dziad_saksonskiFenomen
3piorunówPieśń o redaktorze Cierpisławie, męczenniku kałuży:
Słuchajcie, ludzie, pieśni, co serca rozdziera,
o męce i o chwale tego bohatera.
Kiedy nad Mokrem Dolnem idzie wielka burza
i w wodzie całą wioskę po dachy zanurza,
do świtu ludzie wodę wynoszą wiadrami,
strażacy w nurcie po pas walczą z żywiołami.
A redaktor Cierpisław, wracając z bankietu,
w kałużę wpada lewym butem od kompletu.
Wnet staje przed kamerą, blady niczym płótno,
i woła: „Patrzcie, ludy, jak mi dzisiaj smutno!
Wam tylko dach odleciał i dom wam zalało,
a mnie zmokła skarpeta; mnie gorzej się działo!
To nie zwykła ulewa, to spisek, bo chmury
najęte przez gazety wrogie mi z natury!”
Nazajutrz w jego piśmie, na czołowej stronie:
redaktor w aureoli, w cierniowej koronie.
A w Mokrem Dolnem ludzie łatają swe dachy,
sąsiad niesie sąsiadom deski oraz blachy.
Kałuża dawno wyschła w ciepłych blaskach słońca,
lecz męka Cierpisława nie ma, bracia, końca.















