#dracula

Nowy "Nosferatu" odhaczony i werdykt jest taki, że zdecydowanie warto było poświęcić czas na obejrzenie tego filmidła. Fajny klimacik, mroczna atmosferka no i mój ukochany(no homo) Willem Dafoe. Jedyny mały zgrzyt miałem z przedstawieniem wampirzego złodupca, współczesne produkcje przyzwyczaiły mnie do ładnych chłoptasiów o ostrych ząbkach, tak więc wąsaty Janusz z Karpat był dla mnie czymś niezwykłym, no ale taka była wizja twórcy i trzeba ją zaakceptować. Ogólnie polecam, film to takie mocne 7/10. Swoją drogą muszę w końcu się zabrać za książkę Brama Stokera, bo trochę wstyd nie znać klasyki, na podstawie której powstały filmowe wersje.

#necrobook #dracula #nosferatu #pseudorecenzja

#film #kino #dracula

Polecam Renfielda. Krwawość (jest takie słowo? :smiley: ) bez obrzydzania i zabawność (takiego raczej nie ma :grinning: ) bez wywoływania poczucia zażenowania.

Naprawdę dawno nie obejrzałem filmu, w którym nic mi nie zepsuło przyjemności oglądania*. Jasne, że gra jakimiś kliszami, ale to chyba oczywiste, że taki będzie film o wampirze. Na dodatek wcale temat Draculi nie jest spłycony, jest nawet zaskakująco pogłębiony (oczywiście nie spodziewajcie się jakiejś ultrapsychologii 😉 ).

Ludzie latają, głowy odpadają, ale wszystko jest trzymane w ryzach świata przedstawionego, nie ma ani jednego momentu "a to skąd się wzięło? dlaczego?" - a zwykle takie momenty psują (MI) filmy.

Dodatkowo ani za długi, ani za krótki.

*jest jedna scena na końcu, przy której się skrzywiłem (pewnie zasugerowana przez producentów :grinning: ), że po co to, ale uratowana tekstem o odwidzeniu i odwiedzeniu (nie wiem, czy tak przetłumaczyli po polsku, ale powinni 😉 )