Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#ksiazki

Lider

w Książki

12piorunów

1451 + 1 = 1452

Tytuł: Zapisane w kościach

Autor: Simon Beckett
Seria: David Hunter Tom2

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: audiobook

Liczba stron: 376

Ocena: 8/10

Drugi tom jest bardzo podobny w konstrukcji, mała miejscowość, zamknięta przestrzeń, kiepska pogoda i wyspa odcięta od łączności ze światem.

Tym razem mamy jednak spalone zwłoki i choć początkowo wygląda to na przypadkowe zaprószenie ognia, to ostatecznie prawda okazuje się dużo bardziej makabryczna.

David Hunter zostaje oddelegowany z Londynu na małą szkocką wysepkę o nazwie Runa. Wszyscy inni policjanci i antropolodzy sądowi zajmują się potężną katastrofą kolejową pod Londynem, więc David zostaje sam.

Razem z nim poznajemy policjantów, lokalną zamkniętą społeczność i świat zbrodni, której ta mała wysepka jeszcze nie doświadczyła. I tu ta społeczność to największy plus książki: lokalne sympatie i antypatie, konflikty i pieniądze robią najlepsze tło całej historii. A i sama historia jest bardzo zgrabnie napisana, nie brakuje jej wartkiej akcji, ale też i powolnych metodycznych elementów śledztwa.

David Hunter jako bohater idealnie tu pasuje, wpada na chwilę, zostaje na dłużej, ale dalej jest tym obcym. Różnica w stosunku do pierwszego tomu jednak polega na tym, że ten obcy od początku ma jedno zadanie - pomóc w rozwikłaniu zagadki, nie musi się wtapiać w lokalsów, przekonywać ich do siebie czy zdobywać zaufanie. Jest niezależny, jeszcze nie przesiąknięty przynależnością do żadnej z grup i właśnie taki gra najlepiej.

To co mi się nie podobało, to może kwestia łączności, która po raz kolejny występuje w tej serii, ja wiem, że to nieźle pasuje, ale trochę mi to psuje klimat i sprawai, że książka staje się zbyt analogowa. A wystarczyło użyć tragicznej pogody jako uzasadnienia, dla którego pomoc (odsiecz) nie przychodzi.

2z6 przesłuchane, zostały 4

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba

w Książki

11piorunów

1450 + 1 = 1451

Tytuł: Source Code: My Beginnings

Autor: Bill Gates

Kategoria: memoir, autobiografia

Wydawnictwo: Knopf

Format: ebook

Liczba stron: 336

Ocena: 8/10

Prywatny licznik: 34/48

Książka obejmuje jedynie okres do wczesnego dzieciństwa, z dość obszernym opisem rodziców Gatesa, aż do początków Microsoftu. Jednak nie jest to żadna wada tej pozycji. Gates skupia się na wszystkich drobnych aspektach jego życia, sytuacji w jakiej się znalazł i możliwościach jakie dostał, które to pozwoliły mu osiągnąć sukces i założyć jedną z najważniejszych firm IT na świecie. Opisuje wszystko, nie stara się pudrować i wybielać swojego zachowania w młodości, umniejszać szczęściu jakie miał, za co wielki plus. A szczęście miał: do szkoły, do czasów w jakich żył, do rodziny w jakiej się urodził, do możliwości jakie od życia dostał...

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Lider

w Książki

13piorunów

1449 + 1 = 1450

Tytuł: Chemia śmierci

Autor: Simon Beckett
Seria: David Hunter Tom1

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Czarna owca

Format: audiobook

Liczba stron: 368

Ocena: 9/10

Reread jednego z moich ulubionych kryminałów.

Audioteka traci prawa do serii z Davidem Hunterem, więc mam jeszcze 11 dni na przesłuchanie wszystkich 6 tomów.

Wkleję Wam recenzję z pierwszego podejścia, a później dołożę to, co zauważyłem czytając ją po raz kolejny.

Bardzo żałuję, że sięgnąłem po tą książkę dopiero teraz, a zdecydowanie warto ją było przeczytać.



Bohaterem jest David Hunter, który w przeszłości był antropologiem sądowym, ale po śmierci żony i córki, chcąc odpocząć od zgiełku wielkiego miasta, wyprowadził się do Manham. Poznajemy go w momencie rozmowy o pracę, gdy stara się o posadę lekarza rodzinnego.



Davidowi nie uda się zbyt szybko uciec od przeszłości, bo niedługo później w miasteczku znalezione zostają zwłoki, co więcej, zwłoki w zaawansowanym stadium rozkładu. Policja szybko orientuje się, że David, wykorzystując swoje wieloletnie doświadczenie, może im pomóc w rozwiązaniu zagadki pierwszej i kolejnych bardzo nietypowych śmierci.



Bardzo ciekawym zabiegiem jest prowadzenie czytelnika jak po sznurku w kierunku kolejnych ofiar, poznajemy te osoby dużo lepiej niż pozostałych mieszkańców miasteczka. A później sznurek się urywa i zostajemy z zagadką sami, a rozwiązanie wcale nie będzie takie oczywiste i łatwe, za co autorowi należy się ogromny plus.



Policja nie jest tu pokazana ani jako banda superbohaterów, ani banda idiotów, a protagonista nie jest nieomylny i popełnia błędy, które mają wpływ na przebieg historii.



Świetny kryminał, którego głównym bohaterem w końcu nie jest detektyw, aspirujący detektyw czy policjant, co wnosi wiele świeżości. Książka polecana wielokrotnie, ale jakoś nigdy wcześniej nie miałem ochoty jej przeczytać, co zmieniło się po wyjściu nowego wydania w dużo ciekawszej i przyciągającej oko okładce.



Jak do tej pory mój najlepszy kryminał, który zepchnął z pierwszych miejsc "Lontano", "I nie było już nikogo", wszystkie opowiadania z Sherlockiem Holmesem (pisane przez Conan Doyle'a, Horowitza oraz innych autorów) i trylogię z Igorem Brudnym.

To co się zmieniło czytając ją 5 lat później?

Tym razem mogłem się bardziej skupić na tym, co się dzieje w miasteczku, jak odnoszą się do siebie bohaterowei. Nie musiałem się już skupiac na tym kto zabił, bo to mniej więcej pamiętałem.

Kolejne podejście dało mi tez więcej "czasu" na analizę zachowań głownego bohatera pod presją czasu i zagrożenia, co zupełnie mi wcześniej umknęło.


1z6 przesłuchana, zostało 5

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba

w Książki

16piorunów

1448 + 1 = 1449

Tytuł: Steve Jobs

Autor: Walter Isaacson

Kategoria: biografia

Wydawnictwo: Simon & Schuster

Format: audiobook

Liczba stron: 630

Ocena: 7/10

Prywatny licznik: 33/48

Bardzo obszerna biografia Steva Jobsa, ale niestety wygładza one ostre krawędzie w jego życiorysie, tak jak Steve robił to ze swoimi produktami :smiley: Mimo to, dostajemy dość osobliwy obraz CEO Appla - despoty i manipulanta z wizją, który swoją arogancją i perfekcjonizmem doprowadzał ludzi do szału i tworzył rewolucyjne produkty.

Pokaż więcej komentarzy (5)

Fanatyk

w Książki

14piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo IX ogłasza zbiór opowiadań grozy. "Herror. Antologia klasyki grozy kobiecej. Tom 1" w sprzedaży w grudniu 2026 roku.

Nie każdy potwór czai się w ciemności. Nie każda zjawa przychodzi nocą. Czasami groza kryje się w znajomym domu, w odbiciu szyby kolejowego przedziału, w melodii, która zmusza do tańca… Albo w drugim człowieku, którego miłość i troska potrafią okazać się równie zgubne jak najstraszliwsza klątwa.

Siedem autorek prezentujących odmienne spojrzenia na literaturę niesamowitą. Na kartach tomu spotkacie: Mary Shelley, Mary Elizabeth Braddon, Mary E. Wilkins Freeman, Mary Angelę Dickens, Marjorie Bowen, Edith Wharton oraz Jessie Douglas Kerruish.

Niektóre z tych nazwisk doskonale znacie, inne zostały niemal zapomniane. A przecież kobiety współtworzyły literaturę grozy od samych jej początków, nadając jej nie tylko fantastyczny wymiar, lecz także niezwykłą psychologiczną głębię.

W „Herror” spotykają się gotycki romantyzm, opowieść o duchach, groza psychologiczna i historie, w których granica pomiędzy tym, co nadprzyrodzone, a tym, co głęboko ludzkie, staje się rozmyta. To również kolejna z naszych prób przywrócenia polskim Czytelnikom literackich klejnotów, które przez lata pozostawały na marginesie wydawniczej pamięci.

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

Mistrz

w Książki

22piorunów

1447 + 1 = 1448

Tytuł: Pędzę do Ciebie na sygnale. Polska przez szybę karetki

Autor: Jan Świtała

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: MANDO

Format: książka papierowa

ISBN: 978-83-277-4677-1

Liczba stron: 224

Ocena: 7/10

Opowieść o polskiej służbie zdrowia z perspektywy młodego, ale już doświadczonego ratownika medycznego, który zdołał poznać polski system ochrony zdrowia z kilku stron. Jest w niej trochę przykładów z życia wziętych, zarówno z terenu jak i "od kuchni", ale przede wszystkim bardzo dużo przemyśleń na temat aktualnej kondycji społeczeństwa czy funkcjonowania służby zdrowia.

Autor książki zyskał rozpoznawalność dzięki prowadzeniu profilu na Instagramie i kanału na YouTube, na których opowiada o swojej pracy w służbie zdrowia oraz promuje wiedzę z zakresu pierwszej pomocy, bezpieczeństwa oraz zdrowia.

Na książkę natrafiłem przypadkiem w Empiku, kupiłem pod wpływem impulsu i nie żałuję. Dobrze i szybko się czyta, napisana jest żywym językiem ale nie epatującym niepotrzebnymi przekleństwami jak to ma miejsce np. u Tomasza Mitry ("Ratownik"). Całkiem ładnie wydana. Jedyny zarzut jaki względem jej mam to za mała ilość przypadków z życia wziętych w stosunku do przemyśleń autora.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Lider

w Książki

8piorunów

Promka na roczny voucher Legimi (ebooki + audiobooki) za 297,28zł, zamiast 560,90zł (47% taniej)

i na roczny voucher Legimi (tylko ebooki) za 270,25zł, zamiast 509,90zł (47% taniej)
ebooki i audiobooki - LINK
tylko ebooki - LINK

KOD: BFLEGIMI

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Książki

22piorunów

1446 + 1 = 1447

Tytuł: Endymion

Autor: Dan Simmons

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Mag

Format: książka papierowa

Liczba stron: 673

Ocena: 6/10

“Herezją w oczach obecnego papieża stała się właśnie owa nadzieja. Wiara w nią okazała się moim największym grzechem”

Od wydarzeń kończących Upadek Hyperiona mijają 274 lata. Większością terytorium dawnej Hegemonii zarządza obecnie Protektorat Pax - potężna organizacja polityczna i militarna ściśle związana z Kościołem. Na niewielkiej planecie Hyperion uratowany od wyroku śmierci Raul Endymion zostaje wynajęty do odnalezienia i ochrony dziewczynki, której istnienie ma w przyszłości zagrozić nowemu porządkowi świata.

Najciekawszym elementem wydał mi się świat przedstawiony - wizja międzyukładowego imperium rządzonego przez Watykan. Kościół przedstawiony został w całej okazałości wraz z zakulisową polityką, wspaniałymi dziełami sztuki przeniesionymi ze Starej Ziemi, elitarną szwajcarską gwardią, instytucją świętej inkwizycji oraz obietnicą życia wiecznego, tym razem wcale nie w przenośni, a dosłownie, gdyż dzięki przyjęciu krzyżokształtu umożliwia zmartwychwstanie. Daje się zauważyć pewne podobieństwa do WH40k

Zamiast apokaliptycznego thrillera sci-fi o zagrażającej ludzkości sztucznej inteligencji dostałem jednak opowieść o podróży z elementami “Terminatora 2”. Po niezwykle skomplikowanym i dramatycznym Upadku Hyperiona w Endymionie następuje wyraźna zmiana - opowieść przybiera formę przygodową i zdecydowanie łatwiej przyswajalną. Tym razem zamiast wrzucić czytelnika na głęboką wodę, Dan Simmons akcję rozwija powoli, a wiele złożonych zagadnień dotyczących konstrukcji świata oraz przeszłych wydarzeń wyjaśnia w ramach dialogów lub nawiązań do “Pieśni” Martina Sileniusa. Niestety były w tej podróży momenty, które mi się dłużyły oraz kilka sytuacji, z których bohaterowie wyszli cało w sposób bardzo naciągany (cyk i niezbyt logiczny zwrot o 180 stopni, bo tak). Co ciekawe, lepiej mi się czytało wątek “tego złego”, czyli ścigającego naszych głównych bohaterów ojca-kapitana de Soja, który chcąc jak najlepiej wypełnić swoje obowiązki wobec Kościoła zaczyna odkrywać pewne niepokojące nieprawidłowości.

Chciałbym ocenić tę książkę wyżej, bo Dan Simmons pisze w sposób, który po prostu dobrze się czyta, ale szczerze mówiąc, fabuła tej części mnie nie porwała.

Fanatyk

w Książki

20piorunów

1445 + 1 = 1446

Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum

Autor: Dave Cullen

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: książka papierowa

ISBN: 9788367324472

Liczba stron: 636

Ocena: 7/10

Miałem książkę na liście do przeczytania, gdy w polskich szkołach zaczęły się ataki z użyciem noża. Co mnie zmotywowało do jej wypożyczenia.

W międzyczasie miał miejsce atak w Krakowie, który w jakimś stopniu przypomina Columbine. Czyli ataki ukierunkowane na jak największą liczbę przypadkowych ofiar.

Autor walczy z mitami, które narosły po Columbine, że to była jakaś zemsta przegrywów za prześladowanie na konkretnych osobach. Niestety na tym micie opierają się naśladowcy na całym świecie.

Dużo tu jest o roli mediów, goniących za sensacją i powielających nieprawdziwe relacje. Aczkolwiek w dobie powszechnego Internetu i social mediów poszliśmy w jeszcze gorszą stronę. Powstają jakieś chore społeczności jarające się zamachami, do których zapisują się jakby nie patrzeć jeszcze dzieci.

Prawda jest taka, że Eric był psychopatą, a Dylan osobą o skłonnościach samobójczych co łączy większość zamachowców. Bezmyślne zabijanie jest celem, a gdy sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli, kierują lufy w swoją stronę.

Podstawą tego wszystkiego często jest głęboka depresja. Jeden z polskich młodych nożowników po obezwładnieniu przez dyrektora szkoły, zapytał go czy by go przytulił...

Stan psychiatrii w Polsce, a szczególnie psychiatrii dziecięcej wiemy jaki jest - tragiczny. Także, newsów o zatrzymaniu przez policję czy ABW kolejnych nastolatków prędko nie zabraknie.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fanatyk1piorunów

elegancki przykład pozytywnej zmiany na hejto, można sobie od razu przejść do wcześniejszych recenzji tej samej książki bez szukania :smiley:

Gruba ryba

w Książki

22piorunów

1444 + 1 = 1445

Tytuł: Lalka

Autor: Bolesław Prus

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo: Greg

Format: ebook

ISBN: 978-83-7327-186-9

Liczba stron: 680

Ocena: 7/10

Przy okazji całego szumu wokół filmów, zorientowałem się, że nie pamiętam zakończenia "Lalki", a to lektura dzięki której zacząłem regularnie czytać lektury, więc postanowiłem sobie przypomnieć.

Fabuła: Stanisław Wokulski, kupiec, który nie może znaleźć swojego miejsca na ziemi, zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej, i próbuje przebić się do jej otoczenia i zdobyć jej względy. Wszytko to z dziewiętnastowieczną Warszawą i jej problemami w tle.

Recenzja: Lubię "Lalkę" za dwie rzeczy: wątki drugoplanowe i krytykę romantyzmu. Romans z Łęcką mógłby dla mnie nie istnieć, ale dajcie mi więcej Wokulskiego pomagającego Węgielkowi, Stawskiej, czy Wysockiemu. Dajcie mi więcej Szumana wzgardzającego Żydami jako jednostkami i wychwalającego ich jako społeczność. Do tego poproszę dokładkę głupich dram z arystokracją, pokazujących ich zepsucie. Za każdym razem kiedy już robi się ciekawie, kiedy zaczyna się jakaś akcja, niestety Łęcka uśmiecha się do, ociera się o, spogląda na Wokulskiego, lub też ktoś inny mu mówi, że się zarumieniła na dźwięk jego nazwiska i ciekawe wątki szlag trafił - Prus zrobił to po mistrzowsku. Łęckiej, pomimo, że jej aktywny wkład w fabułę jest znikomy, nie da się darzyć sympatią, i to nawet mimo tego, że ona sama kilka razy sprawę stawia jasno - Wokulski nie jest dla niej obiektem zainteresowania, nawet mimo posiadanych pieniędzy. Wprost pada to przecież od niej - Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie.

Lubię w tej książce to, jak aktualna pozostaje w wielu aspektach. Narzekanie na leniwe i bezideowe młode pokolenie, patriotyzm na pokaz, utyskiwanie na fabrykantów wyzyskujących pracowników, użalanie się nad tym, że sprzedawcy sprowadzają tandetę i oszukują klientów - wypisz wymaluj 2026.

Fajnie było sobie przypomnieć książkę, szkoda że obrosła tak złą sławą przez przemielenie jej przez program nauczania.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Tytan0piorunów

@Maciek

Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie

To, jak Łęcka, całkowicie świadoma uczuć Wokulskiego, dywagowała, czy typ się nada na dobry betabankomat do wysłuchiwania opowieści o jej innych przygodach miłosnych to jest peak emocjonalnego kurestwa.

Ale oczywiście zaraz przyjdą Julki i będą pi⁎⁎⁎⁎lić że zuy patriarchat i chcieli sprzedać wrażliwą Łęcką staremu dziadowi.

Gruba ryba1piorunów

@Telezajaczek Tak przez całą książkę się zastanawiałem, kto mu w sumie dawał więcej nadziei - Łęcka, czy Wąsowska, która co chwila mu mówiła gdzie ma chodzić, co robić, gdzie bywać, żeby się Łęckiej przypodobać. Myślę, że Łęcka nie rozpatrywała Wokulskiego na poważnie gdzieś do wyjazdu do Zasławka, czyli przez praktycznie ponad pół książki. Do tego czasu, ona myślała, że jego kurtuazja w jej kierunku wynika bardziej z chęci zrobienia zysku na ich majątku.

Mam wrażenie, że gdyby nie Wąsowska, to Wokulski by olał Łęcką w momencie, jak pierwszy raz zobaczył jak ona rozmawia ze Starskim i uciekł do Paryża. Nawet Prezesowa Zasławska dawała mu do zrozumienia, że wchodzi w ślepą uliczkę. Niestety, trafiło to na podatku grunt, bo sam Wokulski wyklinał romantycznych poetów, którzy nauczyli go patrzeć na kobiety w wyidealizowany sposób.

Tytan1piorunów

@Maciek Łęcka dała mu w Zasławku nadzieję tylko dlatego, że dwaj jej wcześniejsi absztyfikanci wycofali się z zabiegania o nią - baron Dalski zaręczył się z Eweliną Janocką, a Starski wprost oświadczył Łęckiej, że na żonę szuka majętnej panny. Belcia przeżyła chwilowy reality check, że może zostać sama, dlatego łaskawie pozwoliła Wokulskienu na jawne awanse, a jak tylko spiknęli się już oficjalnie i o względy Łęckiej znowu zaczęto zabiegać, z chęcią odwzajemniła flirty.

Generalnie jak się popatrzy na jej zachowanie, to widać stały wzór w jej relacjach, dopóki wszystko odbywało się na poziomie luźnego salonowego flirtu (może z jakimiś niezobowiązującymi macankami), to pozostawała zaangażowana, jak relacja miała wejść w poważniejszy etap jak zaręczyny, wycofywała się albo aktywnie sabotowała potencjalny mariaż. Można powiedzieć, że miała commitment issues.

A co do Wąsowskiej, tutaj jest dobra analiza czemu Stach raczej by jej nie wybrał https://www.filmweb.pl/film/Lalka-2026-10057628/discussion/Dlaczego+Wąsowska+nie+zdobywa+męskich+serc+Między+potrzebą+stabilizacji%2C+romantyczną+fascynacją+a+nieufnością+wobec+kobiecej+niezależności…,3573633 ja myślę, że nie wybrałby Kazi przede wszystkim dlatego, że otwarcie była zbyt romansowa, a Wokulski chciał kobiety o mentalu niepokalanego anioła. Dlatego shipowanie go ze Stawską jest bardziej lore wise, Kazia to by mogła robić za jego kochankę najwyżej.

Nie znaleziono strony o podanym adresie. - FilmwebFilmweb.pl - Filmy takie jak Ty Filmweb to największy i najczęściej odwiedzany polski serwis filmowy. Największa baza filmów, seriali i aktorów, repertuar kin i tv, premiery, nowości DVD, recenzje, galerie, tapety, zwiastuny, konkursy.Filmweb
Gruba ryba1piorunów

@Telezajaczek tak, tak, ale w kontekście dawania nadziei miałem bardziej na myśli nadzieję, że Łęcka z nim będzie. Według mnie, dużo więcej szkody na tym polu wyrządziła mu Wąsowska niż sama Łęcka

Tytan1piorunów

@Maciek a to w tym przypadku miałam taką samą refleksję, Wąsowska nie była głupia, zdawała sobie sprawę z tego, jaki charakter ma Belcia, ale przez jakąś dziwnie pojmowaną solidarność jajników i wybielanie własnej płci usilnie popychała ku niej Wokulskiego, a potem miała wąty, że ten zerwał znajomość z Łęcką kiedy przekonał się, jaka jest.

Pokaż więcej komentarzy (8)

Fanatyk

w Książki

18piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Literackie zapowiada szósty tom Kanonu Lema. "Dzienniki gwiazdowe" Stanisława Lema ukażą się 25 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 624 strony, w cenie detalicznej 89,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Książki Stanisława Lema zostały przetłumaczone na 52 języki i wydane na świecie w łącznym nakładzie przekraczającym 40 milionów egzemplarzy. Seria Kanon Lema gromadzi tytuły uznawane za najważniejsze w jego dorobku.

Szósty tom to kompletne, jednotomowe wydanie Dzienników gwiazdowych – cyklu, nad którym Lem pracował najdłużej: pierwsze opowieści dzieli od ostatniej trzydzieści lat.

Ijon Tichy, bohater Dzienników gwiazdowych, niczym Guliwer trafia między najdziwniejsze istoty pozaziemskie. Podczas licznych międzyplanetarnych wojaży poznaje obce cywilizacje – stworzone zarówno przez istoty myślące, jak i przez zaawansowane roboty.

Zaskakujące, ale kosmici mieszkający na oddalonych w przestrzeni (niekiedy także i w czasie) planetach mają więcej wspólnego z nami, niż mogłoby się wydawać...

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

Gruba ryba

w Książki

18piorunów

1442 + 1 = 1443

Tytuł: W Małym Dworku

Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz

Kategoria: Dramat

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy

Format: książka papierowa

ISBN: 83-06-00719-0

Liczba stron: 73

Ocena: 7/10

Krótki dramat Witkacego, będący parodią innego dramatu o tytule W Małym Domku, o którego był zazdrosny, bo cieszył się większą popularnością niż jego dzieła pisane w duchu Czystej Formy, której to teorii był autorem. Tragifarsa pełna czarnego humoru i groteski - mi się podobało.

Początkowych 19 stron to przedmowa (?) autorstwa prof. Lecha Sokoła p.t. Witkacy, ktora przybliża postać artysty, jego filozofii, a także tłumaczy kontekst i treść W Małym Dworku - nie wiem, czemu nie dali tego na koniec, bo zaspoilerowało cały utwór.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Mistrz

w Książki

28piorunów

1441 + 1 = 1442

Prywatny licznik: 45+1=46

Tytuł: Kos kos jeżyna

Autor: Tamta Melaszwili

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Filtry

Format: książka papierowa

ISBN: 9788368180114

Liczba stron: 240

Ocena: 7/10

Kontynuacji wędrówki po mniej typowych obszarach dla literatury w Polsce - tym razem na tapet jest wzięta Gruzja. Niemłoda i niepiękna Etero, prowadząca mały sklepik z chemią przemysłową jest starą panną i niespecjalnie jej to przeszkadza, dzięki temu jest w stanie żyć po prostu swoim życiem, w przeciwieństwie do większości Gruzinek w swoim wieku. Wtem jednak otarcie się o dramatyczną śmierć powoduje nagły przypływ gorącego uczucia do mężczyzny, co zmienia jej życie i pokazuje, że na miłość nigdy nie jest za późno. A może jednak nie zmienia życia...? Bohaterka sama nie wie i często miota się ze skrajności w skrajność, po ludzku obawiając się podjęcia decyzji, które mogą ją wybić z bezpiecznej stabilizacji życiowej, którą sobie wypracowała. Zakończenia nie zdradzę, bo to jednak spoiler całkiem spory 😉

Bardzo podoba mi się w tej książce przede wszystkim to, że bohaterowie tu są po prostu zwyczajni. Nie ma tu jakichś niesamowitych problemów, nie ma niezwykłych ludzi, czy to pod względem wyglądu czy majątku (kocham jak czasem "zwyczajni" bohaterowie niektórych dzieł kultury w wieku 20-30 lat mogą sobie pozwolić na wszystko bez jakiejkolwiek pracy xD). Nie ma też wydumanych przez mądrych ludzi filozofii, idei, górnolotnych haseł, o których jeszcze wtedy mieszkańcy jakiejś gruzińskiej miejscowości po prostu nie zdawali sobie sprawy - co nie oznacza, że nie ma też również widocznych problemów takich tradycyjnych społeczności. Jest za to przede wszystkim zwyczajne docenianie codzienności i prostego, wygodnego życia, dokładnie takiego, jakie bohaterka sobie ustawiła.

Książka świetna do takiego zwyczajnego czytania, bez niesamowitych zrywów, porywów, nienamawiająca do gwałtownego przemyślenia swojego życia i zmiany o 180 stopni (a najlepiej o 360 stopni) - po prostu możliwość oderwania się i spędzenia czasu z codziennością w innej kulturze. A i humorek Etero sporo razy bawił xD

Mistrz3piorunów

Jeszcze tylko 48 zaległych recenzji (╯°□°)╯︵ ┻━┻

Mistrz3piorunów

@Endrevoir recenzja z dziś, a książkę przeczytałem nieco ponad miesiąc temu, więc jeszcze nie było aż tak źle. Gorzej będzie z książkami z maja/czerwca xD Ale i tak zawsze mam zwyczaj, że przy pisaniu recenzji biorę książkę fizycznie do ręki i często samo spojrzenie na okładkę przypomina mi sporo z treści (ale już po imiona bohaterów muszę spojrzeć do treści, nigdy nie mam do nich głowy). Wiadomo, nie wszystko, bo tak się nie da, ale sporo charakterystycznych momentów, które potem w głowie układam sobie w fabułę i o tym piszę xD

Mistrz3piorunów

@npnptcn chciałem powiedzieć, że nie było to 10 dziennie, no ale... spojrzałem na bookmetera i prawie idealnie trafiłeś, 31 książek w 3 dni xD

Ale jakbym w tym roku miał dodać zaległe 75 książek w okresie poświątecznym, to bym sobie sam dał w łeb xD 2-3 książki dziennie i będzie git xD

Autorytet5piorunów

@bojowonastawionaowca całe szczęście, że mamy dowody, bo już chciał się wypierać :grinning: Trafione przypadkowo, ale gdybyśmy się przy stole szacowali, to mniej niż 8 bym nie obstawił xD Utkwiło mi w głowie, bo spamujący moderator to zabawne zjawisko ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Mistrz3piorunów

@npnptcn

spamujący moderator to zabawne zjawisko

tymczasem ja, mający 2750 wpisów (i 33k komentarzy) w ciągu 4 lat xD JA BYM POWIEDZIAŁ, ŻE TO BYŁA CODZIENNOŚĆ

Autorytet1piorunów

@bojowonastawionaowca No jednak wychodzi średnia 1,88 wpisu dziennie. Zapewne na różne tematy. A tu 10 i przede wszystkim na jednym tagu, gdzie rzadko bywało łącznie więcej niż te 5/6 wpisów. Zatem nawet jak na twoje standardy, zauważalny pik spamu xD

Autorytet1piorunów

@bori to owca cię oskarża o spamowanie, nie ja xD Dałem ciebie jako przykład, bo macie podobną liczbę wpisów. A owcen mówi, że on jest spamer, więc z nim se gadaj :grinning:

Pokaż więcej komentarzy (27)

Mistrz

w Książki

18piorunów

1440 + 1 = 1441

Prywatny licznik: 44+1=45

Tytuł: Góry śpiewają

Autor: Nguyễn Phan Quế Mai

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Albatros

Format: książka papierowa

ISBN: 9788383610870

Liczba stron: 464

Ocena: 8/10

Literatury wietnamskiej w Polsce za wiele nie mamy - a szkoda! Z moich skojarzeń jest tylko Sympatyk i Wspaniali jesteśmy tylko przez chwilę - ale to mimo wszystko dosyć mocno zamerykanizowane spojrzenia. Tymczasem Mai daje chyba po raz pierwszy możliwość spojrzenia na wojnę w Wietnamie od strony wietnamskiej. I to najlepsze co można nam dać literatura i czego ja osobiście w książkach szukam - nowe spojrzenie na świat.

Góry śpiewają to rodzinna saga dziejąca się w ważnych dla historii Wietnamu momentach. Dieu Lan, która dzięki swojej pracowitości, ale również okazywanemu dobremu sercu, buduje rodzinny majątek, z dnia na dzień zostaje jego pozbawiona w wyniku reformy rolnej wprowadzonej przez nowy komunistyczny rząd. Wraz z majątkiem traci również najstarszego syna, a ona sama musi z piątką dzieci uciekać przed wymiarem niesprawiedliwości. Kilkadziesiąt lat później krajem wstrząsają kolejne fale wojny z USA i tym razem wnuczka próbuje sobie poradzić w takich warunkach, podczas gdy rodzice udają się na południe by walczyć z Amerykanami i ich sojusznikami.

Wydarzenia te są pretekstem do tego, by babcia zaczęła zaznajamiać wnuczkę z trudną przeszłością, z poświęceniami, które musiała w swoim czasie przedsięwziąć (m.in. tymczasowe podrzucanie swoich dzieci losowym ludziom, by umożliwić sobie przeżycie), a także z losem tychże dzieci gdy już dorosły i każde z nich poszło w swoją stronę. Zmieniająca się rzeczywistość i zjednoczenie kraju umożliwi jednak niespodziewane zjednoczenie się rodziny.

No i cóż mogę powiedzieć - przez moje azjatyckie ciągoty mogę być nieobiektywny, ale to jest znakomita książka, szybciutko wchodząca i dla mnie przynajmniej na długo zostająca w pamięci. Nie mogę się doczekać drugiej książki autorki :grinning:

Fanatyk

w Hydepark

26piorunów

To nie jest śmieszne nic a nic !

Pokaż więcej komentarzy (5)

Mistrz

w Książki

21piorunów

1439 + 1 = 1440

Prywatny licznik: 43+1=44

Tytuł: Pan Prezydent

Autor: Miguel Ángel Asturias

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381967471

Liczba stron: 408

Ocena: 8/10

Wszechmocna gwatelmalska dyktatura z początków XX wieku w najpełniejszej krasie. Jedna z pierwszych książek podejmujących ten temat, a jednocześnie bardzo uniwersalna. Dyktatura wkracza w absolutnie każdy zakamarek życia człowieka, a areszt za dowolny czyn, który się nie spodoba nadpobudliwym wysłannikom reżimu, może się kryć za każdym rogiem. Nad tym wszystkim czuwa Prezydent, który jest jednocześnie nadstworzeniem, patrzącym na wszystko i mogącym jednym skinieniem ręki zdecydować o losie człowieka, jak i zwykłym człowiekiem, mającym swoje słabości. A mimo to w całym tym mroku zaczyna pojawiać się ośrodek oporu, w dodatku tuż pod samymi skrzydłami przywódcy. Miguel Cara de Ángel z miłości do córki człowieka określonego wrogiem ojczyzny zaczyna stopniowo przechodzić na drugą stronę i dostrzega kolejne niesprawiedliwości.

Nie będzie to wielkim spoilerem, happy endu tu nie ma, dyktatura jest zawsze mocniejsza i o przynajmniej jeden krok przed wrogami. Nie jest to więc powieść ku pokrzepieniu zniewolonych serc. Czasem trudności może sprawiać stosowany przez autora język, pełen symboliki czy poetyckiego spojrzenia, ale taki chaos kompozycyjny moim zdaniem dobrze odzwierciedla rzeczywistość w takim kraju.

Niesamowitym jest, jak powieść pisana w latach 20. i 30., ubiegłego wieku jest wciąż niesamowicie aktualna - a to cechuje książki wielkie. Do tego Asturias jest jednym z przodowników stosowania realizmu magicznego, choć na szczęście nie ma go aż tak wiele. To sprawia, że jest to powieść po prostu historycznie ważna i naprawdę dobrze, że po prawie 80 latach od wydania tej książki, w końcu doczekaliśmy się polskiego jej przekładu. Podejrzewam, że cała gama przede wszystkim latynoamerykańskich autorów bardzo głęboko czerpała z tego wzoru i warto odnaleźć ten punkt odniesienia.

Gwiazdor0piorunów

Czytam o reżimie w Albanii to nie wiem czy ta nie będzie musiała poczekać aż będę chciał coś ciężkiego znów ale dodaję do kolejki.

Mistrz

w Książki

26piorunów

1438 + 1 = 1439

Prywatny licznik: 42+1=43

Tytuł: Listonoszka z Apulii. Włoska opowieść o nadziei i odwadze

Autor: Francesca Giannone

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Znak Koncept

Format: książka papierowa

ISBN: 9788324094783

Liczba stron: 464

Ocena: 7/10

Młoda, wykształcona dziewczyna z północy Włoch udaje się za swoim mężem do jego rodzinnego miasta, jako że ten ma tam objąć kontrolę na gruntami i zacząć tworzyć swoje wina. Ona zaś szuka pomysłu na siebie, aż w końcu rzuca jej się w oczy wolna posada listonosza, którą przyjmuje mimo sprzeciwu męża i wielu mieszkańców miasteczka. I tak z listonoszką i jej kolejnymi pomysłami na rozwiązywanie problemów niektórych ludzi trwamy przez kilkanaście lat.

A że to południowe Włochy, no to mamy wszystko co najlepsze i najgorsze: romanse i zdrady ścielą się grubo (acz na szczęście bez epatowania seksem), mnóstwo obgadywania, plotkowania, intryg, jest ksiądz seksoholik, są koneksje, gotujące nonny, i tak dalej, i tak dalej. Książka jest bardzo schematyczna i dosyć mocno feministyczna, nie ma fajerwerków, acz poziom jest bardzo dobry i tak też się powieść czyta. Szkoda, że pominięty został okres II Wojny Światowej i apogeum faszyzmu, no ale nie można mieć wszystkiego. No, ale Włochy (kocham Włochy)... Właściwie jest idealna na takie letnie wieczory spędzone właśnie we Włoszech i tam polecam ją czytać :grinning:

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fanatyk

w Książki

11piorunów

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo MG ogłasza wznowienie zbioru felietonów. "Ślady potyczek" Pawła Jasienicy w sprzedaży od 13 stycznia 2027 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 304 strony, w cenie detalicznej 69,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Wyjątkowy zbiór felietonów Pawła Jasienicy, publikowanych w latach 1947–1955.

Pierwsze dwa artykuły poświęcone są niedalekiej przeszłości, czyli drugiej wojnie, reszta zaś przybliża nam codzienność lat 1954-1955. 

Publicystyka Jasienicy z tamtych czasów to swoisty zapis zmagań autora z rzeczywistością, którą tak pragnął poprawić…i chyba miał naprawdę tę chwilową, krótką nadzieję, że warto i że może się uda…

Bo to był taki moment, gdy po czasach terroru przychodziła chwila wytchnienia, odwilży, nadziei…My dziś już wiemy, że to była tylko chwila, ale oni wtedy  tego wiedzieć nie mogli… 

I do nas więc wprasza się to pytanie – czego dzisiaj nie wiemy, co dla następnego pokolenia będzie takie oczywiste…?

'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

 

Pokaż więcej komentarzy (2)

Mistrz

w Książki

20piorunów

1436 + 1 = 1437

Prywatny licznik: 41+1=42

Tytuł: Młody Mungo

Autor: Douglas Stuart

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: książka papierowa

ISBN: 9788367616690

Liczba stron: 443

Ocena: 8/10

Jak Douglas Stuart, to wiadomo, czego można się spodziewać: okolice Glasgow, patologia, ubóstwo, alkohol i przemoc. I kurczę jest w opisywaniu tego naprawdę znakomity, to już druga jego książka, gdzie po drodze czułem często i gęsto obrzydzenie, ale i tak z ciekawością i zachwytem skończyłem.

Tym razem historia miłości podwójnie niemożliwej: nie dość, że homoseksualnej, to jeszcze międzywyznaniowej. A jak ktoś kojarzy relacje katolików i protestantów w Glasgow, no to wiadomo, że o miłość do bliźniego tam trudno. Wszystko to pod opieką starszego brata, który kieruje osiedlową bandą, oraz pod nieopieką matki, która najchętniej zapomniałaby o własnych dzieciach, byleby móc dalej żyć pełnią życia (acz trudno z mojej perspektywy nazwać to życiem). Dla Mungo spotkania z Jamesem przy gołębniku (a z czasem i w innych miejscach) stają się szybko jedyną bezpieczną przystanią, w której chłopak chce się chronić. Ale w takich miejscach jak robotnicze osiedle w Glasgow (a ZWŁASZCZA w książce Stuarta) nigdzie nie jest bezpiecznie. Aha, wspominałem może, że to wszystko dzieje się równolegle z wyjazdem Mungo "na ryby" z dwójką mężczyzn, których jego matka poznała akurat na spotkaniu anonimowych alkoholików, których poprosiła o "opiekę" nad synem? Nie będę nic więcej mówił, ale można się domyślić wszystkiego.

Nie ma co dłużej strzępić język, bardzo polecam.

Pokaż więcej komentarzy (5)