultacji z kapitanem decyduje się zmienić strony by stanąć w obronie dziewczyny co jednak kończy się jego szybkim unieruchomieniem i związaniem przez głównego bohater. Pomimo gróźb potencjalnych tortur odkrywa, że nie da rady go złamać i wydobyć kryjówki bo on jej nie zna. W tym momencie Yuuichi zdaje sobie sprawę, że kto inny jest prawdziwym kapitanem zespołu i nie jest to ten sam kapitan koszykówki który się ukrywa, a geniusz Kei Shinomiya. Wielki kapitan jest tylko fasadą przez którą przekazuje on swoje polecenia. Podczas krótkiej rozmowy telefonicznej między nimi Kei deklaruje swoje zwycięstwo bo wie, że nie może odejść na krok od związanego zawodnika. Jeśli go zostawi i uda mu się uwolnić to uderzy kogokolwiek by zdyskwalifikować jego zespół.

Chwilę później Kei namawia Marię do zdrady obiecując jej satysfakcjonujący widok pokonanego Yuuichiego, na który przystaje. Ona dzwoni do głównego bohatera i wyciąga lokalizacje Tenjiego, którą wyjawia przechodząc do drugiego zespołu. Dzięki nowej informacji Kei znajduje przeciwnika, a gra się kończy. Przy ogłoszeniu wyników okazuje się, że wygrała jednak drużyna Yuuichiego, a wygrali dlatego, że ukrywający się kapitan zespołu koszykówki poddał się.

Otrzymujemy wytłumaczenie tego plot twista. Gdy załamany główny został sam na sam z Hyakutarou od razu się uspokoił i zadzwonił do ukrywającego się przeciwnika. Domagał się od niego poddania bo inaczej przekreśli karierę koszykarską przyjaciela łamiąc mu palce. Po odliczeniu do dziesięciu usłyszał przez telefon trzask łamiącej kości co spowodowało jego natychmiastowe poddanie się. Sam miał kontuzję i dobrze zna ten dźwięk, a poza tym to jego długi próbuje spłacić cała drużyna. Podczas ogłoszenia wyników wściekły chowający się z drużyny koszykarzy rzucił się na Yuuichiego i uderzył go kilka razy ale w trakcie Hyakutarou go powstrzymał bo przekonał go łamiąc własny palec.

Tenji jest pozytywnie zaskoczony, mimo że grał nieczysto to nie zniszczył więzi przyjaciół. Widać jednak myśli Yuuichiego, który gdyby przeciwnik zwlekał chwilę dłużej to połamałby mu wszystkie palce. Zastanawia się czy gdyby tylko znał jego myśli to czy nadal miałby go za dobrego człowieka przyjaciela. Po tej grze mają przerwę i mogą wrócić do domów dlatego odwiedzają również szkołę by zobaczyć co dzieje się z resztą. Spotykają tam Kokorogi, która mówi o nienawiści jaka wylała się na brakującą dwójkę, którą wszyscy mają za złodziei. Dowiadujemy się, że to Sawaragi upierała się, żeby pieniądze były zbierane w gotówce, a nie przelewem. Postanowili odwiedzić Shibe ale pod jego domem był tłum gapiów, a detektyw (ojciec Sawaragi) wyprowadzał właśnie skutego i brudnego od krwi przyjaciela swojej córki. Okazuje się, że ojca Shibe zamordowano, a podejrzany o to jest jego syn.

Przemyślenia po przeczytanym tomie, głównie odnośnie każdego z przyjaciół.

Najciekawsze w tym tomie jest w sumie to, że mimo bezwzględności Yuuichi wykazał się ludzkimi odruchami i złamał sobie palec by nie wypaść źle przed Tenjim. Wszystko mimo jego wewnętrznego monologu, który wskazuje, że nie ma hamulców ale z jakiegoś powodu dla swojego przyjaciela zadał sobie dodatkowy trud. Widać też troskę gdy rozmawia z Kokorogi żeby utrzymać dystans od kiedy zaczęła się go bać. Nie wygląda to na udawane i jasno widać, że wysoko ceni swoich przyjaciół. Dowiadujemy się więcej o samej kradzieży gdzie sama Sawaragi naciskała na to by zbierać je w gotówce. Musiał być ku temu jakiś powód jakiego jeszcze nie znamy ale to rzeczywiście bardzo podejrzane. Poza tym jej ojciec aresztował Shibe co rzeczywiście może wskazywać na ich powiązanie z samą grą. Sam Shibe był widoczny przez chwilę ale śmierć ojca i oskarżenia o morderstwo to duża zmiana jak dla kogoś kto wyglądał jak naiwny bogacz. Trudno ocenić czy jest winny ale z jakiegoś powodu jest brudny od krwi. Kokorogi w sumie była tutaj znowu bezradna i niezbyt się pokazała to trudno napisać coś nowego, widać, że jakoś się trochę bardziej oswaja z myślą by stać bliżej Yuuichiego. Gdy grali wspólnie to informacja o tym, że jest mordercą sprawiła, że zaczęła trzymać od niego dystans.

#bookmeter #manga #komiksy #tomodachigame

To już teraz.

#niedzielawieczur #memy

#memy #humorobrazkowy #memyzniebieskiminapisami

#memy #memyanime #memyzniebieskiminapisami #piracidrogowi #jojosbizzareadventure

Więcej tagów nie pamiętam.

#memy #anime #memyanime #hunterxhunter #pdk #doslownememy #memyzniebieskiminapisami

Zaczynamy nocną.

#nocnazmiana #memy #listaobecnosci #memyzniebieskiminapisami