Wpis użytkownika Mikuuuus w Filmiki z wojny

@npnptcn ehh, wojna to straszna rzecz, aż serce mi pęka czytając takie komentarze i wcale nie dlatego, że masz w dużej części rację.

@WysokiTrzmiel Poświęcenie na które jestem gotów xd

@npnptcn

Jednak da się uratować

Wystarczy zrzucić atom na moskwę i petersburg ( ͡° ͜ʖ ͡°)

@kermelanik ubezpieczenie nie pokrywa ataku dronem wg WB xD

@fisti @Atexor rodzina, która też była bezpośrednio zaangażowana w pomoc, opowiadała mi, że ludzie, którym pomagali byli w takim szoku, tak straumatyzowani, że nie dało się z nimi nawiązać kontaktu. Tylko rozpacz i szok. Wiele z nich na granicy musiała się rozstać i być może po raz widzieć ze swoimi mężami, ojcami. Przykre jest to, co obecnie się dzieje w relacjach z Ukrainą.

@TwojStaryJeSuchary @fisti @madhouze ja byłem w pierwszych dniach na granicy ze szpejem dla wojska ukraińskiego (do kuriera, on do nich bezpośrednio we Lwowie), a potem zabierałem ludu z powrotem. Pociągi często kursowały. Czułem się jakbym oglądał jakiś film z czasów 2 wojny światowej w których transportowano żydów. Mnóstwo upchanych ludzi wychodzących. Byłem na dwóch OSiRach - były całe zapchane, a w paru miejsach niedaleko granicy były takie punkty, gdzie można sobie było zjeść posiłek za darmo i wziąć jakieś datki (ubrania itp.) dla tych co potracili wszystko. Fotka tego poniżej.

Jak na taki chaos byłem w szoku jak wszystko było dobrze zorganizowane. Jako państwo naprawdę wszystko było mega dobrze zorganizowane. Policja, straż ale i ludzie w uniformach kierowali ruchem. Ja zabierając paru ludzi z powrotem zostałem spisany przez policję (aby wiedzieli kto kogo zabiera), ale tak dziwnie - skanowali mi jakimś urządzeniem dowód osobisty. Poza urzędem nigdy się z takim czymś nie spotkałem.

Nie za pomnę też widoku jednej kobiety, która leżała "plackiem" i krzyczała (nawet nie płakała)... od osób ogarniających całą akcję na miejscu dowiedziałem się, że z godzinę wcześniej dowiedziała się, że w wyniku ostrzału naraz straciła kilku członków rodziny. Już wcześniej nienawidziłem ruskich za dość sporo innych powodów, ale wtedy dodatkowo coś we mnie pękło.

Szkoda, że mimo takiego świetnego początku obie strony - Polska i Ukraina dość zniszczyły szanse na pojednanie ku uciesze braunistów i ruskich trolli.

@madhouze Dworzec Główny we Wrocławiu, rozwoziłem uchodźców do domów, hoteli, cokolwiek ludzie oferowali. Aż mnie za gardło łapie na wspomnienie o rodzinie, którą wiozłem do Siechnic do hotelu w domkach takich trochę letniskowych, w ciszy, nocą. Oni przerażeni, nie mają pojęcia dokąd trafią. Ja dostałem tylko adres od koordynatora.
Ten uśmiech, radość i zaskoczenie, w jak dobrych warunkach będą spać. Chłopiec około 6 lat, mama, babcia, dziadek.

Na dworcu mieli pierwszą możliwość zaśnięcia w spokoju.
Zwierzęta w klatkach, transporterach czy na rękach też zapadły mi w pamięć.

@TwojStaryJeSuchary ja tak zapamiętałem Dworzec Wschodni w Warszawie. Same kobiety z dziećmi, osoby starsze, niepełnosprawne i klatki ze zwierzętami. Mocno mnie to wtedy uderzyło.