Wpis użytkownika bishop w Hydepark

Imo zmiana nazwiska po ślubie to jakiś archaizm. A dwuczłonowe nazwisko elegancko ten "problem" rozwiązuje.

Chodzisz sobie po świecie jako Anna Kowalska załóżmy 28 lat, tak cię wszyscy znają, tak o sobie myślisz przez całe życie i nagle masz zmienić nazwisko na Nowak bo tak, tradycja. A jak się rozwiedziesz to co, znowu Kowalska, a jak ponownie wyjdziesz za mąż to Wiśniewska? A jak masz dzieci z tych dwóch związków to co wtedy? Według mnie każdy może zostać przy swoim nazwisku, a dziecko dostać podwójne i sprawa załatwiona jeżeli chodzi o praktyczne podejście do tematu. Tylko op nie patrzy na praktyczność, tylko jest niechętny na zmianę tradycji, więc najlepiej każdą zmianę nazwać modą, bo to umniejsza i ośmiesza :smiley:

@bishop no moja babcia w 1948 siedziała za dużo w korpo i na tiktoku dlatego ma dwa nazwiska.

Wydaje mi się, że niesie to więcej komplikacji i trudności w prozaicznych sytuacjach typu wypełnianie formularzy, wzywanie kogoś po imieniu i nazwisku przez osobę obcojęzyczną lub nadawanie nazwiska dziecku a potem tłumaczenie dlaczego mama nazywa się inaczej. Dodatkowo kolejne komplikacje przy częstych w Polsce rozwodach, kolejne zmiany dowodów, druki, etc.

Czy chodzi tu o podreperowanie swojego ego i podkreślenie swojej wyjątkowości? Podejrzewam, że tak. Jest to po prostu modne i kobiety starają się być jak najbardziej jak mężczyźni, nawet kosztem śmieszności. Często bowiem są to zlepki dwóch, można powiedzieć śmiesznych, nazwisk typu Garwinek-Bryłka albo Kukułka-Leszczyna. Jak dla mnie efekt takiego nazwiska jest odwrotny od zamierzonego, uśmiecham się z politowaniem nad korpo-sarenką klepiącą tabelki w Excelu i mająca wrażenie brzmiącej poważnie jak niegdyś wyemancypowane lekarki czy prawniczki.

@bishop A ja uważam, że mamy w narodzie silną tendencję (niespotykaną nigdzie indziej) do przypierdalania się do wszystkiego i dzielenia włosa na czworo. Co doskonale obrazuje twój wpis; dziś na tapecie podwójne nazwiska. W tym wypadku "bo im się tak podoba" powinno kończyć dyskuję.

@bishop Moja wybrała podwójne ale sam już nie pamiętam jaki był w zasadzie powód. Nie chodziło o prestiż, raczej jakieś przywiązanie do niego lub chęć zrobienia mi na złość bo nie potrafiłem jasno odpowiedzieć na pytanie czy chce aby przyjęła moje nazwisko. 10 lat temu nie zajmowało mi to głowy i jak widać teraz jest podobnie. Dopiero twój post mi o tym przypomniał.

@bishop mnie bardziej śmieszą faceci co tak robią.

Moim zdaniem gdy kobieta jest rozpoznawalna nawet w jakiejś mniejszej społeczności bo osiągała sukcesy, prowadziła jakąś działalność to jest uzasadnione aby miała podwójne nazwisko aby nie stracić "swojej marki".
Jednocześnie pojawia się moda na to żeby robiły to kobiety które nie chcą iść zgodnie z tradycją mimo iż ich nazwisko nie jest rozpoznawalne w żadnym środowisku i dlaczego to one mają zmieniać nazwisko. Ja mówię okej ale też sprawdzam. Dlaczego wtedy facet ma organizować oświadczyny i kupować pierścionek? Albo idziemy z tradycją albo ją odpuszczamy ale niech to działa w obie strony.

Jeden z szwagrów wżenionych do mojej rodziny przyjął nazwisko swojej małżonki, bo chciał się odciąć od swojej rodziny (tylko mu nazwisko zostało i wolał zmienić, ma zero kontaktu czy więzi).

Mam też krewniaczki z dwuczłonowymi, a dzieci mają po ojcu.

Różnie bywa i chyba nie nam to oceniać

Oboje zmieniliśmy nazwisko na dwuczłonowe, kolejność taka, jak nam fajniej brzmiała.

Opcje na stole były cztery:

każde zostawia swoje, oboje jej nazwisko, oboje moje, dwuczłonowe dla obojga.

Nie widzę żadnego powodu, żeby kobieta miała przyjmować nazwisko męża. "Zawsze tak było" to nie argument.

jakie nazwisko nadać dziecku jeśli małżonkowie pozostali przy swoich nazwiskach rodowych? Jakie są opcje?

na przykładzie mojej przyjaciółki wiem. że to konieczność. Jest ambitna na studiach, bierze udział w grantach, pisze wiele artykułów. Teraz publikuje pod Janina Kowalska i chcąc później publikować po ślubie, będzie już Janiną Nowak. Kto bedzie chciał to się doszuka, ze to ta sama osoba, ale nie wszyscy. dla niej podwójne/ zachowanie naziwska jest ważne przy pracy uniwersyteckiej.

@bishop Moda to zbyt duże uproszczenie.

Ludzie się zatrzymują i zastanawiają się, czy tradycyjne zwyczaje mają dzisiaj sens.

Przejmowanie nazwiska może kojarzyć się z dawnymi czasami, podległością. Dzisiejsza kobieta jest niezależna, a związki równe.

W takim razie nie każda kobieta czuje potrzebę podążania za formą. Stoi jednak przed innym dylematem - jeżeli zostawi swoje nazwisko, to nie będzie miała "nic wspólnego" z dziećmi oraz mężem. Inne nazwisko między matką i dziećmi może prowadzić do problemów na lotnisku czy w szkole. Kompromisem jest podwójne nazwisko.

Swoją drogą niewielu facetów zgodziłoby się na przyjęcie nazwiska po żonie. Dlaczego wolna kobieta miałaby przyjąć nazwisko tylko ze względu na pustą, tradycyjną formę?

Masz nawet noblistkę z takim nazwiskiem, jeśli to moda to chwilę już trwa.

Szczerze to nie wiem jak w innych kulturach wygląda sprawa pozostawiania nazwiska panieńskiego przy formalizacji związku, więc tu możesz mieć rację. Ale zajrzyjmy do wiki https://en.wikipedia.org/wiki/Double-barrelled_name
Jednak w europie można mieć podwójne nazwisko i co ciekawe, Hiszpanie nadal funkcjonują w ten sposób, że nazwiska dziedziczy się zarówno po ojcu jak i po matce. Dobra, ale było o kobietach, a to tylko ciekawostka.

No więc z tego co wyczytaliśmy wyżej i biorąc pod uwagę głębokie zakorzenienie podwójnych nazwisk w polskiej kulturze, uważam, że na początku może i była to moda, ale teraz już mocno ugruntowany obyczaj. Rzadziej spotykany, to fakt.
Posiada jednak zaletę nad przyjęciem nazwiska męża. Przy rozwodach po prostu wykreśla się drugie nazwisko, po mężu i natychmiast wraca do własnego, a znajomi, klienci czy ktokolwiek inny, zna już jeden człon Twojego nazwiska. Jednocześnie w trakcie sformalizowanego związku pozwala to na pokazanie więzi między kobietą a mężczyzną.

Jeśli głębiej zastanowimy się nad przyczyną takiego stanu rzeczy, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby to facet był bardziej oddaną stroną związku i przyjął nazwisko kobiety w drugim członie, albo jako jedyne. Ale domyślam się o czym właśnie pomyśleli czytający to hejtowicze, głównie dlatego, że sam spotkałem się z takim przypadkiem. Znajomy rodziny przyjął nazwisko żony. Nadal wszyscy się z tego śmieją i choćby bił żoekhem stał się największym maczo - został pantoflem już na zawsze. Wersja soft, z nazwiskiem podwójnym pewnie wiele by w tym poglądzie nie zmieniła.

Taka dygresja.

Moja żona zastanawiała się czy nie przyjąć podwójnego, bo z jej strony same kobiety i nie było by kontynuacji nazwiska. Ale ostatecznie stwierdziła że przyjmie moje :smiley:

Mnie się to kojarzy głównie z lekarkami.

@bishop dam ci swój przykład, bo akurat braliśmy to z moją partnerką pod uwagę, jako jedną z opcji. Jej nazwisko jest rzadkie i jesteśmy jedynymi osobami, które mogą je podtrzymać przy życiu w tym regionie. Opcji były dwie, zostaje przy swoim i ja zmieniam, lub przybiera dwuczłonowe. Dzieci muszą mieć jedno nazwisko i to jedyny powód, jaki przeważył za tym, bym ja zmienił swoje, bo jak będę je odbierał z przedszkola, to nie chcę za każdym razem mierzyć się z podejrzeniami, bo mam w dowodzie inne nazwisko, niż bąbelki. Ogólnie w takim przypadku to sprawa mocno osobista. Ja nie jestem przywiązany do swojego jakoś najmocniej, to nie mam problemu ze zmianą. No była też opcja dwuczłonowego u mnie, ale tu zwycajnie nie chce mi się w to bawić.

to dość popularny trend i zastanawia mnie co będzie w kolejnym pokoleniu, gdy dwójka ludzi o dwuczłonowych nazwiskach będzie chciała je połączyć. Wyjdą czteroczłonowe potworki?

ciekawym czy na ten "trend" patrzą urzędnicy i zdają sobie sprawę, że potwierdzanie jakichkolwiek dokumentów nazwiskiem panieńskim matki przestanie mieć sens, czy być w choć najmniejszym stopniu bezpieczne.

@bishop wg mnie to nieszkodliwa moda. Do tej pory kobiety wykonujące zawód oparty o dużą dozę zaufania (lekarze, prawnicy itd.) tak robiły. Na tej samej zasadzie mężczyźni mogą przyjmować nazwiska po żonach, ale nie ma takiego zwyczaju. Nie doszukiwałbym się tutaj drugiego dna.

Maria Skłodowska Curie także uległa tej współczesnej modzie.

@bishop Pracując w międzynarodowym środowisku od 10 lat w żadnym innym kraju nie zauważyłem tej tendencji na tak wysokim poziomie jak u polskich kobiet. Z moich obserwacji podwójne nazwiska w Europie są wręcz rzadkością przy ilości polskich przypadków.
To mam wrażenie, że nie pracujesz w zbyt międzynarodowym środowisku - i to już pomijając Hiszpanię, która całkowicie "obala" twoją hipotezę.
Podwójne nazwisko jest najlepszym rozwiązaniem i IMHO w każdym kraju mogłaby być Hiszpańska opcja - jeden człon nazwiska matki, drugi ojca.

Czy chodzi tu o podreperowanie swojego ego i podkreślenie swojej wyjątkowości?
Całkowita zgoda - wielu facetów w Polsce w celu podreperowania swojego ego i podkreślenia wyjątkowości wręcz wymaga, żeby ich partnerka przyjęła nazwisko męża. Odmowa jest często traktowana jak obelga - bo jak to, kobieta nie własnością męża?

Całość przemyśleń niestety typowe januszowanie lub wręcz agresywna aplikacja chłopskiego rozumu, więc na resztę już pisać się mi nie chcę, bo równie dobrze mógłbym dyskutować z rebe-szunis.

bzdurne polskie prawo zmusza jednego z malzonkow do przybrania nazwiska drugiego, nie mozna zostac przy swoich nazwiskach, ale mezczyzna moze przybrac nazwisko zony, dlaczego tego nie robi?

edit: bylem w bledzie, mozna zostac przy swoim nazwisku

@bishop no moda ale nie czaję bólu zada o to. Se niech każdy nazwiska przybiera jak mu się podoba zaś przy rozwodzie i przybraniu nazwiska męża to i tak w dokumentach przecież trzeba wszystko zmieniać?

Tylko takie problemy w życiu mieć, przecież to jest kosmetyka tak naprawdę...

@bishop moda. Moja żona zdecydowała się na podwójne nazwisko, bo podobała jej się idea. Teraz tego żałuje, to głupie. Wg mnie mogłaby zostać przy nazwisku panieńskim, nie przeszkadzałoby mi to.

@bishop 
>Czy chodzi tu o podreperowanie swojego ego i podkreślenie swojej wyjątkowości? Podejrzewam, że tak.
xD