Wpis użytkownika moll w Hydepark

@moll miałem dronem latać od rana, a drugi dzień z rzędu od rana gadam o eutanazji 😆 (╯°□°）╯︵ ┻━┻

@moll czy nie uważasz że ten obrazek to manipulacja? Cały ten wpis opiera się na emocjach. Wpływanie na emocje, tak silne emocje, w tak trudnej i skomplikowanej sprawie nie spełnia znamion manipulacji? Manipulacji, bo teza jak powinienem myśleć w temacie wybrzmiało dość mocno.

Ludzie są bardziej humanitarni wobec zwierząt, niż wobec siebie nawzajem.

Dwa lata opiekowałem się ojcem, umierającym na raka. Miał bardzo ciężką śmierć. Pod koniec krzyczał z bólu, pomimo stałych dawek morfiny. Od momentu jego śmierci 2,5 roku temu jednego żałuję: że tej morfiny nie dałem mu więcej. Nie chciałem mu zaszkodzić, bałem się przedawkować.
Nie trzeba było się bać.

@moll w ciemno dałem piorun przed przeczytaniem. Bo, niestety, takich historii znam dziesiątki. Również z najbliższej rodziny. Bardzo ładnie napisane, dosadnie, ale nie ordynarnie. Dzięki, za przekazanie.

To wyjątkowo skurwiały skutek chrześcijańskiej myśli teologicznej, że człowiek "ma cierpieć". Ulga jest dla zwierząt. Cud, że leki przeciwbólowe nie są zakazane. Chciałbym móc powiedzieć "jak dla mnie nie będzie już nadziei pomóżcie mi odejść na własnych warunkach". Albo "jeśli miałbym być tylko ciężarem, bez kontaktu z otaczajacym światem, nie przeciagajcie tego dłużej". Ale nie mogę, bo prawo zabrania.

Każdy kto widział bliską osobę w stanie paliatywnym, cierpiącą z bólu, na który już żadne leki ukojenia nie dają, jest i będzie za eutanazją. Nie chciałbym być obciążeniem dla najbliższych w sytuacji bez wyjścia. To mnóstwo cierpienia, które rozlewa się po rodzinie. Dramat.

@moll
>Bo teraz – to Wy, Narodzie – jesteście panami mojego cierpienia. To Wy podejmujecie decyzję, czy mam zdychać, czy odejść.
>Ja w Polsce mogę popełnić samo*stwo – ale nie mam już siły. Nie wstanę, nie sięgnę po tabletki, nie rzucę się z okna.
>W Polsce muszę zdychać.
To ja zapytam, co ona zrobiła wcześniej 'jako Naród' żeby coś zmienić? Wkurza mnie adresowanie swoich żali do ogółu, że wszyscy winni jej cierpienia.

Prawo do eutanazji jest wskazane moralnie i ekonomicznie. Marnujemy środki na tych dla których nie ma nadziei i nie chcą żyć, w tym czasie skazując na cierpienie tych z nadzieją którzy czekają na pomoc medyczną w wielomiesięcznych kolejkach.

@moll Z eutanazją jak z karą śmierci.
Czy jesteśmy przełknąć 1 pomyłkę na 1000 właściwych.

@DexterFromLab
Żeby tylko Twój wybór. Już wyobrażam sobie patologię pokroju lat 90tych gdzie ludzie wciskani są do eutanazji, bo dziadek ładną działkę ma lub usuwamy politycznego typa u schyłku wieku, żeby już nie zawadzał. Nie wierzę w słuszne eutanazję, bo nie ma u nas dobrego wymiaru sprawiedliwości.

Długie umieranie w cierpieniu zabija jeszcze cos ważnego: pamięć o nas u najbliższych. Chce być zapamiętany jak najlepiej a nie jako obsrana wyjąca z bolu resztka człowieka.

Dlatego trzeba działać kiedy jeszcze można.

Tak właśnie powinno być. Taki człowiek powinien mieć wybór.

Czytałam to wczoraj na fb doktora i bardzo mnie poruszyło. Dla mnie temat eutanazji na życzenie jest bardzo ważny, i to na tyle, że podczas imprezy urodzinowej nawet padł toast za tym (nie żartuję). Ale jak już zostało to w tym wątku wielokrotnie poruszone - zrozumie to tylko ten, kto patrzył na cierpienie bliskiego. Dla mnie niepojęte jest, że możemy psiaki i zwierzaki usypiać humanitarnie, by nie przedłużać ich agonii, a nie dajemy takiej szansy najbliższym, dla których to jest to świadoma decyzja i też szansa, by odejść godnie i na własnych zasadach. Sama też chcę tak odejść. Nie chcę stać sie przedmiotem cierpienia dla moich bliskich, którzy nie będą mogli mi pomóc i będą patrzeć jak gasnę, a gasnąć będą razem ze mną. Wystarczy poczytać ostatni post @DexterFromLab - https://www.hejto.pl/wpis/chcialem-zrobic-podsumowanie-tego-co-dzialo-sie-w-zeszlym-roku-kiedy-tata-odszed - by zrozumieć, jakie to jest obciążenie i cierpienie dla obu stron.

Chciałem zrobić podsumowanie tego, co działo się w zeszłym roku, kiedy tata odszedł. Co działo się w - DexterFromLab - Hejto.plChciałem zrobić podsumowanie tego, co działo się w zeszłym roku, kiedy tata odszedł. Co działo się w międzyczasie, i jak jest teraz. Bo niedługo minie rok. Zacznijmy od końca. Jest OK. Nie jest super, nie jest idealnie. W sercu jest dziura. Ale z czasem boli mniej. Niestety, rodzina sięHejto.pl

Nie rozumiem problemu, ktoś jej morbital od ust zabiera?

Pracowałam jako opiekunka z panią, która parę miesięcy temu domknęła wszystkie sprawy, pożegnała się z rodziną i gdy ciężka choroba zabrała jej ostatki tego, co trzymało ją przy życiu - spokojnie, w otoczeniu bliskich, na własnych warunkach - odeszła. W Australii. Taką możliwość powinien mieć każdy ciężko chory, niezależnie od kraju, w którym przyjdzie mu umierać...

@moll rok opiekowałem się ojcem 24/7 od czasu jak jeszcze jeździliśmy po lekarzach, po te miesiące w stanie paliatywnym gdzie już nie pomaga nic. i najbardziej z momentu kiedy już nie wziął kolejnego oddechu pamiętam ulgę. nie smutek, tylko ulgę, że nareszcie go nie boli. że to koniec tej gehenny. to że cierpienie uszlachetnia mogą powiedzieć tylko ludzie którzy nigdy nie mieli z tym do czynienia. albo ksiądz, czyli zawodowy cynik.

niczego się tak naprawdę nie boję tak, jak tego że ktoś z bliskich miałby się mną tak zajmować. wielokrotnie rozmyślałem nad furtką bezpieczeństwa w takiej sytuacji, ale każdy scenariusz wymaga udziału osób trzecich.

A cały ten niestety smutny temat sprowadza się do tak zwanego miłosierdzia według chrześcijan, którzy lubują się w wskazywaniu kogoś na tak zwany uszlachetniający ból

@moll Brak możliwości dokonania eutanazji na życzenie pacjenta jest absolutnym skandalem.
W 2021 dramaturg Marek Pakuła napisał książkę "Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję", o swoim ojcu, który nagle otrzymał diagnozę raka trzuski, a następnie zmarł po 2-3 miesiącach. Kupcie tę książkę każdemu, kto uważa, że eutanazja nie jest ok.
Niech sobie uświadomią, jak bardzo onkologia jest bezsilna w niektórych przypadkach, jak bardzo w d⁎⁎ie mają pacjentów lekarze, szczególnie niektórzy lekarze z paliatywnej, o tym, że nie mógł odwiedzić ojca na oddziale bo Covid, nawet w pełnym rynsztunku medycznym, ale ksiądz prosto z zakaźnego do onkologicznych paliatywnych to może sobie wejść i mamrotać swoje szamanizmy, nawet niewołany, ot tak, dla sportu. O warchołach ordynatorach, którym się wydaje, że ich szpital, ich oddziały, to jest jakieś ich własne prywatne idaho do psychicznego znęcania się nad już i tak wykończoną rodziną pacjenta. O braku profesjonalizmu nawet w branży pogrzebowej. Ludzie, którzy przy tej książce nie płaczą, nie są ludźmi.
Nawet pies w tym kraju może odejść godnie, człowiek nie może. Kłębkowi bólu, który nie ma już świadomości, należy zmieniać pampersa i podstawiać krzyż do pocałowania, godne to i sprawiedliwe, to jest to ich szanowanie bliźniego.
Co za ideologia zezwala na takie praktyki, jak bardzo niemoralnym trzeba być, aby odmówić człowiekowi ulgi w terminalnym stadium raka.

Już od lat o tym mówię. Ja osobiście nie boję się śmierci. Boje się umierania, bycia ciężarem

Jestem za eutanazją na życzenie, ale z pewnymi ograniczeniami:
Jak najbardziej TAK jeżeli osoba która chce poddać się eutanazji jest nieuleczalnie chora/ cierpi / nie ma leków i szans na poprawę.
NIE jeżeli ktoś ma depresję i nie chce mu się już żyć, nie mając jednocześnie innych problemów zdrowotnych, które doprowadzą nieuchronnie do śmierci.
Tak jak ta Pani z Holandii.

@moll Popełnianie samobójstwa nie powinno być zakazane.
To z czym nigdy się nie zgodzę to to, że powinno być systemowo wspierane.

Dlatego nie rozumiem całego problemu: państwo nie powinno zabraniać sprzedawania ludziom trucizny (broni itd.), ale nie powinno też być wykonawcą samowyroków i systematyzować ich planowania i wykonania - to droga do eugeniki. Więc ja się dziwię każdemu kto pisze takie emocjonalne długie listy: "dzieje mi się krzywda, bo nie strzeliłam samobója, zróbcie to za mnie, bo ja chcę umrzeć ale nie chcę tego robić sama". Widocznie nie chcesz dość mocno.

Temat osób które nie mają już siły nawet wypowiedzieć swoją wolę to osobny temat, odnoszę się tylko do tego przypadku.

A co do cierpienia i tego czy uszlachetnia czy nie:
Nieprawdą jest że "co mnie nie zabija to mnie wzmacnia": jest całe spektrum rzeczy pomiędzy, które w różnej proporcji trochę zabijają i wzmacniają.

Ale to jednocześnie oznacza, że prawdopodobnie każde trochę "uszlachetnia", nawet jeśli marginalnie. Więc prawdopodobnie jest to prawda, czego najlepszym dowodem jest list tej Pani: zdobyła się na opublikowanie swoich bardzo głębokich przeżyć, co samo w sobie jest warte szacunku, podejrzewam że zrobiła to pierwszy raz w życiu.

@moll mam wielka nadzieje, ze ten temat wyplynie na szersze wody. Eutanazja powinna byc legalna. Wg mnie to powinno byc wpisane do konstytucji jako jedno z podstawowych praw czlowieka

Czytałem to płacząc, dzięki za ten wpis.

Jednymi z ostatnich słów mojej mamy gdy umierała na raka trzustki było "ja chcę już umrzeć". Do dziś mam w sercu ból, że nie mogłem jej wtedy w tym pomóc.

Pracowałem krótko w hospicjum, zastępstwo dla koleżanki. Ja pi⁎⁎⁎⁎le, nigdy więcej. Jakim bezwzględnym, nieczułym sk⁎⁎⁎⁎⁎ynem trzeba być, aby takim ludziom odbierać prawo do godnej śmierci.

Nie wyobrażam sobie jak można komukolwiek zabraniać decydować o samym sobie. Zwłaszcza w takiej sytuacji. Sam, gdybym był w takim stanie, chciałbym chociaż mieć wybór, bo jak już zostało napisane, osobom terminalnie chorym, nie pozostaje nawet to.

@moll mieć wybór -to jest życie

Ale jak to? W jaki sposób ktoś w takim stanie miałoby nabijać punkty u magicznego żyda sprzed 2k lat? Przecież dobrych uczynków już nie jest w stanie robić, to niech pocierpi chociaż.
/s

Najgłośniej o zakazie eutanazji krzyczą ludzie zdrowi i tacy, którzy nie musieli opiekować się bliskim konającym we własnym stolcu, z niemym krzykiem bólu w oczach.

Zdecydowanie każdy powinien mieć wybór w takiej sytuacji. Niestety tutaj pasuje ten mem "Moja religia Ci tego zabrania".

Właśnie takie umieranie przeraża mnie najbardziej, szybka śmierć to cierpienie dla bliskich, ale cierpienie które z czasem robi się znośne. Choroba prowadząca nieuchronnie do śmierci działa odwrotnie. Oby nikt więcej nie musiał pisać takich listów.

A lekarza sobie wygooglowałem - wydaje się nieprzeciętny :smiley:

cywilizacja życia proste że tak byku

3 cytaty z Listów moralnych Seneki:

Bardzo wielka to bowiem różnica, czy ktoś przedłuża swoje życie, czy swoje konanie. Lecz jeśli ciało jest niezdatne do wykonywania swych posług, dlaczegoż by nie należało wtedy wyprowadzić z niego cierpiącej duszy?

Czy (...) zalecenie odjęcia sobie jakiejś tam cząstki życia jest okrutniejsze niż nakaz doprowadzania go do końca?

Gdybym wiedział wszelako, że będę musiał znosić boleść stale, odejdę — nie dla samego bólu, lecz dlatego, że będzie mi przeszkadzał we wszystkim, co jest celem życia.
Słaby to człowiek i tchórz, kto śmierć zadaje sobie z powodu bólu, ale głupi, kto żyje tylko po to, by znosić ból.

Jak pies ma raka to można go uśpić żeby nie cierpiał, a jak ty, twoje dziecko, żona, mąż, matka, ojciec mają to samo i cierpią tak samo to już jakoś nie działa.

Co za ciulowy gatunek wyewoluował że sam sobie pod górkę robi...

Człowiek powinien mieć możliwość wybrać w takiej sytuacji.

@moll ale mi bombę emocjonalną zafundowałaś z rana…

Ostatnie dni i tygodnie choroby nowotworowej to nie jest wzniosłe wytrzymywanie bólu i pokazywanie jak się jest silnym. To czekanie aż ktoś podetrze Ci tyłek, czekanie aż ktoś da Ci jedzenie bo sam nie potrafisz, czekanie aż opioidy na które się uodporniłeś zaczną działać, to krzyki z bólu, to krzyk że nie chcesz umierać.
Z dumnej osoby stajesz się wrakiem obdartym z intymności i godności czekającym na jak śmierć.
...
I ból kogoś bliskiego że zrobił wszystko co mógł i mu się nie udało ( ͡° ʖ̯ ͡°)

@moll O bulwa! Ciężki temat z samego rana. Mam podobne zdanie i popieram autorkę listu