#zwierzeta

Czapla jak koliber :hibiscus: Agamia (Agamia agami), zwana też czaplą zielonoskrzydłą, występuje w Ameryce Środkowej i w północnej części Ameryki Południowej i jest uznawana za jedną z najpiękniejszych czapli świata. W Brazylii bywa nazywana socó beija-flor, czyli czapla-koliber. Wyróżnia się ciekawym ubarwieniem: ma kasztanową szyję i tułów, ciemnozielone skrzydła i kontrastowe, jasnoniebieskie pióra na czubie, na przedniej części szyi i w tylnej części grzbietu. W sezonie lęgowym czapla dodatkowo „rumieni się” – pozbawiona piór skóra pomiędzy jej oczami a dziobem zmienia wtedy kolor z żółtego na czerwony.

W porównaniu do innych czapli agamia ma stosunkowo krótkie nogi oraz bardzo długi, cienki dziób. Przeciętnie osiąga długość ciała do 76 cm i wagę do 580 g. Prowadzi skryty tryb życia i występuje przede wszystkim na leśnych bagnach i mokradłach, gdzie poluje na małe ryby, płazy, gady i ślimaki. Postępujące niszczenie jej naturalnych siedlisk powoduje, że jest obecnie klasyfikowana jako gatunek bliski zagrożenia.

Jej nazwa gatunkowa nawiązuje do słowa agami oznaczającego w języku rdzennej ludności z Kajenny „leśnego ptaka”.

https://youtu.be/XWqgWxXiQK8?t=113

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Czarny parasol :umbrella: Czapla czarna (Egretta ardesiaca) jest znana ze stosowania interesującej techniki polowania określanej w języku angielskim jako canopy feeding – polega ona na tym, że podczas brodzenia w wodzie czapla pochyla się i rozkłada skrzydła wokół głowy, tworząc rodzaj parasola. Cień, który rzuca na powierzchnię, redukuje refleksy światła słonecznego, pozwalając jej łatwiej dostrzec zdobycz, a także ukrywa jej sylwetkę widzianą spod wody i co najważniejsze, wabi małe ryby, które instynktownie szukają schronienia w zacienionych miejscach w wodzie.

Czapla czarna żyje w środkowej i wschodniej Afryce. Zamieszkuje okolice płytkich zbiorników wodnych i podobnie jak inne czaple, żywi się przede wszystkim rybami, okazjonalnie zjadając także owady, skorupiaki i małe płazy. Poluje za dnia, szczególnie chętnie o zachodzie słońca – niekiedy w pojedynkę, niekiedy w grupach liczących przeciętnie do pięćdziesięciu osobników, choć notowano też większe grupy liczące nawet dwieście czapli.

Jak wskazuje nazwa, czapla ta ma czarne upierzenie. Jedynym kolorowym elementem jej wyglądu są jaskrawe, intensywnie żółte łapy, przez co wygląda trochę, jakby nosiła czarne legginsy.

https://www.youtube.com/watch?v=q-V0ir5B_EQ

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#zwierzaczki #zwierzeta #smiesznypiesek #krokodyle #aligatory . źródło (Gator Park Miami)

Oryginalne kolory :white_circle::large_yellow_circle::large_blue_circle: Czapla modrolica (Pilherodius pileatus) zamieszkuje tropikalne lasy deszczowe na obszarze od środkowej Panamy do południowej Brazylii i wyróżnia się wyjątkowo egzotycznym wyglądem – ma bardzo jasne, kremowobiałe upierzenie z czarną „czapeczką”, niebieską skórę na odcinku pomiędzy okiem a dziobem oraz niebieski dziób, przy końcu zmieniający odcień na różowawy.

Gatunek ten wciąż jest dość słabo poznany. Czapla modrolica zasiedla przede wszystkim okolice bagien i małych, płytkich zbiorników wodnych położonych w głębi lasów deszczowych, choć niekiedy pojawia się też na terenach przekształconych przez człowieka. Żywi się głównie rybami, a okazjonalnie poluje też na żaby, kijanki i owady żyjące w pobliżu wody. Jest bardzo terytorialna i prowadzi w większości samotny tryb życia.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Takiego mamy nowego #smiesznypiesek

#zwierzaczki #zwierzeta

W miejskim ogrodzie zoologicznym urodziły się trzy irbisy śnieżne. Otrzymały już imiona: Saathi, Shapur i Shisha - poinformowała w środę Anna Karczewska ze stołecznego zoo. Kocięta przyszły na świat 11 lipca i szybko rosną - ich pierwsze ważenie, przeprowadzone 10 dni po narodzinach

Największa czapla :first_place_medal: Czapla olbrzymia (Ardea goliath) to największa żyjąca obecnie czapla, osiągająca długość ciała do 150 cm, rozpiętość skrzydeł do 230 cm i wagę ponad 4 kg. Zasiedla Afrykę Subsaharyjską, Irak i południowy Iran i żyje przede wszystkim w pobliżu płytkich jezior, bagien i trzęsawisk namorzynowych. Jest na swój sposób jedną z najbardziej „wodnych” czapli – bardzo rzadko oddala się od wody, a kiedy się przemieszcza na większe odległości, leci wzdłuż cieków i zbiorników wodnych, unikając kierowania się w stronę lądu.

Czapla olbrzymia, podobnie jak inne duże czaple, stosuje raczej pasywną technikę polowania i czatuje na ryby, stojąc w bezruchu w wodzie. Kiedy zauważy zdobycz, szybko atakuje i przebija ją swoim dziobem, a następnie połyka ją w całości. Czaple te, z uwagi na swoje rozmiary, potrafią łapać dość duże ryby i miewają potem problem z „ogarnięciem” szamoczącej się ofiary, ponieważ przed połknięciem muszą ją ułożyć głową naprzód. Idzie im to zwykle dość powoli, z czego korzystają rybożery, bociany czy pelikany, dość często próbujące podkraść zdobycz czapli.

Ryby zjadane przez czaplę olbrzymią ważą zwykle do 1 kg. Cięższe są zwykle odrzucane, chociaż odnotowano też przypadek czapli, która była w stanie upolować i połknąć rybę ważącą około 1,4 kg. Czapla ta ignoruje małą zdobycz i łapie przeciętnie dwie lub trzy ryby dziennie – poluje szczególnie na tilapie, karpie, a także ryby prażmowate i mugilowate. Podobnie jak inne czaple, jest też w stanie zjadać inne niewielkie zwierzęta, takie jak wodne skorupiaki, owady, żaby, jaszczurki, węże, małe ssaki, a okazjonalnie nie pogardzi także padliną.

Ostatnie zdjęcia: nietypowa para :revolving_hearts: – czapla olbrzymia i czapla siwa. Czaple olbrzymie w czasie lęgów przyłączają się czasem do grup innych ptaków brodzących, jednak z zasady dobierają się w pary z przedstawicielami własnego gatunku. Ta dziwna, jednak jak widać, mocno związana ze sobą para została sfotografowana w Parku Narodowym Krugera w RPA.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Nietypowa czapla :spoon: Rakojad (Cochlearius cochlearius), w języku angielskim znany jako boat-billed heron, to jeden z najdziwniej wyglądających przedstawicieli rodziny czaplowatych – wyróżnia się przede wszystkim masywnym, krótkim i szerokim dziobem, niepodobnym do dziobów innych czapli. Na głowie ma wydatny czub z ciemnych piór, nieco większy u samców niż u samic, który po nastroszeniu wygląda jak pierzasta korona.

Rakojad żyje w lasach namorzynowych Ameryki Środkowej i Południowej. Żeruje nocami w płytkich zbiornikach wodnych i żywi się przede wszystkim małymi rybami, skorupiakami, mięczakami, owadami, płazami i małymi ssakami. Zwykle stosuje dwie techniki polowania: albo cierpliwie czatuje w bezruchu, albo mąci wodę i próbuje szybko schwytać spłoszoną w ten sposób ofiarę. Z uwagi na kształt dzioba często „podbiera” zdobycz jak łyżką.

Zaobserwowano, że rakojady preferują podczas polowań całkowitą ciemność. Nie polują ani w świetle dziennym, ani przy świetle Księżyca, przeszkadzają im także źródła sztucznego światła. Czaple te są bardzo płochliwe, unikają człowieka i są nawet w stanie porzucać swoje gniazda, jeśli są regularnie niepokojone.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#mrowki #polska #zwierzeta . źródło

Mrówki z magazynu broni jądrowej w Templewie stały się kanibalami

https://dzienniknaukowy.pl/mrowki-z-magazynu-broni-jadrowej-w-templewie-staly-sie-kanibalami

Na szkockiej wyspie Rousay od pięciu miesięcy trwa nietypowa akcja poszukiwawcza. Jej celem jest samotny samiec gronostaja, który jak dotąd skutecznie wymyka się ludziom próbującym go schwytać. Na jego poszukiwania wydano już dodatkowe 150 tys. funtów. Zwierzę po raz pierwszy zauważono w

Co Wy na to? 21.09.2026

Coraz częściej widzimy nagrania grup dzikich zwierząt przemieszczających się po centrach miast. Do grup dzików już częściowo się przyzwyczailiśmy, ale łoś w głównym tunelu kolei pod Warszawą wzbudził bardzo duże zainteresowanie. Wraz z rozrastaniem się miast i zajmowaniem kolejnych terenów, dzikie zwierzęta przemieszczają się w stronę miast, gdzie bez większego wysiłku mogą znaleźć dla siebie pożywienie. Może to jednak nieść ze sobą duże zagrożenie dla ludzi.

Pytanie na dziś: Czy potrafimy sobie poradzić z dzikimi zwierzętami w miastach?

Zapraszam do oddawania głosów w ankiecie oraz kulturalnej dyskusji w komentarzach. Zastrzegam, że treści niezgodne z polskim prawem i obraźliwe wobec innych użytkowników będę usuwał niezależnie od poglądów.

#cowynato #zwierzeta #dziki
#owcacontent

Pogięta szyja :bone: Czaple w pewnym sensie słyną z tego, że kiedy trzymają głowę przyciągniętą blisko do tułowia i kiedy wyciągają szyję, potrafią wyglądać niemal jak dwa zupełnie różne ptaki należące do różnych gatunków. Powiązane jest to ze specyficzną budową szyi czapli, która w stanie spoczynku ma zarys mocno wygiętej litery „S”.

Jak widać na załączonym skanie, czaple mają wydłużone i liczne kręgi w odcinku szyjnym kręgosłupa, dodatkowo jednak część ich kręgów jest zmodyfikowana – jeden z nich jest wyjątkowo długi i tworzy coś w rodzaju „zawiasu” umożliwiającego czaplom zginanie szyi pod wyraźnie widocznym kątem.

Taka budowa sprawia, że czapla jest w stanie bardzo szybko i precyzyjnie atakować podczas polowania. Silnie rozwinięte mięśnie i ścięgna sprawiają, że jej szyja działa jak sprężyna, która potrafi błyskawicznie się rozprostować – gdy czapla atakuje, w wyniku skurczu mięśni zwalniających blokadę stawów jej głowa błyskawicznie wystrzela do przodu, a dziób działa niczym harpun. Ten mechanizm bywa niekiedy porównywany do miotacza oszczepów.

https://www.youtube.com/watch?v=VISYurjdaaU

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

W tym roku lista Redyków wygląda imponująco, a pierwszy już za tydzień. Czasem (ze względów pogodowych) występują jakieś zmiany w terminach - warto je sprawdzać, bo w ostatnich latach zdarzało się, że media nie edytowały zmian i niektórzy przyjeżdżali w złych terminach.

* 27 września Węgierska Górka. Beskid Żywiecki kończy sezon pasterski.

* 3 października Ochotnica Górna. Redyk bacy Jarosława Buczka. Jak co roku święto rozpocznie msza święta (Potok Jamne).

* 3 października Redyk w Spytkowicach.

* 3 października odbędzie się redyk bacy Władysława Sajdaka w Obidzy gmina Łącko (Jazowsko-Obidza)

* 3 października odbędzie się redyk w Rabce.

* 4 października na Siwej Polanie odbędzie się Polaniarski Osod. Będziemy świadkami zejścia owiec z Hali i widowiska w wykonaniu zespołu Polaniorze.

* 4 października Zakopane. Tradycyjny redyk rusza z okolic Szymoszkowej.

* 10 października to wielkie święto w Szczawnicy. Swój kierdel owiec ulicami miasta poprowadzi baca Andrzej Majerski.

* 11 października do Nowego Targu zawita legendarny baca Józef Klimowski ze swoim redykiem. Ten redyk będzie jednym z najdłuższych bo trasa z Beskidu Niskiego do Nowego Targu będzie trwała kilka dni.

* 11 października Koninki. Zakończenie sezonu pasterskiego w Gorcach.

* 11 października Zakopane. Redyk startuje o 11 przy bacówka w Kuźnicach.

17 października Dzianisz. Tradycyjny redyk bacy Jana Gruszki. 17 października redyk zawita do Kluszkowiec! To święto braci Leśnickich, którzy jak co roku będą łączyć swoje owce. To będzie IV Wypas Kulturowy w Kluszkowcach.

* Między 17-20 października na Podhale a konkretnie ze Skawicy do Poronina wyruszy ze swoim redykiem baca Krzysztof Bachleda-Curuś. Do Poronina dotrą po kilku dniach.

* 24 października będzie miał miejsce jeden z ostatnich redyków, które odbędą się pod Tatrami. Jak co roku będzie to święto braci Hyrczyków. To również bardzo rodzinny i atrakcyjny redyk z Baligówki do Starego Bystrego przez Czarny Dunajec.

* 7 listopada Wielki redyk w Lipnicy Wielkiej znany jako „Orawski Osod na Wołoskim Szlaku” (Redyk Andrzeja Lassaka „Biołego”), To ostatni redyk jesienny w całym regionie.

info i zdjęcia via: Bartłomiej Jurecki

Znacie tę tradycję? Byliście, widzieliście?

#redyk #ciekawostki #owcaspam #wiadomoscipolska #polska #tradycje #wierzeniaizwyczaje #zwierzaczki #zwierzeta #beeeee

Bąki donośne, ciche i nieco przerażające :feather: Największym bąkiem jest występujący także w Polsce bąk zwyczajny (Botaurus stellaris) znany ze swojego charakterystycznego, buczącego nawoływania przypominającego trochę dmuchanie w szklaną butelkę. Nawoływanie to niesie się nad wodą na odległość nawet kilku kilometrów, zwykle nocą lub o świcie. Najpierw bąk "pompuje" się - rozdziawia dziób i szybko połyka powietrze, żeby nadąć przełyk działający jak naturalne pudło rezonansowe. Następnie poprzez gwałtowne skurcze mięśni kompresuje powietrze w przełyku i gwałtownie wypycha je przez krtań, dzięki czemu powstaje buczący dźwięk.

Podobnie do naszego bąka brzmi **bąk australijski** (Botaurus poiciloptilus), nazywany też czasem bunyip bird. Jego głośne, nocne buczenie kojarzyło się niekiedy ludziom z bunyipami - drapieżnymi potworami z australijskiego folkloru zamieszkującymi zbiorniki wodne. Z kolei **bąk amerykański** (Botaurus lentiginosus) wydaje nieco inne, mniej monotonne dźwięki przypominające głośno kapiącą wodę lub głośne przełykanie.

Małe bąki z uwagi na swoje rozmiary nie mają do dyspozycji takiego naturalnego sprzętu nagłaśniającego, jak ich więksi kuzyni. **Bąk mały** (Botaurus exilis) i **bączek** (Ixobrychus minutus) nie wydają bardzo donośnych odgłosów, a ich nawoływania przypominają raczej pohukiwanie lub gruchanie.

Na ostatnim podlinkowanym filmiku: obrażony bąk, wkurzony jak nie wiem co (OSTROŻNIE) :warning: Takie odgłosy wydawane przez bąki słyszą głównie pracownicy placówek ratujących ptaki - bąk "warczący" w ten sposób jest zestresowany, nie ma drogi ucieczki i stara się odstraszyć intruza. Brzmi wtedy trochę jak filmowy dinozaur i nawet przybiera podobną pozę.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

W sobotni poranek władze stanu Australia Zachodnia podjęły decyzję o wydaniu nakazu schwytania i uśmiercenia żarłacza białego. To reakcja na tragiczny atak rekina, do którego doszło dzień wcześniej na popularnej plaży Sorrento w pobliżu Perth. Ofiarą padł 63-letni mężczyzna

Najmniejsze bąki :feather: Bąk mały (Botaurus exilis), zwany też bączkiem amerykańskim, to jeden z najmniejszych bąków świecie - mierzy od 28 do 36 centymetrów i osiąga masę ciała między 73 a 95 gramów, jest więc nie większy od sójki. Występuje na obszarze od południowo-wschodniej Kanady do środkowej Ameryki Południowej, choć osobniki, które zagubiły się podczas migracji, bywały widywane na Azorach, a nawet na Islandii.

W Europie najmniejszym bąkiem i zarazem najmniejszym ptakiem z rodziny czaplowatych jest bączek (Ixobrychus minutus), który osiąga mniej więcej takie same rozmiary jak jego amerykański krewniak (dwa ostatnie zdjęcia). W Polsce jest objęty ścisłą ochroną i występuje głównie w Małopolsce, Wielkopolsce oraz na Śląsku, przede wszystkim w zabagnionych dolinach, w zarośniętych starorzeczach i w pobliżu wszelkich zbiorników wodnych, gdzie rosną gęste szuwary z zakrzewieniami.

Bączki miewają skomplikowane życie rodzinne. Samce są poligamiczne i mogą odbywać lęgi z kilkoma samicami naraz, a i samice niekoniecznie czują się przywiązane do jednego partnera. Zdarza się, że samica bączka "oficjalnie" wybiera sobie odpowiednio prezentującego się, doświadczonego samca, który jest w stanie dostarczyć jej dużo dobrego pokarmu i zapewnić jej dobrą miejscówkę w trzcinie - ale podczas jego nieobecności odbywa też gody z młodszym, mniej doświadczonym samcem. Dzięki temu, gdy już złoży jaja, może liczyć na to, że i jeden, i drugi samiec będą się troszczyć o wykarmienie jej i potomstwa.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

W boliwijskich lasach odkryto nowy gatunek dzikiego kota. Niewielkie, cętkowane zwierzę, które przez lata mylono z innymi przedstawicielami kotowatych, okazało się odrębnym gatunkiem. Przełomowe badania genetyczne rzucają nowe światło na różnorodność świata zwierząt i podkreślają

Pióra w zygzaki :feather: Bącznik (Zebrilus undulatus), znany w języku angielskim jako zigzag heron, to żyjący w Ameryce Południowej krewniak bąka zamieszkujący okolice bagien w dorzeczu Orinoko, Rio Negro i Amazonki. Zygzakowaty, przypominający drobne fale wzór na jego upierzeniu zainspirował jego łacińską nazwę gatunkową.

Bącznik prowadzi skryty tryb życia i spędza większość czasu wśród gęstej roślinności - częściej można go usłyszeć niż zobaczyć. Żywi się przede wszystkim rybami i owadami, które łapie siedząc na nadwodnych gałęziach lub korzeniach albo brodząc powoli w wodzie. Podczas poszukiwania pokarmu i polowania w charakterystyczny sposób potrząsa ogonem, czasem stroszy też czub. Zaniepokojony zamiera w bezruchu, a w przypadku bezpośredniego zagrożenia unika konfrontacji i nieco niezręcznie podrywa się do lotu, starając się uciec w zarośla.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #smieszneptaszki #ptaki #amerykapoludniowa

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Do Gdańskiego Ogrodu Zoologicznego przyjechał nowy mieszkaniec - młody samiec pandki rudej, który trafił do Gdańska z belgijskiego zoo Plackendael. Otrzymał imię Benek i docelowo ma zostać partnerem mieszkającej w gdańskim ogrodzie samiczki Jadzi. Dyrektor Gdańskiego Ogrodu Zoologicznego

Wkurzony pterodaktyl! A nie, moment, to tylko mały bąk amerykański :feather: Bąk amerykański (Botaurus lentiginosus) jest bardzo podobny do naszego bąka, choć jest od niego trochę mniejszy i nieco inaczej ubarwiony. Zamieszkuje słodkowodne i słonowodne mokradła Ameryki Północnej i potrafi znakomicie maskować się wśród porastającej brzegi wód roślinności. Żywi się głównie rybami, choć czasem zjada też inne małe kręgowce, skorupiaki i owady.

Wiele nazw zwyczajowych bąków nawiązuje do wydawanych przez nie charakterystycznych, buczących odgłosów przypominających trochę ryk wołu. Bąk amerykański jest lokalnie znany jako bog bumper, thunder pumper, bog bull, bog thumper, mire drum i water belcher.

Na dwóch ostatnich zdjęciach osobniki dorosłe.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #smieszneptaszki #ptaki #amerykapolnocna

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych