Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#reportaz

Osobistość

w Książki

20piorunów

303 + 1 = 304

Tytuł: Podlaska mozaika. Reportaże z raju - krainy błota i mgły

Autorka: Ewa Zwierzyńska

Kategoria: reportaże

Wydawnictwo: Paśny Buriat

Ocena: 9/10

Jaka to jest piękna książka ❤️

Lubię reportaże, ale zdecydowana większość potrafi człowieka przytłoczyć i przeczołgać... A za oknem wiosna, jakoś człowiek nie ma ochoty na takie ciężkie historie 😉

Przypadkiem trafiłam na wydawnictwo Paśny Buriat, które się specjalizuje w reportażach z Podlasia xD no i okazuje się, że robi to wyśmienicie!

Ta konkretna książka to zbiór bardzo krótkich historii z Podlasia, czasem jest to opowieść o miejscu, czasem o człowieku, a czasem o ładnej okiennicy... Wszystko lekkie, trochę magiczne, bardzo letnie i ciepłe. Od razu mam ochotę rzucić wszystko i jechać odkrywać podlaskie okolice :grinning: każda historia ilustrowana jest co najmniej jednym zdjęciem, dużo jest ciekawostek o zwyczajach w prawosławiu, dużo pięknych opisów miejsc.

Bardzo, bardzo polecam tę książkę, zwłaszcza, jeśli ktoś ma ochotę na coś lżejszego i bardziej w stronę literatury pięknej niż twardego reportażu.

CUDOWNA jest ta książka, serio.

   

Mistrz1piorunów

@kiri No i przekonała 😉 Dzięki!

Mistrz1piorunów

@kiri Ale to dopiero przy zakupach książkowych pod koniec roku, także trochę poczekasz... Mimo to postaram się pamiętać! :grinning:

Pokaż więcej komentarzy (4)

Mistrz

w Książki

24piorunów

286 + 1 = 287

Tytuł: Dziury w ziemi. Patodeweloperka w Polsce

Autor: Łukasz Drozda

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

ISBN: 9788381916394

Liczba stron: 224

Ocena: 6/10

Link do LubimyCzytać:

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5050707/dziury-w-ziemi-patodeweloperka-w-polsce

Streak literatury faktu rozpoczęłam od książki, która czekała na mojej wirtualnej półce już od ładnych kilku miesięcy. Jest to, jak tytuł wskazuje, reportaż na temat patodeweloperki.

Autor rozpoczyna książkę intrygującym wprowadzeniem dotyczącym budownictwa mieszkalnego jeszcze za czasów PRL. Nie podaje tu wyłącznie suchych liczb, ale stara się docieć, co miało wpływ na takie lub inne wybory form budynków mieszkalnych, urbanistykę, planowanie i występującą w tym czasie też samowolkę.

Następne rozdziały dotyczą już współczesnej deweloperki, począwszy od lat 90. Mamy tu informacje o tym, w jaki sposób rozpopularyzowało się budowanie osiedli przez deweloperów, rozdział o suburbanizacji, gentryfikacji, mikroapartamentach (aka. chowie klatkowym), osiedlach łanowych, grodzeniu, roli Państwa (spoiler nie-spoiler: jest ona marginalna) w budowaniu nowych mieszkań, a także o nowych kierunkach i przyszłości budownictwa mieszkalnego.

Nie brakuje tu też wątków manipulacji, oszustw i przekłamań przy budowaniu tzw. dziur w ziemi, które - jak się spodziewałam - będą stanowić trzon tej pozycji, choć otrzymujemy je w dość ograniczonym zakresie.

Nie jest to jednak książka idealna. Temat, który jest tak frapujący i obfity w materiał, został tu skompresowany do zaledwie 224 stron. Brakuje mi większej liczby przykładów osiedli i budynków, ich problematyki, no i... aż się prosi o zdjęcia! Nie chodzi o komiksowanie tej książki, ale obrazem lepiej przekazać czytelnikowi to, w jaki sposób patodeweloperka niszczy miasta i okolice.

Książkę polecam osobom zielonym w temacie architektury i urbanistyki, jako wstępniak do interesowania się tematem polskich obozów mieszkaniowych.

Kolejną pozycją z kategorii faktu będzie coś nietypowego, bo... o małżeństwie. I to nie jednym konkretnym. A już na pewno niezbyt szczęśliwym.

Prywatny licznik (od początku roku): 24/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

    

Mistrz1piorunów

@Wrzoo Dzięki 😉 A coś lepszego o polskim rynku mieszkaniowym Ci się rzuciło w oczy? Z chęcią bym dodał na półki :smiley:

Mistrz0piorunów

@bojowonastawionaowca w zasadzie wszystko Filipa Springera, zwłaszcza jego "Wanna z kolumnadą" i "13 pięter". Springer skupia się często na architekturze, ale w tych dwóch konkretnych mamy właśnie zahaczanie o samowolki i patodeweloperkę :smiley:

Koneser2piorunów

Dzięki za polecenie.

Pokaż więcej komentarzy (5)

Autorytet

w Książki

13piorunów

259 + 1 = 260

Tytuł: Korporacja kościół

Autor: Piotr Babiński

Kategoria: reportaż

Ocena: 6/10

Były zakonnik z wieloletnim stażem przyrównuje Kościół Powszechny do korporacji i udanie tłumaczy, dlaczego tak jest. Przedstawia niebiblijne pochodzenie świąt, głupie praktyki religijne, biskupów jako menadżerów średniego szczebla i zwykłą ludzką małostkowość.

Autor jest tchórzem i pisze pod pseudonimem, co lekko podważa wiarygodność przedstawianych informacji. To już nie lata 90., kościół jest w defensywie, więc trzeba go punktować z otwartą przyłbicą. "Piąchy do lodu i napierdalać" - aż chciałoby się zacytować Wojciecha Olszańskiego.

Mnie najbardziej zaciekawił zabobon o chodzeniu do spowiedzi przez ileś tam piątków z rzędu przed Wielkanocą, co teoretycznie ma zapewnić zbawienie. No śmiechłem.

   

Gruba ryba1piorunów

Co jak co, ale określanie autora tchórzem za pseudonim przywołując słowa innego tchórza i na dodatek przestępcy, który sam ukrywał się pod pseudonimem jest grubą hipokryzją.

Autorytet0piorunów

To była ironia, następnym razem wstawię lennyface, żeby nie było wątpliwości 🙂

Pokaż więcej komentarzy (3)

Lider

w Książki

14piorunów

Z racji zbliżającej się rocznicy (i nasilającej się w tej okolicy pewnej manii na Rozkopie oraz szumie w internecie) przeczytałem książkę Dave Cullena o tej tragedii. Myślę że mogę ją polecić wszystkim zainteresowanym, bo naprawdę szeroko omawia ten temat, jednocześnie demaskując kilka mitów, a napisana jest lekkim, ale nie prostym językiem. No i odnosi się do ogromnej ilości dokumentów w tej sprawie, a nie tylko wybranych pod tezę.

Koneser2piorunów

Centralnie w stanach każdego dnia jest jakaś strzelanina gdzie ginie wiele osób. Ogrom tego przerasta ludzkie pojęcie. Wystarczy zobaczyć z tego miesiąca. Ktoś powie, że USA to duży kraj. Ale jakby wziąć całą Europę, Australię, Chiny, Japonię to nawet nie przerasta ilości tej w stanach.

Lider1piorunów

Widać połączenie mentalności, kultu broni, dostępności broni oraz płatnej opieki medycznej (psychiatria) daje taką wybuchową mieszankę

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Książki

51piorunów

Dotąd najbardziej wstrząsającym dla mnie reportażem był "Był sobie chłopczyk" Ewy Winnickiej, gdzie już musiałem czasem dawać sobie spokój z czytaniem po niektórych fragmentach. Ale udało mi się w końcu dopaść egzemplarz "Nie oświadczam się" Wiesława Łuki i to jest reportaż totalny. Tego nie da się czytać ciągiem, bez denerwowania się, spokojnie. Ta książka wgrywa się w mózg, wywraca światopogląd na drugą stronę, ukazuje jakieś nowe wymiary rzeczywistości których się nie zna. Mimo że o zbrodni połanieckiej słyszałem wcześniej, widziałem film "Zmowa" na podstawie tej książki, to jednak mimo wszystko jak się czyta wypowiedzi świadków, rodzin oskarżonych, ludzi ze wsi, to jest to coś co nie daje spokoju i powoduje że czytanie tego reportażu jest wyczerpujące psychicznie.

Dlatego serdecznie polecam, jeśli lubicie true crime, literaturę faktu na najwyższym poziomie to zachęcam do nadrobienia.

   

Specjalista1piorunów

Poluje na tą książkę od dłuższego czasu. Historie znam głównie z podcastów i jest ona przerażająca, szczególnie to jaka zmowa milczenia zapanowała wśród mieszkańców po zbrodni.

Gruba ryba1piorunów

@smierdakow dzięki wielkie, ale nie lubię liczenia przeczytanych książek. Mam mało czasu na czytanie i obserwowanie że inni w tym czasie co ja czytają kilka pozycji działa na mnie demotywująco.

@Boyce_Eaman @wirtuoza no niestety, dostępność jest tragiczna, mi się udało ją znaleźć jakiś czas temu na vinted. Wiem że na legimi jest audiobook, ale to była jedna z tych pozycji które chciałem przeczytać samemu.

Koneser0piorunów

@Maciek Nie znałem tej historii. Widzę, że książka praktycznie niedostępna w formie papierowej.

Pokaż więcej komentarzy (6)

Fenomen

w Wojna wna Ukrainie

14piorunów

Grupa Wagnera i system Prigożyna. Rosyjscy najemnicy od czarnej roboty. [PL]

Śledztwo dziennikarskie na temat Grupy Wagnera – oficjalnie prywatnej firmy, a w rzeczywistości najemników ściśle związanych z Putinem, którzy biorą udział w walkach w Ukrainie, ale również w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Naszej ekipie udało się dotrzeć do ponad 2 500 dokumentów zhakowanych z serwerów dowódcy grupy – oligarchy Jewgienija Prigożyna. Obnażają one mechanizmy, według których działa jego imperium, wykorzystywanie luk w prawie międzynarodowym, a także anatomię współpracy Grupy Wagnera z Kremlem.

https://www.youtube.com/watch?v=HdzEXU3R2mc

   

Autorytet

w Książki

25piorunów

155 + 1 = 156

Tytuł: Głośnik w głowie. O leczeniu psychiatrycznym w Polsce

Autor: Aneta Pawłowska - Krać

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Ocena: 8/10

Jeden z lepszych reportaży, jakie czytałem w ostatnich miesiącach, a że chłonę je jak gąbka od sześciu lat, to wiem, co piszę. Autorka opisuje przypadłości polskiej opieki psychiatrycznej w wyważony i bezstronny sposób, posiłkując się historiami ludzi z określonej grupy wiekowej i ich problemami. Mam zatem tu schizofrenika około czterdziestki, nastolatki z anoreksjami i sznytami na rękach, dziecko w spektrum autyzmu, kobietę sukcesu z korporacji, której nagle odechciewa się wszystkiego. Na kanwie ich chorób dowiadujemy się, jak wygląda diagnozowanie, opieka medyczna, pobyt w zakładach i wychodzenie z kryzysu.

Z umiarkowanym optymizmem możemy patrzeć na przyszłość leczenia psychiatrycznego w Polsce. Wprawdzie covid trochę nieszczęśliwie zbiegł się z przebiegiem reformy psychiatrii, ale była ona wcześniej w tak złym stanie, że raczej gorzej być nie mogło. Temat przestał być tabu w Polsce i należy mieć nadzieję, że finansowanie i opieka lekarska zaczną powoli być bardziej dostępne dla Polaków i Polek.

  

Mistrz1piorunów

@DerMirker też mną wstrząsnęła! Jeśli nie czytałeś jeszcze, to od siebie polecę w podobnym klimacie "Żeby umarło przede mną" o niepełnosprawnych dzieciach z perspektywy ich rodziców (również z Czarnego).

Autorytet1piorunów

@Wrzoo o, dzięki za polecenie, na pewno sprawdzę

Pokaż więcej komentarzy (4)

Autorytet

w Książki

21piorunów

154 + 1 = 155

Tytuł: Kościoła nie ma. Wspomnienia po seminarium

Autor: Robert Samborski

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Krytyka Polityczna

Ocena: 3/10

Po debiucie literackim Roberta Samborskiego "Sakrament Obłudy", apetyt na czytanie był duży. W końcu pisanie o pobycie w seminarium katolickim wymaga dużej odwagi, a za każde uderzenie kilofem w polski mur katolicyzmu należy się pochwała. Niestety, kolejna książka to duży zawód.

"Kościoła nie ma" to wspomnienia autora związane z wychodzeniem fizycznym i mentalnym z kościoła powszechnego, a następnie porzuceniem chrześcijaństwa w ogóle i skierowaniem się w stronę kultu przyrody, poszukiwaniem mądrości w zachowaniu zwierząt (głównie psów i wilków). Napisane ze zdecydowanie zbyt dużą emfazą i nienawiścią do człowieka i ludzkości wskazują, że mimo iż autor uważa, że mentalnie jest poza, to język wskazuje jednoznacznie, że trauma jest nieprzepracowana i potrzebuje pomocy psychologa. Swego czasu czytałem wiele takich historii ludzi, którzy opuścili szeregi Świadków Jehowy i ich wspomnienia brzmiały bardzo podobnie. Trzeba dać sobie dużo czasu.

Książki nie polecam, jest bardzo słaba literacko, a historia jest nudna. Przyroda będzie mieć za złe autorowi, że wycięto n drzew na wydrukowanie tego czytadła, a czytelnicy za wydanie 45 złotych na marne.

  

Autorytet1piorunów

@Wrzoo nie polecam, całkowita strata czasu

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Ciekawostki

21piorunów

Peter Dinklage pozuje fotografom podczas Berlin International Film Festival, 16 Luty, 2023

  

Mocarz1piorunów

@Jim_Morrison to chyba dlatego że w garniturze ? Rzadko można spotkać krasnoluda w gajerze (może to pracownik któregoś z krasnoludzkich banków?)

Pokaż więcej komentarzy (6)

Autorytet

w Książki

21piorunów

108 + 1 = 109

Tytuł: Najlepszy kraj na świecie

Autor: Nina Witoszek

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Ocena: 7/10

Pamflet na Norwegię. Autorka wyjaśnia polskiemu czytelnikowi norweski sposób myślenia, dlaczego ten świeżo wzbogacony naród stara się naprawiać świat za pomocą swoich różnych fundacji pomocowych i czemu rzadko przekłada się to na realną pomoc na miejscu. Pokazuje też, że chyba w Norwegii tolerancja poszła za daleko (tak jak i w innych zachodnich krajach) względem wolności wypowiedzi na przykładzie muzułmańskich mułłów, głoszących swoje dyrdymały bez żadnego skrępowania.

Pozytywne zaskoczenie, spodziewałem się kolejnej książki o super hiper państwie bez problemów, a otrzymałem trzeźwiącą pozycję napisaną prześmiewczym językiem i podszczypującą zachodni liberalizm.

   

Zawodowiec1piorunów

@DerMirker hmm, brzmi ciekawie, dodam do schowka i rozważę przy następnym zamówieniu

Fenomen

w Wojna wna Ukrainie

6piorunów

"CTRL+Z" Kronika rosyjskiej inwazji w Ukrainie

Dokument "CTRL+Z" oferuje bezprecedensowy wgląd w rosyjskie społeczeństwo, które od czasu inwazji na Ukrainę 24 lutego 2022 roku stało się niedostępne dla zagranicznych mediów. Ekipa reporterska zabiera nas w wewnętrzne życie rodzin, których synowie i mężowie walczą w wojnie, której nie wolno nazywać po imieniu i która jest napędzana przez zmasowaną propagandę państwową.

https://www.arte.tv/pl/videos/112422-000-A/ctrl-z/

Można też oglądać na urządzeniach mobilnych.

Google Play

App Store

AppGallery

     

Autorytet

w Książki

11piorunów

99 + 1 = 100

Tytuł: Poniemieckie

Autor: Karolina Kuszyk

Kategoria: literatura faktu

Ocena: 5/10

Książka o wszystkim i o niczym związanym z życiem i historią Ziem Odzyskanych po II WŚ. Autorka jest Legniczanką na co dzień poślubioną Niemcowi i mieszkającą w Berlinie i chyba z nostalgii zmusiła się do napisania tej pozycji, bo męczyłem ją z miesiąc, każdorazowo przysypiając jak stary człowiek, co mi się w zasadzie nigdy nie zdarza czytając reportaże. Przekrój opowiadań bardzo szeroki - od wypędzeń i migracji, przez zarośnięte poniemieckie cmentarze, po złoty pociąg w Wałbrzychu. Wszystko, czego można się spodziewać po tak szerokim tytule.

  

Bardzo średnia lektura, raczej nie polecam.

Gruba ryba2piorunów

A ja przekornie powiem, że mi się podobało i polecam ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Autorytet

w Książki

21piorunów

 64 + 1 = 65

Tytuł:  Sakrament obłudy

Autor: Robert Samborski

Gatunek: reportaż

Ocena: 8/10

Jeszcze w latach 90. wpadła w moje ręce książka "Byłem księdzem", jedna z pierwszych demaskatorskich książek o wnętrzu polskiego kościoła, napisana przez Romana Jonasza, pod pseudonimem, z powodu strachu o własne bezpieczeństwo. Złote lata KK w Polsce - tłumy wiernych na mszach, żyjący Największy Polak, powrót religii do szkół. Aż dwa razy ją wtedy przeczytałem, byłem wstrząśnięty.

Lata lecą, a kościół się chwieje pod ciosami. Kolejny cios zadał mu Robert Samborski przedstawiając życie w legnickim seminarium duchownym, z którego został wydalony tuż przed święceniami. Choć sama książka jest jego debiutem, warsztatowo słaba, zawiera zbyt dużo nic nie wnoszących zdjęć, to jednak jest niezmiernie ważną pozycją w walce z katolickim nowotworem i za samą odwagę należy się jej wyróżnienie. Możemy szczegółowo prześledzić, jak wygląda tzw. formacja nastolatków w ludzi, którzy teoretycznie decydują o życiu i śmierci swoich poddanych. Jak niski poziom intelektualny przedstawiają wykładowcy takich placówek. Jak bardzo toksycznym miejscem, pełnym obłudy, wyrachowania, lizusostwa jest seminarium duchowne. Jest antytezą nauk Jezusa Chrystusa.

Z radością przyjąłem wiadomość, że ukazała się druga książka tegoż autora, tym razem rozwijająca wątek wychodzenia z sekty. Z pewnością po nią sięgnę, bo wtrącającego mi się do życia polakatolickiego kościoła nienawidzę i życzę mu rychłego upadku.

    

Mistrz

w Książki

10piorunów

60 + 1 = 61

Tytuł: Przesłonięty uśmiech. O kobietach w Korei Południowej

Autor: Anna Sawińska

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

ISBN: 9788381914147

Liczba stron: 280

Ocena: 7/10

Reportaże od Czarnego to moja słabość. Z jakiegoś powodu ominęła mnie informacja o premierze tej pozycji, ale dzięki wpisowi @bojowonastawionaowca jej nie przegapiłam :smiley:

Zacznijmy od tego, że reportaż ten przedstawia historie konkretnych kobiet, poznanych przez autorkę, i na podstawie ich opowieści poznajemy rolę i zachowania, a także oczekiwania kulturowe wobec kobiet Korei Południowej na tle społeczeństwa silnie patriarchalnego. Przekrój wiekowy jest spory, dzięki czemu możemy też przeczytać, jak dane wzorce zachowań zmieniały się na przestrzeni lat.

Reportaż ten zdecydowanie jest źródłem nowej wiedzy na temat społeczeństwa koreańskiego, choć skończyłam go czytać z poczuciem niedosytu. Miałam nadzieję na przedstawienie przez autorkę większej ilości informacji dotyczącej nowego pokolenia, tu jednak ich stosunek do sytuacji społecznej został tylko z grubsza naszkicowany. Brakowało mi również rozwinięcia kwestii roli kobiety w mediach i popkulturze.

Tym niemniej, jest to ciekawe uzupełnienie dla osób poznających kulturę koreańską, niewyczerpujące jednak tematu. Być może taki był zamysł autorki - aby nie znużyć czytelnika treścią, zapewnić maksymalną przyswajalność (tu też widać, że jest to jedna z krótszych raczej pozycji tego wydawnictwa).

Prywatny licznik (od początku roku): 8/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

    

Mistrz

w Książki

24piorunów

45 + 1 = 46

Tytuł: Gdy umarli mówią. Spektakularne przypadki medycyny sądowej

Autor: Claas Buschmann

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarna Owca

ISBN: 9788382520644

Liczba stron: 192

Ocena: 8/10

I znów książka z jednej z moich ulubionych kategorii, czyli reportaży okołomedycznych. Tym razem wspomnienia lekarza medycyny sądowej.

Fanom true crime oraz serialu "Kości" gorąco polecam tę pozycję. Autor opisuje wiele przypadków i z dużym wyczuciem przedstawia historie martwych, ich obrażenia, przeprowadzone procedury od momentu znalezienia ciała do zaszycia go na stole (oprócz bycia lekarzem medycyny sądowej, pracował też w ratownictwie medycznym).

Ciekawe dla czytelnika z Polski mogą być różnice między systemem ratownictwa oraz opieki zdrowotnej, gdyż autor jest Niemcem i na terenie Niemiec pracuje. Tu ciekawostka: ratownik medyczny w Niemczech nie może odstąpić od resuscytacji do momentu stwierdzenia zgonu przez lekarza (a lekarza w ZRMie być nie musi) - inaczej, niż w przypadku ratowników w Polsce, którzy na podstawie swojej wiedzy mogą przerwać te czynności.

Jeżeli czytaliście "Co mówią zwłoki" i byliście zawiedzeni brakiem konkretów i "mięcha" w niej, to "Gdy umarli mówią" jest książką dla Was.

Prywatny licznik (od początku roku): 6/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

    

Mistrz

w Książki

11piorunów

37 + 1 = 38

Tytuł: Polski SOR. Uwaga, będzie bolało

Autor: Jan Świtała

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: MANDO

ISBN: 9788327730978

Liczba stron: 288

Ocena: 7/10

Po ostatniej książce zamarzył mi się powrót do jednej z najbardziej lubianych przeze mnie kategorii książek, czyli reportaży okołomedycznych. Stąd sięgnęłam po kolejną już, wydaną w ostatnim czasie, książkę napisaną przez ratownika medycznego (z poprzednich mamy "Ratownika" Tomasza Mitry, "To nie z mojej karetki" ekipy TNZMK, czy "Na sygnale" Lysy Walder" - ot, uroki czasów pandemicznych). Sięgnęłam po nią z uwagi na to, że śledzę Janka na Instagramie od czasów pandemicznych - ciekawie wówczas opowiadał o sytuacji w szpitalach.

Mamy tu, naturalnie, znany z innych reportaży medyków standard, czyli opisy pacjentów trudnych; klasyki, czyli bezdomnych, narkomanów i alkoholików; ludzi, którzy wzywają karetkę albo jadą na pogotowie ze złamanym paznokciem; wzniosłe historie ratowania dzieci; przegrane walki o młode życia. Sporo uwagi poświęcone jest niewydolności i absurdom służby zdrowia, jej biurokracji, ale też kwestii pomocy humanitarnej w związku z kryzysem uchodźczym na granicy z Białorusią oraz podczas pierwszych tygodni wojny między Ukrainą a Rosją, których opisu poza social mediami próżno szukać w literaturze.

Dla autora książka jest niejako katharsis, autoterapią. Zresztą, do konieczności podjęcia terapii i przyznania się do swoich słabości zachęca w swojej książce innych medyków. Być może poświęca temu na stronach książki nieco za dużo uwagi, ale widać, jak terapia zmieniła jego postrzeganie swojej pracy i jak pozytywnie na nią wpływa.

Prywatny licznik (od początku roku): 5/52

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app

    

Osobistość1piorunów

@Wrzoo Ciekawe czy to ten sam gość pisał, który kiedyś się udzielał na wykopie. Miał lekkie pióro, ksywę „Janek” pisaną bodaj cyrylicą i wydał zbiór opowieści ze swojego życia.

Autorytet

w Książki

8piorunów

Tytuł: Gruba. Reportaż o wadze i uprzedzeniach

Autor: Maria Mamczur

Gatunek: Reportaż

Ocena: 6/10

Początek książki dość ciekawy, czyli opowiadanie o niechęci do grubasów i grubasek, a zwłaszcza grubasek, bo społeczeństwo bardziej wyśmiewa grube kobiety typu Dorota Wellman. Dużo opowiadania o presji w naszej cywilizacji na nieskazitelny wygląd, weightismie , fat-shamingu i innych lewicowych neologizmach. Druga część znacznie słabsza, pisana na siłę, powtarzające się historie grubasek plussize instacelebrytek, tak jakby trzeba było na siłę dojechać do limitu słów, który na książkę wymagała Krytyka Polityczna.

Generalnie po lekturze uważam, że otyłość to taki sam problem jak każdy inny, wystarczy go przyjąć do wiadomości i nie nabijać się z grubasów. A grubasy powinny akceptować swój wygląd, lub starać się go zmienić. Czyli jak z każdą aktywnością życiową.



Lider0piorunów

@DerMirker jest tam mimo wszystko jakiś wydźwięk, że nadwaga a tym bardziej otyłość to choroba śmiertelna?

Autorytet2piorunów

@smierdakow jest, ale jest też zaznaczone, że w niektórych przypadkach nie da się z tym nic zrobić, diety nie działają i jedynie operacja bariatryczna może coś zmienić. Książka raczej utrzymana w konwencji poklepywania grubasów po plecach.

Pokaż więcej komentarzy (7)

Autorytet

w Książki

23piorunów

5 + 1 = 6

Tytuł: Nie oświadczam się

Autor: Wiesław Łuka

Gatunek: reportaż

Ocena: 8/10

Reportaż z epoki o jednej z najgłośniejszych zbrodni w PRLu, kiedy to w 1976 roku podczas Wigilii nieopodal Połańca, kobieta w ciąży, jej mąż i brat zostają zamordowani przez wiejskiego wataszkę na oczach trzydziestu ludzi ze wsi. Więcej o samej zbrodni można znaleźć w internecie wpisując zbrodnia połaniecka.

Książka napisana jest nieco inaczej niż współczesne reportaże od Czarnego i absolwentów Instytutu Reportażu, gdzie taśmowo produkuje się utwory od jednej sztancy. Tutaj jest bardziej oldschoolowo, wywiady z katami, wieśniakami przeplatane są scenami z sali rozpraw, więzienia; pojawia się również nieco przemyśleń autora. Wyłania się z nich obraz absolutnej ciemnoty świętokrzyskiej wsi, przesądów, strachu, dziwnej pobożności, okrucieństwa i przemocy.

Na dodatek w przedmowie Wojciechowi Tochmanowi ulewa się, że rzekomo dla kary śmierci nie ma żadnego usprawiedliwienia. Doprawdy, ciężko dyskutować z tak odklejoną opinią, rzuconą lekkomyślnie w przedmowie książki, gdzie na karę śmierci w pełni zasłużono i ubolewać można jedynie, że otrzymały ją dwie, a nie cztery osoby. Życia nienarodzonemu dziecku i dwojgu dorosłych ludzi nic nie zwróci, społeczeństwo też nie skorzysta na resocjalizacji morderców, którzy zabijali kluczem do kół samochodowych, a podczas śledztwa nie wyrazili skruchy i wypierali się do końca. Takich ludzi się powinno eliminować, i to boleśnie. Za zbrodnię musi być kara, i to dotkliwa - oko za oko.

Mocarz1piorunów

Dzięki za polecenie! Jest w subskrypcji na audiotece i będzie słuchane! :slightly_smiling_face:

Pokaż więcej komentarzy (2)