Papiezak2137Mocarz

UMARŁ KRÓL, NIECH ŻYJE KRÓL! Przed wami [#bookdrop](/tag/bookdrop) - następca tagu [#kzp](/tag/kzp)!

Rozdawanie książek nie może wyginąć. Wbrew przeciwnościom losu - jedziemy dalej 😉

*

#bookdrop numer 1

Warunki wzięcia udziału: piorun + komentarz + dołączenie do społeczności bookdrop.

Wygrywają 2 osoby i każda z nich zgarnie książkę o wartości do 50PLN.

Warunki należy spełnić do 07.02.2026 (sobota), godz. 15:00.

> **REGULAMIN ZNAJDUJE SIĘ TUTAJ**

*

#rozdajo #zadarmo #ksiazki #czytajzhejto #hejtoczyta

#hejtolosauth

Szlak Kalalau (Kalalau Trail) na hawajskiej wyspie Kauai to jedna z najbardziej malowniczych i wymagających tras trekkingowych na świecie, ciągnąca się przez 35 km (w obie strony) wzdłuż wybrzeża Nā Pali. Wędrówka oferuje spektakularne widoki na wysokie klify, doliny i Ocean Spokojny, a jej kluczowym, niebezpiecznym punktem jest wąska półka skalna Crawler's Ledge.

#ciekawostki #przyroda

Czy ktoś spotkał się z podobną sytuacją i może mi powiedzieć czy to co się dzieje jest normalne czy może po⁎⁎⁎⁎ne? xD Zmieniłem ostatnio pracę w IT i pierwszy raz w życiu wylądowałem w kontraktowni, czy może bardziej po polsku - w agencji pośrednictwa pracy. Dotychczas zawsze szukałem czegoś w firmach produktowych ale tutaj dostałem dobre warunki: 20% podwyżki względem poprzedniej pracy, gwarancja 100% pracy zdalnej, UoP - czyli wszystko na czym mi zależało.

Wszystko niby miodzio ale od miesiąca nic nie robię xD Ciągle nie zostałem przypisany do żadnego projektu. Nawet żadnych wewnętrznych rozmów rekrutacyjnych nie mam. Gdy pytam się mojego przełożonego o co chodzi to odpowiada, że to norma i "na pewno zaraz coś się znajdzie" xD Więc od miesiąca żeby zabić czas i udawać, że cokolwiek robię, zaliczam te korpo-gówniane kursy o zakazie klepania koleżanek po tyłku, brania łapówek, opowiadania żartów o śniadych kolegach - i normalnie płacą mi za to gruby hajs xD

I w końcu pytanie do osób doświadczonych w tego typu firmach: czy to jest normalna sytuacja żeby długie tygodnie siedzieć na ławce zamiast pracować dla klienta? Szczerze to nie palę się jakoś do pracy i hajs za bezczynność jest generalnie spoko ale obawiam się czy za miesiąc/dwa nie dostanę wypowiedzenia z powodu chronicznego braku projektu xD Mocno się zastanawiam czy nie zacząć szukać innej roboty.

#praca #praca #programowanie #programista15k #testowanieoprogramowania

#hejtoobrazapapieza #heheszki

Cześć wszystkim!

Jako że #wykop się już stoczył szukam swojego miejsca w Internecie. Przyjmiecie mnie? Nie przychodzę na krzywy ryj, niech każdy się poczęstuje kawałkiem śledzika ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Niedawne cięcia dokonane w Ubisoft zostały bardzo negatywnie przyjęte przez giełdę – w ciągu doby akcje firmy spadły o ponad 30% w dół. W rezultacie obecnie kapitalizacja spółki wynosi niecałe 600 mln euro. Oznacza to, że obecnie CD Projekt jest wart 10-krotnie więcej niż Ubisoft.

Pierwsze testy mojego projektu nawilżacza w klimacie #lotr - jest cacy :smiley: Kolega drukuje mi wieczko z wypustkami (przez które będzie przechodzić mgła i nie będzie chlapać). Do tego malowanie boków, tabliczka, ozdjęciowanie - i ruszam z kolejnym projektem. #modelarstwo jest super :grinning:

#wladcapierscieni

To powinien być jutro temat numer jeden grzany we wszystkich mediach

Audyt obywatelski prezentuje POLICJANTA, który chwali się kolegom że "za⁎⁎⁎ał cepa takiego, że by się wódeczki napił" obywatelowi niepełnosprawnemu z padaczką lekooporną, który miał RĘCE SKUTE ZA PLECAMI gdyż ten rzekomo złapał za broń tegoż policjanta. Tymi rękoma skutymi z tyłu, za które był prowadzony przez dwóch funkcjonariuszy.

Następnie policjant obmacuje broń, żeby przypadkiem nikt nie sprawdził, czy odciski oskarżonego się na niej znajdują, przy okazji celując sobie w łeb. W tym czasie wprost rozmawia z kolegami O MOŻLIWOŚCI ODJEBANIA CZŁOWIEKA BEZ POWODU gdyż jak sam potem twierdzi z ewidentnym uśmiechem w głosie "no niestety to że próbował złapać za klamkę się nigdzie nie nagrało".

Skandal, bandyterka, sku⁎⁎⁎⁎⁎⁎stwo, a to wszystko zaczęło się od tego, że policjant odmówił założenia rękawiczek przed dostaniem dowodu osobistego, który zatrzymany zgodził się udzielić xD

https://www.youtube.com/watch?v=mpGtDHl6r44

#wiadomoscipolska #polska #policja #afera

Na szambie stoję, a gdzie niby?! Aktualizacja #pandabudujedom
Na budowie się dzieje, elewacja skończona (bez struktury, to będą kłaść we wrześniu), szambo dzisiaj wkopane, elektrycy się bawią kabelkami, tynki schną. Dzisiaj weszli hydraulicy a jednocześnie już pan Bogdan leci ze styropianem w miejscach, gdzie hydraulicy się bawić nie będą.
Kuchnia zamówiona, blaty u kamieniarza zamówione, parapety wewnętrzne już gotowe do odbioru. Termin u gościa od ocieplenia stropu zarezerwowany, panele zamówione, meble do pokoju dziecka zamówione. Cała armatura i płytki już w gotowości na magazynie. Jak dobrze pójdzie to jutro dostaniemy długo wyczekiwaną zgodę na przyłączenie się do wodociągu (a właściwie nie tyle zgodę na przyłączenie ale na jego fizyczne wykonanie)
Przez lekką obsuwę tynkarzy całkowicie porzucamy pomysł na wprowadzenie się przed narodzinami dziecka, niemniej koniec października lub początek listopada uważam za bardzo realny.
Goście od elewacji mówią, że nie pamiętają takiej budowy gdzie aż tyle się jednocześnie dzieje, miód na moje uszy, lubię jak się dużo dzieje i mogę zostać swoim własnym mistrzem organizacji.

#budowadomu #budujzhejto

#polityka #najman

#bartekdeweloperski #budujzhejto

1000000 🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉:champagne::clinking_glasses:
#ukraina #wojna #rosja #rozjebaneruskiegowno #rosyjskiestraty

https://x.com/PolymarketIntel/status/1930215637550346619
Kilka ładnych zdjęć satelitarnych pokazujących skutki ataku na kacapskie lotnictwo strategiczne. To się chyba już nie wyklepie...
#wojna #rosja #ukraina #bekazkacapow

#polityka

#konstruktorelektrykamator #elektryka #budujzhejto

STOP! Test bezpieczeństwa

Macie w domu instalację elektryczną? Niemal na pewno 107% z was odpowiedziało że tak.
A skoro macie instalację to jestem gdzieś tam rozdzielnica elektryczna w której na 95% siedzi urządzenie zwane wyłącznikiem różnicowoprądowym. Jest to sprytne urządzenie które zabezpiecza wasze zdrowie i życie przed porażeniem. Nie, ono nie ma zadziałać w czasie porażenia tylko ma jemu zapobiec. Na większości tych urządzeń producent umieścił napis, zazwyczaj mały, często tylko po angielsku. A jego sens brzmi tak:
>Testować co....
No i tu różnie zalecają, jedni co miesiąc, inni co dwa, trzy, co pół roku a czasami co rok. A po co to? A żeby sprawdzić czy faktycznie urządzenie wciąż jest sprawne. Czy wciąż możemy mu ufać. Testowanie polega na naciśnięciu przycisku TEST. Jak urządzenie jest sprawne to się wyłączy. Ale nawet takie testowanie nie zwalnia z okresowych pomiarów instalacji elektrycznej.

A czy ty testowałeś już swoją różnicówkę?

A skoro jesteśmy przy testowaniu elementów bezpieczeństwa to zadaj sobie kolejne pytanie. Jaki typ ogrzewania budynku masz?
I tu też blisko 100% ankietowanych powie że hydrauliczne, czyli ciepło rozprowadzane za pomocą wody/glikolu/oleju przez rurki.
Każdy element takiej instalacji ma swoją objętość. Np 100mb rurki PEX do ogrzewania podłogowego to jest ok 11 litrów, a w domu potrafi być ponad kilometr a czasami dwa takiej rurki. Ale ogrzewanie podłogowe to pikuś, bo to ogrzewanie niskotemperaturowe. Ale stare systemy na grubych rurach, starych grzejnikach i stare kotły śmieciuchy. Tam jest dużo wody gdzie jednocześnie jest sporo różnica temperatur między wygaszonym kotłem a rozpalonym. A jak wiemy każda substancja ma coś takiego jak rozszerzalności temperaturowa. Np dlatego kiedyś pociągi stukały, bo były przerwy dylatacyjne dla kompensacji wydłużania i skracania się szyn od temperatury. Teraz już się od tego odchodzi. Ale ja tu o wodzie, w takiej instalacji CO objętość wody może zmienić się o kilka % w zależności od różnicy temperatur. A to powoduje że gdyby układ był szczelny to rosło by ciśnienie i mogłoby dojść do jakiegoś uszkodzenia. Stare układy otwarte miały naczynie wzbiorcze którym dochodziło do przelania się naddatku do kanalizacji/poza budynek. W nowych systemach stosuje się układy zamknięte, i jako kompensację robią naczynia przeponowe, zazwyczaj stalowy zbiornik z gumowym balonem w środku. Poduszka powietrzna kompensuje zmianę objętości wody, taki mały hydroforek. I tu dochodzę do tego czego chciałem. Zazwyczaj przy takich zbiornikach jest kolejny element bezpieczeństwa, nazywa się zawór bezpieczeństwa. Proste urządzenie, tłoczek dociskany sprężyną do otworu, jak ciśnienie będzie za duże to się tłoczek uchyli i upuści trochę wody zmniejszając ciśnienie. Tylko zawór musi być sprawny. A jako że tłoczek jest zazwyczaj gumowy to potrafi się przykleić do gniazda, lub tak odkształcić że nie będzie wstanie się poruszyć. Dlatego i tu producenci dają instrukcję żeby testować okresowo zawory bezpieczeństwa. Zazwyczaj polega to na przekręceniu gałki o 90 lub 180° i tu uwaga, a w sumie dwie.
Jeśli zawór jest sprawny to poleci dosłownie kilka mililitrów wody, jeśli jest niesprawny to może polecieć bardzo dużo wody. Więc jeśli nie testowaliście zaworów przez długi czas to przygotować się na to że może trzeba będzie go wymienić.
Ile takich zaworów jest w instalacji, zazwyczaj dwa. Jeden na cześć CO, a drugi na CWU.

A czy ty, testowałeś już swoje zawory bezpieczeństwa?

Tak że możecie wpisać sobie w kalendarz nowe zadania, zazwyczaj co kwartał.
Testować RCD i zawory bezpieczeństwa w CO.
W ten oto sposób dbacie o bezpieczeństwo swoje i bliskich, oraz wasze życie nabrało jakiegoś sensu.

Grzegorz Braun, kandydat w wyborach prezydenckich, wtargnął do szpitala w Oleśnicy, chcąc obywatelsko zatrzymać dr Gizelę Jagielską, która jak donoszą media, przeprowadza w Polsce... #wiadomoscipolska #bekazkonfederacji #braun #polityka

Jezu jak ja żałuję że PO wystawiła Rafała. Totalnie bezpłciowy kandydat. Nawet jak mówi to mam wrażenie że robi to od niechcenia a tak naprawdę chciałby być w domu xD

Ehh a mógł być GIGA CHAD RADEK.

#polityka #debata

W dniu dzisiejszym obchodzi urodziny ta zakała ludzkości. Oczywiście oficjalnie, bo nieoficjalnie data urodzin jest zupełnie inna, podobnie, jak miejsce - nie żaden Petersburg, tylko jakiś wypizdów pod Uralem, jako bękart.

To i tak nieistotne, bo życzenia wypada złożyć oficjalne, a więc wszystkiego najgorszego.

#rosja #bekazkacapow #polityka

Paul Kagame rządzi Rwandą od ponad 20 lat, cały świat jest pod wrażeniem wyników gospodarczych kraju. Czy krwawy dyktator może być dobrym przywódcą?

Prawie metr dziewięćdziesiąt wzrostu, do tego żylasty, prezydent Rwandy ma posturę człowieka, o którego obawiałbyś się w razie mocniejszego podmuchu wiatru. Kagame emanuje energią kogoś grającego w zespole na tamburynie albo osoby, która uważnie studiuje warunki sprzedaży, zanim nabędzie znicz.

Kagame dorastał w obozie dla uchodźców w Ugandzie. Jego rodzina znalazła się pośród tysięcy Tutsi zmuszonych do ucieczki z Rwandy w 1959 roku, kiedy Hutu – reprezentujący około osiemdziesięciu procent populacji kraju – przemocą przejęli władzę od rządzącej Rwandą od wieków monarchii Tutsi. Napięcia pomiędzy obiema grupami etnicznymi celowo podsycano w okresie kolonialnym, ponieważ Niemcy, a później Belgia faworyzowały władzę mniejszości Tutsi, utrwalając tym samym podział klasowy w całym kraju.

To w Ugandzie Kagame jako młody chłopak zaczął planować swoją zemstę. Krótko po trzydziestce awansował na dowódcę Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RFP) – sił rebelianckich Tutsi w Ugandzie, które planowały usunięcie rwandyjskiego rządu, na którego czele stali Hutu. RFP zaatakował Rwandę w 1990 roku, rozpoczynając czteroletnią wojnę o władzę.

W kwietniu 1994 roku, po wspieranych przez ONZ negocjacjach pokojowych z RFP, samolot z rwandyjskim prezydentem Juvénalem Habyarimaną, Hutu, na pokładzie został zestrzelony rakietą. Choć ciągle nie wiemy, kto ją wystrzelił – zarówno ekstremiści Tutsi, jak i Hutu mieli ku temu własne powody – zabicie Habyarimany stało się pretekstem, którego potrzebowali silni liderzy Hutu, żeby zrobić to, co od dawna chcieli zrobić: zorganizować totalną eksterminację wszystkich Tutsi.

A więc z przerażającą, skrupulatną skutecznością, chodząc od drzwi do drzwi, właśnie do tego się zabrali. W zaledwie sto dni około miliona Tutsi, mężczyzn, kobiet i dzieci – oraz każdy Hutu, który starał się powstrzymać masakrę – zostało zaszlachtowanych.
Ludobójstwo skończyło się dopiero wtedy, gdy RFP Kagamego przy pomocy ugandyjskiej armii przejął kontrolę nad stolicą, Kigali, w lipcu tego roku, zmuszając miliony Hutu do ucieczki do sąsiedniego Zairu, obecnie Demokratycznej Republiki Konga.

W nowym układzie władzy Kagame jako dowódca wojska był w zasadzie najpotężniejszym człowiekiem w Rwandzie. Potrzebował sześciu lat, żeby dopasować tytuł do rzeczywistości. Sfrustrowany swoim malejącym wpływem na kraj, prezydent Pasteur Bizimungu na początku 2000 roku złożył rezygnację. Kagame został zaprzysiężony na prezydenta miesiąc później.

Nagle na czele Rwandy stanął dowódca wojskowy uformowany przez pobyt w biednym obozie dla uchodźców, wygnany tam przez te siły, które później dokonały jednego z najbardziej przerażających ludobójstw w historii, mając za jedyny cel zniszczenie całego jego klanu.
Historia uczy nas, że w takiej sytuacji powinny od razu nastąpić rewanżystowskie rządy niepohamowanej destrukcji, domagające się od Hutu zapłaty za ich zbrodnie. Rzeczywistość jednakże nie mogła być bardziej odmienna.

Kagame szybko porzucił swoje wojskowe maniery na rzecz spokojnego i pokojowego stylu oksfordzkiego profesora. Zaangażował się bez reszty w rozważne zarządzanie, przeglądanie raportów finansowych i najnowszych teorii rozwoju.

W rezultacie niewiele krajów przez ostatnie dwadzieścia lat mogło się pochwalić takim rozwojem gospodarczym i społecznym jak Rwanda. Pod rządami Kagamego gospodarka kraju wzrastała średnio osiem procent rocznie, i eksperci twierdzą, że ten trend będzie trwał. Jego rząd wprowadził państwowy system opieki zdrowotnej i zainicjował znaczące reformy systemu szkolnictwa. Nazywana Singapurem Afryki Rwanda znalazła się obecnie wśród czterdziestu najlepszych miejsc na świecie do robienia interesów. Jej miasta są jednymi z najbezpieczniejszych na kontynencie. Z ponad sześćdziesięcioprocentowym przedstawicielstwem Rwanda ma zdecydowanie najwięcej kobiet w parlamencie w stosunku do jakiegokolwiek rządu na świecie. W ramach swojej narodowej inicjatywy „Vision 2050” Rwanda – kraj bez dostępu do morza, ze skromną ilością poszukiwanych na rynkach bogactw naturalnych – planuje w ciągu następnych trzydziestu lat stać się krajem o wysokim PKB.

Jednak osiągnięciem Kagamego, które robi największe wrażenie, jest niewątpliwie to, w jaki sposób zahamował brutalne napięcia na tle etnicznym – a trzeba pamiętać, że te z łatwością mogły już dawno temu zniszczyć kraj. Dokonał tego częściowo przez uchwalenie prawa przeciw mowie nienawiści powiązanej z etnicznością oraz przepisów, których interpretacja każe uznać za nielegalne – a w każdym razie niewskazane – identyfikowanie się według grup etnicznych. Wprowadził te zarządzenia w okresie pokoju politycznego i stabilizacji, kiedy spodziewano się czegoś przeciwnego, przy okazji głosząc przebaczenie i tolerancję.

Sposób sprawowania rządów przez Kagamego jest niemal powszechnie wychwalany. Regularnie bywa ekspertem na szczytach międzynarodowych i na uniwersytetach; został zasypany doktoratami honoris causa, a pośród jego największych admiratorów znajdują się tacy ludzie jak Bill Clinton, Bill Gates i Tony Blair.

Ten podziw przyciąga zaś nie tylko płomienne słowa, ale także twardą walutę. Niemal połowa rwandyjskiego budżetu pochodzi z pomocy zagranicznej, i są to fundusze, które rządy Zachodu i organizacje pozarządowe uważają za dobrze wydane pieniądze.
I z tego powodu „New York Times” określił Kagamego jako „ulubionego silnego człowieka globalnej elity”.

I oto dotarliśmy do komplikacji.

Zasługi Kagamego nie są tak zupełnie krystaliczne. Może być popularny w całej Rwandzie, ale kwestii utrzymania władzy nie zostawił czystemu wyborczemu przypadkowi. Kagame nie jest uważany za dyktatora. Czy jego rządy są autorytarne? Być może. Jest tyranem? Może. Czy jest człowiekiem silnym? Z całą pewnością. Lecz niezupełnie jest dyktatorem. Skutecznie utrzymuje się przy władzy od ponad dwudziestu lat dzięki wygrywanym wyborom. Raz jednak powiedział o swoich politycznych oponentach: „Wielu z nich ma skłonność do umierania”.

Organizacje broniące praw człowieka od lat spisują dane wielu dziesiątek jego prominentnych i mniej znanych politycznych wrogów, którzy nagle zostali znalezieni martwi albo na wiele lat trafili do więzienia po tym, jak skrytykowali jego rządy. Jeden z jego największych krytyków, Paul Rusesabagina – którego bohaterskie czyny podczas ludobójstwa z 1994 roku zainspirowały film Hotel Rwanda – został aresztowany i skazany za rzekome czyny terrorystyczne w 2021 roku.

Żadna z tych rzeczy nie jest jakąś szczególną tajemnicą dla świata Zachodu. W 2013 roku Departament Stanu USA zauważył na temat Rwandy: „Najważniejszym problemem, jeśli chodzi o przestrzeganie praw człowieka w kraju, pozostaje ściganie przez rząd przeciwników politycznych i obrońców praw człowieka, którzy padają ofiarą prześladowań, aresztowań i nadużyć; nieposzanowanie rządów prawa przez siły bezpieczeństwa i sądownicze; [i] ograniczanie wolności obywatelskich".

Anegdot o ostrym charakterze Kagamego jest bez liku, od raportów na temat jego zdolności do przemiany w ciągu kilku sekund ze spokojnego profesora we wrzeszczącego tyrana, do historyjek o tym, jak osobiście chłosta ministrów, którym nie udało się osiągnąć wyznaczonych celów.

Pozostający u władzy przez ponad dwie dekady, obecnie żwawy sześćdziesięciokilkulatek, Kagame będzie koło osiemdziesiątki przy kolejnym poważnym sprawdzianie swoich rządów. Miał odejść w 2017 roku po wypełnieniu konstytucyjnego maksimum dwóch siedmioletnich kadencji. Szczęśliwie dla niego parlament wprowadził poprawkę do konstytucji, co oznacza, że będzie mógł rządzić do 2034 roku.

Przeprowadzane dotąd wybory nie były modelowym przykładem tych wolnych i uczciwych. Kagame często startuje w zasadzie bez przeciwnika, więc wciąż pojawiają się oskarżenia, że wyborcy, którzy mają zamiar wybrać innych kandydatów są wyprowadzani z błędu przez żołnierzy przy lokalach wyborczych. Pojawiają się nawet sugestie, że zakaz publicznego wyrażania się źle o innych grupach etnicznych jest próbą przykrycia wszelkich wewnętrznych sprzeciwów wobec tego, że Tutsi – którzy stanowią niespełna czternaście procent społeczeństwa – przejęli niemal wszystkie wyższe stanowiska w rządzie i administracji. Lecz i tak kubeczek prezydenta – pełen zagranicznej pomocy, zaproszeń do przemawiania na prestiżowych wydarzeniach i głośnych pochwał dla jego wzorowego afrykańskiego przywództwa – dalej się napełnia.

Rządy Kagamego są skomplikowaną zagadką i skłaniają do zadawania pytań o naturę demokracji oraz o to, jaka forma rządów najbardziej pasowałaby do tych młodych, siłą podzielonych państw zmagających się z własną tożsamością. Zapewnił pokój i dobrobyt małemu krajowi z bardzo małą ilością surowców naturalnych, który w przeciwnym razie mógłby implodować pod ciężarem dawnej ksenofobii. Niektórzy eksperci twierdzą, że tym młodym, podzielonym państwom potrzeba silnej i kompetentnej ręki. Jednak niezwykle trudno jest trzymać taką siłę w ryzach w nieskończoność. Ludzka moralność jest notorycznie nadwyrężana przez nieograniczoną władzę. W każdej chwili prąd może stać się jeszcze bardziej rwący i może odsunąć kraj od dobrobytu, a silny człowiek, któremu nikt nie rzuca wyzwania, może zwiększać swoją władzę, uwalniając falę przemocy, która nie oszczędzi nikogo, ponieważ będzie chciał ugruntować swoje – a dane mu z bożej łaski, jak sądzi – panowanie. Autorytarni władcy bardzo rzadko odchodzą, nie pociągając za sobą w otchłań swojego kraju.

W długim wywiadzie dla „New Yorkera” Kagame opowiada o swojej rozmowie z młodym człowiekiem, który został zraniony maczetą i zostawiony na śmierć w jednym z masowych grobów, jakich mnóstwo było w Rwandzie podczas ludobójstwa. Jakimś cudem chłopak przeżył. Wiele lat później w ramach krajowego programu pokoju i pojednania prezydent Kagame kazał wypuścić z więzienia ekstremistów, którzy zorganizowali masowe mordy – i kilku z nich zamieszkało potem w wiosce tego młodego człowieka. Po tylu latach od tamtych wydarzeń Kagame chciał się dowiedzieć, jak ten mężczyzna radzi sobie, żyjąc o kilka kroków od ludzi, którzy próbowali zamordować jego i jego bliskich.

> _Zapytałem go więc: "Jak dajesz radę?"_ – mówi Kagame w wywiadzie. – _"Kiedy ich spotykasz, co ci mówią albo co ty do nich mówisz? Co czujesz? Chcę, żebyś mi szczerze powiedział, co czujesz." _Młody człowiek spojrzał na swojego prezydenta i odpowiedział:_ "Daję radę, bo poprosiłeś nas, żebyśmy dawali radę”._

Z książki Afryka to nie państwo

#czytajzhejto #historia #afryka #rwanda

Neapol jest miastem, które budzi ogromne kontrowersje. Z jednej strony większości z nas kojarzy się z brudem i niebezpieczeństwem, ale z drugiej strony oferuje on zwiedzającym bardzo ciekawe zabytki szczególnie te barokowe i renesansowe. Nie ukrywam, że podczas zwiedzania miałem mieszane uczucia co do tego miasta.

Zapraszam do artykułu

Podczas zwiedzania Neapolu targały mną bardzo skrajne emocje. Z jednej strony był to ogromny zachwyt nad piękną architekturą, w szczególności tą sakralną, ale z drugiej strony miasto było zaśmiecone, zasikane, śmierdzące, a ilość ludzkich odchodów w niektórych częściach centrum przekraczała moje wyobrażenie. Przykładowo chodniki wokół Zamku Capuano (Castel Capuano) były tak obłożone ludzkim guanem, że spacerując obok człowiek czuł się jak na polu minowym, nie mówiąc już o zapachach, czy odczuciach wizualnych.

Duomo di Napoli, czyli Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Neapolu należy do najpiękniejszych zabytków sakralnych w mieście. Nazywa się ją również katedrą św. Januarego. Zbudowano ją w latach 1299-1314 w miejscu dwóch wcześniejszych bazylik św. Stefanii i św. Restytuty, z których ta pierwsza została rozebrana, a druga stała się kaplicą boczną nowej świątyni. W czasach greckich w tym miejscu istniała grecka świątynia Apolla. W połowie XIV wieku fasada została zniszczona w wyniku trzęsienia ziemi. Pod koniec XIX wieku front świątyni został przebudowany. Kościół powstał w stylu gotyckim, a jego długość wynosi aż 100 metrów. Niesamowite wnętrza dostępne są całkowicie za darmo.

Chiesa del Gesù Nuovo położony jest nieopodal bazyliki di Santa Chiara. Jego nietuzinkowa fasada przyciąga wzrok i zachęca do wejścia. Kościół zaliczany jest do najważniejszych w mieście, a w jego wnętrzach można zobaczyć niesamowite barokowe dzieła. Pierwotnie w tym miejscu w XV wieku znajdował się pałac, ale po przejęciu budynku przez jezuitów wnętrza zostały zniszczone i całość przebudowano na świątynię. Z pałacu pozostała jedynie istniejąca do dzisiaj fasada. Wnętrze jest przepiękne, można zobaczyć marmurowe dekoracje z 1630 roku. Ten kościół posiada jedno z najpiękniejszych wnętrz, jakie kiedykolwiek miałem okazję zobaczyć. Wstęp do środka jest bezpłatny.

Podczas zwiedzania Neapolu koniecznie musicie odwiedzić stację metra Toledo, gdzie znajduje się otwarta galeria sztuki. Sama stacja mieści się głęboko pod powierzchnią ziemi i jest uważana za jedną z najpiękniejszych we Włoszech.

Galleria Umberto I powstała pod koniec XIX w stylu neorenesansowym. Ten piękny pasaż handlowy z przeszklonym dachem jest niesamowitym miejscem i ciekawą atrakcją. Podobna Galleria Vittorio Emanuele II znajduje się w Mediolanie.

-------------------------------------------
Jeśli chcesz być na bieżąco z moimi znaleziskami to zapraszam do śledzenia hashtagu #antekpodrozuje
Jeśli chcesz, żebym Cię wołał w przyszłości, to zostaw piorun pod odpowiednim komentarzem poniżej :smiley:

#antekpodrozuje #podroze #podrozujzhejto #turystyka #architektura #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #wlochy #zainteresowania