Hejto.plDodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

Wpis użytkownika MoralneSalto w Hydepark

Gruba ryba

w Hydepark

118

Tęsknię za Wami, oj tęsknię. Chociaż nie ogarniałam, ani nie ogarniam rzeczywistości, to chętnie znów rzucę okiem na hejto.

Odrzuciłam wszelkie internety chyba rok temu? Jak zaczęły się problemy z synem, wtedy jeszcze schowanym dość głęboko w moim brzuchu. Po kilku miesiącach walki pojechałam na kolejną wizytę kontrolną do lekarza. Lekarz kazał jechać do szpitala natychmiast. Na rutynowe badanie, ale do tego szpitala, w którym chce rodzic. Wtedy nie wyczułam ani podstępu, ani troski, choć wcześniej miałam dość dużo - zawodowo jak i prywatnie - styczności z lekarzami. Z wizyty pojechalam do biura zostawić rzeczy, wziąć butelke wody bo pewnie kilka godzin tam spędzę. Nigdy nie zapomnę wzorku mojej Mamy, kiedy stałam w progu, a ona pytała: ale wrocisz dzisiaj?

Nie wróciłam dzisiaj. Wróciłam dopiero 4 miesiące później. Tak jak stałam, z małą torebką na ramieniu pojechałam do szpitala. Wyszłam jakis czas pozniej z synem w nosidle u boku.

Mały przywital nas bardzo mały i bardzo niespodziewany. Leżałam sobie na łóżku szpitalnym, trochę jak na all inclusive. Podawali posiłki, nie trzeba było prac, sprzątać, wstawać, gotować, nic nie trzeba było robić. Jedne z lepszych wakacji w moich życiu, serdecznie polecam oddział patologii ciąży. Moj wspaniały wypoczynek przerwał pisk maszyny monitorującej funcjej życiowe potomka. Wpadły pielęgniarki, później lekarz. Właściwie nie lekarz, a profesor doktor habilitowany nauk o zdrowiu.

Piątek, godzina 19. Czilera utopia. Gdyby nie te pielęgniarki, co z zaciekłością pszczoły miodnej wbijały mi wenflon i podawały leki... Profesor tylko stanął w progu z oświadczeniem. "Rozwiązujemy ciążę, za pół godziny pani rodzi". Aha, no okej. A ja mam takie długie paznokcie, musiałam je wtedy spiłować, bo jak mam przyjąć na świecie swojego syna pierworodnego z takimi paznokciami?

Dziwne i z perspektywy czasu śmieszne to jest jak ludzki organizm reaguje na bardzo intensywny stres. Wtedy nawet nie podejrzewałam, że gdyby nie ten lekarz i nie ten szpital to mały urodzilby się martwy lub niepełnosprawny. Moje przeczucie, żeby wybrać placówkę z trzecim stopniem referencyjnosci nie zawiodło. Trzeci czyli najwyższy.

Na sali operacyjnej leciały "Kawiarenki". A ja czułam się jak po LSD i gryzłam się w język, żeby nie zapytać pielęgniarki anestezjologicznej czy tak ma być? Czy ja mam się czuć, jakbym właśnie przeżywała najczystszą chemicznie bombę świata? W dodatku z pieniędzy podatników!!

Później w sumie było tylko gorzej-lepiej. Mnóstwo rzeczy wyszło po drodze, zaczynając od alergii, kończąc na oddziale chirurgii dziecięcej w pierwszym miesiącu życia. Dźwięk kółek niemowlęcego łóżka operacyjnego przekraczającego próg oddziału na wieki wbił się w zwoje mojego mózgu. Tak samo jak sprężyny od fotela do spania przy łóżeczku małego znalazły swoje miejsce między moimi kośćmi. Niektórych rzeczy się po prostu nie zapomina: wrzasku noworodka, który nie jadł od 3 dni, a zamiast mleka dostał smoczek. Tego spojrzenia z rozczarowaniem człowieczka, który nawet nie miał świadomości własnego istnienia. Później karrmienia co 2 godziny, średniej snu z 3 miesięcy w kwocie 3 godzin i 17 minut oraz dźwięku monitora tętna. Szukania ubranek na rozmiar 44. Standardowy dzidziuś to jakieś 56. Spoiler: nikt stacjonarnie nie sprzedaje takich ubranek, można kupić ciuszki dla lalek i w to ubrać dziecko. Nie zapomina się poparzonej ręki bo w tamtym czasie dobrym pomysłem było wyławianie dłonią butelki z garnka z wrzątkiem, cycków jak kamienie, morza łez wylanego pod prysznicem bo mój pokarm szkodzi dziecku, wchodzenia po schodach z jebitną raną na siedmiu powłokach brzusznych. Myśli, że on zaraz umrze, a ja razem z nim. Totalnej paniki w ruchach i w głosie, kiedy dzwoni się na 112, a dziecko robi się fioletowe bo nie oddycha. Nie spania, a czuwania. Przez dni, tygodnie, miesiące. Kiedy po wszystkim noc w noc mózg odpala czerwoną, strażacką syrenę bo nie wolno spać, chociaż dziecko jest zaopiekowane. Rany na dłoniach, z których sączyła się krew.

Po drodze pochowaliśmy też moją najlepszą, jedyną w swoim rodzaju przyjaciółkę - kotkę. Do dziś przeżywam żałobę po niej i po tym, że nie poznała mojego syna.

A jak jest teraz? Każde dziecko jest fajne. ALE MOJE... Moje jest najwspanialsze. Moje jest najmądrzejsze, najbardziej rozumne, najukochańsze. Najładniejsze, przecież to oczywiste, że syn MoralneSalto jest najpiękniejszym bobasem na ziemi, prawda? Mówiłam, że nie odwali mi w macierzyństwie. Ha, ja byłam tego pewna! Odwaliło tak, że szkoda gadać. Synek śpi w egipskim jedwabiu, ma wszystko co najlepsze. Top mąż tej ziemi, czyli @underwear dzielnie sprawuje opiekę nad najwspanialszym istnieniem tego świata. A ja? Gdzieś między regresem snu 4 miesiące, a lękiem separacyjny 8 miesiąca jadę z tym koksem.

Czego mnie ten kawałek życia nauczył? Są rzeczy ważne i ważniejsze. Są maleńcy ludzie, przy których wszystko to ciul. Nawet pierwotne potrzeby takie jak głod, sen, bodźce z jakiejkolwiek innej kategorii, niż płacz dziecka to ciul. Że nie chce żadnych innych dzieci w swoim życiu. Że mój syn będzie jedynakiem bo taki cud zdarza się tylko raz.

Dzień dobry wszystkim na powrocie do normalności :smiley: Tęskniłam za wami.

Na zdjęciu dowód na to, że to wszystko to nie jest słodko-gorzki sen. Był maleńki, ale w 8 miesiącu życia już nie odstaje od rówieśników w żadnej kategorii. Może poza tym, że jest najlepszy, najbardziej... Ale to przecież wiadome, że mój jest naj.

Komentarze (50)

GURU1

@MoralneSalto

> Moj wspaniały wypoczynek przerwał pisk maszyny monitorującej funcjej życiowe potomka. Wpadły pielęgniarki, później lekarz.

Mieliśmy tak samo.

Gruba ryba1

@Opornik gdyby nie ten szpital i nie ten lekarz decydujący to nasz też urodzilby się niepełnosprawny. Na szczescie wyszło jak wyszło. Robię życzę zdrówka i trochę zazdroszczę wszystkiego, co ma przedrostek oxy ( ͡~ ͜ʖ ͡°) Jakbyś jakiś staroć wyczaił, to wal śmiało na priv!

GURU0

@MoralneSalto

> że nie ma mowy o drugim.

Doskonale rozumiem, miałem kolegę który miał podobnie, tyle że dziecko było kompletnie niepełnosprawne na cale zycie, kobita okropną traumę miala.

I też trochę farta mieliśmy bo żonę przyjęli dzień wcześniej, a w nocy alarm się odpalił, gdyby nie to był by zgon albo kaleka.

Ech jak niewiele czasami dzieli od śmierci.

Ale jeśli jesteście w miarę młodzi może jeszcze zmienicie zdanie. :smiley:

No, to teraz jak coś wyczaję na pchlim targu to będę cię męczył, akurat dzisiaj był ale żona mówi "nie no nie wygłupiaj się zaraz pod nóż idziesz ".

Proszę pfrrt pfrrt na vrzuszek od wujka Opornika :smiley:

Gruba ryba1

@Opornik z perspektywy czasu to pocieszające. Do dziś mam dość spora traumę, do tego stopnia, że nie ma mowy o drugim. Teraz wiem, że bardzo dużo osób miało ciężkie początki, albo i ciężki cały okres niemowlęcy, albo, że dzieci im się potrafią do 5 roku życia budzić jak w zegarku co 2 godziny. U nas gdzieś po 5 miesiącu było z górki, czyli mamy luksus. Mimo to nie tak sobie to wyobrażałam. Zdecydowanie było warto, szkoda jedynie, że nigdzie przed porodem nie mówią o tym, jak źle może być.

Fanatyk3

Widać, że się wróciłaś w te całe ,,rodzicielstwo", kiedy drugie?

Gruba ryba1

@Byk a dziękuję ❤️

Fanatyk3

@MoralneSalto ok, rozumiem.

Fajnie, że wróciłaś, masz lekki styl pisania, dobrze się czyta. Gratuluję wytrwałości i potomka, zdrowia dla Was.

Gruba ryba1

@Byk nigdy. Od początku chcieliśmy jedno i nie zapowiada się na zmianę wizji. Właściwe i nas nie ma ani jednego czynnika, który by przemawiał za modelem 2+2. Do tego dochodzą ciężkie początki z młodym, drugi raz na prawdę nie chce tego przechodzić.

Gruba ryba0

No ja tak miałem też na początku xD

Teraz stoję przed dylematem czy pociąg czy lina 😂

Teochę pół żartem ale serio, rodzicielstwo to nie moja bajka, mam ten komfort że zapewnię swojemu 1000% lepszy start niż ja miałem, będzie miał wszystko na co zasłuży jego problemem będzie wybrać co chce robić i kim być a nie czy nas na to stać, niemniej nie czuję roli rodzica

Gruba ryba0

@Odwrocuawiacz no cóż, ciężko się odnieść. Ja pierwsze kilka tygodni nie miałam instynktu. Co coś się drze to trzeba iść nakarmić/przewinąć. Później mi odwaliło totalnie na punkcie malego. Ale to się czuje albo nie czuję, to zdecydowanie mogę potwierdzić.

Lider3

@MoralneSalto Najważniejsze że się wszystko dobrze skończyło! 🙂 Teraz tylko życzyć dużo zdrowia i odpoczynku

Praktykant3

Pierwszy raz w zyciu przeczytalem czyjsc dlugi wpis na hejto - gratuluje "dobrego piora" i pieknego bombelka. Pamietaj o suplementacji kwasu foliowego. Podejrzewam, ze najlepszy dla Ciebie bylby ten w formie 5-MTHF.

Z pozdrowieniami!

Praktykant1

@GazelkaFarelka dokladnie tak. O mutacjach MTHFR i innych genow jest sporo w ksiazce "Dirty Genes". Bardzo polecam.

GURU1

@MoralneSalto jeśli suplementacja to tylko metylowany - spora ilość ludzi ma mutację MTFHR która nie pozwala na sprawne przeksztalcanie syntetycznego kwasu foliowego do metylowanej formy

Gruba ryba3

@Cwiartka138.75 przypomniałeś mi, że miałam poczytać o suplementacji kwasu foliowego bo podobno jest zalecana dla wszystkich kobiet, nawet jeśli nie starają się o dziecko. Dziękuję też za komplement, lubię pisać :smiley:

Gruba ryba5

@Cwiartka138.75 a po czym takim nie wyrastają foliarze? ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Fanatyk3

Na pewno nie były to daremne cierpienia! Gratulacje i cieszę się że wróciłaś ♥️

Gruba ryba2

@Shivaa dziękuję! Powrót do normalności zaliczony :smiley:

Gruba ryba2

Super!
Ale abstrahując to chciałbym sie poczuć jak po LSD! 🙃

Gruba ryba2

@AndrzejZupa dokładnie to jak po LSD, ale bez efektów wizualnych :smiley: na szczęście do samego końca siedziałam cicho i paradoksalnie doświadczenia z różnymi substancjami dalo mi ten komfort, że wiedziałam, co się ze mną dzieje (mdłości itp).

Gruba ryba4

@MoralneSalto Wow, co za historia. Świetnie że wszystko dobrze się skończyło (podatki nie poszły na marne ( ͡° ͜ʖ ͡°)) Gratulacje! i wychowujcie młodego jak swoje.

Gruba ryba1

@MoralneSalto no to jak fentanyl to brzmi jak w Ameryce!

Gruba ryba2

@Tomekku dziękuję! A fazy po fentanylu (sprawdziłam potem w karcie co mi podali) z pieniędzy podatników nigdy nie zapomnę.

GURU11

Komentarz usunięty przez moderatora

Gruba ryba2

@Belzebub dziękujemy ❤️ zdrowka dla was i waszej pociechy. I jak wyżej wspomniałam - nikt poza innym rodzicem nie zrozumie, że usmiech bombelka na prawdę wszystko wynagradza.

Tytan3

Ostatnio patrzyłem u babci na naparstek od was i tak sobie przypomniałem o was :smiley:

Mieliśmy nieco podobną historię, ostatecznie też mała nie tolerowała mleka mamy, zaczęła tracić wagę itp., człowiek w trybie ledwo przetrwania tyle miesięcy... współczuję, ze wasz początek też tak wyglądał, a nawet gorzej, ale bardzo się cieszę, że malutek jest z Wami cały i... no, niech będzie że ex aequo najwspanialszy 😉 zdrówka i radości!

Gruba ryba2

@kuba-brylka dziękujemy!! Na szczęście wagę odrobiliśmy. Pocieszające jest, że nie tylko my mieliśmy trudny start. Mimo to uśmiech bombelka na prawdę wszystko wynagradza.

Autorytet7

Zawsze mnie bawiło jak słyszałem że któraś laska mówiła że ona ma racjonalne podejście do macierzyństwa i jej to nie odjebie.

Wszystkim odpierdala 🙂

I dobrze. Tak powinno być.

Gratuluję szczęśliwego finału zmagań i rozpoczęcia tej pięknej drogi jaką jest macierzyństwo.

Przejebane będzie jeszcze nie raz, ale i tak warto :slightly_smiling_face:

Gruba ryba3

@wiatrodewsi dziękuję!! Małe dzieci mały problem, duże dzieci duży problem 😉 A mi no cóż, odwaliło totalnie i niczego nie żałuję. Między innymi się nasłuchałam, że trzymam dziecko (po operacji, które przeszło różne infekcje, urodzone z niską masą, nie o czasie) pod kloszem. W efekcie uniknęliśmy w tym sezonie rsv i grypy, a gdzie miałam być tam byłam, z kim się miałam spotkać z tym się spotkałam.

Fanatyk8

@wiatrodewsi odpierdala i to jak. Niektóre mają szczęście, że odwala im na punkcie dziecka, inne mają nieszczęście przeżywać depresję poporodową połączoną z brakiem wsparcia w środowisku. A jeszcze inne mają i odpieluszkowe zapalenie mózgu i depresję poporodową. I wtedy to jest dopiero pojebana akcja

GURU10

@MoralneSalto damn… łezka poleciała, jak czytałem. Dobrze wiedzieć, że u was wszystko w porządku (° ͜ʖ °) #feels

Gruba ryba2

@Klamra dziękujemy ❤️<3 pewnie odezwałabym się szybciej, ale też szybko wróciłam na pełny etat do pracy i każdą chwilę staram się wycisnąć jak cytrynę. Ciężko też było wdrożyć się w nową rzeczywistość jak już zazegnalismy wszystkie niestandardowe problemy.

Fenomen4

W tym wszystkim najdzielniejsza jesteś Ty! 💪🏼😊
Wszystkiego najlepszego Wam życzę 😊💚

Gruba ryba2

@Arkil a dziękuję ❤️ chociaż @underwear jest tak samo dzielny. Poza jednym wyjątkiem - kiedy ja pilnowałam paznokcie to on zieleniał z nerwów ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

GURU14

@MoralneSalto Fajnie, że się odezwałaś i że wszystko już dobrze. Martwiliśmy się wszyscy tutaj. Tak chyba przeczuwaliśmy - ja przynajmniej na pewno - że może się coś dziać niezbyt dobrego.

Gruba ryba1

@GazelkaFarelka a w dobrej cenie ta owocarka, trza było brać! Ten wpis to jedna z bardziej uroczych rzeczy, jakie widziałam, dziękuję za pamięć ❤️ paradoksalnie ze szklanego obiegu nie wypadliśmy bo "kupić tanio, sprzedać drożej" zawsze było sporą częścią naszych zarobków, a teraz przy małym budżet to studnia bez dna

GURU2
Gruba ryba2

@GazelkaFarelka powrót do internetu traktuje trochę jako część powrotu do normalności :smiley: podejrzewałam też, że ktoś nas moze pamiętać i się zastanawiać. Mimo wszystko ta historia ma bardzo dobre zakończenie, chciała się nią podzielić z wami

Gruba ryba9

gratki i zdrówka dla juniora!! fajnie że wróciłaś! teraz tylko kupa mleko kupa urbex kupa urbex mleko kupa urbex, ja mojego junira zabrałem na pierwszy irbex jak miał 4 lata także, życze wytrwalości też!!

Gruba ryba4

@MoralneSalto o to własnie chodzi! to jest najfaniejsza motywacja . pokaż dziecju świat jakim ty widzisz! teraz to ja już nie mam podejścia do młodego ba ma już 16 lat. i to on mnie ciąga na urbexy!

Gruba ryba5

@yoowki a nie no, to nie z nami jakieś smycze 😉 w gorach już był i to nie jednych, na urlopie na wsi, teraz też na majówkę wyjeżdżamy. Na roczek pierwszy wyjazd za granicę planujemy. Mały dość dobrze znosi zmiany otoczenia,.szkoda z tego nie korzystać

Gruba ryba7

@MoralneSalto jasne! najwazniejsze to, że dziecko to nie smycz!!! to motywacja by poznawać świat na nowo!! wystarczy chcieć. pacz tu mój gówniak na pierwszym urbexie w zyciu :grinning:

Gruba ryba5

@yoowki dziękuję ❤️ jakiś większy wyjazd na urbex to w dalekiej przyszłości, ale ekipa robi zjazd towarzyski w lato. Jedziemy, niech się małym integruje i zdobywa kontakty