#stoicmeme

@camonday tu mi bardziej pachnie zazen ; w myślach zakłądamy że x ,y da nam szczęscie - gonimy za nim - chwilowa radość i rozczarowanie -a przecież miałem być szczęsliwy :grinning: W x,y można wstawić znalezienie drugiej połowy, medytacje, sukces życiowy etc.

@camonday to tylko memaski z okolic stoicko-psychologicznych, niekoniecznie na poważnie :stuck_out_tongue_winking_eye: W stoickich tekstach w szczególności Seneki często autor wypominał niedoskonałości natury ludzkiego umysłu i co prawda zazwyczaj udzielał jakiejś rady jak sobie z tym poradzić. No ale jak wspomniałem wyżej to tylko memsy a nie #stoicyzm :stuck_out_tongue_winking_eye:
Nieraz w tych memach pokazuje też stoicyzm w krzywym zwierciadle albo całkiem przekłamany więc wiesz 😉

@camonday A tu masz jeszcze drugą odpowiedź bardziej na poważnie czemu dałem tego mema do #stoicmeme . Dałem go bo uważam, że jest genialny i wskazuje na bardzo ważny problem, na który odpowiedzią może być właśnie #stoicyzm .
Ile jest ludzi, którzy teoretycznie mają wszystko dobrą pracę, dobry związek, kochającą rodzinę, czy nawet bogactwo, sławę i uwielbienie i nic im to nie daje i są nieszczęśliwi. Genialnym serialem w takim temacie jest BoJack Horeseman.
Czemu się tak dzieje? Bo ludziom się wydaje, że jak coś osiągną co da im jakąś stabilność albo osiągną jakiś sukces udowodnią coś sobie to osiągną w ten sposób szczęście. A to jest wiara w kłamstwo bo szczęścia nie osiąga się w taki sposób.
Oczywiście są ludzie, którzy robiąc to wszystko przy okazji też się poukładają wewnętrznie bo o tym wiedzą lub dostrzegą to w międzyczasie osiągając swoje inne cele. Lecz ile jest takich osób, którzy wierzą, że szczęście to właśnie pieniądze, miłość, rodzina, zdrowie. Są to rzeczy świetne i można dzięki nim poczuć szczęście lecz nie będzie ono stabilne, a są też ludzie, którzy mają to wszystko i nienawidzą siebie i życia bo mają niskie poczucie własnej wartości bo zaniedbali swóją sferę duchowo-emocjonalną i co wtedy dla nich znaczą te duże piękne rzeczy - nic.
Dlatego odpowiedzią na ten problem może być stoicyzm, który mówi, żeby nie zaniedbywać swojego rozwoju wewnętrznego a wręcz, żeby pracę nad swoim charakterem, hierarchią wartości, sprawczością i kształtowaniu siebie świadomie i pomimo przeciwności postawić dużo wyżej niż wcześniej przeze mnie wymienione rzeczy. Najpierw ogarniamy głowę a później pracujemy nad resztą. Bo bez tego wszystko będzie niczym.

@splash545 dziękuję

@camonday proszę 😉

@conradowl i bez iphona możesz być szczęśliwy :stuck_out_tongue_winking_eye:

@splash545 jak masz Nothing 😉

@Barcol expecto patronum.

@Dziwen chodzi mi że ryj widzę w bramie pod napisem xD

@Barcol ty kurde, faktycznie. XD

@Pan_Buk fajny 😉

@Byk Epiktet? xd

@ErwinoRommelo a ten z tymi rudzielcami :stuck_out_tongue_winking_eye:

@ErwinoRommelo to jest chłop

@Gepard_z_Libii guru stary niedowidzi więc różnic to nie robi zbytniej

Nikt, kto z własnej woli wybiera życie złe, nie może mienić się wolnym

@michal-g-1 ale biedny

@michal-g-1 Zajebiste uniwersum

@ten_kapuczino xd

@Szlachetkin_Szalony
>Jedyną długoterminową i realnie sensowna opcją jest akceptacja tego bólu i integracja go jako jedną ze stanów emocjonalnych - przepływających energii przez ciało.
To jest właśnie stoickie podejście. A resztę co opisałeś to jest głupota i stereotypy na temat stoicyzmu. W stoicyzmie nigdy nie chodzi o bierność i olewanie. Nie chodzi o negację i ucieczkę od gniewu czy innych emocji a jedyne o nie działanie pod jego wpływem.
Jeśli mielibyśmy działać na granicy pod wpływem gniewu to byłoby równoznaczne z atakiem na Białoruś albo ze strzelaniem do imigrantów a wtedy Polska zostałaby wyłączona z różnorakich konwencji i traktowana przez resztę krajów jako jakiś bantustan i stracilibyśmy sojuszników. Trzeba działać ale mądrze nie pod wpływem emocji to jest stoickie podejście.
Na koniec dodam, że stoicyzm jest jak najdalej od myślenia życzeniowego, a nawet bym powiedział, że prawie połowa stoickich technik dąży do tego, żeby tego myślenia życzeniowego się oduczyć.

@splash545 kurczaki, tylko przysiągłbym że wcześniejszy zarzut kierowałem też senece tak przecież często cytowanemu.. chyba nawet przez Ciebie. Wrócę do domu to chętnie zajrzę do jego "Myśli".
Jednocześnie, wcale bym się nie zdziwił gdyby istniał podział na popstoicyzm jak wyżej, a ten faktyczny podobny do wyższej drogi duchowej

@Szlachetkin_Szalony tylko, że Mysli Seneki to też tylko zbiór cytatów nierzadko wyrwanych z kontekstu. Tu raczej byś musiał poczytać np. O gniewie, którego w sumie nie czytałem, albo Listy moralne

@splash545 mhm, możliwe

@splash545 w sumie idealne wytłumaczenie. Gniew przeważnie nie jest dobrym doradcą. Tak samo na ulicy ktoś może cię zdenerwować i kierując się gniewem możesz go pobić ostatecznie trafiając do pierdla. Albo z powodu głupiej sprawy możesz komuś zrobić krzywdę niepotrzebnie. Ja miałem ten problem że często pod wpływem gniewu zachowywałem się źle wobec rodziny. W sensie wkurzyła mnie przykładowo matka z powodu jakiejś głupiej sprawy jakiegoś błędu, którego i tak nie da się cofnąć gniewem i tak czy siak rzucałem w nią wyzwiskami nic nie zmieniając tylko pogarszając swoje samopoczucie. To jest przykład głupoty gniewu. A co do podejścia do gniewu to te podejście które opisał @Szlachetkin_Szalony jest też kompatybilne z Buddyzmem. W sensie też się zakłada że nie ma sensu koniecznie tłumić danej emocji czy odwracać od niej uwagi. Odwracanie uwagi od emocji czy nieprzyjemnych zjawisk nie pozwala ich zgłębić. Chociaż gdy gniew potrafi być przytłaczający są sposoby myślenie które go łagodzą i wprowadzają większą jasność w to co się dzieje(jak np. szukanie zalet w obiekcie który wywołuje gniew, czy ocenienie sytuacji bardziej obiektywnie).

@Dan188 Również miałem przez gniew dużo gorsze relacje z rodziną niż teraz. Nieraz wybuchałem z byle powodu a później zadręczałem się wyrzutami sumienia. Stoicyzm i buddyzm mają wiele podobieństw tylko nacisk na pewne rzeczy jest rozłożony inaczej. Różni je też stylistyka. Ogólnie jestem przy końcu czytania książki "Gdziekolwiek jesteś bądź" i dzięki niej poza usprawnieniem medytacji udało mi się też lepiej zrozumieć pewne rzeczy ze stoicyzmu bo było ujęte w trochę inny sposób.
>gdy gniew potrafi być przytłaczający są sposoby myślenie które go łagodzą i wprowadzają większą jasność w to co się dzieje(jak np. szukanie zalet w obiekcie który wywołuje gniew, czy ocenienie sytuacji bardziej obiektywnie).
I tutaj w stoicyzmie są podobne techniki np. dwa uchwyty Chryzypa. Akurat ostatnio w podcaście "Ze stoickim spokojem" była wymieniana ta technika i zrobiłem sobie notatki:

1. Skup się na konkretnym zadaniu bądź emocji i odseparuj ją od wszystkiego innego. np. skup się tylko na gniewie, niepokoju, strachu. - gorący uchwyt

2. Zestaw tą emocje na co wpływa tu i teraz. Którego aspektu w obecnej chwili dana emocja najbardziej dotyka - jaką rzecz dana emocja podgrzała. Przykład: zestaw gniew na ojca i relacje z ojcem

3. Skup się na ważnej rzeczy. Stań z boku własnej emocji i spójrz na rzecz ważną. Przeniesienie uwagi z emocji na relacje, wartość, dobro. Długofalowe dobro, relacja jest ważniejsza niż chwilowa emocja. Zestaw korzyść tkwienia w przejściowej emocji a wartości, która będzie ważna długofalowo. Medytacja nad tym, wyobraź sobie, pokontempluj. - zimy uchwyt

@SuperSzturmowiec WTF

@SuperSzturmowiec kiedyś to przetłumaczyłem jak wrzucałem rok temu, proszę:
>'W starożytnym Rzymie, stoicki filozof Seneka założył miasto oparte na stoickiej filozofii, gdzie wszyscy żyli zgodnie z naturą, byli szczęśliwi i cnotliwi.'
>
>'Był to raj na ziemi, w którym wszyscy przestrzegali stoickich nauk.
>- Czy mogę kupić chleb?
>- Była susza, więc nie ma chleba
>- Jest to niezależne ode mnie, więc nie ma wpływu na moje szczęście'
>
>'Ale wtedy wódz Agamemnon przybył, aby podbić stoickie miasto.
>- Doszczętnie spalę to miasto, jeśli się mi nie podporządkujesz'
>
>'- W porządku, nie przeszkadza nam to'
>
>'- Chwila... Co on powiedział?
>- Myślę, że powiedział, że im to nie przeszkadza
>- W porządku... Myślę... Uh... Więc puścić to miasto z dymem.'
>
>'- Jest okej.'

@Dziwen oczywiście 😁