#necrobook

"Zawsze podobało mi się u człowieka to, że on, który zbudował Luwry, wieczyste piramidy i katedry, przygląda się z podziwem pszczelim celkom czy domkom ślimaczym"

Georg Christoph Lichtenberg

Rekordzikowy miszmasz, część xxxxxx

1. Rubikon

Poniższa mozaika trafiła do rekordzików jako największy twór wykonany z kostek rubika. Przedstawia ona sławne dzieło Michała Anioła, "Stworzenie Adama". Mozaika powstała w roku 2010, mierzyła 8,7x4,4 metra i składała się z 12090 kostek.

2. Praca artystyczna z największą ilością ręcznie wykonanych elementów

W edycji z 2012 rekord ten należał do Ai Weiweia, artysty, który postanowił wykonać 100 milionów sztucznych nasion słonecznika. Stworzone z porcelany "ziarenka" trafiły m.in. do londyńskiej galerii Tate Modern. Część ziarenek można było zakupić na aukcji Sotheby's, gdzie osiągnęły cenę 3,5 funta za sztukę.

3. Sztuka wysoka

Nautilus to nazwa najwyżej położonej galerii sztuki na świecie. Znajduje się ona 4300 metrów n.p.m., na terenie Plaza de Mulas, bazy wykorzystywanej podczas drogi na szczyt góry Aconcagua. Założenie galerii sztuki w tak dziwacznym miejscu to pomysł argentyńskiego artysty, Miguela Doury, który postanowił promować tam własne prace.

#necrobook #rekordyguinnessa
#kostkarubika #sloneczniki #nautilus

Rekordzikowy miszmasz, edycja kolekcjonerska

1. Koty
Największa liczba przedmiotów związanych z kotami to 21321 sztuk(z duplikatami ponad 23 tysiące). Taką kolekcję zgromadziła mieszkanka Gwatemali, Carmen de Aldana. Pierwsze itemki kotełopodobne znalazły się w jej posiadaniu w roku 1954, kiedy to Carmen miała 13 lat. Uzbieranie takiej ilości przedmiotów zajęło jej ponad 50 lat.

2. Ptaki
W kwestii kurczakowych przedmiotów największą kolekcją może pochwalić się małżeństwo z USA, Cecil i Joann Dixon. Przez około 40 lat udało im się uzbierać 6505 sztuk rzeczy kurczakopodobnych.

3. Pingwiny
Największa kolekcja pingwinich przedmiotów jest w posiadaniu Niemki, Birgit Berends, która zgromadziła ponad 11 tysięcy przedmiotów. Jej miłość do owych zwierzątek wystrzeliła w górę po zapoznaniu się z animacją "Pingu".

4. Pigi
Ponad 40 lat zajęło Anne Langton uzbieranie kolekcji ponad 16700 przedmiotów związanych ze świnkami. Wśród itemków znajdują się m.in. zwykłe figurki, wypchane pluszaki czy też świnki-skarbonki.

5. Kaczuchy
Charlotte Lee to fanka gumowych kaczuch, mieszkanka USA przez 15 lat zebrała ponad 5600 sztuk.

6. Doktor Who
Brytyjczyk, Rob Hull, zgromadził największą kolekcję postaci z serialu "Doktor Who" określanych jako dalekowie. Mężczyzna w 2015 roku mógł się pochwalić posiadaniem 1801 itemków.

7. Pika pika
Kolekcja ponad 17 tysięcy przedmiotów powiązanych z serią "Pokemon" należy do mieszkanki Wielkiej Brytanii, Lisy Courtney. Jest to stan na 2016, kiedy to odbyła się ostatnia weryfikacja rekordu. W 2021 kobieta wyjawiła, że ma podobno już co najmniej 21 tysięcy itemków.

#necrobook #rekordyguinnessa #kolekcja

Rekordzikowy miszmasz, część xxxxxxx

1. Jeziora
Jezioro Toba to największe kalderowe jezioro na świecie znajdujące się na Sumatrze. Powstało około 75 tysięcy lat temu po wybuchu miejscowego superwulkanu. Jego powierzchnia to 1940 kilometrów kwadratowych(100 km długości, 34 szerokości).
https://pl.wikipedia.org/wiki/Toba

2. Robokoty
Oscar to pierwszy na świecie kot, któremu wszczepiono bioniczne protezy. Zwierzę w 2009 roku straciło obie tylne łapy, a sztuczne zamienniki otrzymało w roku kolejnym. Zabieg przeprowadzony przez chirurga weterynarii, Noela Fitzpatricka, powiódł się i futrzak mógł cieszyć się nowymi "nóżkami".
Artykuł z tego roku:
https://jerseyeveningpost.com/news/2025/01/03/supervet-gets-special-message-from-bionic-cat-he-saved/

3. Zagłada domu myszerów
Najgenialniejszym kocim gryzoniobójcą według rekordzików jest Towser, koteł urodzony w 1963 roku. Do czasu swojej śmierci 24 lata później miał on ukatrupić niemal 29 tysięcy myszowatych(według wyliczonej średniej wychodzą około trzy sztuki dziennie).
https://scotchwhisky.com/magazine/features/15258/distillery-cats-scotch-s-legendary-mousers/

#necrobook #rekordyguinnessa #jezioro #kotely

Rekordzikowy miszmasz, część xxxxxxx

1. Króliki
Walter Rolfo i Piero Ustignani dzierżą rekord polegający na wyciągnięciu największej ilości królików z magicznego kapelusza. Przez pół godziny liczba wyciągniętych futrzaków osiągnęła 300 sztuk, miało to miejsce w roku 2008 podczas eventu we Włoszech.

2. Podróże
Edward Stafford to pierwszy człowiek, który zdołał pokonać pieszo całą długość Amazonki od jej źródła aż do samego ujścia rzeki. Mężczyzna ukończył wyprawę 9 sierpnia 2010 roku po 2 latach, 4 miesiącach i 8 dniach.
Stary artykuł na ten temat:
https://www.newsweek.pl/swiat/ed-stafford-przeszedl-wzdluz-amazonki/0ybscfe

3. Muzyka
"Catcerto" to pierwszy koncert fortepianowy stworzony wspólnie z kotełem. Całość była pomysłem Mindaugasa Piecaitisa, premiera odbyła się w Kłajpedzie w roku 2009.
Filmik:
https://youtu.be/zeoT66v4EHg?si=t5h5r01tj2ZYVTsl

#necrobook #rekordyguinnessa #krolik #amazonka #muzycznykot

Rekordzikowy miszmasz, część xxxxxxx

1. Kości
Najwięcej złamań kości w ciągu całego życia to rekord, który aktualnie dzierży amerykański kaskader, Evel Knievel. Mężczyzna, któremu niestety zmarło się w roku 2007, doznał łącznie 433 złamań, które wymagały przeprowadzenia 14 operacji i spędzenia łącznie 36 miesięcy w szpitalach.
Artykuł na temat tego pana:
https://www.scigacz.pl/Evel,Knievel,Zyciorys,najbardziej,znanego,motocyklisty,swiata,50521.html

2. Stroje
"The old gentleman of Raahe" to nazwa stroju przeznaczonego do podwodnych wypraw, wykonanego z krowiej skóry. Powstał on w wieku XVIII, jest to więc najstarszy znany tego typu artefakt, obecnie jest on elementem kolekcji muzeum z Finlandii.
Strona muzeum: 
https://www.raahenmuseo.fi/en/information-about-museums/old-gentleman

3. Telekomunikacja 
Najwyższe miejsce, z którego wykonano udane połączenie telefoniczne, to szczyt Mount Everestu. Dokonał tego niejaki Rod Baber podczas wyprawy w roku 2007. Połączenie wykonano przy pomocy Motoroli Moto Z8 i trwało ono niecałe dwie minuty. 
Źródło: 
https://guinnessworldrecords.com/world-records/highest-mobile-phone-call

#necrobook #rekordyguinnessa #ojjakboli #plywanko #dryndryn

Encyklopedia mitologii japońskiej

384/1000- Ten

Ten to określenie dla istot zamieszkujących najwyższy wymiar, Tendo, odpowiednik raju w buddyjskiej mitologii. Jeśli chodzi o istoty biorące udział w reinkarnacji, ten uważa się za będące najwyżej w hierarchii. W Japonii są uznawane za bogów.

Wygląd tych niebiańskich istot w dość dużym stopniu przypomina ludzki, za to rozmiarami są bliżsi olbrzymom. Niekiedy mogą posiadać zwierzęce części ciała czy też większą liczbę kończyn i głów. Ich ciało emituje niezwykły blask, a one same posiadają zdecydowanie nadludzkie moce. Zwykle ten przedstawia się w bardzo lekkim odzieniu lub też w zbroi i z bronią w ręku.

Ten są dużo silniejsze od ludzi, a także bardziej długowieczne i o wiele szczęśliwsze. Posiadają umiejętność latania, nie muszą też jeść(ale jak najbardziej mogą, jeśli najdzie je taka ochota). Mimo porównań do bogów nie są to istoty nieśmiertelne, starzeją się, umierają i zostają rzucone w tryby reinkarnacji. Wciąż też potrafią upaść dając się ponieść negatywnym emocjom takim jak nadmierna duma czy też zazdrość. Duchowy upadek może mieć poważne konsekwencje, a ten może w kolejnym wcieleniu stać się jedną z istot będących niżej w buddyjskiej hierarchii. Dlatego też istoty te często stawiane są niżej od dwóch innych bytów, którymi są budda i bodhisattwa, uciekinierzy z cyklu odrodzenia.

Zwykli ludzie nie posiadają zdolności ujrzenia żyjących w niebiańskim wymiarze istot, są jednak jednostki, które potrafią po odpowiednim skupieniu zobaczyć inne rzeczywistości. Mówi się, że takie osoby posiadają tengen, niebiańskie oko, dzięki któremu widzą takie byty jak ten, są też w stanie nawet je usłyszeć.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Jedziesz Autostradą Panamerykańską i widzisz, rozciągające się po obu stronach drogi, wielkie połacie, które trudno objąć wzrokiem? To z pewnością Atakama – pustynia fascynująca niemal każdego. Na początku niezwykłym widokiem. Przypomina bowiem bardziej księżyc niż naszą

Encyklopedia mitologii japońskiej

382-383/1000- Teke teke/Tearai oni

Teke teke to yokai pojawiający się w popularnych miejskich legendach. W większości przypadków przybiera wygląd kobiety pozbawionej dolnej połowy ciała(zdarzają się też wersje gdzie jest to byt o wyglądzie mężczyzny). Teke teke to onomatopeja mająca naśladować dźwięk, który słychać, kiedy istota porusza się przy pomocy swoich górnych kończyn.

Stwór ten jest przedstawiany jako ekstremalnie niebezpieczny. Kiedy ściga swoje ofiary, jest zdolny poruszać się nieprawdopodobnie szybko i nie przeszkadza mu w tym jego "ułomność". Legendy głoszą, że potrafi dogonić nawet szybko poruszający się samochód. Gdy dopadnie ofiarę, dzieją się rzeczy straszne, tutaj część opowieści nie doprecyzowuje, jakie potworności przeżywa osoba złapana przez stwora. Nieliczne twierdzą, że posiada on coś na wzór sierpa, którym przecina ofiarę na pół, by następnie zabrać jej dolną połowę.

Istnieje potężna liczba opowieści o teke teke i niemożliwością jest stwierdzić, która z nich jest oryginalna. Niektóre twierdzą, że istota za życia miała być ofiarą strasznego wypadku, inne, że jest to samobójca. Jednym razem pada stwierdzenie, że przed stworem można obronić się za pomocą specjalnych talizmanów, inne historie za to twierdzą, że nie ma ucieczki od paskudnego końca. Są też wersje, w których ofiary teke teke same stają się ową istotą.

Legenda: Jakiś czas po II wojnie światowej pewna pracownica biurowa przeżyła gwałt, którego miał dokonać na niej członek miejscowego amerykańskiego personelu wojskowego. Tej samej nocy kobieta rzuciła się z mostu na tory, upadek jednak nie spowodował jej śmierci. Chwilę później przejechał ją nadjeżdżający pociąg, który przepołowił jej ciało na dwie części na wysokości talii. Cała sytuacja miała mieć miejsce na Hokkaido, gdzie noce potrafią być wyjątkowo mroźne. Taka właśnie mroźna noc miała spowodować mniejszy upływ krwi, dzięki czemu kobieta mogła pożyć odrobinę dłużej. Przez następnych kilka minut pełzła szukając jakiejkolwiek "pomocy". W końcu jakimś cudem dopełzła do stacji kolejowej, gdzie zauważył ją miejscowy pracownik. Pomoc, którą jej zaoferował, nie była jednak taką, jakiej oczekiwała. Mężczyzna przykrył jej ciało plastikowym brezentem, a nieszczęśliwa ofiara samobójczego aktu pożegnała się w końcu z życiem po podobno bardzo powolnej i bolesnej agonii.

I tu wchodzimy w główny akt legendy. Każdy, kto usłyszy powyższą historię, po trzech dniach ujrzy ducha kobiety bez dolnej połowy ciała. Duch złapie ową osobę bez względu na to, co ta zrobi. Jedni twierdzą, że stwór ten szuka odpowiedniej dolnej połówki, inni że jest po prostu zły za takie, a nie inne potraktowanie go przez pracownika stacji, dlatego też mści się na reszcie żywych poprzez zabicie tylu osób, ile tylko się da.

Jest jednak minimalna szansa na szczęśliwe zakończenie. Krótko po usłyszeniu opowieści teko teko pojawia się w marzeniu sennym(może to też być tajemnicze połączenie telefoniczne) nieszczęsnego słuchacza, by zadać mu zagadki, które to zadecydują o jego losie. Najważniejsza rzecz w tym momencie to udzielenie dobrych odpowiedzi, których oczekuje istota. Pierwsze pytanie to "Czy potrzebujesz swoich nóg?". Odpowiedź to "Potrzebuję ich w tej chwili/teraz". Drugie brzmi "Kto opowiedział ci moją historię?". Należy w tym momencie odpowiedzieć: "Kashima Reiko". Obie te odpowiedzi dają szanse na to, że istota pozostawi osobę przy życiu.
×××
Tearai oni to gigantyczny yokai, który miał ukazać się na terenie dzisiejszej prefektury Kagawa, co też opisano w dziele Ehon Hyakumonogatari. Tearai oni w tłumaczeniu znaczy "myjącego ręce demona", ponieważ podczas wykonywania tej właśnie czynności został on dostrzeżony, miało mieć to miejsce gdzieś pomiędzy miejscowościami Takamatsu i Marugame. Niestety brak bardziej szczegółowej historii na temat owego olbrzyma.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Może i nigdzie nie ma dla nas miejsca. Ale przecież wierzymy, że ono gdzieś jest. Gdybyśmy je odnaleźli i pożyli tam bodaj chwilę, moglibyśmy uważać się za szczęśliwców. Tu mogłoby być wasze miejsce. I moje. 
Truman Capote, Harfa traw

Wincyj wiedzy wszelakiej, część xxxxxx

1. Zamki
Pałac Ghumdan to budowla znajdująca się na terenie Sany, stolicy Jemenu. Zlokalizowany w starej części miasta obiekt jest uznawany za najstarszy znany zamek na świecie, nie ma pewności co do dokładnej daty, ale prawdopodobnie powstał on ok. II-III wieku n.e.

2. Architektura 
Pierwszy drapacz chmur powstał w roku 1885 na terenie Chicago. Zaprojektowany przez Williama Jenneya Home Insurance Building posiadał 10 pięter i był wysoki na 42 metry. Został wyburzony w roku 1931.

3. Baseny 
Znajdujący się na terenie Chile San Alfonso del Mar trafił do Księgi(2012 edition)za posiadanie największego na świecie basenu o długości 1013 metrów i powierzchni 8,2 hektara. Mieści się w nim około 250(według innych źródeł być może nawet 300) milionów litrów wody.

#necrobook #budowle #drapaczechmur #baseny

Encyklopedia mitologii japońskiej

381/1000- Tatsu

Japońskie smoki znane są w tym kraju głównie pod nazwą tatsu, ewentualnie też mówi się na nie ryu, ryo albo wani. Ich wygląd nie odbiega od typowego przedstawienia tych stworzeń na zachód od Kraju Kwitnącej Wiśni. Posiadają długie, pokryte łuską ciało oraz głowę, którą często zdobią spore rogi i broda. Niektóre tatsu mogą pochwalić się także nadmiarową liczbą kończyn oraz głów. Zdarzają się smoki, które kompletnie porzucają swój oryginalny wygląd i przybierają ludzką postać, w której pozostają już na stałe.

Tatsu są ściśle powiązane z żywiołem wody. Bardzo często żyją w morskich głębinach, jednym z najsłynniejszych przykładów jest oczywiście Ryujin, smoczy bóg żyjący w pałacu Ryugu. Zawsze wybierają miejsca mocno oddalone od ludzkiej cywilizacji. Są znane ze swojej miłości do wszelkiego rodzaju skarbów, których mają u siebie pod dostatkiem, lubią także zbierać niezwykle potężne magiczne przedmioty.

Jeśli chodzi o ich relacje z ludźmi, są wśród nich zarówno prawdziwe potwory jak i niesamowicie życzliwe istoty. Te pierwsze potrafią prześladować ludzi z czystej złośliwości, te drugie zaś oferują im swoją wiedzę i wskazówki pomagające stać się o wiele silniejszym. Naprawdę wybitne ludzkie jednostki mają nawet szansę odwiedzenia domu tatsu i otrzymania jednego z tamtejszych magicznych przedmiotów.

Ludzkie problemy wyjątkowo rzadko interesują tatsu, chyba że dana sprawa dotyczy także ich samych. Wielu ludzi oddaje im cześć, a także składa ofiary, są także organizowane pielgrzymki udające się na święte tereny, gdzie podobno żyją japońskie smoki. Prośby do nich kierowane to często błagania o opady deszczu lub o ochronę przed powodzią.

Opowieści o tatsu są w Japonii znane od wielu wieków, są to jedne z najdłużej znanych istot nadprzyrodzonych, o których zapiski pojawiły się już w pierwszych znanych dziełach na temat japońskiej historii i mitologii, Kojiki oraz Nihongi. Z upływem czasu do kraju przeniknęły historie dotyczące smoków z Indii i Chin. Dzisiejsza wiedza na temat tatsu jest więc mieszanką starych japońskich wierzeń oraz dodatków przybyłych z zachodnich krain.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Starożytny Egipt był bardzo zaawansowaną cywilizacją. Jednak udomowione psy pojawiły się tam dość późno w porównaniu do Europy. Na Starym Kontynencie czworonogi towarzyszyły łowcom i zbieraczom już kilkanaście tysięcy lat temu. Tymczasem najstarsze szczątki w Egipcie mają około

Wiedza bezużyteczna, odc. 2468, tematyka różnista.

1. Szyszki
 Sosna Lamberta(Pinus lambertiana) to drzewo iglaste rosnące głównie na terytorium USA. Znane ze swoich wyjątkowo dorodnych szyszek osiągających nawet 66 centymetrów długości i wagę do 2 kilogramów. Według edycji z 2011 są to najdłuższe szyszunie na świecie.

2. Pierwsza mapa Nowego Świata
Pierwszym kartografem, który uwzględnił nowo odkryty kontynent amerykański w swoim dziele, jest Niemiec, Martin Waldseemüller. Na wiki jest dostępny plik ukazujący pochodzącą z roku 1507 mapkę w dobrej jakości, link poniżej. 
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Waldseemuller_map_2.jpg#mw-jump-to-license
Artykuł omawiający temat odrobinę bardziej szczegółowo. 
https://www.statkihistoryczne.pl/pierwsza-mapa-ameryki/

3. Globus
Najstarszy wciąż istniejący globus pochodzi z roku 1492 i jest uznawany za dzieło Martina Behaima. Na przedstawionej na nim mapie brakuje oczywiście Ameryk, o ich istnieniu Europa dowie się w roku 1493 od powracającego Krzysztofa Kolumba. 
Info na wiki:
https://en.wikipedia.org/wiki/Erdapfel

#necrobook #szyszki #staremapy #globusy

Słowo „gnomon” – brzmiące nieco złowieszczo i skomplikowanie – pochodzi ze starożytnej greki. Oznacza „tego, który wie” lub „tego, który bada”. Pod tą nazwą kryje się jednak najprostszy instrument na świecie. Co to jest gnomon? To prosty kij albo pręt wbity w ziemię.

Encyklopedia mitologii japońskiej

380/1000- Tatarimokke

Tatarimokke określa się dziecięcą duszę, która trafiła do ciała zwykłej sowy. Wygląd zwierzęcia, które łączy się z ludzką duszą, nie ulega zmianie, zmienia się za to jego zachowanie. Ptak może od tego momentu zacząć przesiadywać w pobliżu domostwa, w którym mieszkają najbliżsi krewni zmarłego malucha.

Tradycja nakazuje, by rodzice, którzy w ostatnim czasie utracili potomka, z najwyższym szacunkiem traktowali ewentualnego sowiego towarzysza, który pojawi się w pobliżu ich domu.

Tatarimokke uznawane są za byty absolutnie niegroźne, są jednak sytuacje, gdzie mogą stać się bardziej niebezpieczne. Dzieje się tak, gdy rodzice na ten przykład zamiast pochówku zdecydują się na porzucenie zwłok dziecka w dziczy lub rzece. Inne sytuacje to zamordowanie malucha oraz aborcja. Każda z tych opcji to szansa na stworzenie żywiącego urazę ducha, który pod sowią postacią może nękać żywych. Ludzie przechodzący w pobliżu wkurzonego tatarimokke słyszą niezwykłe dźwięki i doznają silnego uczucia niepokoju, mogą też ujrzeć nadprzyrodzone zjawiska takie jak pokaz ognistych orbów.

Co do genezy powstawania tatarimokke, rzecz jest związana z dawnymi zwyczajami dotyczącymi pochówku małych dzieci. Dawno temu dzieci do pewnego określonego wieku uznawano za niegodne tego, by wyprawić im tradycyjny pogrzeb i pochować na miejscowym cmentarzu. Zamiast tego ciało po cichu grzebano na terenie domostwa albo też w jego pobliżu. Wierzono, że duchy takich dzieci krążące w okolicy miejsca pochówku mogły bardzo łatwo "utknąć" w jednej z będących w pobliżu sów stając się w ten sposób tatarimokke.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Edycja rekordzików z roku 2011 przytacza gatunek pelochelys cantorii jako najbardziej "leniwy" wśród żółwi słodkowodnych. Żółw ten 95 procent swojego życia pozostaje zagrzebany na dnie rzeki, gdzie z piasku wystają wyłącznie jego oczy i usta. W ten sposób wyczekuje na swoje ofiary czyli skorupiaki i ryby. Wypływa na powierzchnię tylko dwa razy dziennie w celu zaczerpnięcia powietrza.

Źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Asian_giant_softshell_turtle

#necrobook #zolwie #zwierzaki #rumburaki #tagitomojapasja

Encyklopedia mitologii japońskiej

379/1000- Tatarigami

Tatarigami to niesamowicie potężne byty, które wszędzie, gdzie się pojawią, przynoszą ze sobą śmierć i zniszczenie. Do tatarigami zalicza się zarówno tamtejszych bogów zniszczenia(na ten przykład Yamato no Orochi, smoczy bóg o ośmiu głowach i ośmiu ogonach) jak i duchy osób mających wpływ na historię Japonii(Taira no Masakado czy też Sugawara no Michizane). Ci ostatni zwykle byli wysokimi rangą oficjelami, którzy w wyniku tragicznych dla nich wydarzeń popadali w niełaskę i ostatecznie umierali będąc w stanie duchowej udręki. Udręka ta była na tyle silna, by zmienić ich w niezwykle potężne onryo.

Tatarigami potrafią sprowadzić na swoich wrogów, a niekiedy i cały kraj klęski głodu, epidemie, wojny, a także inne równie nieciekawe opcje. Ich gniew głównie skupia się na tych, których winią za złe rzeczy, które przytrafiły się im podczas ich ludzkiego żywota. By uspokoić wściekłe duchy, zwykle budowano dla nich specjalne miejsca kultu.

Organizowany na terenie Kioto festiwal Gion Matsuri pierwotnie wymyślono na potrzeby uspokojenia tatarigami. W okresie Heian miasto często nawiedzały epidemie, co uważano za sprawkę dwójki bogów: Gozu Tenno i Susanoo. By uspokoić ich gniew, zdecydowano się na zorganizowanie festiwalu w świątyni Yasaka. By utrzymać nerwy bogów na wodzy, postanowiono, że festiwal będzie organizowany każdego kolejnego roku. W ten sposób Gion Matsuri jest tamtejszą atrakcją aż do dnia dzisiejszego.

#mitologiajaponska #demonologiajaponska #necrobook

Pająk Caerostris darwini mieszkający na Madagaskarze ma oszałamiającą długość 22 milimetrów. Jednocześnie jest zdolny do tworzenia sieci o długości sięgającej nawet 10 metrów. Do tego sieci tworzone przez tego pajęczaka są tak wytrzymałe, że pierwotni mieszkańcy Madagaskaru

Odrobinę "zasuszony" już artykuł nt. tzw. megakriometeorów, potężnych brył lodu, o których powstawaniu nadal wiadomo niewiele. #necrobook #megakriometeory #pogodowedziwnosci

Pantanal rozciąga się na przestrzeni trzech państw: Brazylii, Paragwaju i Boliwii, gdzie tworzy słonawe laguny. W Brazylii zajmuje dwa stany: Mato Grosso i Mato Grosso do Sul (w tym drugim znajduje się największa część Pantanalu). Łącznie to obszar o powierzchni około 200 tysięcy

Deildartunguhver jest najsilniejszym gorącym źródłem w Europie, a prawdopodobnie i na świecie. Woda w źródle ma temperaturę 100 stopni Celsjusza i jest znana z bardzo szybkiego wypływu – na powierzchnię wybija tu aż 180 litrów wrzątku na sekundę. Prezentuje się jako stale zaparowane