Wpis użytkownika Minoretta w Dyskusje

Komentarz usunięty

Jedzenie przez psy kup jest dla mnie absolutnym argumentem przeciwko posiadaniu psa. Mój pies wpierdziela gówna na spacerach jakby to były frykasy jakieś i potwornie mnie to od niego odrzuca, żałuję potwornie posiadania psa

Ja nie widzę problemu, nie pasi to wypros dziada za drzwi.

@Minoretta Mam doskonały pomysł na rozwiązanie Twojego problemu z kotami: nie miej kota. Po pierwsze nie nadajesz się do tego zaś po drugie, nie nadajesz się do tego. Należy się 200 zł.

@Minoretta Dobrze, że pytasz. Z Twojego opisu wyciągam wniosek, że jeszcze nie czytałaś książek o wychowaniu kotów, bo ich nie rozumiesz. Nie rozumiesz, skąd te zachowania się biorą i jak niektóre z nich ograniczyć, a które przestawić na znośne dla Ciebie.

Chodzenia po blatach, zrzucania i gryzienia kwiatków nie zakażesz, taka jest natura kota. Ściągania z suszarki całkowicie nie wyplenisz, ale stanowczo ograniczysz klamerkowaniem ubrań. Jak przez pół roku za każdym razem zaklamerkujesz dokładnie ciuchy, to w końcu ściąganie ubrań nie będzie dla niego satysfakcjonujące. On ma radochę z położenia się w tych ubraniach.

Drapie meble, bo wtedy reagujesz. Może 10 minut zabawy z nim wędką lub w aportowanie go trochę zmęczy, wybiega. A może tak wymusza smaczki? Może nadaje się na spacery w szelkach?
U mnie, mimo wielu drapaków, wciąż drapią meble, bo reagujemy :( Gdybyśmy na początku wiedzieli, to nie mielibyśmy tego problemu, ale też nie mieliśmy książek o psychice kotów.

Z treści rozumiem, że jest sam, a ma mnóstwo energii jako nastolatek.

Z psem pójdziesz na spacer i podobnie, tylko inaczej, trzeba się zająć kotem.

Kupa wisi z tyłka? Pasta odkłaczająca. Mokra karma.

Poczytaj książki, pozwolą zrozumieć, co się dzieje u kota i co się dzieje u Ciebie, bo siebie też trzeba trochę zmienić pod tego mieszkańca.

Dobrze, że pytasz. Powodzenia :)

@Minoretta Jako kociarz od lat dodam, że większość rzeczy w necie na temat kotów to bzdury. Kota trzeba ułożyć tak samo jak psa - tylko psy są bardziej ogarnięte i nawet jeśli ktoś nie zna się na tresurze to jest w stanie jako tako większość psów wychować.

Kociarzom z miękkimi serduszkami w dupach się poprzewracało z pozwalaniem kotom na wszystko. Mój jak mnie podrapie - wpindol. Drze jape w nocy bo chce jeść - wpindol + micha opóźniona o kilka godzin. Włazi na stół - wpindol. Chcę go głaskać - ma siedzieć obok mnie i tyle - niech zarobi na michę. Kilka miesięcy i KAŻDY kot jakiego miałem był grzeczny jak baranek i przytulaśny jak słodki kociaczek. Gdy kot zna swoje miejsce w grupie (czyli najniżej w hierarchii jak się da), to się uspokaja i akceptuje ograniczenia nałożone przez tych postawionych wyżej (czyli wszystkich).

O, ktoś tu chciał usłużnego niewolnika a dostał stworzenie które nie jest robotem. Cóż za pech.

@Minoretta bo złego kota miałaś, mówię Ci są różne, musisz innego kota spróbować :smiley: #pdk

@Minoretta mam rasowego, ale chwilę się zastanawiałem nad rasą i wybrałem w miarę łagodną. Nic nie niszczy, daje się wozić. Nie drżę mordy zbyt często po nocach. Incydenty się zdarzają, w końcu to kot. Sąsiedzi mają inne rasy czy też dachowce i nie mają problemów. Za to inni znajomi z tą samą rasą co moja, najpierw wzięli jednego a potem drugiego z tej samej hodowli. Młodszy mało domu nie rozniesie, pewnie w końcu dostanie wilczy bilet. Także wszystko zależy od egzemplarza.

Jako kociarz od 15 lat powiem tylko, że to kot jest dla Ciebie a nie odwrotnie. Dlatego kota trzeba tarmosić, głaskać, przytulać jak się chce a nie jak on chce. Będzie robił dramę ale nic mu się nie dzieje i nie wyrasta wtedy na niedotykalskiego. Wskakiwania na blaty i łażenia wszędzie nie udało mi się go odzwyczaić. Drapaki w dobrych miejscach pomagają na niszczenie sprzętów.

@Minoretta polecam ragdolki, dostosowują się do człowieka, w usposobieniu bardziej przypominają psy.

Młody to i głupi. Trzeba go karcić do skutku. Z czasem trochę się uspokaja. Drapak jednak trzeba kupić choć nie gwarantuje że tylko tego będzie używał. Ja stwierdziłem że sofę juz pozostawiam na pożarcie ale tylko sofe. Z wiekiem nie jest już takim gapciem. Nie zrzuca. Lepiej wymierza działania na zamiary

@Minoretta Jeszcze tylko dodam że u mnie jest polityka "masz zarabiać na michę". Nie chcesz na kolanka, nie chcesz się przytulić? Wali mnie to, masz cierpliwie znosić "pieszczoty", a spróbuj tylko prychnąć.

Potomstwo też jest tego nauczone, dzieciaki chcą to biorą kota, nieważne że ma minę kill_me.jpg 😛

@Minoretta Ja miałem kota z wioski uratowany z worka wrzuconego w potok, bardzo wdzięczne zwierze, nigdy nic nie zniszczył, nie drapał, łasił się, wychodził na całe dnie i wracał niczym cień. Dostojnie szedł przez życie i widać że kochał. Potem jak odszedł w wieku bodajże 19 lat stwierdziłem a kupię sobie rasowego brytyjskiego.

Pieprzony potwór, niszczył wszystko, darł się, srał do kuwety tak że było zawsze poza a nigdy w środku, gonił się jak po⁎⁎⁎⁎ny z własnym cieniem o 3 w nocy, ale nie powiem jak chciał to przychodził też siadał na kolanach i mruczał. Jednakże przeważyło wpieprzanie się na meble i zrzucanie rzeczy z półek oraz próby szczania na tapicerkę. Po 3 latach dokonałem eksmisji do kuzynki na wieś bo była zachwycona że taki piękny i rasowy, wytrzymała z nim sezon jak rozwalił jej meble tapicerowane i wy⁎⁎⁎⁎ła do stodoły gdzie sobie żyje menda do tej pory jak typowy "wsiowy polski"

@Minoretta Moje mruczniki naprawdę potrafią być bardzo kochane. Np. mój rudy skurwiel jest bardzo do mnie przywiązany, opiekuńczy, "broni" domu i działki, ale dziś o 4 miałem ochotę go zatłuc i ganiałem z kijem po domu.
Myślę że dużo zależy od egzemplarza. Niektóre nic z siebie nie dają, inne są kochanymi kompanami.

No i kota trzeba niestety wychować. :smiley: Ja mam politykę 0 tolerancji dla fochów, spróbuje mi któreś prychnąć jak głaskam, to od razu szmata idzie w ruch. Podobnie z niszczeniem mebli.

>że kot układa Ciebie pod siebie, to prawda.

Absolutnie się z tym nie zgadzam.


>Nie rozumiem ludzi z podejściem "wzięłaś kota to musisz się pod niego ułożyć, masz kota to pogódź się, że będzie na blacie w kuchni,

IMHO straszne brednie i pierdololo

@Minoretta generalnie psiarstwo i kociarstwo to trochę stan umysłu. Ja tego nie ogarniam. Do tego trzeba mieć psychikę i to lubić. Koty są fajne, lubię je... ale w domu bym nie chciał. Mogę pomiziać, mogę dać jakiś smakołyk, ale niech to będzie kot kogoś ze znajomych albo rodziny. Generalnie zwierzak w domu to syf i sierść. Koty poza tym są wredne. Moja babcia miała kota, moi rodzice, wszystkie ciotki itd. Kotka rodziców, jak ich nie było w domu dłużej niż zwykle, to zawsze sikała na dywan w przedpokoju. Jak wracali o standardowej porze to tego problemu nie było. Jak miała dość głaskania to zamiast odejść po prostu gryzła w dłoń i to solidnie. Mój ojciec był cały pogryziony. Jak została za coś skarcona, to później szła i wysypywała żwirek z kuwety na całą łazienkę. Było przy niej więcej sprzątania niż przy dwójce dzieci. W życiu nie chciałbym kota w domu.

Nie mam i nie chcę mieć, chociaż żona i dziecko chce. Konsultowałem się ze znajomą, która ma Maine Coona i powiedziała, że mimo całej swojej cierpliwości to jednak drugi raz by nie wzięła. Jak tylko coś idzie nie po myśli kota, to wali na złość obok kuwety. Takie to stworzenie.

koty to takie domowe szkodniki niestety. Miejsce zwierząt jest na dworze albo w oborze