#owady

Cykada w wersji premium - przedstawiciel gatunku Zammara smaragdina. Dorosłe osobniki mają około pięciu centymetrów długości i zwracają uwagę nie tylko swoim rozmiarem i kolorami, ale także wydawanymi przez samce dźwiękami :notes: Cykady z tego gatunku są bardzo głośne, a ich "muzyka", mająca na celu przede wszystkim zwabienie partnerki, przypomina odgłos piły tarczowej.

Samce wszystkich cykad są wyposażone w tymbale, czyli w specjalne struktury rozmieszczone u nasady odwłoka. To prążkowane membrany w egzoszkielecie umożliwiające cykadom wydawanie dźwięków, regulowane skurczami mięśni - im większa jest cykada, tym lepiej rozwinięte ma mięśnie i tym głośniejszą "muzykę" jest w stanie tworzyć. Komory w ciele owada działają dodatkowo jak pudło rezonansowe, wzmacniając dźwięk.

A tak brzmi cykadowa serenada: https://www.youtube.com/watch?v=NKGcnKvv5rg

#ciekawostki #zwierzeta #owady #przyroda #natura

Magia przeobrażenia w wykonaniu cykady Neotibicen tibicen :magic_wand: Larwy cykad, tak zwane nimfy, spędzają całe lata pod ziemią, żywiąc się sokami korzeni drzew. W ostatnim stadium larwalnym wykopują tunel na powierzchnię i wspinają się na pobliskie drzewa, gdzie linieją i przeobrażają się w osobniki dorosłe. W tej postaci żyją przez kilka tygodni, głównie po to, by się rozmnożyć.

Linienie trwa do kilku godzin i jest niebezpiecznym procesem. Jeśli na którymś etapie cykada utknie i nie uwolni się z wylinki na czas, a jej egzoszkielet stwardnieje w międzyczasie, zostanie uwięziona i obumrze w trakcie przeobrażenia :skull_and_crossbones: Jeśli po wylince nie zdoła prawidłowo rozprostować i "napompować" skrzydeł hemolimfą (owadzi odpowiednik krwi), nie będzie mogła latać.

Tuż po linieniu dorosłe cykady mają jasne ubarwienie, są bardzo miękkie i stanowią łatwy łup dla drapieżników - dopiero później ich chitynowy egzoszkielet twardnieje i nabiera właściwych kolorów (na drugim zdjęciu osobnik dorosły kilka godzin po zakończeniu tego procesu).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady

Broszka z karalucha :cockroach: :gem: W 2006 roku Jared Gold, projektant i twórca pracowni Black Chandelier z Salt Lake City, zaprojektował "innowacyjną," zdobioną kryształkami broszkę z żywego karaczana madagaskarskiego (Gromphadorhina portentosa). Karaczany były przyozdabiane kryształkami Swarovskiego i upinane na łańcuszku-smyczy - jeden egzemplarz kosztował od 60 do 80 dolarów. Jak twierdził sam projektant:

Owady te występują w różnych wariantach i są ozdabiane najlepszymi austriackimi kryształami Swarovskiego. Każdy karaczan wymaga około godziny żmudnej pracy, aby osiągnąć swoją ostateczną, magiczną, wspaniałą postać. Wszystkie karaczany są płci męskiej, aby zapewnić sterylność i są dostarczane w komplecie z zestawem smyczy.

Hasło reklamujące nowy produkt brzmiało: It’s not a pest if it’s pinned to your chest! Każda broszka była dostarczana ze wskazówkami dotyczącymi karmienia i utrzymania karaczana:

Nasze karaczany, Gromphadorhina portentosa, to żywe stworzenia, które wymagają odpowiedniej opieki, aby być w doskonałej formie i towarzyszyć Ci na wszystkich przyszłych imprezach. Kupując swoją Karaczanową Broszkę (ang. Roach Brooch) , będziesz musiał zapewnić jej miejsce do życia. Zalecamy małe lub średnie terrarium z miejscem do ukrycia i odpoczynku, wraz z wilgotną gąbką do wchłaniania wilgoci i zdrowymi przekąskami, takimi jak owoce i warzywa. (...) Wiemy, że pokochasz swojego nowego przyjaciela-karalucha. Jedyne, o co Cię prosimy, to abyś kochał go tak mocno, jak my!

W 2012 roku, w związku z kontrowersjami narastającymi wokół maquech - wykonywanej na podobnej zasadzie meksykańskiej "żywej biżuterii" z chrząszczy (https://www.hejto.pl/wpis/broszka-z-zywego-chrzaszcza-beetle-gem-w-tradycjach-roznych-kultur-pojawialy-sie) - pracownia Black Chandelier zawiesiła produkcję broszek.

#ciekawostki #zwierzeta #owady #terrarystyka #przyroda #natura #bizuteria #moda #sztuka

Taki o to Turkuć (podjadek) odwiedził mnie w pracy 😊 To jeden z największych owadów w Polsce :point_left: Zwykle żyje w ziemi, a jak ugryzie to jest niewesoło 😎

#ciekawostki #fotografia #natura #owady

Broszka z żywego chrząszcza :beetle: :gem: W tradycjach różnych kultur pojawiały się przykłady noszenia biżuterii z owadów, jednak _maquech_ (lub makech), czyli biżuteria z żywych, zdobionych kamieniami i złotem chrząszczy z gatunku Zopherus chilensis, to dość wyjątkowy przypadek. Wytwarzanie maquech wywodzi się podobno z tradycji sięgającej czasów Majów, jednak na szeroką skalę biżuteria ta zdobyła popularność w Meksyku około roku 1980.

Chrząszcze Zopherus chilensis dorastają do około 4,5 centymetra, mają brunatne grzbiety i czarne odnóża, a przy tym są z natury powolne, nie są agresywne i nie są zdolne do latania. Przyozdabiane są głównie kamieniami szlachetnymi i złotem mocowanymi za pomocą kleju. Poza tym do grzbietu owada przykleja się także cienki złoty łańcuszek, na którego drugim końcu znajduje się złota agrafka - za jej pomocą mocuje się łańcuszek z owadem do ubrania, zwykle na piersi.

Poza czasem, w którym jest używany jako broszka, chrząszcz powinien - przynajmniej zgodnie z zaleceniami producentów tej kontrowersyjnej biżuterii - żyć w dostosowanym do jego wymagań terrarium i być dokarmiany, co pozwala mu przeżyć lub nawet przekroczyć typowy dla jego gatunku wiek dwóch-trzech lat.

Nie wiadomo, jak stara jest tradycja wykonywania i noszenia maquech. O jej wiekowości ma świadczyć rzekomo ludowa legenda z Jukatanu. Opowiada ona o księżniczce Majów, która nie mogła poślubić swojego wybranka - młodzieniec w wyniku intrygi jej ojca lub interwencji czarownika miał w końcu zostać zamieniony w chrząszcza, a dziewczyna, nie chcąc się z nim rozstawać, miała przyozdobić go klejnotami i zawsze nosić ze sobą. W innej wersji, księżniczka miała sama zamienić się w chrząszcza, odmawiając jedzenia i picia przez wiele dni.

Nie jest jednak pewne, czy legenda jest autentyczna, czy powstała jedynie w celach marketingowych, by spopularyzować maquech.

A tak wyglądają chrząszcze na żywo:

https://www.youtube.com/watch?v=n4e7LYbN4kE

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #bizuteria #meksyk

Metaliczny straszyk Achrioptera manga :sparkles: Wydawałoby się, że wszystkie patyczakopodobne owady starają się upodobnić do gałązki i wtopić się w otoczenie - jednak nie w tym przypadku. Samce tego gatunku straszyka, występującego na Madagaskarze i na Komorach, są wyjątkowo kolorowe. Ich metalicznie niebieska barwa znalazła odzwierciedlenie w nazwie gatunku - manga oznacza w języku Malgaskim "niebieski".

Podobne ubarwienie, tylko bardziej zielonkawe zamiast niebieskiego, ma jeszcze jeden gatunek straszyka, Achrioptera fallax. Kolory pojawiają się u samców po osiągnięciu dojrzałości, co sugeruje, że mają na celu zwrócenie uwagi samic.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady

POCHODZENIE KARALUCHA: JAK ZNANY SZKODNIK PODBIŁ ŚWIAT

Analiza genomu sugeruje, że pospolity szkodnik kuchenny rozprzestrzenił się z Europy na cały świat, mimo że pierwotnie w Europie nie występował.

Wszechobecny szkodnik domowy ma nieoczekiwane pochodzenie. Karaluch, który żyje w ludzkich mieszkaniach na całym świecie, znany jest jako karaluch niemiecki - ale pierwotnie nie pochodził z Niemiec. Badanie opublikowane dzisiaj w Proceedings of the National Academy of Sciences sugeruje, że stworzenie to pochodzi z Azji Południowej i rozprzestrzeniło się na całym świecie ze względu na swoje zamiłowanie do ludzkich siedlisk.

Szwedzki biolog Carl Linnaeus był pierwszym naukowcem, który opisał karalucha - którego nazwał Blattella germanica - w 1776 roku w Europie, stąd przypuszczenie o jego niemieckim pochodzeniu. "Nie pochodzą one stamtąd, ale zostały tam udomowione, a następnie zaczęły rozprzestrzeniać się po całym świecie" - mówi współautor badania Qian Tang, biolog ewolucyjny pracujący obecnie na Uniwersytecie Harvarda w Bostonie w stanie Massachusetts.

Tang i jego koledzy przeanalizowali genomy 281 niemieckich karaluchów zebranych z 17 krajów, w tym Australii, Etiopii, Indonezji, Ukrainy i Stanów Zjednoczonych. Wykorzystali podobieństwa i różnice między genomami, aby obliczyć, kiedy i gdzie mogły powstać różne populacje.

Odkryli oni, że najbliższym żyjącym krewnym niemieckiego karalucha jest prawdopodobnie azjatycki karaluch Blattella asahinai, który nadal występuje w Azji Południowej. Blattella germanica prawdopodobnie oddzieliła się od niego około 2100 lat temu.

Następnie, około 1200 lat temu, B. germanica dotarła autostopem na Bliski Wschód wraz z ruchem handlowym i wojskowym islamskich kalifatów Umajjadów i Abbasydów. Zaczęła rozprzestrzeniać się na wschód z Azji Południowej około 390 lat temu, wraz z rozwojem europejskiego kolonializmu i pojawieniem się międzynarodowych firm handlowych, takich jak Holenderska i Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska. Około sto lat później niemiecki karaluch dotarł do Europy, a stamtąd rozprzestrzenił się na cały świat.

Więcej szczegółów macie w podlinkowanym artykule po angielsku. W Polsce ten gatunek nazywany jest Karaczanem prusakiem, ale uznałem, że przejrzyściej będzie przetłumaczyć angielską nazwę.

--------------------------
https://www.nature.com/articles/d41586-024-01454-1

#sowietetate #ciekawostki #natura #owady #karaluch

Owad jak dzieło sztuki :beetle: :frame_with_picture: - pluskwiak Sphaerocoris annulus, zwany popularnie pluskwiakiem Picassa (ang. Picasso bug). Całe jego przedplecze jest pokryte symetrycznymi, przypominającymi artystyczne motywy wzorami w kolorach kremowym, niebieskozielonym, czerwonym i czarnym. Stanowią one ostrzeżenie dla drapieżników - zaniepokojony pluskwiak wydziela w celach obronnych cuchnącą substancję. Pluskwiak dorasta do około 1,5 centymetra długości i zasiedla południową i środkową Afrykę.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady

Z obserwacji przyrody znamy wiele przykładów współpracy owadów. Zagadką jednak pozostaje, na ile ta współpraca jest świadoma, czy owady potrafią wyobrażać sobie współpracę i płynące z niej korzyści, czy jest to tylko działanie instynktowne. Czy obecność lub nieobecność

Biedronka w porannej rosie :ladybug: :sparkles: O tym, jak pożytecznym owadem jest żerująca na mszycach biedronka siedmiokropka (Coccinella septempunctata), znana też jako "boża krówka", wiedziano już w średniowieczu - w kulturze europejskiej zawsze była postrzegana jako dobroczynny owad, którego pojawienie się jest dobrym znakiem. Wierzono między innymi, że przysiadająca na człowieku i odlatująca chwilę później biedronka przynosi szczęście, spełnia życzenia lub zabiera choroby i troski.

O biedronce wspomina jedna ze średniowiecznych europejskich legend, według której pewnego dnia na polach uprawnych pojawiła się plaga żarłocznych mszyc. Zrozpaczeni chłopi zaczęli wówczas modlić się do Maryi, prosząc ją, by ochroniła ich plony przed szkodnikami i ocaliła ich przed klęską głodu. Zaraz potem na polach pojawiły się roje biedronek, które szybko uporały się z mszycami i uratowały uprawy.

W folklorze europejskim biedronka często bywała kojarzona z Maryją - siedem kropek biedronki siedmiokropki kojarzono z Siedmioma Radościami i Siedmioma Boleściami Maryi, a czerwone pokrywy jej skrzydeł z płaszczem Matki Boskiej.

#ciekawostki #zwierzeta #owady #folklor #sredniowiecze #przyroda #natura

Motyl o skrzydłach jak ze szkła :butterfly: :sparkles: Przedstawiciel gatunku Greta oto występującego w Ameryce Środkowej i Południowej. Ze względu na swój niezwykły wygląd jest popularnie znany jako glasswing butterfly ("motyl szklanoskrzydły"), a w hiszpańskojęzycznych regionach jako espejitos ("lustereczka").

Niemal całkowicie przezroczyste skrzydła umożliwiają owadowi wtopienie się w otoczenie, szczególnie podczas lotu, co zmniejsza ryzyko, że upoluje go jakiś drapieżnik. Jest to rzadka strategia obronna wśród motyli - wśród większości gatunków powszechnie występuje ubarwienie ochronne, nie efekt przezroczystości.

Przezroczyste części skrzydeł motyla są pokryte rzadkimi, wąskimi łuskami przypominającymi pojedyncze lub rozdwojone włoski. Błony skrzydeł mają też dodatkowo cienką warstwę wosku na powierzchni, która działa jak powłoka antyrefleksyjna - dzięki niej więcej światła przechodzi przez skrzydło zamiast się od niego odbijać, co niweluje odblaski.

#ciekawostki #zwierzeta #natura #przyroda #owady #motyle

Czy to znaczy że murarki zamieszkały?
#ogrodnictwo #owady

Gąsienice jak żelki :bug: :candy: Gąsienice motyli nocnych z rodziny pomrowicowatych (Limacodidae) występują w kilku podstawowych typach, a jeden z nich przypomina wyglądem żelki w kolorze pomarańczowym, żółtym lub jasnozielonym.

Jednak ten słodki, żelkowaty wygląd jest bardzo mylący - gąsienice mają cienkie, ledwie widoczne, trujące włoski, których ukłucie powoduje podrażnienie i bywa bardzo bolesne.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #owady

Popatrzcie jakiego motylka złowiłem na auto, nie przeszkadzałem mu w wypoczynku. Nawet nie wiem kiedy się ulotnił. Ktoś wie jaki to rodzaj motylka?
#owady #motyle #fotografia

Larwy w złocie, perłach i kamieniach szlachetnych :bug: :gem: :sparkles:

Larwy chruścików (Trichoptera) żyją w wodach wolno płynących i stojących, a w celu ochrony przed drapieżnikami budują domki osłaniające ich tułowia i odwłoki. Używają do tego celu materiałów, które znajdą w pobliżu: ziaren piasku, kamyków, fragmentów muszli i kawałków roślin.

Zafascynowany ich umiejętnościami, artysta Hubert Duprat postanowił wykorzystać je w swoim projekcie. Ulokował larwy chruścików w pojemnikach z wodą na podłożu z płatków złota, małych pereł i drobnych kamieni szlachetnych, a następnie dokumentował rezultaty ich pracy na przestrzeni lat 1980-2000. Zbudowane przez chruściki drogocenne domki oraz ich zdjęcia były później prezentowane na wystawach.

#ciekawostki #natura #przyroda #zwierzeta #owady #sztuka #art

Krwiożercze pająki atakują...

Może nie krwiożercze a roślinożercze i nie pająki tylko owady a dokładnie motyl a jeszcze dokładnie to jego gąsienice.
To co mamy na zdjęciach to roślina czeremchy zwyczajnej, zatakowana przez Namiotnika czeremszaczeka (Yponomeuta evonymella)
Małego niepozornego motylka, którego gąsienice są ogromnymi głodomorami i potrafią ogołocić całą roślinę doszczętnie ze wszystkich liści, powodując tak zwane gołożery.
Przy okazji oplatając pędy gęstą przędzą.
Te małe czarne punkty zawieszone w przędzy, to ich odchody. A na ostatnim zdjęciu jest gąsienica tego motyla.

#ogrodnictwo
#ogrod
#owady
#motyle

Wiele owadów w Polsce to zapylacze. Na ich tle wyróżnia się czarna pszczoła, czyli zadrzechnia fioletowa. Jak możemy wspomóc tego rzadkiego owada? Pszczołę kojarzymy najczęściej z pszczołą miodną (Apis mellifera). Czyli niedużym, brązowo-żółtawym owadem, często spotykanym na

Gąsienica, która stroi się w kwiaty :bug: :cherry_blossom: Żeby zmylić drapieżniki, gąsienice ćmy z gatunku Synchlora aerata zbierają i przyczepiają do wyrostków na swoim grzbiecie fragmenty roślin, którymi się żywią, w tym także fragmenty kwiatów. Mocują je za pomocą wytwarzanego przez siebie oprzędu. Taki kamuflaż chroni je nie tylko przed drapieżnikami polegającymi na wzroku, ale także w pewnym stopniu przed napastnikami kierującymi się węchem.

Położona na ręczniku papierowym, gąsienica również spróbuje wykorzystać jego kawałki (ostatnie zdjęcie).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

Pawica atlas (Attacus atlas) - trzeci największy nocny motyl na świecie, którego rozpiętość skrzydeł osiąga ok. 24 cm, a powierzchnia ok. 160 cm2. Zakończenia jego przednich skrzydeł przypominają głowy węży, co jest związane ze strategią obronną pawicy. Zagrożona, zaczyna poruszać skrzydłami w taki sposób, by przypominały poruszające się szyje i głowy dwóch węży, co ma na celu odstraszenie drapieżnika :snake: :snake:

Dorosłe osobniki tego gatunku nie mają w pełni ukształtowanych aparatów gębowych, przez co nie mogą pobierać pokarmu - korzystają wyłącznie z zapasów nagromadzonych w stadium larwalnym. Żeby nie marnować energii, starają się nie wzbijać w powietrze, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. Żyją tylko kilka dni, w czasie których ich jedynym celem jest znalezienie partnera i złożenie jaj.

#ciekawostki #przyroda #natura #owady #motyle #zwierzeta

Chrząszcz Alaus oculatus z rodziny sprężykowatych, występujący w lasach Ameryki Północnej i Środkowej. Ponuro wyglądające czarne "oczy" - które są w rzeczywistości tylko czarnymi plamami na przedpleczu - mają za zadanie dezorientować i odstraszać drapieżniki.

Poza tym, jak wszystkie sprężykowate, chrząszcz posiada mechanizm sprężynujący zbudowany na zasadzie zatrzasku ukrytego w płytach pancerza. Po przewróceniu na grzbiet lub zaatakowaniu przez napastnika owad "zwalnia zatrzask" - wydaje wyraźnie słyszalny trzask i niczym sprężyna podskakuje w górę, co umożliwia mu powrót do właściwej pozycji i ucieczkę.

#ciekawostki #owady #przyroda #natura #zwierzeta