Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#historia

GURU

w Ciekawostki

11piorunów

"Studia nad dzieciństwem i totalitaryzmem. Tom I: Polen-Jugendverwahrlager Litzmannstadt w kontekście niemieckich zbrodni na dzieciach polskich w okresie II wojny światowej"

Książka, która początkowo miał trafić do bibliotek i szkół doczekała się na szczęście upublicznienia w formie

Choć seria ma głównie dotyczyć oficjalnego obozu dla dzieci w Łodzi, to pojawiają się w niej również inne miejsca, w których niemieccy naziści tępili polskość już wśród najmłodszych.

Takim też zapomnianym, ze zniszczoną dokumentacją i pomijanym w dyskusji miejscem jest były Tajny obóz karny dla dzieci w Lubawie (Geheimes Jugendgefängnislager in Lubau) funkcjonujący w latach 1940-1945.

Szacuje się, że przez cały okres funkcjonowania obozu więziono w ⁠nim około tysiąca dzieci. Liczba przetrzymywanych wynosiła zazwyczaj od 100 do 160 osób. Przez obóz przeszło prawdopodobnie około 1000 dzieci, głównie chłopców w ⁠wieku od 12 do 16 lat. Więźniowie byli zmuszani do ciężkiej pracy fizycznej, głodzeni i ⁠poddawani brutalnym karom. Wielu z ⁠nich zostało później przewiezionych do obozów koncentracyjnych, takich jak KL Stutthof. Choć większość dokumentacji Niemcy spalili w ⁠styczniu 1945 r., relacje byłych więźniów i ⁠świadków (jak siostra szarytka Antonina Schneider, która przemycała żywność do obozu) pozwoliły na częściowe odtworzenie historii tego miejsca.

Zachęcam do lektury tego krótkiego tekstu w rozdziale napisanym przez Marcina Michalskiego - wnuka jednego z więźniów, którego wykładu miałem okazję wysłuchać w ostatnim czasie.

Fragment:

Szefem obozu był Hauptwachtmeister Hubert Gürnau, który na czas wojny przybrał nazwisko Otto Kluge. Miał w ⁠zwyczaju rzucać w ⁠dzieci pękiem kluczy i ⁠strzelać między rzędami do idących po placu więźniów. Przez młodych osadzonych zwany „pierwszym po Bogu”. „Był to mężczyzna około 50 - tki, krępy blondyn, wzrost około 1,80 m – ⁠wspominał Witold Michalski – ⁠Spotkałem go dwa lub trzy razy. Wzbudzał respekt i ⁠strach” . Miał charakterystycznie wysuniętą dolną szczękę, wysokie, szpiczaste uszy i ⁠przenikliwe spojrzenie. Czesław Czubak zeznał, że 9 listopada 1944 r. Kluge nakazał 13 chłopcom stać całą noc na apelu. Było zimno, padał deszcz ze śniegiem. Kiedy jeden z ⁠nich, Paweł Rezner, upadł, komendant zaczął okładać więźniów wiszącą na metrowym łańcuchu kłódką. Dwóch leżało z ⁠roztrzaskanymi głowami, pozostałych 11 udało się wytrzymać do rana, kiedy to Kluge wydał rozkaz: „odmaszerować do cel”

Link do pobrania:
https://muzeumdziecipolskich.pl/oferta-wydawnicza/studia-nad-dziecinstwem-i-totalitaryzmem



(zdjęcie archiwalne pochodzi z obozu w Łodzi - z Lubawy niestety żadne się nie zachowały w znanych mi źródłach.)

GURU2piorunów

Ciekawym jest, że nie mogę nic znaleźć o powojennych losach tego komendanta. W ogóle mało jest o tym obozie. Pojawiają się głównie linki do tych książek, lub artykułów na ich podstawie.

GURU1piorunów

@Fly_agaric Przez wiele lat ta książka (Czubaka) była jedynym świadectwem, aczkolwiek też nie można jej traktować bezkrytycznie jako prawdy historycznej. Wielu więźniów i świadków z tamtych czasów też przez lata żyło z tą traumą i pewnym 'tabu' - Ci ludzie często po prostu milczeli bo nie chcieli obciążać rodziny - dzieci i wnuków taką makabrą.

A niemieccy wojskowi? No cóż - ci byli doskonałymi uciekinierami.. Kluge to nie było nawet jego prawdziwe nazwisko i po wojnie pewnie równie szybko je zmienił.

GURU1piorunów

@Fly_agaric BTW.
Doskonałym przykładem jest odsłonięcie w tym roku pomnika we wsi Bagno, gdzie również wywożono dzieciaki do ciężkich robót. (chyba jeszcze go nie odsłonięto oficjalnie)

Ale historia jest taka, że nikt o tym nie wiedział jeszcze dwa lata do tyłu. Z tego co wiem, jakiś pomorski uniwersytet po wojnie szukał ofiar tego obozu i prosił ich o zgłaszanie się. Kilka lat temu z lokalnym regionalistą skontaktowała się kobieta z niemiec, która sprzątała pamiątki po dziadku i trafiła na list, który zdecydował się napisać do tego uniwersytetu, ale nigdy nie został wysłany..

Z tego co widzę, nic nie mogę znaleźć o tym pomniku, dowiedziałem się o tym na rzeczonym spotkaniu i sam z ciekawością czekam na jego treść.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Lider

w Hydepark

15piorunów

<-- Tag do obserwowania

Z powodu tego, że jutro idę na zabieg do szpitala, nie będzie mnie przez jakiś czas.

Gruba ryba3piorunów

Zdrówka!

Szczew

Pokaż więcej komentarzy (15)

Lider

w Hydepark

23piorunów

<-- Tag do obserwowania

Miasto: [Tczew](https://pl.wikipedia.org/wiki/Tczew) – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, siedziba powiatu tczewskiego i gminy wiejskiej Tczew. Według danych GUS z 30 czerwca 2023 r., Tczew liczył 57 218 mieszkańców. W 1198 Trsow po raz pierwszy odnotowany w annałach. Pierwsza źródłowa wzmianka o Tczewie pochodzi z 1252 r., kiedy to w Tczewie książę Sambor II rozpoczął budowę zamku. Powstanie Rady Miejskiej w Tczewie, ukonstytuowanej już w 1258 za przyzwoleniem wspomnianego księcia Sambora II, wyprzedza lokację miasta(lokacja na [prawie lubeckim](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_lubeckie)). Jest to jedyny tego typu przypadek na terenie dzisiejszej Polski. czewska Rada Miejska utworzona została wcześniej niż uważane za najstarsze w naszym państwie Rady we Wrocławiu (1261), w Krakowie (1264) czy w Poznaniu (1280), które w tych miastach powstały jednak kilka lub kilkanaście lat po nadaniu praw miejskich. W 1308 r. Tczew podstępnie zdobył [zakon krzyżacki](https://pl.wikipedia.org/wiki/Zakon_krzy%C5%BCacki). Miasto zostało spalone, a mieszczanie wygnani. W ręce zakonu dostał się przywilej lokacyjny, pieczęć miejska i księga prawa lubeckiego. Organizacja miejska przestała istnieć na ponad pół wieku. Po 1308 Krzyżacy wznieśli tutaj też zamek będący siedzibą krzyżackich administratorów wójtostwa tczewskiego. W 1440 Tczew przystąpił do [Związku Pruskiego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwi%C4%85zek_Pruski). W czasie [wojny trzynastoletniej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_trzynastoletnia) (1454-1466) miasto [kilkakrotnie zmieniało załogę](https://pl.wikipedia.org/wiki/Umowa_z_Malborka), by ostatecznie na mocy [II pokoju toruńskiego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Drugi_pok%C3%B3j_toru%C5%84ski) w 1466 zostać przyłączone do Polski. W 1577 r. miał miejsce, spowodowany nieostrożnością żołnierzy [Stefana Batorego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Batory), wielki pożar, który prawie doszczętnie zniszczył miasto. Przetrwały tylko budowle sakralne. W 1772 r., z chwilą [I rozbioru](https://pl.wikipedia.org/wiki/I_rozbi%C3%B3r_Polski) [Rzeczypospolitej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Rzeczpospolita_Obojga_Narod%C3%B3w), Tczew znalazł się pod panowaniem [pruskim](https://pl.wikipedia.org/wiki/Kr%C3%B3lestwo_Prus). W latach 1807–1812 w Tczewie kilkakrotnie przebywał cesarz Napoleon. W I poł. XIX w. Prusacy rozebrali część murów obronnych z basztami i bramami wjazdowymi, połowę fortyfikacji z czasów szwedzkich i napoleońskich, a także zniszczony już zamek tczewski. Od połowy XIX w. Tczew zaczął się rozwijać jako ośrodek przemysłowy oraz węzeł kolejowy i drogowy. W latach 1851–1857 zbudowano pierwszy most na Wiśle. Jego filary ozdobiono neogotyckimi wieżami. Na przyczółkach wybudowano bogato zdobione bramy wjazdowe. W tym czasie był to najdłuższy most w Europie Północnej (ok. 800 m). Wkrótce przestał on wystarczać i w latach 1888–1890 wybudowano tuż obok w odległości 30 m drugi most. Przejął on funkcję mostu kolejowego, gdyż ten pierwszy służyć miał odtąd potrzebom ruchu pieszego i kołowego. W II poł. XIX w. i na początku XX w. w Tczewie powstały: [młyn parowy](https://pl.wikipedia.org/wiki/M%C5%82yn_parowy_w_Tczewie), fabryka maszyn Muscata, fabryka i warsztat naprawy maszyn Kriesela, fabryka wyrobów metalowych Kelcha, królewski zakład budowy maszyn, odlewnia żelaza, wytwórnie wyrobów cementowych Hoffmana, dwie cukrownie, fabryka wafli, browar, gazownia, wodociągi, zakłady kanalizacji, wodociągi miejskie. Rozwinął się też handel zbożem oraz żegluga na Wiśle. Odzyskanie przez Polskę niepodległości i powrót Tczewa do państwa polskiego rozpoczynają najnowszą kartę dziejów miasta. Już w 1920 otwarto w Tczewie pierwszą w Polsce Państwową [Szkołę Morską](https://pl.wikipedia.org/wiki/Szko%C5%82a_Morska_w_Tczewie). 1 września 1939 o godzinie 4:34 trzy bombowce nurkujące z 3./StG 1, dowodzone przez Staffelkapitäna Oberleutnanta Brunona Dilleya zaatakowały most w Tczewie. Ich atak nie miał jednak zniszczyć mostu, ale przeszkodzić w jego zniszczeniu. Walki w obronie miasta trwały tylko jeden dzień – 1 września 1939. Żołnierze polscy wykonali jednak swoje zadanie. Na rozkaz ppłk. Stanisława Janika – dowódcy [2 batalionu strzelców](https://pl.wikipedia.org/wiki/2_Batalion_Strzelc%C3%B3w_(II_RP)) mosty zostały zniszczone. Uniemożliwiono w ten sposób przegrupowanie Niemcom swoich wojsk z [Rzeszy](https://pl.wikipedia.org/wiki/Rzesza) do [Prus Wschodnich](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prusy_Wschodnie), w celu przeprowadzenia planowanego w drugim etapie kampanii wrześniowej skrzydłowego uderzenia na linię [Bugu](https://pl.wikipedia.org/wiki/Bug). 2 września do Tczewa wkroczyły wojska hitlerowskie. Rozpoczęła się okupacja – czas mordów i represji wielu tczewian. Na terenie miasta utworzono obozy dla [jeńców angielskich](https://pl.wikipedia.org/wiki/Niemieckie_obozy_jenieckie_1939%E2%80%931945) i francuskich oraz obóz pracy dla Polaków. Okupacja hitlerowska skończyła się 12 marca 1945. Po II wojnie światowej Tczew należał do najbardziej zniszczonych przez działania frontowe miast [Pomorza Gdańskiego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Pomorze). Praktycznie nie ostała się żadna zdolna do produkcji fabryka, Rosjanie zdemontowali i wywieźli wyposażenie niemal wszystkich zakładów przemysłowych. Zabytki:* farny kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – najstarszy zabytek w mieście. podominikański kościół św. Stanisława Kostki – pochodzący z XIV w., most drogowy na Wiśle oraz most kolejowy – stanowią szczególną atrakcję Tczewa. Jako pierwszy powstał most drogowy (1851-1857) i był wówczas jednym z najdłuższych na świecie (837 m długości), budowa mostu drogowego kosztowała 4 mln talarów. Kamień węgielny pod budowę położył Fryderyk Wilhelm IV. Most początkowo miał 10 wież i dwie bramy wjazdowe z pięknymi portalami – dzisiaj pozostały jedynie cztery wieże. Drugi, kolejowy, powstał w latach 1888–1890, kiedy jeden most przestał wystarczać. Mosty są szczególnie interesujące ze względu na zastosowane rozwiązania techniczno-konstrukcyjne. Amerykańskie Towarzystwo Inżynieryjne uznało most tczewski za międzynarodowy zabytek inżynierii budowlanej (na tej samej liście jest m.in. paryska wieża Eiffla). wiatrak typu holenderskiego – zbudowany został w 1806, willa Eisenacka. Muzeum Wisły – oddział Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Miejska wieża ciśnień – zbudowana w 1905, Ratusz – znajdował się na placu Hallera, Kościół św. Józefa – zbudowany w latach 1931–1936.Centrum Konserwacji Wraków Statków, Most Knybawski – położony w odległości ok. 2 km od południowej granicy Tczewa. Kanał Młyński) i wiele innych.

Wieś:* --

Data wykonania zdjęcia:*

Opis zdjęcia:* Mosty na Wiśle w Tczewie. Źródło.

Zwycięzca losowania:* @Jarosuaf

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

Lider1piorunów

@suseu Tczew, moja pierwsza delegacja

Fanatyk

w Książki

21piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Znak zapowiada nowe wydanie książki Normana Daviesa. "Boże igrzysko" wyląduje na sklepowych półkach 20 maja 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie z obwolutą ma 1232 strony, w cenie detalicznej 159,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Boże igrzysko. Historia Polski zostało przedstawione polskim czytelnikom w dwóch odsłonach. Aby uzyskać od cenzury zgodę na druk pierwszego tomu, wydawnictwo Znak musiało w końcu lat 80. zadeklarować, że nie będzie zabiegać o publikację drugiego. Z tego powodu polski przekład drugiej części dzieła ujrzał światło dzienne dopiero w 1991 roku, po upadku komunizmu. Od tamtej pory książka była wielokrotnie wznawiana i wciąż cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników.

Wydanie obejmuje obszerną przedmowę o powstawaniu dzieła.

 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

     

Tytan0piorunów

Boża olimpiada.

Bez czytnika nie podchodź.

Fanatyk

w Hydepark

11piorunów

W Pompejach odnaleziono ciało lekarza

W ruinach Pompejów archeolodzy zidentyfikowali mężczyznę, który najprawdopodobniej był lekarzem. O jego profesji świadczy niewielka skrzynka z instrumentami medycznymi, którą zabrał ze sobą podczas próby ucieczki przed erupcją Wezuwiusza w 79 roku n.e.

Szczątki mężczyzny odkryto już w 1961 roku w tzw. Ogrodzie Uciekinierów (Orto dei Fuggiaschi), gdzie odnaleziono odlewy czternastu osób, które zginęły, próbując opuścić miasto. Dopiero nowoczesne badania, wykorzystujące tomografię komputerową, zdjęcia rentgenowskie, rekonstrukcje 3D oraz sztuczną inteligencję, pozwoliły dokładnie przeanalizować zawartość skrzynki znajdującej się przy jednej z ofiar.

Wewnątrz znaleziono kilka metalowych narzędzi chirurgicznych, płytkę z łupku służącą do przygotowywania leków, a także sakiewkę z monetami z brązu i srebra. Odkryte przedmioty wskazują, że właściciel skrzynki wykonywał zawód lekarza i prawdopodobnie zamierzał kontynuować swoją praktykę, jeśli udałoby mu się przeżyć katastrofę.

W starożytnym Rzymie lekarze, posługiwali się zaskakująco zaawansowanymi narzędziami. W ich wyposażeniu znajdowały się m.in. skalpele, sondy, haczyki i kleszcze. Wielu z nich było pochodzenia greckiego, a ich wiedza medyczna opierała się na tradycji Hipokratesa i Galena.

https://imperiumromanum.pl/odkrycie-rzymskie/w-pompejach-odnaleziono-cialo-lekarza/

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Lider

w Hydepark

23piorunów

<-- Tag do obserwowania

Miasto: [Dzierzgoń](https://pl.wikipedia.org/wiki/Dzierzgo%C5%84) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim. Według danych z 30.06.2023 Dzierzgoń liczył 4962 mieszkańców. Początki osadnictwa na terenie dzisiejszego Dzierzgonia sięgają VI–IX wieku. Zimą 1234 roku duża polsko-krzyżacka [wyprawa krzyżowa](https://pl.wikipedia.org/wiki/Krucjata) pod wodzą mistrza krajowego [Hermanna von Balka](https://pl.wikipedia.org/wiki/Hermann_von_Balk) przekroczyła rzekę [Osę](https://pl.wikipedia.org/wiki/Osa_(rzeka)) i skierowała się w okolice późniejszego Dzierzgonia. Doszło do decydującej [bitwy nad rzeką Dzierzgoń](https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_nad_Dzierzgoni%C4%85) (znanej też jako bitwa nad rzeką Sirgune), w której [Prusowie](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prusowie) zostali pokonani. W 1242 wybuchło [powstanie plemion pruskich](https://pl.wikipedia.org/wiki/I_powstanie_pruskie), mistrz krajowy [Henryk von Weida](https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_von_Weida) podjął decyzję o wybudowaniu nowego zamku nad rzeką Dzierzgoń (Sirgune), któremu nadano nazwę _Neu Christburg_ (Nowy Christburg). W 1248 wojska zakonne w [bitwie pod Dzierzgoniem](https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_pod_Dzierzgoniem) rozbiły oddziały Prusów, które oblegały ten zamek. 7 lutego 1249 doszło do zawarcia prusko-krzyżackiego [układu w Dzierzgoniu](https://pl.wikipedia.org/wiki/Uk%C5%82ad_w_Dzierzgoniu), który zakończył powstanie. Pierwszy [przywilej lokacyjny](https://pl.wikipedia.org/wiki/Prawo_che%C5%82mi%C5%84skie) miasta Dzierzgonia datowany jest na 7 kwietnia 1288 i został nadany przez komtura dzierzgońskiego Helwiga von Goldbach. W czasie [wojny trzynastoletniej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_trzynastoletnia) Dzierzgoń pozostawał przez większość czasu w rękach krzyżackich. W pobliżu miasta dochodziło do walk, co negatywnie odbiło się na gospodarce i sytuacji ludności. Na mocy II pokoju toruńskiego Dzierzgoń wszedł w skład Królestwa Polskiego. Z oryginalnego tekstu można wyczytać oprócz nazwy miasta (łac. _item oppidum et districtus Cristburg alias Drzgon_), także nakaz zburzenia zamku dzierzgońskiego (co jednak nie zostało wykonane). 1467 – załoga krzyżacka opuszcza zamek i miasto. Dzierzgoń staje się siedzibą starostwa. 20 lipca 1626 – oddziały armii szwedzkiej pod wodzą Gustawa Adolfa zajmują Dzierzgoń. Ludność zaczyna odczuwać skutki kontrybucji i kontyngentów żywnościowych. 1655 – II najazd szwedzki zwany „potopem”. W przypadku Dzierzgonia najeźdźcy określają tę samą wielkość kontrybucji i kontyngentów, jak w 1626. 1638, 1647, 1698, 1730 – lata największych pożarów, które stanowiły obok pomorów i wojen główny czynnik regresu i zastojów w rozwoju miasta. 1708–1709 – miasto opanowuje epidemia dżumy („czarnej śmierci”), która przyczynia się do znacznego wyludnienia. [17 września](https://pl.wikipedia.org/wiki/17_wrze%C5%9Bnia) [1772](https://pl.wikipedia.org/wiki/1772) – rejent sądu grodzkiego w Dzierzgoniu zostaje powiadomiony o przejęciu starostwa pod zarząd władzy pruskiej. W wyniku [I rozbioru Polski](https://pl.wikipedia.org/wiki/I_rozbi%C3%B3r_Polski) miasto znalazło się na obszarze [zaboru pruskiego](https://pl.wikipedia.org/wiki/Zab%C3%B3r_pruski). [1830](https://pl.wikipedia.org/wiki/1830)–[1832](https://pl.wikipedia.org/wiki/1832) – przywleczona przez wojska generała Dybicza, tłumiące powstanie listopadowe w Królestwie Polskim, cholera azjatycka, zbiera obfite żniwo. Plonem zarazy są cmentarze założone poza miastem dla Żydów i ewangelików. Pomimo kordonów sanitarnych cholera nawiedza mieszkańców jeszcze w 1848, 1852 i 1873. W roku 1874 – budowa kanalizacji miejskiej. 1893 – budowa linii kolejowej na trasie Malbork–Małdyty. 1905 – oddanie do użytku gazowni miejskiej. Uzyskiwany gaz wykorzystywany jest dla celów bytowych ludności, jak też do oświetlania ulic miasta. 1929–1930 – wybudowanie wodociągów. 1939 – liczba mieszkańców wynosi 3604 osoby. Miasto słynęło wówczas z organizowanych 10 razy do roku końskich targów. 1972 – kompleksowa odbudowa centrum miasta, tj. obecnego Placu Wolności. Zabytki:* kościół parafialny pw. św. Katarzyny, XIV, kościół pw. Świętego Ducha, ob. Cerkiew greckokatolicka Zesłania Ducha Świętego, zbudowana przed 1717 r, kaplica pw. św. Anny, cmentarz żydowski przy szosie Dzierzgoń-Tywięzy, ok. 1800, Ponadto w Dzierzgoniu znajdują się ruiny zamku krzyżackiego.

Wieś:* --

Data wykonania zdjęcia:* Lata 1905-1910

Opis zdjęcia:* Dzierzgoń, przed hotelem Berliner Hof. Źródło

Zwycięzca losowania:* @Jarosuaf

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

Lider

w Hydepark

13piorunów

<-- Tag do obserwowania

Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.*

Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.*

O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.*

Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.*

* Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.

* Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.

* Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.

Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano*, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Fanatyk

w Hydepark

7piorunów

Złota myśl Rzymian na dziś

Publiliusz Syrus (Publilius Syrus, I wiek p.n.e.) - mim i pisarz rzymski:

"Obowiązek dobroduszności nie ma końca"

• łacina: [Officium benivoli animi finem non habet]

• źródło: Publiliusz Syrus, Sententiae

https://imperiumromanum.pl/kultura/zlote-mysli-rzymian/

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

8piorunów

Portret zmumifikowanej rzymskiej kobiety

Portret zmumifikowanej rzymskiej kobiety. Malowidło wykonane za pomocą wosku na drewnie z jaworu. Artefakt pochodzi z II wieku n.e., z rzymskiego Egiptu.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/portret-zmumifikowanej-rzymskiej-kobiety/

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Fanatyk

w Hydepark

6piorunów

Leda z łabędziem z Ostii

Wykonane z brązu zdobienie ukazujące Ledę z łabędziem. Obiekt datowany jest na III-IV wiek n.e. i został znaleziony w Ostii.

Leda była królową Sparty, w której zakochał się Zeus/Jowisz, który przybrał formę łabędzia. Z ich związku narodziła się m.in. Helena Trojańska.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/leda-z-labedziem-z-ostii/

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Gruba ryba

w Książki

33piorunów

837 + 1 = 838

Tytuł: Ciekawe historie vol. 4

Autor: Tomasz Czukiewski

Kategoria: historia

Wydawnictwo: Selfpublishing

Format: audiobook

Długość: 4,5 godziny

Ocena: 8/10

Zacznę od historii, która najbardziej mnie poruszyła – o Franciszku Druckim-Lubeckim.

To przykre, że osoba, która miała ogromny wpływ na rozwój gospodarczy Polski na początku dziewiętnastego wieku, została zapomniana i częściej wspomina się o powstaniu listopadowym niż o niej. Winą jest oczywiście beznadziejny romantyzm społeczeństwa polskiego, który preferuje wychwalanie równie beznadziejnych spraw, jak powstanie właśnie. Wydaje się, że machanie szabelką zawsze było ważne dla Polaków, niezależnie od skutków. Parafrazując historyka: przegra, to postawi mu się pomnik, wygra, to postawi mu się dwa.

Z jednej strony rozumiem takie podejście - brak poczucia sprawczości potrafi być frustrujący i nie dziwię się, że Polacy chcieli odzyskać niepodległość jak najszybciej. Szkoda tylko, że decyzja najwidoczniej nie była przemyślana i zaprzepaściła większość tego, co zbudował Drucki-Lubecki. A doprowadził chociażby do tego, że ściągnął zaległe podatki i wyciągnął Polskę z deficytu budżetowego. Ba, tak sprawnie poprowadził negocjacje z Prusami i Austrią, że nie tylko Polska nie musiała im zwracać żadnych pieniędzy, ale dodatkowo otrzymała je od nich, co Drucki-Lubecki skrzętnie wykorzystał do wspomożenia rozwoju gospodarczego. Wiedział, że na samym rolnictwie daleko nie zajedziemy i zaczął rozwijać w Polsce przemysł. Przekonał Rosjan do otwarcia ichniejszego rynku na Polskę i wykorzystał zaporowe cła do zmuszenia pruskich kupców do inwestowania w Polskę, by zmaksymalizować zyski. Dzięki czemu powstał chociażby przemysł włókienniczy w Łodzi.

Drucki-Lubecki prezentował podejście, w którym ważne było między innymi edukowanie społeczeństwa, co bardzo pochwalam. Niestety, na efekty przemian gospodarczych i społecznych trzeba poczekać, czasem nawet kilkadziesiąt lat. Nie każdy jest na tyle cierpliwy i cóż, powstanie listopadowe zniweczyło to wszystko. Po jego stłumieniu został wydany nakaz o rusyfikacji społeczeństwa i wszyscy dobrze wiemy, jak to się skończyło. Skutki widać do dziś.

Brakuje takich ludzi.

Doceniam, że Tomasz Czukiewski nie koncentruje się wyłącznie na drugiej wojnie światowej (choć w tym tomie również nie obyło się bez takiego rozdziału). W „Bez znieczulenia” opowiedział o tym, jak wyglądały operacje przed wynalezieniem znieczulenia. To zabawne, że mimo że rozwiązanie zostało podane na tacy, mało kto chętnie po nie sięgnął i trzeba było jeszcze trochę poczekać, zanim znieczulenie rozpowszechniło się. A same opisy operacji przeprowadzanych bez anestezji… bardzo nieprzyjemne.

Gdy niedawno oglądałem wywiady z uczestnikami manifestacji pierwszomajowych, zobaczyłem kobietę, która negowała czystkę przeprowadzoną przez Stalina. Rozumiem śmieszki z tego, że austriacki malarz o niczym nie wiedział i mimo że nie jestem przekonany, to mam nadzieję, że tamta pani również nie mówiła tego na poważnie.

Równie fascynującą historią, co opowieść o Druckim-Lubeckim, była ta o rodzinie, która przez kilkadziesiąt lat ukrywała się w tajdze, kilkaset kilometrów od najbliższej osady. I sam opis Pierwszego Kontaktu, i historyczne tło, które doprowadziło ojca rodziny do podjęcia takiej decyzji były równie ciekawe. Podziwiam nie tylko umiejętność wyszukiwania wdzięcznych tematów, ale także umiejętność ciekawego opowiadania o nich.

Tak, jestem fanem Czukiewskiego.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fanatyk

w Hydepark

5piorunów

Capsarii - rzymscy ratownicy pola walki

Z narażeniem życia ratowali rzymskich legionistów na polu bitwy przed śmiercią. Posiadając rozległą wiedzę medyczną, nieśli ulgę potrzebującym kolegom.

Medycyna była obecna we wszystkich cywilizacjach od zarania dziejów, próbując złagodzić ból i obrażenia fizyczne doznane w walce na polu bitwy. W tym celu Rzym zaadaptował grecką wiedzę medyczną, łącząc ją z własną. Rzymianie szukali sposobów umożliwiających przeżycie legionistom ranionym w starciu, szybkie wyleczenie i przywrócenie ich do służby.

(więcej pod linkiem)

https://imperiumromanum.pl/artykul/capsarii-rzymscy-ratownicy-pola-walki/

-----------------------------------------------------------------------------

Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/

Gruba ryba

w Polska

34piorunów

🇵🇱 18 maja 1944 roku 2. Korpus Polski pod dowództwem generała Władysława Andersa zdobył Monte Cassino. Otworzyło to aliantom drogę na Rzym i utorowało drogę do wyzwolenia Włoch. W 82. rocznicę jednej z największych, najcięższych i najbardziej krwawych bitew lądowych stoczonych w Europie podczas II wojny światowej pamiętamy o wszystkich polskich żołnierzach, którzy walczyli o zdobycie tego wzgórza.

⚔️ Zwycięstwo zostało okupione ogromnym rozlewem krwi. Bitwa o Monte Cassino pochłonęła życie 923 Polaków, niemal 3 tysiące zostało rannych, a wielu innych uznano za zaginionych. Gdy biało-czerwona flaga została wciągnięta nad Monte Cassino, żołnierz Wojska Polskiego Emil Czech odegrał w południe Hejnał Mariacki — ten sam sygnał trąbki, który rozbrzmiewa w Krakowie.

🕯️ Dzisiejsza Polska została zbudowana na prochach wszystkich swoich synów i córek, którzy oddali życie za jej wolność. Na zboczach wzgórza Monte Cassino znajduje się Polski Cmentarz Wojenny, na którym widnieją dwa napisy: „Przechodniu, powiedz Polsce, żeśmy polegli wierni w jej służbie” oraz „Za naszą i waszą wolność my, żołnierze polscy, oddaliśmy Bogu dusze, ziemi włoskiej ciała, a serca Polsce.” Nigdy nie zapomnimy.

Tłumaczone za pomocą [#chatgpt](https://www.hejto.pl/tag/chatgpt)
Źródło: FB/Inspiring Poland

Gruba ryba12piorunów

@Hajt Polski Cmentarz Wojenny zrobił na mnie ogromne wrażenie i uważam że powinna to być obowiązkowa wycieczka szkolna.

Natomiast ok 30 min spacerem od cmentarza znajduje się wrak Sułtana - polskiego Shermana który wjechał na minę i którego cała 5-osobowa załoga zginęła właśnie w tym miejscu. Wrak z leżącą obok wieżą znajduje się w tym samym miejscu od 82 lat i jest częścią pomnika 4 Pułku pancernego - i tutaj przyznam że oczy zrobiły mi się mokre za pierwszym razem gdy zobaczyłem ten wrak.

Gruba ryba4piorunów

@TheLikatesy a największe wrażenie na mnie zrobił Cmentarz Polskich Żołnierzy w 🇳🇱Bredzie

Fenomen0piorunów

Komentarz usunięty

Pokaż więcej komentarzy (6)

Mocarz

w Dyskusje

12piorunów

Jak powstaniec styczniowy został jednym z najbogatszych ludzi w USA i współpracownikiem Rockefellera?

Walczył w powstaniu styczniowym oraz w wojnie francusko-pruskiej. W Stanach Zjednoczonych znany jest jako „człowiek, który oświetlił Amerykę”. Jako jeden z najbogatszych ludzi w USA wykorzystywał swoją fortunę, by pomagać rodakom. Dlaczego Erazm Jerzmanowski znany jest jako „polski

Fenomen

w Hydepark

20piorunów

836 + 1 = 837

Tytuł: Okupowanej Warszawy dzień powszedni

Autor: Tomasz Szarota

Kategoria: naukowa, historyczna

Wydawnictwo: Czytelnik

Format: papierowa

Liczba stron: 654

Ocena: 7/10

W zasadzie tytuł zdradza (ale częściowo!) tematykę książki. "Okupowanej Warszawy dzień powszedni" to synteza naukowa przedstawiająca życie codzienne mieszkańców podczas II wojny światowej. Książka dzieli się na następujące rozdziały: strukturę ludności i jej problemy, warunki bytowe warszawiaków, życie kulturalne, życie codzienne Niemców, nastroje i postawy wobec wojny i wroga. Praca ta obejmuje jednak okres od września 1939 do lipca 1944, próżno tu więc szukać informacji o powstaniu warszawskim czy też robinsonach warszawskich.

Dość ciężko ocenia mi się książkę, ponieważ wydanie, które miałem w dłoni, pochodzi z 1988 roku. Tuż przed końcem czytania książki dowiedziałem się, że książka doczekała się reedycji w 2011 roku, gdzie m.in. poruszono reakcje warszawiaków na wiadomość o zbrodni w Katyniu. Egzemplarz z 1988 ma propagandowe naleciałości, ale w zasadzie tylko ostatnia część "nastrojów i postaw" jest pełnoprawną propagandą, którą trzeba pominąć lub przeczytać z wyraźną rezerwą. W pozostałej części tekstu wstawki propagandowe (w tym o Gwardii Ludowej/Armii Ludowej czy też Polskiej Partii Robotniczej) są nieliczne i wydają się być "dla zasady, by cenzor puścił". Opisy działalności Armii Krajowej są w zasadzie rzeczowe i neutralne. Jak na czasy, w których ta książka powstała, wyszło dobrze. Faktem jest jednak, że łatwiej wybrnąć z "kontrowersyjnych tematów", jak pisze się o życiu codziennym, gdzie trzeba skupić się na cenach żywności czy też czytelnictwie. Sporą część książki zajmują cytaty z relacji świadków, co przybliża tekst czytelnikowi, który może być znudzony encyklopedycznymi opisami poszczególnych aspektów życia mieszkańców stolicy.

Nie bez przyczyny "Okupowanej Warszawy dzień powszedni" uchodzi w Polsce za kanon literatury dotyczącej II wojny światowej. Opisy są rzeczowe, a wszystkie informacje podane w odpowiedniej kolejności. Napisałbym, że również nie ma się odczucia, że autor pominął lub zbagatelizował jakąś kwestię, ale to zapewne mógłbym spokojnie napisać o ostatnim wydaniu. Ogólnie polecam książkę każdemu, ale w ciemno ostatnie wydanie z 2011.

Prywatny licznik: 18/50

Lider

w Hydepark

20piorunów

<-- Tag do obserwowania

Miasto: [Kluczbork](https://pl.wikipedia.org/wiki/Kluczbork) – miasto w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kluczbork. Przepływa przez nie rzeka [Stobrawa](https://pl.wikipedia.org/wiki/Stobrawa_(rzeka)). Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 22 033 mieszkańców. Założenie miasta wiąże się z [zakonem krzyżowców z czerwoną gwiazdą](https://pl.wikipedia.org/wiki/Zakon_Krzy%C5%BCowc%C3%B3w_z_Czerwon%C4%85_Gwiazd%C4%85), który powstał prawdopodobnie w czasie wypraw krzyżowych do [Palestyny](https://pl.wikipedia.org/wiki/Palestyna), gdzie poza walką z muzułmanami otaczał opieką pielgrzymów, stąd często określany mianem szpitalników. Krzyżowcy otrzymali od księcia wrocławskiego [Henryka III](https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_III_Bia%C5%82y) w 1253 r. zezwolenie na [lokację](https://pl.wikipedia.org/wiki/Lokacja_(historia)) miasta na prawie niemieckim w miejscu, gdzie istniała osada targowa wzmiankowana już w 1252 r. jako Cruceburch. Podczas [wojen husyckich](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojny_husyckie) miasto opanowali [husyci](https://pl.wikipedia.org/wiki/Husytyzm) pod wodzą rycerza polskiego [Dobka Puchały](https://pl.wikipedia.org/wiki/Dobies%C5%82aw_Pucha%C5%82a) cieszącego się poparciem mieszkańców. W czasie [wojny trzydziestoletniej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_trzydziestoletnia) (1618–1648) miasto podupadło, ponieważ było wielokrotnie plądrowane przez przechodzące tędy wojska. Po śmierci ostatniego księcia legnicko-brzeskiego [Jerzego Wilhelma](https://pl.wikipedia.org/wiki/Jerzy_Wilhelm_legnicki) w 1675 r., Kluczbork przeszedł pod bezpośredni zarząd cesarza Leopolda I, a po 1740 r. wraz z całym Śląskiem znalazł się w granicach państwa pruskiego, wówczas pod nazwą _Kluzborek_. W wyniku [kolonizacji fryderycjańskiej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Kolonizacja_fryderycja%C5%84ska) oraz administracyjnych zarządzeń władz pruskich, szczególnie ostrych w czasie tzw. [kulturkampfu](https://pl.wikipedia.org/wiki/Kulturkampf), rozpoczął się okres dominacji kultury niemieckiej. W 1816 r. miasto stało się siedzibą władz powiatowych. W połowie XIX w. rozpoczęła się budowa dróg bitych i kolejowych, dzięki czemu Kluczbork stał się ważnym węzłem kolejowym w północnej części [rejencji opolskiej](https://pl.wikipedia.org/wiki/Rejencja_opolska), do której włączono go w 1820. W latach 1907–1908 została przeprowadzona w mieście sieć wodociągowa i kanalizacyjna, znacznie później powstała elektrownia nad [Stobrawą](https://pl.wikipedia.org/wiki/Stobrawa_(rzeka)). Po podziale Górnego Śląska w październiku 1921 r. powiat kluczborski w całości pozostał w obrębie państwa niemieckiego. 20 stycznia 1945, [wojska niemieckie](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wehrmacht) zostały [wyparte](https://pl.wikipedia.org/wiki/Bitwa_o_Kluczbork) z miasta przez oddziały radzieckie. Oficjalnie władze polskie przejęły Kluczbork wraz z całym Śląskiem Opolskim 18 marca 1945. Od 17 kwietnia 1945 roku do 11 października 1946 roku, miasto nosiło nazwę Kluczborek. Dominująca dotąd w mieście ludność niemiecka została [wysiedlona](https://pl.wikipedia.org/wiki/Wysiedlenia_Niemc%C3%B3w_po_II_wojnie_%C5%9Bwiatowej#Wysiedlenia_z_Polski). Zabytki:* Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, ul. Skłodowskiej 8, Kościół Chrystusa Zbawiciela, z XIV w., XVIII w. (obok kościoła znajduje się najstarszy w mieście pomnik kupca Daniela Mietela), Kaplica cmentarna, z poł. XIX w., Cmentarz wojenny Armii Radzieckiej, Park miejski, Pozostałości murów obronnych, ul. Zamkowa, z XV/XVI w., Wieża bramy „Krakowskiej”, ob. wodociągowa wieża ciśnień, z XV w., 1912 r., Zespół ratusza, z XVIII w., XIX w.: ratusz, domy, Rynek 2, 3, Kamienica, ul. Damrota 14, 34 (d. 38), z XIX w., pocz. XX w., więzienie, ul. Katowicka 4, z 1900 r. i wiele innych.

Wieś:* --

Data wykonania zdjęcia:* Lata 1910-1915

Opis zdjęcia:* Urząd pocztowy w Kluczborku. Źródło

Zwycięzca losowania:* @Byk

Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link

GURU3piorunów

Panie Kazimierzu, klucz

Fanatyk1piorunów

@Ragnarokk o to, to 😉

Pokaż więcej komentarzy (3)