#ogladajzhejto

103 + 1 = 104

Tytuł: Otello
Rok produkcji: 1995
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Oliver Parker
Czas trwania: 2h 4m
Ocena: 7/10

Krótki opis: Maur Otello, dowódca weneckiej armii, poślubia arystokratkę Desdemonę. Ambitny Jago, mający pretensje do Otella o brak awansu, podsuwa generałowi myśl, że żona go zdradza. Zarzuty są bezpodstawne, ale rozniecają zazdrość Otella.

Jedna z lepszych ekranizacji sztuk Szekspira. Największy atut to rola Branagha, przyćmił nawet Morfeusza.

Pozostając przy aktorstwie, to mogli dobrać lepszą aktorkę do roli Desdemony, bo Irene Jacob to tak średnio sobie poradziła.

Film dostępny na CDA.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

95 + 1 = 96

Tytuł: Podwójne zagrożenie
Rok produkcji: 1999
Kategoria: Thriller
Reżyseria: Bruce Beresford
Czas trwania: 1h 45m
Ocena: 6/10

Krótki opis: Libby trafia do więzienia za zamordowanie męża. Gdy wychodzi na wolność odkrywa, że małżonek żyje, więc postanawia się na nim zemścić.

Mam do tego filmu sentyment z dzieciństwa, chociaż po latach trudno nie dostrzec, że fabuła jest dziurawa jak ser szwajcarski i naciągana jak guma od majtek. W sumie największe atuty to uroda Ashley Judd i występ Tomili Dżonsa.

Dobry film do obejrzenia w tygodniu wieczorem w ramach lekkiej rozrywki.

Film dostępny na filman.cc

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

94 + 1 = 95

Tytuł: Zaklęte rewiry
Rok produkcji: 1975
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Janusz Majewski
Czas trwania: 1h 35m
Ocena: 7/10

Krótki opis: Młody chłopak ze wsi rozpoczyna pracę jako pomywacz w restauracji. Szybko awansuje i przechodzi kolejne szczeble kariery.

Dobry film z uniwersalną historią. Fornalski ma miejsce w top 10 villainów polskiego kina.

Film dostępny na CDA pod nieco zmienionym tytułem.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

93 + 1 = 94

Tytuł: Pszczelarz
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Akcja
Reżyseria: David Ayer
Czas trwania: 1:45
Ocena: 5/10

Filmy ze Stathamem powinny nazywać się Statham 1, Statham 2 itd, byłoby prościej. Fabuła typowa - wkurzyli Stathama to przez następne 1.5h filmu wszystkim spuszcza łomot. O ile większość filmu była tylko głupawa (co w filmach akcji wcale nie jest złe) to końcówka niestety już niedorzeczna.
Podsumowując: gdy oglądałem film to całkiem nieźle się bawiłem ale to dlatego że rozkładała mnie grypa. Miałem 38.5°C gorączki i myślenie wyłączone. Na trzeźwo nie polecam.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

92 + 1 = 93

Tytuł: Flow
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Animacja
Reżyseria: Gints Zilbalodis
Czas trwania: 1h 24m
Ocena: 4/10

Wrzucam jeszcze raz, ponieważ zauważyłem, że nie zmieniłem społeczności.

Wbrew dość powszechnym zachwytom, mnie niestety animacja nie przypadła go gustu.

Estetycznie jest bardzo nierówno - raz można się zachwycić scenerią, innym razem kłuje w oczy, w szczególności modele zwierząt. A są one kluczowe, jakby nie patrzeć.

Nie potrafiłem się wczuć w opowiadaną historię o dzikim kocie, który wraz z innymi zwierzętami ucieka przed powodzią. W pewnym momencie nawet przyłapałem się na tym, że już nie śledzę filmu, tylko rozmyślam nad czymś innym.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto #filmy #animacja

89 + 1 = 90

Tytuł: Ruchomy cel
Rok produkcji: 1966
Reżyseria: Jack Smight
Czas trwania: 2h 1min
Ocena: 8/10
Występują:Paul Newman, Lauren Bacall, Robert Wagner(jedyny obecnie żyjący z obsady), Shelley Winters, Julie Harris

Dostępny na CDA
Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app
Licznik własny 23
#filmmeter #filmy #ogladajzhejto #ogladajzss

86 + 1 = 87

Tytuł: Barry Lyndon
Rok produkcji: 1975
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Stanley Kubrick
Czas trwania: 3h 4m
Ocena: 8/10

Krótki opis: Irlandzki młodzieniec pragnie przedostać się do wyższych sfer i arystokracji. By osiągnąć cel, sięga po wszelkie możliwe środki.

Film o raczej wysokim progu wejścia, nie zaliczyłabym go do dzieł, które można obejrzeć z doskoku. Ale jak już człowiek wsiąknie, to te 3 godziny seansu mijają jak z bicza.

Obok serialu Duma i uprzedzenie z '95 niedościgniony ideał jeśli chodzi o standard robienia filmów kostiumowych.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

82 + 1 = 83

Tytuł: Flow
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Animacja
Reżyseria: Gints Zilbalodis
Czas trwania: 1h24min
Ocena: 9/10

Film o kocie, powodzi, przyjaźni. Polecam ze względu na trochę "inną" animację i klimat.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto #animacja

79+1=80

Tytuł: Chellengers
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Luca Guadagnino
Czas trwania: 2h 11m
Ocena:8/10

#filmmeter  #ogladajzhejto

W końcu coś normalnego :smiley: Zanim napiszę coś o filmie chciałabym się przyznać do tego że bardzo trudno mi w ostatnich latach trafić na dobry film. Kiedyś uwielbiałam oglądać filmy, podobało mi się prawie wszystko, lubiłam i kino studyjne i kinowe hity, wszelkie gatunki. Oczywiście niektóre podobały mi się bardzo inne mniej ale rzadko nudziłam się na filmach. A w ostatnich latach często po seansie mam wrażenie że oto właśnie zmarnowałam ze dwie godziny mojego życia a mogłam w tym czasie obejrzeć ze dwa odcinki dobrego serialu. Bo co dziwne seriale dalej dają mi dużo radości z oglądania, wciągają mnie w swój świat co filmom się już nie często udaje. Nie wiem czy to starość i za czymś nie nadążam czy kino rzeczywiście się zmieniło. Nie chciałabym jednak rezygnować z oglądania filmów bo trzeba znać współczesną kulturę. No i ostatnio się rozszalałam bo łyknęłam 3 filmy w tygodniu i wszystkie były dobre. Do tego też siadałam bez dużych oczekiwań no i dzięki temu miałam miłą niespodziankę.
Film opowiada historię trójki graczy w tenisa. Tashi Donaldson (Zendaya) niegdyś gwiazda, świetna graczka której rozwijającą się w szybkim tempie karierę przerywa poważna kontuzja. Jednak nie rozstaje się ona z tenisem a zostaje trenerką swojego męża Arta i para szybko zdobywa sławę, jednakże Art wpada w kryzys i Tashi chcąc odbudować w Arcie wiarę w siebie zapisuje go na udział w pomniejszym turnieju. Na miejscu okazuje się że w turnieju bierze też udział Patrick, niegdyś najlepszy przyjaciel Arta a także przez krótki czas chłopak Tashi. Dosyć napięta sytuacja staje się punktem wyjścia a potem przez resztę filmu poznajemy przeszłość trójki bohaterów, dowiadujemy się co było zarzewiem konfliktu między nimi. Przeszłe wydarzenia powoli odkrywają przed nami nie tylko co zaszło ale też prawdziwe wnętrza głównych bohaterów. Widzimy co ich ukształtowało a raczej nawet co sprawia że zachowują się tak jak się zachowują bo w miarę poznawania ich bliżej widzimy że nie są tacy jak wydawało się na początku. Zaczynamy ich bardziej lubić, kibicować im. Bardzo podobał mi się sposób opowiedzenia tej historii. To jak odkrywa się nam powoli a sam finał jest bardzo satysfakcjonujący. Gorąco polecam

78+1=79

Tytuł: Bo się boi
Rok produkcji: 2023
Kategoria: Horror, Komedia
Reżyseria: Ari Aster
Czas trwania: 2h 59m
Ocena:7/10

#filmmeter #ogladajzhejto

Że niby "Substancja" była porąbana? No przy tej pozycji zmagania kobiety, która chce być wiecznie młoda to kaszka z mleczkiem. Podróż neurotycznego Beau do matki to trzygodzinna jazda bez trzymanki. Zaczyna się niewinnie - poznajemy Beau na wizycie u terapeuty gdzie rozmawiają na temat jego wyjazdu do matki następnego dnia gdzie bohater z matką mają obchodzić jak co roku rocznicę śmierci jego ojca. Po terapii Beau zakupuje po drodze prezent dla swojej matki - figurkę kobiety trzymającej w objęciach dziecko. Po czym mamy nagłą zmianę scenerii i widzimy jak bohater biegiem wraca do domu. Dzielnica w której mieszka wyjaśnia całkowicie jego pośpiech w dotarciu do mieszkania. Ulica roi się od narkomanów, prostytutek, bezdomnych, szaleńców. Wszyscy oni kłębią się na ulicy jak tłum zombie. Wnętrze klatki schodowej pokryte jest cudacznymi graffiti, na domiar złego na korytarzu wisi ogłoszenie, że gdzieś w budynku pałęta się śmiertelnie jadowity pająk. Akcja zaczyna się coraz bardziej komplikować ale w kierunku coraz bardziej abstrakcyjnym i absurdalnym. Tu już nic nie będzie normalne, jedynym normalnym elementem tej psychodelicznej przygody jest biedny Beau (w tej roli Joaquin Phoenix), który stara się w tym wszystkim jakoś odnaleźć i dostosować. Jak dla mnie świetna rzecz ale pewnie nie dla każdego.

76 + 1 = 77

Tytuł: Po tragedii Posejdona
Rok produkcji: 1979
Kategoria:  Przygodowy/Dreszczowiec 
Reżyseria: Irwin Allen
Czas trwania: 1h 54min
Ocena: 8,5/10

PS.
21 stycznia 1922r urodził się Telly Savalas

Dostępny na CDA.

#filmmeter #ogladajzhejto #ogladajzss
Licznik własny 20

75 + 1 = 76

Tytuł: Sin City: Damulka warta grzechu
Rok produkcji: 2014
Kategoria: Kryminał 
Reżyseria: Robert Rodriguez, Frank Miller
Czas trwania: 1h 42min
Moja ocena: 7/10

Krótki opis: Podobnie jak w pierwszej części - trzy historie, których akcja rozgrywa się w Basin City, będącym siedliskiem prostytutek, przestępców i skorumpowanych obrońców prawa.

Dobry film, chociaż o pkt niżej w porównaniu z jedynką. Fabuła i klimat są tutaj mniej mroczne i gęste, jak w pierwszej części. Największe plusy to postacie Avy i Marva.

Dostępny na CDA.

#filmmeter #ogladajzhejto

73 + 1 = 74

Tytuł: Kill Bill: Vol. 2
Rok produkcji: 2004
Kategoria: Thriller / Akcja
Reżyseria: Quentin Tarantino
Czas trwania: 2h 16m
Moja ocena: 9/10

Kontynuacja moich zachwytów nad kunsztem Tarantino.

Druga i ostatnia część historii jest jeszcze lepsza niż pierwsza. Ktoś może powiedzieć, że przegadana - no ale kurczę, Quentin ma ogromny talent do pisania wciągających dialogów nawet o z pozoru nieciekawych tematach, jak ciekawostki o Mambie czarnej.

No i przejawia odwagę w realizowaniu niektórych scen, na przykład tej z zakopaniem głównej bohaterki żywcem. Ciekawy zabieg - wszystko obserwujemy z perspektywy bohaterki zamkniętej w trumnie, pogrążonej w całkowitych ciemnościach, która dopiero po chwili przypomina sobie o latarce, jedynym źródle znikomego światła. Brak tu szerokiego kadru, który dobitnie pokazałby widzowi, że bohaterka właśnie zostaje zakopana. Ba, nie widać nawet odjeżdżającego samochodu - trzeba się wsłuchać, żeby usłyszeć oddalający się dźwięk silnika.

No i stereotypowa, ale jakże dobrze pasująca, historia o mistrzu sztuk walki, który początkowo upokarza i zadręcza swojego niby nielubianego ucznia, ale który finalnie uczy go sekretnej techniki, wykorzystanej później do zabicia wroga.

#filmy #filmmeter #ogladajzhejto

67 + 1 = 68

Tytuł: Sin City
Rok produkcji: 2005
Kategoria: Kryminał
Reżyseria: Robert Rodriguez, Frank Miller
Czas trwania: 2h 4m
Ocena: 8/10

Krótki opis: Trzy historie, których akcja rozgrywa się w Basin City - Mieście Grzechu - będącym siedliskiem prostytutek, przestępców i skorumpowanych obrońców prawa.

Najlepsze przeniesienie komiksu na ekran ever. Absolutnie trzeba obejrzeć.

Obecnie film dostępny na Prime Video, a za darmo na filmanie.

#filmmeter #ogladajzhejto

62 + 1 = 63

Tytuł: Kill Bill
Rok produkcji: 2003
Kategoria: Thriller / Akcja
Reżyseria: Quentin Tarantino
Czas trwania: 1h 51m
Ocena: 8/10

Nie wiem, jak Tarantino to robi, że wszystko tak ładnie współgra. Genialne dialogi, świetne ujęcia, dbałość o często zabawne szczegóły. Nawiązanie do filmów akcji co najwyżej klasy B, krew sikająca na prawo i lewo prawie jak w „Martwicy mózgu” Jacksona, odcinane ręce i odstrzeliwane nogi, klasyczne też dźwięki uderzeń. Ba, nie przeszkadza nawet silna miłość Tarantino do pokazywania kobiecych stóp. Wydawałoby się, że to nie ma prawa się udać, a jednak.

Quentin to zdecydowanie mój ulubiony reżyser.

#filmy #filmmeter #ogladajzhejto

61 + 1 = 62

Tytuł: Dune: Part Two
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Science fiction
Reżyseria: Denis Villeneuve
Czas trwania: 2h 46m
Ocena: 8/10

Dobrze, że w tamtym roku przeczytałem książkę, ponieważ jakoś w drugiej połowie filmu zorientowałem się, że... można włączyć napisy dla kwestii wypowiadanych w języku Fremenów. X) Problem w tym, że jak to zrobiłem, to z kolei nie pokazywały się napisy na kwestii mówionych po angielsku, ale że akurat język nie był skomplikowany, to postanowiłem poćwiczyć słuchanie. Bądź co bądź myślałem, że tak właśnie ma być - Fremeni w końcu mówili w obcym języku.

Nie uważam, żebym dużo stracił. Zresztą, wciąż nie wszystkie dialogi zostały przetłumaczone na angielski - jedynie te ważne dla fabuły kwestie.

Sam film - wspaniały. Cudowne widowisko, do czego pan Denis Villeneuve zdążył już przyzwyczaić chociażby w „Blade Runnerze 2049”, o pierwszej części „Diuny” nawet nie wspominając.

Jak oglądam ekranizację, to staram się nie porównywać ich do książkowych pierwowzorów. Nie ma to najmniejszego sensu, ponieważ te dwa media rządzą się różnymi prawami. Zabrakło mi między innymi wątku przejęcia kobiety po zabitym przez Paula Fremenie, jednakże to nie było istotne dla opowiedzianej historii. Zresztą, jakby reżyser chciał wcisnąć jeszcze więcej wątków, to film byłby znacznie dłuższy - już teraz trwa prawie trzy godziny. I to był także powód, dlaczego zrezygnowałem z pójścia do kina. Ledwo wysiedziałem na pierwszej części, więc drugą wolałem obejrzeć w zaciszu domowym.

Długość filmu może stanowić wadę, ale to zależy od osobistych preferencji. Mnie aż tak to nie przeszkadzało. Za to przeszkadzała mi gra aktorska Zendayi. Nie wiem, jakoś nie potrafię się przekonać do tej aktorki i odnoszę wrażenie, że w każdym obejrzanym przeze mnie do tej pory filmie z jej udziałem zagrała dokładnie w ten sam sposób. Nawet jak są to różne gatunkowo dzieła.

#filmy #filmmeter #ogladajzhejto

59 + 1 = 60

Tytuł: Osobliwość
Rok produkcji: 2022
Kategoria: dramat
Reżyseria: Sebastián Lelio
Czas trwania: 1h 49m
Ocena: 4/10

Krótki opis: Irlandia, rok 1862. Do małej wioski przybywa angielska pielęgniarka, Lib, która ma się bliżej przyjrzeć jedenastoletniej Anne, która rzekomo nie je od miesięcy i wciąż ma się w znakomitym zdrowiu.

Jak na swego czasu mocno reklamowany film z udziałem świetnych brytyjskich aktorów, jest cienko. Cieniej, niż się spodziewałam przed seansem.

* Narracja przynudza - spokojnie można by wywalić połowę filmu i widz otrzymałby tę samą historię.
* Pełno dziur fabularnych (których jednak nie będę tu szerzej omawiać, bo za mocno bym zaspoilerowała).
* Główna bohaterka zdecydowanie zbyt wyzwolona i nowoczesna jak na kobietę epoki wiktoriańskiej.
* Katolicy, jak zwykle we współczesnym kinie, przedstawieni jako banda zdebilałych, okrutnych fanatyków.
* Końcówka to jakaś kpina z widza.

Jedyne plusy to zdjęcia, scenografia, soundtrack i aktorzy, którzy jakoś dali radę poprowadzić tę dziurawą historię. A no i jeszcze poprawność historyczna, znając #netflix aż jestem zdziwiona, że połowy wsi nie stanowili czarni i Hindusi.

Ja tam nie polecam, ale jakby ktoś mimo wszystko chciał obejrzeć, to film dostępny jest na Netflixie i za darmo na vider.

#filmmeter #ogladajzhejto

57 + 1 = 58

Tytuł: The Truman Show
Rok produkcji: 1998
Kategoria: Dramat pod płaszczykiem komedii
Reżyseria: Peter Weir
Czas trwania: 1h 43m
Ocena: 9/10

Cóż mogę napisać? Rewelacyjny film.

Podobało mi się to, jak Prawdziwy Człowiek powoli uświadamiał sobie, że coś jest nie tak. Tu drobne anomalie, tam większe błędy w Matriksie i niewyjaśnione sytuacje jak ta z ojcem czy później z „żoną”.

I mimo że nie brakuje okazji do uśmiechu, to jednocześnie jest to na swój sposób przerażający film. Począwszy od głównego bohatera, w którego zachowaniu można było zauważyć zalążki schizofrenii (mania prześladowcza, węszenie spisków) - chociaż w jego przypadku było to co najmniej uzasadnione.

Bardziej jednak przeraziło mnie społeczne przyzwolenie (z chwalebnymi wyjątkami w postaci przeciwników tego reality show) na trzymanie w zamknięciu człowieka bez jego wiedzy, a tym bardziej zgody. A co gorsza, miliony na całym świecie śledziły każdy ruch Trumana - co prawda pod koniec filmu widzowie cieszyli się, że Prawdziwemu Człowiekowi udało się dotrzeć do końca znanego mu świata i wyjść z klatki, jednakże zabrakło mi jakiejś refleksji, że kurczę, co oni właściwie robią?

Nawet nie chcę sobie wyobrażać, co musiałby czuć w takiej sytuacji człowiek, który przez całe życie tkwił w bądź co bądź ładnie spreparowanym kłamstwie. Jak tu komukolwiek zaufać? Jak nie zacząć panikować i podejrzewać, że to wszystko jest częścią planu? Może dotychczasowe reżyserowane życie to był tylko „pierwszy sezon”, a w drugim w końcu będzie mógł polecieć na Fidżi? Wiecie, jak w „Incepcji”, kiedy nie jest się pewnym, czy wreszcie udało się obudzić i jesteśmy na jawie, czy tkwimy w kolejnym śnie.
#filmy #filmmeter #ogladajzhejto

56 + 1 = 57

Tytuł: Kobieta w oknie
Rok produkcji: 1944
Kategoria: Noir
Reżyseria: Fritz Lang
Czas trwania: 1h 39 min
Ocena: 6,5/10

Krótki opis: Profesor w średnim wieku poznaje piękną kobietę, której portret wcześniej go zafascynował. Niestety, wieczór w towarzystwie nieznajomej okazuje się brzemienny w skutki i burzy uporządkowane życie mężczyzny.

Całkiem wciągający film z przemyślaną intrygą, niestety, końcowy plot twist w stylu Pilipiuka psuje całe dzieło. Dlatego polecam skończyć seans pięć minut wcześniej 😛

Dostępny na CDA.

#filmmeter #ogladajzhejto

48 + 1 = 49

Tytuł: Mój własny pokój (Chemi otakhi)
Rok produkcji: 2022
Reżyseria: Ioseb 'Soso' Bliadze
Kategoria: Obyczajowy
Czas trwania: 1h47m
Ocena: 8/10

Film dostępny na platformie MAX. Od razu nadmienię, że totalnie nie zgadzam się z ocenami na Filmweb, bo nie muszę 😉

A teraz garść konkretów:
film znalazłem przypadkowo, szukając czegoś na wieczorny seans z drugą połówką. Oboje lubimy kino niezależne, swego czasu sporo rozbijaliśmy się po festiwalach filmowych. Widzieliśmy kilka gruzińskich filmów i były raczej dobrze przez nas przyjęte.
Ten konkretny jest dowodem że Gruzini potrafią zrobić dobre, ale niezbyt lekkie kino, poruszające świat w którym żyją i problemy z którymi się mierzą. Film jest "o życiu", szarej codzienności, pokazuje jak ciężko jest żyć pełną piersią w konserwatywnej Gruzji.
Fabuła opiera się na głównej bohaterce która jest mężatką i po uwikłaniu się w romans unika śmierci z rąk męża i postanawia wyprowadzić się z mieszkania męża by docelowo zamieszkać z kochankiem. Wynajmuje pokój w mieszkaniu ekscentrycznej rówieśniczki a gdy sprawy się komplikują, musi znaleźć pracę by jakoś się utrzymać. Równolegle jej współorganizatorka pokazuje jej życie, którego dotąd nie znała.
Film jest śmiały, ale nie to było zamysłem reżysera. W mojej ocenie mocna, typowo festiwalowa pozycja warta zobaczenia.
#filmmeter #ogladajzhejto