fonfiFanatyk
15piorunówCytat na dziś:
Mózg w normalnych warunkach rozbrzmiewa echem najrozmaitszych błahych myśli starających się zwrócić na siebie uwagę. Dopiero prawdziwe zagrożenie skłania je do milczenia.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
Kategoria: Literatura
fonfiFanatyk
15piorunówCytat na dziś:
Mózg w normalnych warunkach rozbrzmiewa echem najrozmaitszych błahych myśli starających się zwrócić na siebie uwagę. Dopiero prawdziwe zagrożenie skłania je do milczenia.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
WhoresbaneFanatyk
11piorunówNewsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo MAG przedstawia zbiorcze wydanie szóstego i siódmego tomu Pamiętników Mordbota. "Telemetria zbiegów. Zapaść systemu" Marthy Wells wyląduje na sklepowych półkach 8 stycznia 2027 roku. Wydanie w twardej oprawie, w cenie detalicznej 49 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Mordbot chciałby tylko jednego: żeby wszyscy zostawili go w spokoju i pozwolili mu oglądać seriale. Niestety, ludzie jak zwykle mają inne plany.
Najpierw na stacji Pielęgnacja pojawia się trup, a Mordbot zostaje wciągnięty w śledztwo wymagające czegoś gorszego niż walka: dobrowolnego rozmawiania z ludźmi.
Potem na odległej planecie bezwzględna korporacja próbuje przejąć ludzką kolonię. Mordbot musi ją powstrzymać, choć tym razem jego największym problemem może okazać się on sam.
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #mag #scifi #marthawells #pamietnikimordbota #murderbotdiaries

ZohanTSWFanatyk
16piorunów1453 + 1 = 1454
Tytuł: World of Warcraft. Jaina Proudmoore. Wichry Wojny
Autor: Christie Golden
Kategoria: fantasy, science fiction
Format: książka papierowa
Liczba stron: 385
Ocena: 7/10
Bardzo wolno mi szło, ale to przez brak czasu, czytałem jakieś 15 minut przed snem i to nie co dzien. W końcu dałem radę, zajęło mi to w sumie cały rok xD ani razu nie straciłem wątku, więc elegancko.
Ta seria jest krytykowana za to, że tłumaczone są imiona postaci, czy nazwy miejsc. Podzielam to, no bo k⁎⁎wa xD jak chciałem sobie poczytać więcej o jakiejś postaci, to trzeba było zrobić research, żeby dotrzeć do niej. Co prawda na końcu książki jest słowniczek, ale kilka nazw własnych z książki się tam znajduje, sporo brakuje, a nawet są takie, które nie przypominam sobie, żeby się pojawiły xD wygląda to trochę jakby zrobili jeden słowniczek na 50 słów, który jest we wszystkich książkach. No cóż.
Kiedy odłoży się to na bok to bardzo mi się spodobało uniwersum i mam chęć zagłębić się w to, a może nawet skusić się na abonament i zagrać kiedyś w grę. Zdecydowanie będę rozglądał się za jakąś inną książką z serii. Dopóki nazwy własne są tłumaczone w ten sam sposób to przeboleję to.
Książeczka znaleziona w Leclercu, za 12zł. To był znakomity zakup.

Ta seria jest krytykowana za to, że tłumaczone są imiona postaci, czy nazwy miejsc.
Jak ktoś przy mnie powie Śmiercioskrzydły to będę strzelał xD
Also: Neltharion did nothing wrong!
@eloyard tez sie smialem ale po fr jest Orgrim Marteau-du-Destin doslownie Ogrim Mlot Przeznaczenia co w sumie jest bardziej wpasowane w lore niz Doomhammer.
@eloyard serio ktoś to tak przetłumaczył? 😐
@NiebieskiSzpadelNihilizmu tak, jest też Garosz Piekłorycz (Garrosh Hellscream) i co mnie najbardziej rozjebało, Kinia Iskromig (Kinndy Sparkshine) xD żeby znaleźć jak ona się nazywa w oryginale, musiałem zagrać w zgadywanki z AI xD
No i pytanie dlaczego niektóre nazwy własne zostały przetłumaczone, a inne nie? Dlaczego akurat Jaina Proudmoore nie miała tłumaczenia, bo przecież mogli napisać że to Janina Dumnywrzos czy coś xD
@ZohanTSW a czy Piekłorycz walczył Krwawowyjem? xd
@saradonin_redux w tej książce nie, ale czy chodzi o taurena Baina Krwawe Kopyto? xd
hellgihadAutorytet
23piorunów1452 + 1 = 1453
Tytuł: Ja, Ozzy
Autor: Ozzy Osbourne & Chris Ayres
Kategoria: autobiografia
Wydawnictwo: In Rock
Format: książka papierowa
ISBN: 9788364373046
Liczba stron: 402
Ocena: 7/10
Zobaczyłem tę książkę kilka tygodni temu kiedy byłem w odwiedzinach u kumpla i po maratonie Sci-Fi przez jaki się przedarłem ostatnimi czasy stwierdziłem że warto by było coś innego wziąć do poduchy. Zwłaszcza że mimo zamiłowania do mocniejszej muzy, Ozzy był nawet dla takiego typowego starucha z Hejto jak ja dinozaurem i nie za wiele o nim wiedziałem.
Po skończeniu tej pozycji muszę przyznać że nie mam pojęcia jak ten chłop dożył 76 lat, bez kitu. Książka nie stara się za bardzo niczego pudrować i śmiało opisuje ile pan Osbourne chlał, co brał, ile bzykał, kiedy się osrał a kiedy oszczał, obfituje w bluzgi i zdrowo po⁎⁎⁎⁎ne historie z tras koncertowych i swojego barwnego życia.
Nie jest to momentami zbyt spójne, czemu ciężko się dziwić biorąc pod uwagę ilość towaru która przetoczyła się przez jego organizm. Jest tam zachowana jakaś chronologia ale momentami brzmi to bardziej jak zbiór wspomnień podzielonych na rozdziały niż autobiografia. Wszystko to jest dość mocno powierzchowne, i chociaż nie brakuje tam jakichś refleksji gdzie Ozzy mówi że żałuje tego czy tamtego to jednak większość powalonych akcji jest opisana jako dobra jazda. Muzyka i twórczość Ozzy'ego jest oczywiście obecna ale jest powiedziałbym trochę na drugim planie kosztem bardziej osobistych historii.
Czyta się to bardzo żwawo a przez lekki i powiedziałbym beztroski styl (biorąc pod uwagę co się tam odwala) w jakim książka jest napisana można dość dobrze wyczuć jakim człowiekiem był autor.
Ogólnie polecam, jak ktoś lubi jego twórczość to pozycja obowiązkowa.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

WujekAlienLider
15piorunów1451 + 1 = 1452
Tytuł: Zapisane w kościach
Autor: Simon Beckett
Seria: David Hunter Tom2
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Czarna Owca
Format: audiobook
Liczba stron: 376
Ocena: 8/10
Drugi tom jest bardzo podobny w konstrukcji, mała miejscowość, zamknięta przestrzeń, kiepska pogoda i wyspa odcięta od łączności ze światem.
Tym razem mamy jednak spalone zwłoki i choć początkowo wygląda to na przypadkowe zaprószenie ognia, to ostatecznie prawda okazuje się dużo bardziej makabryczna.
David Hunter zostaje oddelegowany z Londynu na małą szkocką wysepkę o nazwie Runa. Wszyscy inni policjanci i antropolodzy sądowi zajmują się potężną katastrofą kolejową pod Londynem, więc David zostaje sam.
Razem z nim poznajemy policjantów, lokalną zamkniętą społeczność i świat zbrodni, której ta mała wysepka jeszcze nie doświadczyła. I tu ta społeczność to największy plus książki: lokalne sympatie i antypatie, konflikty i pieniądze robią najlepsze tło całej historii. A i sama historia jest bardzo zgrabnie napisana, nie brakuje jej wartkiej akcji, ale też i powolnych metodycznych elementów śledztwa.
David Hunter jako bohater idealnie tu pasuje, wpada na chwilę, zostaje na dłużej, ale dalej jest tym obcym. Różnica w stosunku do pierwszego tomu jednak polega na tym, że ten obcy od początku ma jedno zadanie - pomóc w rozwikłaniu zagadki, nie musi się wtapiać w lokalsów, przekonywać ich do siebie czy zdobywać zaufanie. Jest niezależny, jeszcze nie przesiąknięty przynależnością do żadnej z grup i właśnie taki gra najlepiej.
To co mi się nie podobało, to może kwestia łączności, która po raz kolejny występuje w tej serii, ja wiem, że to nieźle pasuje, ale trochę mi to psuje klimat i sprawai, że książka staje się zbyt analogowa. A wystarczyło użyć tragicznej pogody jako uzasadnienia, dla którego pomoc (odsiecz) nie przychodzi.
#wyzwanieaudioteki 2z6 przesłuchane, zostały 4
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

l__pGruba ryba
13piorunów1450 + 1 = 1451
Tytuł: Source Code: My Beginnings
Autor: Bill Gates
Kategoria: memoir, autobiografia
Wydawnictwo: Knopf
Format: ebook
Liczba stron: 336
Ocena: 8/10
Prywatny licznik: 34/48
Książka obejmuje jedynie okres do wczesnego dzieciństwa, z dość obszernym opisem rodziców Gatesa, aż do początków Microsoftu. Jednak nie jest to żadna wada tej pozycji. Gates skupia się na wszystkich drobnych aspektach jego życia, sytuacji w jakiej się znalazł i możliwościach jakie dostał, które to pozwoliły mu osiągnąć sukces i założyć jedną z najważniejszych firm IT na świecie. Opisuje wszystko, nie stara się pudrować i wybielać swojego zachowania w młodości, umniejszać szczęściu jakie miał, za co wielki plus. A szczęście miał: do szkoły, do czasów w jakich żył, do rodziny w jakiej się urodził, do możliwości jakie od życia dostał...
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

WujekAlienLider
16piorunów1449 + 1 = 1450
Tytuł: Chemia śmierci
Autor: Simon Beckett
Seria: David Hunter Tom1
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Czarna owca
Format: audiobook
Liczba stron: 368
Ocena: 9/10
Reread jednego z moich ulubionych kryminałów.
Audioteka traci prawa do serii z Davidem Hunterem, więc mam jeszcze 11 dni na przesłuchanie wszystkich 6 tomów.
Wkleję Wam recenzję z pierwszego podejścia, a później dołożę to, co zauważyłem czytając ją po raz kolejny.
Bardzo żałuję, że sięgnąłem po tą książkę dopiero teraz, a zdecydowanie warto ją było przeczytać.
Bohaterem jest David Hunter, który w przeszłości był antropologiem sądowym, ale po śmierci żony i córki, chcąc odpocząć od zgiełku wielkiego miasta, wyprowadził się do Manham. Poznajemy go w momencie rozmowy o pracę, gdy stara się o posadę lekarza rodzinnego.
Davidowi nie uda się zbyt szybko uciec od przeszłości, bo niedługo później w miasteczku znalezione zostają zwłoki, co więcej, zwłoki w zaawansowanym stadium rozkładu. Policja szybko orientuje się, że David, wykorzystując swoje wieloletnie doświadczenie, może im pomóc w rozwiązaniu zagadki pierwszej i kolejnych bardzo nietypowych śmierci.
Bardzo ciekawym zabiegiem jest prowadzenie czytelnika jak po sznurku w kierunku kolejnych ofiar, poznajemy te osoby dużo lepiej niż pozostałych mieszkańców miasteczka. A później sznurek się urywa i zostajemy z zagadką sami, a rozwiązanie wcale nie będzie takie oczywiste i łatwe, za co autorowi należy się ogromny plus.
Policja nie jest tu pokazana ani jako banda superbohaterów, ani banda idiotów, a protagonista nie jest nieomylny i popełnia błędy, które mają wpływ na przebieg historii.
Świetny kryminał, którego głównym bohaterem w końcu nie jest detektyw, aspirujący detektyw czy policjant, co wnosi wiele świeżości. Książka polecana wielokrotnie, ale jakoś nigdy wcześniej nie miałem ochoty jej przeczytać, co zmieniło się po wyjściu nowego wydania w dużo ciekawszej i przyciągającej oko okładce.
Jak do tej pory mój najlepszy kryminał, który zepchnął z pierwszych miejsc "Lontano", "I nie było już nikogo", wszystkie opowiadania z Sherlockiem Holmesem (pisane przez Conan Doyle'a, Horowitza oraz innych autorów) i trylogię z Igorem Brudnym.
To co się zmieniło czytając ją 5 lat później?
Tym razem mogłem się bardziej skupić na tym, co się dzieje w miasteczku, jak odnoszą się do siebie bohaterowei. Nie musiałem się już skupiac na tym kto zabił, bo to mniej więcej pamiętałem.
Kolejne podejście dało mi tez więcej "czasu" na analizę zachowań głownego bohatera pod presją czasu i zagrożenia, co zupełnie mi wcześniej umknęło.
#wyzwanieaudioteki 1z6 przesłuchana, zostało 5
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

l__pGruba ryba
18piorunów1448 + 1 = 1449
Tytuł: Steve Jobs
Autor: Walter Isaacson
Kategoria: biografia
Wydawnictwo: Simon & Schuster
Format: audiobook
Liczba stron: 630
Ocena: 7/10
Prywatny licznik: 33/48
Bardzo obszerna biografia Steva Jobsa, ale niestety wygładza one ostre krawędzie w jego życiorysie, tak jak Steve robił to ze swoimi produktami :smiley: Mimo to, dostajemy dość osobliwy obraz CEO Appla - despoty i manipulanta z wizją, który swoją arogancją i perfekcjonizmem doprowadzał ludzi do szału i tworzył rewolucyjne produkty.

Z Isaacsona czytałem biografie DaVinci'ego oraz Franklin'a. Warto sięgnąć również po Jobsa?
WhoresbaneFanatyk
14piorunówNewsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo IX ogłasza zbiór opowiadań grozy. "Herror. Antologia klasyki grozy kobiecej. Tom 1" w sprzedaży w grudniu 2026 roku.
Nie każdy potwór czai się w ciemności. Nie każda zjawa przychodzi nocą. Czasami groza kryje się w znajomym domu, w odbiciu szyby kolejowego przedziału, w melodii, która zmusza do tańca… Albo w drugim człowieku, którego miłość i troska potrafią okazać się równie zgubne jak najstraszliwsza klątwa.
Siedem autorek prezentujących odmienne spojrzenia na literaturę niesamowitą. Na kartach tomu spotkacie: Mary Shelley, Mary Elizabeth Braddon, Mary E. Wilkins Freeman, Mary Angelę Dickens, Marjorie Bowen, Edith Wharton oraz Jessie Douglas Kerruish.
Niektóre z tych nazwisk doskonale znacie, inne zostały niemal zapomniane. A przecież kobiety współtworzyły literaturę grozy od samych jej początków, nadając jej nie tylko fantastyczny wymiar, lecz także niezwykłą psychologiczną głębię.
W „Herror” spotykają się gotycki romantyzm, opowieść o duchach, groza psychologiczna i historie, w których granica pomiędzy tym, co nadprzyrodzone, a tym, co głęboko ludzkie, staje się rozmyta. To również kolejna z naszych prób przywrócenia polskim Czytelnikom literackich klejnotów, które przez lata pozostawały na marginesie wydawniczej pamięci.
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

fonfiFanatyk
12piorunówCytat na dziś:
- Fascynujące - stwierdził Patrycjusz i powrócił do niesłuchania Dibblera. Swojej dzisiejszej pozycji nie zdobył, przejmując się tym, jak funkcjonują różne rzeczy. Intrygowało go, jak funkcjonują ludzie.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
Velitari świetna postać ze Świata Dysku
@binarna_mlockarnia a relacja z panem Vimesem podciąga ich obu do bycia najlepszymi
@Ziutson Vimesa tez bardzo dobrze wspominam
boriMistrz
23piorunów1447 + 1 = 1448
Tytuł: Pędzę do Ciebie na sygnale. Polska przez szybę karetki
Autor: Jan Świtała
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: MANDO
Format: książka papierowa
ISBN: 978-83-277-4677-1
Liczba stron: 224
Ocena: 7/10
Opowieść o polskiej służbie zdrowia z perspektywy młodego, ale już doświadczonego ratownika medycznego, który zdołał poznać polski system ochrony zdrowia z kilku stron. Jest w niej trochę przykładów z życia wziętych, zarówno z terenu jak i "od kuchni", ale przede wszystkim bardzo dużo przemyśleń na temat aktualnej kondycji społeczeństwa czy funkcjonowania służby zdrowia.
Autor książki zyskał rozpoznawalność dzięki prowadzeniu profilu na Instagramie i kanału na YouTube, na których opowiada o swojej pracy w służbie zdrowia oraz promuje wiedzę z zakresu pierwszej pomocy, bezpieczeństwa oraz zdrowia.
Na książkę natrafiłem przypadkiem w Empiku, kupiłem pod wpływem impulsu i nie żałuję. Dobrze i szybko się czyta, napisana jest żywym językiem ale nie epatującym niepotrzebnymi przekleństwami jak to ma miejsce np. u Tomasza Mitry ("Ratownik"). Całkiem ładnie wydana. Jedyny zarzut jaki względem jej mam to za mała ilość przypadków z życia wziętych w stosunku do przemyśleń autora.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

WujekAlienLider
8piorunówPromka na roczny voucher Legimi (ebooki + audiobooki) za 297,28zł, zamiast 560,90zł (47% taniej)
i na roczny voucher Legimi (tylko ebooki) za 270,25zł, zamiast 509,90zł (47% taniej)
ebooki i audiobooki - LINK
tylko ebooki - LINK
KOD: BFLEGIMI
#czytajzwujkiem #promocjeksiazkowe #ksiazki #abonamentyksiazkowe #legimi

Ale naprawdę wszystko dostępne, czy jednak to co najpopularniejsze dodatkowo płatne?
@Gustawff pół na pół bym powiedział, przy moim czytaniu dopłacam jakieś 15zł (kupując 2 książki) miesięcznie
saradonin_reduxGruba ryba
23piorunów1446 + 1 = 1447
Tytuł: Endymion
Autor: Dan Simmons
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Mag
Format: książka papierowa
Liczba stron: 673
Ocena: 6/10
“Herezją w oczach obecnego papieża stała się właśnie owa nadzieja. Wiara w nią okazała się moim największym grzechem”
Od wydarzeń kończących Upadek Hyperiona mijają 274 lata. Większością terytorium dawnej Hegemonii zarządza obecnie Protektorat Pax - potężna organizacja polityczna i militarna ściśle związana z Kościołem. Na niewielkiej planecie Hyperion uratowany od wyroku śmierci Raul Endymion zostaje wynajęty do odnalezienia i ochrony dziewczynki, której istnienie ma w przyszłości zagrozić nowemu porządkowi świata.
Najciekawszym elementem wydał mi się świat przedstawiony - wizja międzyukładowego imperium rządzonego przez Watykan. Kościół przedstawiony został w całej okazałości wraz z zakulisową polityką, wspaniałymi dziełami sztuki przeniesionymi ze Starej Ziemi, elitarną szwajcarską gwardią, instytucją świętej inkwizycji oraz obietnicą życia wiecznego, tym razem wcale nie w przenośni, a dosłownie, gdyż dzięki przyjęciu krzyżokształtu umożliwia zmartwychwstanie. Daje się zauważyć pewne podobieństwa do WH40k
Zamiast apokaliptycznego thrillera sci-fi o zagrażającej ludzkości sztucznej inteligencji dostałem jednak opowieść o podróży z elementami “Terminatora 2”. Po niezwykle skomplikowanym i dramatycznym Upadku Hyperiona w Endymionie następuje wyraźna zmiana - opowieść przybiera formę przygodową i zdecydowanie łatwiej przyswajalną. Tym razem zamiast wrzucić czytelnika na głęboką wodę, Dan Simmons akcję rozwija powoli, a wiele złożonych zagadnień dotyczących konstrukcji świata oraz przeszłych wydarzeń wyjaśnia w ramach dialogów lub nawiązań do “Pieśni” Martina Sileniusa. Niestety były w tej podróży momenty, które mi się dłużyły oraz kilka sytuacji, z których bohaterowie wyszli cało w sposób bardzo naciągany (cyk i niezbyt logiczny zwrot o 180 stopni, bo tak). Co ciekawe, lepiej mi się czytało wątek “tego złego”, czyli ścigającego naszych głównych bohaterów ojca-kapitana de Soja, który chcąc jak najlepiej wypełnić swoje obowiązki wobec Kościoła zaczyna odkrywać pewne niepokojące nieprawidłowości.
Chciałbym ocenić tę książkę wyżej, bo Dan Simmons pisze w sposób, który po prostu dobrze się czyta, ale szczerze mówiąc, fabuła tej części mnie nie porwała.

GilgameshFanatyk
20piorunów1445 + 1 = 1446
Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum
Autor: Dave Cullen
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: książka papierowa
ISBN: 9788367324472
Liczba stron: 636
Ocena: 7/10
Miałem książkę na liście do przeczytania, gdy w polskich szkołach zaczęły się ataki z użyciem noża. Co mnie zmotywowało do jej wypożyczenia.
W międzyczasie miał miejsce atak w Krakowie, który w jakimś stopniu przypomina Columbine. Czyli ataki ukierunkowane na jak największą liczbę przypadkowych ofiar.
Autor walczy z mitami, które narosły po Columbine, że to była jakaś zemsta przegrywów za prześladowanie na konkretnych osobach. Niestety na tym micie opierają się naśladowcy na całym świecie.
Dużo tu jest o roli mediów, goniących za sensacją i powielających nieprawdziwe relacje. Aczkolwiek w dobie powszechnego Internetu i social mediów poszliśmy w jeszcze gorszą stronę. Powstają jakieś chore społeczności jarające się zamachami, do których zapisują się jakby nie patrzeć jeszcze dzieci.
Prawda jest taka, że Eric był psychopatą, a Dylan osobą o skłonnościach samobójczych co łączy większość zamachowców. Bezmyślne zabijanie jest celem, a gdy sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli, kierują lufy w swoją stronę.
Podstawą tego wszystkiego często jest głęboka depresja. Jeden z polskich młodych nożowników po obezwładnieniu przez dyrektora szkoły, zapytał go czy by go przytulił...
Stan psychiatrii w Polsce, a szczególnie psychiatrii dziecięcej wiemy jaki jest - tragiczny. Także, newsów o zatrzymaniu przez policję czy ABW kolejnych nastolatków prędko nie zabraknie.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

elegancki przykład pozytywnej zmiany na hejto, można sobie od razu przejść do wcześniejszych recenzji tej samej książki bez szukania :smiley:
MaciekGruba ryba
23piorunów1444 + 1 = 1445
Tytuł: Lalka
Autor: Bolesław Prus
Kategoria: literatura obyczajowa, romans
Wydawnictwo: Greg
Format: ebook
ISBN: 978-83-7327-186-9
Liczba stron: 680
Ocena: 7/10
Przy okazji całego szumu wokół filmów, zorientowałem się, że nie pamiętam zakończenia "Lalki", a to lektura dzięki której zacząłem regularnie czytać lektury, więc postanowiłem sobie przypomnieć.
Fabuła: Stanisław Wokulski, kupiec, który nie może znaleźć swojego miejsca na ziemi, zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej, i próbuje przebić się do jej otoczenia i zdobyć jej względy. Wszytko to z dziewiętnastowieczną Warszawą i jej problemami w tle.
Recenzja: Lubię "Lalkę" za dwie rzeczy: wątki drugoplanowe i krytykę romantyzmu. Romans z Łęcką mógłby dla mnie nie istnieć, ale dajcie mi więcej Wokulskiego pomagającego Węgielkowi, Stawskiej, czy Wysockiemu. Dajcie mi więcej Szumana wzgardzającego Żydami jako jednostkami i wychwalającego ich jako społeczność. Do tego poproszę dokładkę głupich dram z arystokracją, pokazujących ich zepsucie. Za każdym razem kiedy już robi się ciekawie, kiedy zaczyna się jakaś akcja, niestety Łęcka uśmiecha się do, ociera się o, spogląda na Wokulskiego, lub też ktoś inny mu mówi, że się zarumieniła na dźwięk jego nazwiska i ciekawe wątki szlag trafił - Prus zrobił to po mistrzowsku. Łęckiej, pomimo, że jej aktywny wkład w fabułę jest znikomy, nie da się darzyć sympatią, i to nawet mimo tego, że ona sama kilka razy sprawę stawia jasno - Wokulski nie jest dla niej obiektem zainteresowania, nawet mimo posiadanych pieniędzy. Wprost pada to przecież od niej - Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie.
Lubię w tej książce to, jak aktualna pozostaje w wielu aspektach. Narzekanie na leniwe i bezideowe młode pokolenie, patriotyzm na pokaz, utyskiwanie na fabrykantów wyzyskujących pracowników, użalanie się nad tym, że sprzedawcy sprowadzają tandetę i oszukują klientów - wypisz wymaluj 2026.
Fajnie było sobie przypomnieć książkę, szkoda że obrosła tak złą sławą przez przemielenie jej przez program nauczania.
#ksiazki #bookmeter #czytajzhejto #hejtoczyta
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie
To, jak Łęcka, całkowicie świadoma uczuć Wokulskiego, dywagowała, czy typ się nada na dobry betabankomat do wysłuchiwania opowieści o jej innych przygodach miłosnych to jest peak emocjonalnego kurestwa.
Ale oczywiście zaraz przyjdą Julki i będą pi⁎⁎⁎⁎lić że zuy patriarchat i chcieli sprzedać wrażliwą Łęcką staremu dziadowi.
@Telezajaczek Tak przez całą książkę się zastanawiałem, kto mu w sumie dawał więcej nadziei - Łęcka, czy Wąsowska, która co chwila mu mówiła gdzie ma chodzić, co robić, gdzie bywać, żeby się Łęckiej przypodobać. Myślę, że Łęcka nie rozpatrywała Wokulskiego na poważnie gdzieś do wyjazdu do Zasławka, czyli przez praktycznie ponad pół książki. Do tego czasu, ona myślała, że jego kurtuazja w jej kierunku wynika bardziej z chęci zrobienia zysku na ich majątku.
Mam wrażenie, że gdyby nie Wąsowska, to Wokulski by olał Łęcką w momencie, jak pierwszy raz zobaczył jak ona rozmawia ze Starskim i uciekł do Paryża. Nawet Prezesowa Zasławska dawała mu do zrozumienia, że wchodzi w ślepą uliczkę. Niestety, trafiło to na podatku grunt, bo sam Wokulski wyklinał romantycznych poetów, którzy nauczyli go patrzeć na kobiety w wyidealizowany sposób.
@Maciek Łęcka dała mu w Zasławku nadzieję tylko dlatego, że dwaj jej wcześniejsi absztyfikanci wycofali się z zabiegania o nią - baron Dalski zaręczył się z Eweliną Janocką, a Starski wprost oświadczył Łęckiej, że na żonę szuka majętnej panny. Belcia przeżyła chwilowy reality check, że może zostać sama, dlatego łaskawie pozwoliła Wokulskienu na jawne awanse, a jak tylko spiknęli się już oficjalnie i o względy Łęckiej znowu zaczęto zabiegać, z chęcią odwzajemniła flirty.
Generalnie jak się popatrzy na jej zachowanie, to widać stały wzór w jej relacjach, dopóki wszystko odbywało się na poziomie luźnego salonowego flirtu (może z jakimiś niezobowiązującymi macankami), to pozostawała zaangażowana, jak relacja miała wejść w poważniejszy etap jak zaręczyny, wycofywała się albo aktywnie sabotowała potencjalny mariaż. Można powiedzieć, że miała commitment issues.
A co do Wąsowskiej, tutaj jest dobra analiza czemu Stach raczej by jej nie wybrał https://www.filmweb.pl/film/Lalka-2026-10057628/discussion/Dlaczego+Wąsowska+nie+zdobywa+męskich+serc+Między+potrzebą+stabilizacji%2C+romantyczną+fascynacją+a+nieufnością+wobec+kobiecej+niezależności…,3573633 ja myślę, że nie wybrałby Kazi przede wszystkim dlatego, że otwarcie była zbyt romansowa, a Wokulski chciał kobiety o mentalu niepokalanego anioła. Dlatego shipowanie go ze Stawską jest bardziej lore wise, Kazia to by mogła robić za jego kochankę najwyżej.
Nie znaleziono strony o podanym adresie. - FilmwebFilmweb.pl - Filmy takie jak Ty Filmweb to największy i najczęściej odwiedzany polski serwis filmowy. Największa baza filmów, seriali i aktorów, repertuar kin i tv, premiery, nowości DVD, recenzje, galerie, tapety, zwiastuny, konkursy.Filmweb@Telezajaczek tak, tak, ale w kontekście dawania nadziei miałem bardziej na myśli nadzieję, że Łęcka z nim będzie. Według mnie, dużo więcej szkody na tym polu wyrządziła mu Wąsowska niż sama Łęcka
@Maciek a to w tym przypadku miałam taką samą refleksję, Wąsowska nie była głupia, zdawała sobie sprawę z tego, jaki charakter ma Belcia, ale przez jakąś dziwnie pojmowaną solidarność jajników i wybielanie własnej płci usilnie popychała ku niej Wokulskiego, a potem miała wąty, że ten zerwał znajomość z Łęcką kiedy przekonał się, jaka jest.
WhoresbaneFanatyk
18piorunówNewsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo Literackie zapowiada szósty tom Kanonu Lema. "Dzienniki gwiazdowe" Stanisława Lema ukażą się 25 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 624 strony, w cenie detalicznej 89,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Książki Stanisława Lema zostały przetłumaczone na 52 języki i wydane na świecie w łącznym nakładzie przekraczającym 40 milionów egzemplarzy. Seria Kanon Lema gromadzi tytuły uznawane za najważniejsze w jego dorobku.
Szósty tom to kompletne, jednotomowe wydanie Dzienników gwiazdowych – cyklu, nad którym Lem pracował najdłużej: pierwsze opowieści dzieli od ostatniej trzydzieści lat.
Ijon Tichy, bohater Dzienników gwiazdowych, niczym Guliwer trafia między najdziwniejsze istoty pozaziemskie. Podczas licznych międzyplanetarnych wojaży poznaje obce cywilizacje – stworzone zarówno przez istoty myślące, jak i przez zaawansowane roboty.
Zaskakujące, ale kosmici mieszkający na oddalonych w przestrzeni (niekiedy także i w czasie) planetach mają więcej wspólnego z nami, niż mogłoby się wydawać...
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #wydawnictwoliterackie #scifi #sciencefiction #lem #stanislawlem #kanonlema

Przynajmniej w jednym tomie.
fonfiFanatyk
20piorunówCytat na dziś:
Patrycjusz nigdy jeszcze nie oglądał migawek. O ile zdołał ustalić, Victor Maraschino słynny był ze swego zamglonego spojrzenia, od którego mdlały starsze damy, choć naprawdę powinny być mądrzejsze. Natomiast atutem panny De Syn były leniwe ruchy, policzkowanie ludzi i fantastyczne prezentowanie się w pozycji leżącej wśród jedwabnych poduszek.
...
Tak, to fascynujące. Można zostać sławnym tylko dzięki temu, że jest się, no... sławnym. Przyszło mu do głowy, że to bardzo niebezpieczne. Tymczasem spływał na niego rodzaj odbitej chwały, wynikającej z przebywania w towarzystwie ludzi prawdziwie sławnych. I ku własnemu zdumieniu bardzo mu się to podobało.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
@fonfi czytam ostatnio Szejka W.M. Hull, na podstawie którego powstał ten kultowy film z Rudolfem Valentino.
To był absolutny hicior tamtych czasów i jest to przepotężny gniot o zadufanej w sobie i bezmyślnej panience porwanej i przetrzymywanej w niewoli przez przystojnego szejka. Erotyzm aż bucha :melting_face:
Czytam po dwie-trzy strony dziennie, bo mi sił brakuje na więcej.
Z plusów - wciąż lepsze niż Blanka Lipińska.
@KatieWee Piękne są ta nawiązania Pratchetta do szerokiej popkultury. Ciekawe ilu z nich nie udało (i nie uda) mi się wyłapać. Aż nabrałem chęci, żeby ten film teraz obejrzeć. I dzięki - książkę też już wrzuciłem na listę. 😉
@fonfi ależ proszę bardzo :grinning:
kopytakoniaGruba ryba
11piorunów1443 + 1 = 1444
Tytuł: Kropla zepsucia
Autor: Robert Jackson Bennet
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Mag
Format: audiobook
Liczba stron: 512
Ocena: 7/10
Uwielbiam Anę i Dina, więc najbardziej kupiła mnie relacja między nimi, widać, że się zbliżają do siebie i Ana go bardzo polubiła i już ciężko będzie się im rozdzielić. Do tego wraca ten sam świetny, lekki humor, co w pierwszym tomie, więc przy czytaniu można się naprawdę uśmiać, totalnie mój gust.
Fabuła też robi wrażenie intryga jest tu o wiele bardziej hmmm rozległa skomplikowana, ale niezbyt wiec jest w sam raz dla mnie wyważona. Fajnie, że dowiadujemy się więcej o samej Anie i jej przeszłości, chce się dowiedzieć o niej więcej, nie mogę się doczekac na trzecią część
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

PiechurGruba ryba
18piorunów1442 + 1 = 1443
Tytuł: W Małym Dworku
Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz
Kategoria: Dramat
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
Format: książka papierowa
ISBN: 83-06-00719-0
Liczba stron: 73
Ocena: 7/10
Krótki dramat Witkacego, będący parodią innego dramatu o tytule W Małym Domku, o którego był zazdrosny, bo cieszył się większą popularnością niż jego dzieła pisane w duchu Czystej Formy, której to teorii był autorem. Tragifarsa pełna czarnego humoru i groteski - mi się podobało.
Początkowych 19 stron to przedmowa (?) autorstwa prof. Lecha Sokoła p.t. Witkacy, ktora przybliża postać artysty, jego filozofii, a także tłumaczy kontekst i treść W Małym Dworku - nie wiem, czemu nie dali tego na koniec, bo zaspoilerowało cały utwór.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

WujekAlienLider
22piorunówMiało być szybko łatwo i przyjemnie, a wyszło jak zwykle, bo ogarnięcie 3 lat czytania i notatek z każdego z 31 tomów liczących średnio 400 stron, to nie 15 minut roboty :unamused: 31 tomów - tyle na dziś (18.11.2026) ma seria o Jacku Reacherze. Ostatni (31), Chain Reaction, czytałem po angielsku po
