Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

Książki

Kategoria: Literatura

  • 825 członków
  • 9399 wpisów

Fenomen

w Książki

1piorunów

Biden w pamiętniku broni Afganistanu i startu w 2024, krytykuje Trumpa Netanjahu, a Zełenskiego nazywa upartym i niewystarczająco wdzięcznym

Joe Biden w nowych wspomnieniach „Promise Me, America” opisuje swoją prezydenturę, decyzje dotyczące Afganistanu, Ukrainy i Izraela oraz kulisy swojej nieudanej kampanii reelekcyjnej w 2024 r. Biden bardzo ostro ocenia Donalda Trumpa za 6 stycznia 2021 r., pisząc, że ówczesny prezydent „prowadził

Kompan

w Książki

20piorunów

1418 + 1 = 1419

Tytuł: Konfrontacja

Autor: Remigiusz Mróz

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Filia

Format: audiobook

Liczba stron: 608

Ocena: 2/10

Po dobrym Forście, poprawnym Zaorskim i tragicznej Chyłce (Edlinga jeszcze nie czytałem, warto czy również syf straszny?) nadszedł czas na <fanfary> Konfrontację, czyli opus kurka wodna magnum twórczości Remigiusza Mroza. Nie wiem czemu pewnego dnia dałem namówić się koledze w pracy na serię z Forstem od którego wszystko się zaczęło, ach, gdyby tylko dało się cofnąć czas i odzyskać tyle straconych godzin... A że mam taką przypadłość, że nie lubię zostawiać rozpoczętych serii, to cierp ciało, skoroś chciało.

Zacznę od pozytywnych stron tej książki - historię opowiedziało mi dwóch najlepszych lektorów w kraju, czyli pan Krzysztof Gosztyła i pan Filip Kosior. Wydaje mi się, że tylko dzięki nim wyszedłem cało z 14h 19m 36s psychicznych katuszy. Współczuję każdemu, kto będzie to czytał w łapie albo jako e-booka, zawczasu powiem że numer zaufania to 116 123 i nie wstydźcie się dzwonić.

Ok, pozytywy już za nami xD

Odnośnie treści (chodzi o treść książki, a nie zawartości żołądka, która prawie mi uciekła podczas tej niesamowitej podróży) - nie wiem, co było gorsze - fabuła (xD), dialogi (xDD) czy usilne próby zrobienia z Malma drugiego Daria (xDDD). Wszystko jest tak strasznie przesadzone, tak powtarzalne i naciągane, że chwilami zastanawiałem się, czy autor sam traktuje to jeszcze poważnie. Grafomaństwo pełną gębą (to tak odnośnie Malma, który dawałby każdemu do gęby swoją kiełbę, bo wiecie - więzienie = ehh, szkoda strzępić ryja). Do tego wątki rosyjsko-ukraińskie... nie no, moja klawiatura nie wytrzyma dalszego pisania.

Ocena 2/10, po jednym punkcie za każdego z lektorów. Dziękuję, do widzenia.

Gruba ryba2piorunów

Jeszcze słucham, ale mnie też wkurwia już Remigiusz Mróz.. Początki serii miał zawsze dobre, ale potem.... Zaczął to miksować i leci na nostalgii stałego czytelnika (Forst -Osica, Osica - Chyłka, Zordon -Chylka itd. - wciąż te same,"żarciki").

Sama Chyłka - nie pamiętam ile tomów Chyłki przebiłem żeby zrozumieć jak doszło do małżeństwa z Zordonem - które w powieściach o Forście jest na porządku dziennym (a od nich zaczynałem czytanie Mroza). Odpuściłem po ósmym lub dziesiątym tomie Chylki - tam nic się nie klei.

Forst... z początku kleił się całkiem dobrze, mimo zupełnie popierdolonych pomysłów na : ruskie więzienie i samą Szrebską. Natomiast odkąd Hansen zmartwychwstała - wszystko zesrało się identycznie jak w przypadku Chyłki. Facet leci na nostalgii licząc że same nazwiska polubionych w pierwszych tomach poszczególnych serii Bohaterów uszczęśliwią czytelnika na tyle by przestał szukać logiki, dodatkowo napierdala kolejne tomy jak z karabinu

Tak jak napisał ktoś powyżej - facet miesza sci-fi z kryminałem. Niezależnie jak bardzo się spuszcza w podziękowaniach ma o kryminologii takie pojęcie jakiego sam nabrał czytając cudze powieści. Plus rozjeżdża mu się chronologia, bohaterowie wiedzą rzeczy których nie mieli prawa wiedzieć w danej chwili. Plus nigdy nie ma złego momentu na uratowanie fabuły tajemniczym trucicielem, porywaczem, groźbą, dziwną akcja tajnych służb - które są rozliczane zależnie od potrzeby autora, często nigdy.

Fanatyk2piorunów

@Heheszki ostatni akapit to to, co najbardziej mnie w Forscie wkurwiało, tam nie ma logicznej fabuły, Mróz dochodzi do ściany, a potem jest Deus ex machina, dziwnym trafem dzieje się coś, o czym się nikomu nie śniło i problem znika, można pisać dalej.

Pokaż więcej komentarzy (8)

Gruba ryba

w Książki

24piorunów

1416 + 1 = 1417

Tytuł: Taniec ze smokami. Część 2

Autor: George R.R. Martin

Tłumacz: Michał Jakuszewski

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

ISBN: 9788375068986

Liczba stron: 759

Ocena: 9/10

Smutek wielki, ponieważ wiem, że nie ma kolejnej części i podejrzewam, że ta nie powstanie. Przynajmniej spod pióra Martina, ponieważ może kiedyś znajdzie się ktoś, kto postanowi dociągnąć sprawę do końca i komu na to pozwolą (pomijam serialową wersję historii).

Tym większy smutek, że „Taniec ze smokami” kończy się tak ciekawymi zwrotami akcji, że kilkukrotnie pytałem samego siebie na głos, co się właśnie wydarzyło. W szczególności w przypadku Jona Snow, którego wątek z dzikimi stał się dla mnie najciekawszy. Przykro mi, Tyrion.

Cóż rzecz więcej? Brak zakończenia „Pieśni Lodu i Ognia” to wielka strata dla czytelników, nie tylko tych, którzy już przeczytali, ale także tych, którzy dopiero będą mieli okazję. Trudno jest mi wskazać inną serię fantasy, która oferuje tak zapadających w pamięć bohaterów.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Pokaż więcej komentarzy (7)

Mocarz

w Książki

14piorunów

1415 + 1 = 1416

Tytuł: What if? A co gdyby? Naukowe odpowiedzi na absurdalne i hipotetyczne pytania.

Autor: Randall Munroe

Kategoria: Popularnonaukowa

Wydawnictwo: Czarna owca

Format: ebook

ISBN: 9788380159921

Liczba stron: 320

Ocena: 7/10

Jeżeli w Twojej głowie wciąż nie wiadomo skąd pojawiają się rozkminy typu "Co jest cięższe - wszystkie mrówki czy wszyscy ludzie", albo "czy da się usmażyć stek poprzez jego wejście w atmosferę z odpowiednią prędkością" to jest to książka zdecydowanie dla Ciebie. Autor bierze na warsztat serię tego typu pytań próbując podejść do nich w najbardziej naukowy sposób w jaki jest w stanie. I pomimo tego, że ze względu na wysoką absurdalność pytań praktyczna wartość odpowiedzi jest raczej niewielka to po przeczytaniu ma się wrażenie mile straconego czasu. Autor jest także twórca dosyć popularnej internetowej serii komiksowej na którą pewnie większość z Was się kiedyś natknęła w związku z czym rozdziały są dosyć gęsto uatrakcyjnione zabawnymi, rysowanymi komentarzami.

Fajna, "ciekawostkowa" pozycja.

Mocarz

w Książki

12piorunów

1414 + 1 = 1415

Tytuł: Virion. Obława.

Autor: Andrzej Ziemiański

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Fabryka słów

Format: ebook

ISBN: 9788379643578

Liczba stron: 506

Ocena: 7/10

Druga część trzyma poziom pierwszej. Dialogi bywają nienaturalne i powtarzają się w nich te same teksty i powiedzonka. Postacie,w w szczególności drugoplanowe, często wydają się płaskie, decyzje głównych bohaterów bywają nielogiczne a zwroty akcji mało realistyczne. Do tego wszystkiego doszła nowa postać mająca duże znaczenie dla fabuły która jest wyjątkowo irytująca. A mimo wszystko znowu gdzieś tak za połową w pewnym momencie historia zaczyna wciągać coraz bardziej i ciężko się oderwać od lektury.

Powoli chyba jednak zaczynam odczuwać zmęczenie tym uniwersum - to jest już 10 książka w nim umieszczona którą czytam a wciąż nie za wiele wiem o świecie poza Luan, Troy i Arkach. Autor najwyraźniej nie ma zamiaru rozbudowywać świata w którym mają miejsce wydarzenia z jego książek, tylko woli skoncentrować się na konkretnych historiach.

Gruba ryba3piorunów

Kurde zastanawiałem się czy warto, bo o ile Achaja była spoko, mimo że Ziemiański wyżywał się tam ostro jeśli chodzi o seks, to Pomnik Cesarzowej już porzuciłem po 1 tomie xD

Autorytet0piorunów

@Czokowoko Jak dla mnie warto, Virion o wiele lepszy od pomnika który też ciężko mi się czytało, zaryzykowałbym że nawet momentami lepszy od Achai. Ogólnie Ziemiański to takie moje guilty pleasure, wiem że to są takie hamburgery które szybko się czyta i jeszcze szybciej o nich zapomnia ale no kurde nie można wiecznie jeść kawioru xD
Skończyłem na Legionie i chyba sobie pod choinkę sprawie ostatnie trzy tomy.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fanatyk

w Książki

25piorunów

Cytat na dziś:

Śnieg migotał na krawędziowych zboczach Ramtopów, potężnego łańcucha górskiego, ciągnącego się przez cały kontynent. W miejscu gdzie wyginały się, obejmując Okrągłe Morze, tworzyły naturalny mur pomiędzy Klatchem a rozległymi równinami Sto.

Tutaj rodziły się kapryśne lodowce, agresywne lawiny, tu trwały w milczeniu śnieżne pola.

I żyły yeti. Yeti to wysokogórska odmiana trolli, całkiem nieświadoma faktu, że pożeranie ludzi wyszło z mody. Ich pogląd na świat da się streścić w dwóch zdaniach: jeśli coś się rusza, zjedz to. Jeśli nie, zaczekaj, aż się ruszy - i wtedy zjedz.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

Fanatyk

w Książki

24piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo W.A.B. zapowiada książkę historyczną. "Pierwsi Amerykanie. Walka o panowanie nad kontynentem" Pekki Hamalainena wylądują na sklepowych półkach 30 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 736 stron, w cenie detalicznej 129,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Nagradzany autor pisze na nowo historię Ameryki Północnej, tym razem z perspektywy rdzennych mieszkańców, obalając powszechne mity o powstaniu Stanów Zjednoczonych

Powtarzana od dawna opowieść o Ameryce układa się mniej więcej tak: Krzysztof Kolumb dotarł przypadkiem na obcy, nieznany kontynent, a po powrocie ogłosił, że odkrył krainę bajecznego bogactwa. Europejskie mocarstwa natychmiast zapragnęły zagarnąć dla siebie jak największą część tego wspaniałego Nowego Świata. Rdzenna ludność stawiała opór, lecz nie mogła zatrzymać nawały. Historia Ameryki nieuchronnie zmierzała ku ich zagładzie...

Uznany historyk Pekka Hämäläinen przedstawia dzieje Ameryki z zupełnie innej perspektywy i rozprawia się z głęboko zakorzenionymi, lecz całkowicie błędnymi założeniami na temat amerykańskiej przeszłości. Opisuje suwerenny świat rdzennych ludów, których członkowie nie są bezbronnymi ofiarami kolonialnej przemocy, lecz dominującą siłą na kontynencie długo po przybyciu pierwszych Europejczyków. Schyłek potęgi tamtego świata przychodzi dopiero pod koniec XIX wieku, po zwycięstwie Lakotów w bitwie nad Little Bighorn, stoczonej w 1876 roku.

Ale przecież ostatnie sto pięćdziesiąt lat to z perspektywy rdzennych ludów tylko chwila... O sile ich oporu świadczy to, że nadal zachowują swoje tradycyjne sposoby życia, opierają się niechcianym zmianom i mają niemały, choć czasem niedostrzegany wpływ na Amerykę.

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

Gruba ryba

w Książki

7piorunów

„Drodzy Czytelnicy!

Cesarz, aktor, potwór — a może człowiek, którego historię znamy tylko z cudzych oskarżeń?

„Nie jestem szaleńcem. Chyba...” Jacka Hajduka jest już dostępne w przedsprzedaży!

Zapraszamy Was do starożytnego Rzymu. Epafroditos, dawny sekretarz Nerona, przeczuwa, że jego dni są policzone. Postanawia spisać dzieje przyjaźni z cesarzem, wokół którego narosły opowieści o zbrodniach i skandalach. Czy zdoła oddzielić prawdę od własnych uczuć?

Jacek Hajduk, pisarz i filolog klasyczny, opowiada o lojalności, pamięci i tajemnicach jednego z najbardziej osławionych władców Rzymu. To powieść historyczna dla tych, którzy lubią niejednoznacznych bohaterów i pytania pozostające z czytelnikiem po ostatniej stronie.

Oficjalna premiera odbędzie się 21 listopada podczas Targów Książki w . Już teraz możecie zamówić swój egzemplarz w niższej, przedsprzedażowej cenie 40 zł.

Zamów w przedsprzedaży za 40 zł www.centryfuga.com

albo na allegro:

https://allegro.pl/oferta/nie-jestem-szalencem-chyba-19115427833

Do zobaczenia w Łodzi i do przeczytania!”

Osobistość1piorunów

@cyberpunkowy_neuromantyk Polecam Żywoty Cezarów Swetoniusza, zastanawiające jest jak wielu cesarzy zaczynało rządy mądrze i sprawiedliwie (w tym Neron) a potem przeskakiwało pod kopułą. Na geny tego zrzucić nie można, może na żądzę władzy bo mechanizmy zostawania cesarzem bywały zadziwiające.

Gx

Fenomen

w Książki

14piorunów

1413 + 1 = 1414

Tytuł: Wojna Irańska. Walka o hegemonię na Bliskim Wschodzie

Autor: Paweł Rakowski

Kategoria: reportaż

Format: ebook

Ocena: 8/10

To już trzecia książka Pawła Rakowskiego. Widać, że pisanie idzie mu coraz lepiej. Sama książka jest taką niby kontynuacją, zebraniem i opisaniem tego, co się wydarzyło dotychczas. Może zaraz pojawić się pytanie, czy trzeba przeczytać poprzednią książkę? To zależy. Jak ktoś chce wiedzieć dokładnie wiedzieć, czy Syria jest dla Iranu to w sumie tak. Tyle tytułem wstępu. Idziemy chronologicznie po wydarzeniach, czyli od czerwca 2025, Epic Fury i odpowiedzi Iranu tak do września 2026, czyli przed wyborami w Izraelu. Autor czasami robi wyjaśnienia, np. kim był Pahlaw, czy znaczenie wojny irańsko-irackiej. Są też ciekawe wątki, np. iracki reaktor, który został najpierw zbombardowany przez Iran, który następnie przekazał dane wywiadowcze Izraelowi. Albo, że Izrael dzięki ropie z Iranu wgrał wojny egzystencjalne. Jest też sporo o islamie, gdyż musi być. Zrozumienie tego jest kluczem, dlaczego w drugiej rundzie "gongi" leciały częściej w kraje po drugiej stronie cieśniny Ormuz niż na Izrael. Tam też zmienienie całego osiedla koło "fabryki tekstyliów" również miało swoje znaczenie na to, co się dzieje dziś, a raczej kto ostatecznie wojuje.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba

w Książki

24piorunów

1412 + 1 = 1413

Tytuł: Hyperion

Autor: Dan Simmons

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Wydawnictwo MAG

Format: książka papierowa

ISBN: 978-83-68591-06-4

Liczba stron: 517

Ocena: 7/10

Historia pielgrzymki siedmiu wybrańców na planetę Hyperion do tajemniczych Grobowców Czasu, których strzeże krwiożercza istota nazywana Dzierzbą, lub Władcą Bólu.

Fajna i wciągająca opowieść. Książka ma idealny format dla ludzi, którzy mają problem z koncentracją - mimo, że rozdziały wydają się być długie (po kilkadziesiąt stron), to zwykle porozbijane są na znacznie krótsze fragmenty. Na mnie to działało, bo zwykle kończąc jeden podrozdział zabierałem się za kolejny, bo przecież jest krótki, i tak w pewnym momencie orientowałem się, że zrobiła się północ.

Każdy z rozdziałów odpowiada o historii związanej z jednym z pielgrzymów biorących udział w wyprawie. Jak to bywa, są lepsze i gorsze, ale ogólnie nie są zbyt zagmatwane i napisane są w sposób raczej lekki, czyta się je sprawnie. Moim ulubionym był ten, w którym ksiądz Lenar Hoyt czyta dzienniki starszego kapłana, ojca Paulina Duré. Jest to pierwsza z opowiadanych historii i ciężko było ją później przebić.

Ogólnie polecam, fani gatunku powinni być zadowoleni, nawet jeśli czasami z klimatu opowieści wyrwą ich .

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Autorytet1piorunów

@Piechur Hyperionik fajny, ale Upadek Hypriona to już całkiem inny kaliber.

Autorytet1piorunów

@Piechur Jeśli chcesz kontynuować to polecam się zabrać od razu bo Upadek zaczyna się dokładnie tam gdzie kończy się Hyperion. Ja zrobiłem sobie z rok przerwy i potem musiałem czytać streszczenie żeby sobie przypomniec kto jest ojcem kogo :P
No i upadek już nie jest zbiór opowiadań w takim dosyć intymnym klimacie tylko konkretna space opera, momentami dość chaotyczna i mocno podlana filozoficznym sosem. Ogólnie polecam bo nadal kawał dobrego Sci-Fi ale trochę nie tego się spodziewałem, Hyperion mi się bardziej podobał.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Gruba ryba

w Książki

17piorunów

1411 + 1 = 1412

Tytuł: Ostateczne rozwiązanie
Autor: Robert J. Szmidt
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Znak
Format: ebook
ISBN: 9788324079414
Liczba stron: 384
Ocena: 6/10

Alternatywna 2WŚ, ale autor wplótł sporo postaci i wydarzeń, które w naszym timeline'ie się wydarzyły. Ogólnie nie czytało się źle, ale czegoś mi brakowało. Może tempo było dziwne. Niektóre opisy też trochę przeciągnięte.

Kompan

w Książki

3piorunów

Chyłka, Forst i Zaorski już skończone jakiś czas temu, czas na podsumowanie. Zobaczymy czy przede mną opus vitae Mroza czy też rozczarowanie roku, mam mieszane uczucia po Chyłce (za dużo, zbyt na siłę z biegiem czasu, nudnawe momentami) ale dużą nadzieję po Forście. Czytacie/słuchacie również?

Pokaż więcej komentarzy (5)

Mistrz

w Książki

19piorunów

1410 + 1 = 1411

Tytuł: Być mężem i ojcem

Autor: Jesper Juul

Kategoria: poradnki

Wydawnictwo: MiND

Format: książka papierowa

ISBN: 9788362445400

Liczba stron: 197

Ocena: 6/10

Poradnik który w nietuzinkowy sposób próbuje opisać i zdefiniować rolę męża i ojca we współczesnym świecie, ukształtowanych przez dziesięciolecia intensywnych przemian kulturowych.

Z pozycją zapoznałem się zachęcony bardzo entuzjastyczną recenzją kolegi @Bjordhallen . W moim przypadku nie była ona jakimś objawieniem, ale czytało się ją dobrze, a wiele fragmentów pozwoliło mi lepiej zrozumieć mojego ojca i jego postawę wychowawczą. Mnie samemu i relacja z żoną oraz dziećmi nie przyniosła jednak jakiejś istotnej wartości dodanej.

Licznik : 15/12

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba2piorunów

Dokładnie, ja np całkowicie nie rozumiałem tematu agresji w rodzinie, ale dla innej osoby może być kluczowe

Dodam że za 10 lat pewnie będę inną osobą więc może inne tematy mogą być wartościowe

Dlatego podchodzi mi pod książkę uniwersalna niezależnie od wieku

Fanatyk

w Książki

16piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Znak zapowiada historyczną premierę. "Nil. Rzeka dziejów" Tvedta Terje ukaże się 30 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 576 stron, w cenie detalicznej 119,99 zł. Poniżej okładka i bardzo krótko o treści.

Źródło życia.

Początek cywilizacji.

Świadek historii.

Nil.



Biografia najwspanialszej z rzek, która napisała dzieje ludzkości.

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

Fanatyk

w Książki

16piorunów

Cytat na dziś:

Taki bar można znaleźć w każdym mieście. Jest słabo oświetlony, a pijący tutaj, chociaż mówią, nie kierują swoich słów do nikogo. I nie słuchają. Zagadują tylko wewnętrzny ból. To bar dla wyrzutków, pechowców i wszystkich tych, którzy z wyścigowego toru życia musieli zjechać do boksów. Taki bar zawsze ma dużo klientów.

...

Człowiek za barem był z natury wesoły. Nie jest to właściwie nic trudnego, kiedy klienci działają jak piorunochrony dla wszelkich

nieszczęść, jakie mogłyby krążyć w okolicy. Przekonał się już, że lepiej nie wypowiadać przy nich zdań typu: „Spójrz na to od jaśniejszej strony”, bo tej nigdy nie ma, ani „Daj spokój, może nic takiego się nie stanie”, bo już się stało. Po nim spodziewali się tylko tego, żeby dolewał na czas.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

Mistrz

w Książki

13piorunów

1409 + 1 = 1410

Prywatny licznik: 36+1=37

Tytuł: Człowiek tygrys

Autor: Eka Kurniawan

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Format: książka papierowa

ISBN: 9788308063910

Liczba stron: 192

Ocena: 7/10

Powieść indonezyjskiego autora, którego pierwszą wydaną w Polsce książkę, "Piękno to bolesna rana", bardzo polubiłem. Tu nie ma tego poziomu aż tak wysokiego, ale w dalszym ciągu jestem bardzo zadowolony (na przyszłość jeszcze czeka najnowsza książka: "Pies miauczy, kot szczeka").

Już od samego początku powieści wiemy w zasadzie wszystko: Margio, młody mężczyzna, brutalnie morduje miejscowego artystę i lowelasa, poprzez rozgryzienie mu szyi i tętnicy szyjnej. Przez kolejne ponad 170 stron pozostaje nam poznać powody, które doprowadziły do tego czynu.

Historia dosyć klasyczna, acz z południowoazjatycką nutą - matka Margio zostaje wydana za mąż za człowieka, który będzie w stanie zaspokoić ambicje swojego ojca. Małżeństwo jest jednak udane jedynie w kwestii spłodzenia potomków, poza tym naznaczone jest brutalnością, cierpieniem, nieudanymi decyzjami - co najbardziej dotyka właśnie pierworodne dziecko, które wraz z dorastaniem zaczyna odkrywać w sobie siłę i bardzo silną żądzę nienawiści. Wszystko to jest obrazowane przez białego tygrysa, który zgodnie z tradycyjnymi wierzeniami zamieszkał duszę chłopaka. Pierwotnie nienawiść miała zostać użyta w zabójstwie ojca, ale ten wymknął się zemście poprzez własną śmierć. Tygrys szuka więc nowej ofiary by uwolnić swoją skumulowaną energię - i nową ofiarą staje się człowiek, który jak się okazuje, dołożył swoją niemałą cegiełkę do losu rodziny.

Do tego wszystkiego sporo miejsca jest poświęconego sytuacji społecznej lokalnej ludności - co z racji moich zainteresowań zwraca moją uwagę 😛 Ogółem rzecz biorąc bardzo solidna pozycja, indonezyjska półka ma kolejną dobrą książkę :grinning:

Mistrz

w Książki

17piorunów

1408 + 1 = 1409

Prywatny licznik: 35+1=36

Tytuł: Życie jest gdzie indziej

Autor: Milan Kundera

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: W.A.B.

Format: książka papierowa

ISBN: 9788378814849

Liczba stron: 460

Ocena: 8/10

Mam naprawdę dużą słabość do dobrej literatury środkowo-europejskiej. Jednym z jej sztandarowych autorów jest Milan Kundera, najbardziej znany rzecz jasna z Nieznośnej lekkości bytu, ale poza tym ma sporo naprawdę świetnych książek, taka jak wymieniona powyżej.

W postaci Jaromila, przyszłego poety, autor pokazuje uniwersalny wizerunek młodego artysty - człowieka porzuconego przez jednego z rodziców i chorobliwie hołubionego przez drugiego rodzica, którego od dzieciństwa napędza pragnienie sławy i który nieustannie uważa, że prawdziwym życiem nie jest to, co go spotyka, tylko że ono zawsze znajduje się "gdzieś indziej" - czy to w postaci znajomego malarza, czy imprezujących studentów, czy też będącego przedstawicielem władzy kolegi ze szkoły, który w szybkim wieku dorobił się dziecka. Kundera często nawiązuje przy tym do takich postaci jak Rimbaud, Lermontow czy Shelley, których życiorysy przyświecały żywotowi Jaromila.

Wydaje się też, że Kundera chciał tu również rozprawić się z częścią własnego życia - początkowym zachłyśnięciem się komunizmem, przeżywanymi meandrami życiowymi i finalnym rozczarowaniem ideami pięknymi z teorii, a brutalnymi i złudnymi w rzeczywistości. Niemniej wszystko to było ważnymi elementami kształtowania się duszy poety. Powieści wielkie cechuje ich uniwersalność i ponadczasowość - i tak jest tutaj. jestem przekonany, że ta historia jest tak samo aktualna zarówno dziś, jak i będzie w przyszłości.

A kolejne książki Kundery zdecydowanie będą się na mojej półce pojawiały 😉

Fanatyk0piorunów

@bojowonastawionaowca nie poczekasz do Sylwestra? Xd

Pokaż więcej komentarzy (6)

Mistrz

w Książki

24piorunów

1407 + 1 = 1408

Prywatny licznik: 34+1=35

Tytuł: Uśpione

Autor: Anthony Passeron

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381918916

Liczba stron: 200

Ocena: 9/10

Huh, znakomita lektura wchodząca jak masełko w 1 wieczór. Stron ledwo 200, rozdziały najczęściej króciutkie (po parę stron), za to tematyka naprawdę potężna. Mamy bowiem do czynienia z książką, która przeplata ze sobą dwa wątki: poznawanie przez autora historii niemalże wymazanego z rodzinnych kart wujka Désiré oraz opis odkrywania przez naukowców wirusa powodującego niezwykle rzadkie choroby, co później ogólnie zidentyfikowano jako AIDS. I o ile ta druga część jest zdecydowanie reportażem, tak ta pierwsza jest, nazwałbym to, fabularyzowanym reportażem, nieco znanym z kart nagrodzonej Nagrodą Nobla Annie Ernaux. Jako że trzeba w bookmeterze jakoś książkę zakwalifikować, to niech będzie to reportaż 😉

Druga część książki w zasadzie nie wymaga większego wyjaśniania, acz autor przyjmuje tu zdecydowanie spojrzenie faworyzujące Francuzów. Pierwsza zaś zasługuje na większe rozwinięcie - poznajemy losy rodziny z małej, podgórskiej miejscowości położonej przy granicy francusko-włoskiej. Rodzina zaś jest mieszanką lokalsów oraz uciekinierów z faszystowskich Włoch, która za pomocą ciężkiej i wytrwałej pracy stara się osiągnąć awans społeczny. I finalnie to się udaje - Désiré jest pierwszym potomkiem, który osiąga średnie wykształcenie i ma w Nicei kontynuować edukację. Ten jednak szybko wkracza w towarzystwo, wraz z którym wpada w kolejne narkotyki - jak się dalej życie toczy, nie trzeba dodawać, biorąc pod uwagę ówczesną śmiertelność chorych osób.

W książce jest jedna rzecz, która mnie zachwyca i co powoduje taką wysoką moją ocenę - nie znajdziemy tu ani słowa współczucia wobec osób zażywających narkotyki, które poprzez współużywanie strzykawek narażają się na AIDS (i całe szczęście, ja sam nie mam wobec takich osób ani grama współczucia). Praktycznie całość uwagi skupiona jest przede wszystkim na rodzinie. Na matce, która nie chce zaprzepaścić dotychczasowych prób awansu społecznego i nie chce przyjąć do wiadomości kolejnych faktów i publicznie im zaprzecza. Na ojcu, który przed trudnym tematem śmiertelnej choroby syna ucieka w pracę. Na młodszym synu, który ma w sobie mnóstwo złości na niesprawiedliwość podejścia rodziny. Na znajomych bliższych i dalszych, a nawet lekarzach, którzy po prostu boją się nieznanego zjawiska i wolą się o nim nie przekonać na własnej skórze. No i finalnie na największej ofierze całej sytuacji - na córce Désiré, która niczym nie zawiniła, a urodziła się z wyrokiem śmierci.

Jeszcze na sam koniec - absolutnie fantastyczna okładka. Pomysł bardzo prosty ale bardzo zdecydowanie przemawiający.

Książka w mojej ocenie naprawdę znakomita, serdecznie polecam

Gruba ryba

w Książki

41piorunów

1406 + 1 = 1407

Tytuł: Kwiaty dla Algernona

Autor: Daniel Keyes

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Rebis

Format: ebook

Liczba stron: 298

Ocena: 10/10

“Jako człowiek upośledzony miałem wielu przyjaciół. Teraz nie mam ani jednego.”

Na mój setny wpis do bookmetera w tym roku wybrałem “Kwiaty dla Algernona”, ponieważ jest to jedna z pozycji, które zapisałem na listę do przeczytania dzięki waszym recenzjom na hejto. Ponadto potrzebowałem krótkiej zamkniętej historii, żeby zresetować mózg po ultramaratonie Herezji Horusa. Książka okazała się strzałem w dziesiątkę.

“Kwiaty dla Algernona” opowiadają historię Charliego Gordona, upośledzonego umysłowo trzydziestokilkulatka, który pewnego dnia poddaje się eksperymentalnej operacji mającej zwiększyć jego iloraz inteligencji. Zabieg okazuje się pełnym sukcesem: Charlie zaczyna szybko się rozwijać, rozumieć coraz więcej, znika dziecięca naiwność. Musi nauczyć się żyć na nowo.

Na szczególną uwagę zasługują dwa elementy. Po pierwsze forma - opowieść przyjmuje formę dziennika Charliego, gdzie wraz z postępami bohatera można obserwować nie tylko rozwój jego umiejętności poznawczych, ale i językowych. Daje się wyczuć pewną dozę infantylnego, teatralnego melodramatyzmu charakterystyczną dla lat sześćdziesiątych, ale nie przeszkadza ona w odbiorze.

Po drugie, pomimo, że książka powstała ponad pół wieku temu, to rewelacyjnie przedstawia dysonans pomiędzy rozwojem kognitywnym, a emocjonalnym wraz z pewnymi zachowaniami, o których obecnie wiemy, że są typowe dla dzieci w spektrum autyzmu, u których umiejętności społeczne również często nie nadążają za postępem intelektualnym.

Lektura, mimo, że relatywnie krótka, okazała się bardzo intensywna pod względem emocjonalnym, szczególnie wspomnienia z dzieciństwa bohatera, które dopiero po zabiegu zaczynał rozumieć.

Wciągnąłem tę książkę w dwa dni, korzystając z każdej możliwej okazji, by przeczytać choć kilka stron nawet podczas gotowania makaronu czy przerw w pracy, więc bez wahania dołączam do chóru polecających.

Pokaż więcej komentarzy (3)