PapaNorrisGwiazdor

Trzy lata temu zarejestrowałem się na Hejto.

Dziękuję adminom za stworzenie tej strony i dziękuję użytkownikom za stworzenie tak fajnej społeczności.

Uważam, że Hejto bardzo pozytywnie wpłynęło na moje życie.

Znalazłem swoje miejsce w sieci, do którego codziennie zaglądam z przyjemnością. A było o to trudno po upadku różnych forum, na których udzielałem się latami. W przeciwieństwie do wypoku nie muszę się wstrzymywać z wrzuceniem jakiegoś posta z obawy, że ktoś ot tak się do mnie przyczepi.

Ostatnio było dość sporo narzekań na hermetyczność, ale kurczę, lubię to, że trafiam na wpisy znajomych mi osób. Znajomych co prawda głównie z internetowych sporadycznych interakcji, ale miło mi się śledzi drogę Adelberta, który nigdy nie miał lepszego brzucha, rozwój Młodego w firmie Fishery'ego czy wychodzenie różnych osób z depresji. To tylko przykłady z brzegu, więc proszę się nie czuć pominiętym.

Moje serduszko cieszy także przyjemna atmosfera, jaka tu panuje. Nie zawsze wszystkim udaje się utrzymać nerwy na wodzy, zdarza się, ale jeszcze nie byłem świadkiem, by komuś odmówiono pomocy, gdy jej potrzebował.

Mnie również taka pomoc została udzielona. Na przykład niestety nieudzielająca się już moll pomogła mi przy CV. Dzięki niej stało się bardziej przejrzyste i znalazłem nową pracę, gdy zaszła taka potrzeba.

Zresztą, moll w ogóle miała spory wpływ na moje życie. Dzięki jej inicjatywie SzukamLudzia poznałem mojego człowieka, który codziennie pokazuje mi, że jednak można mnie kochać takiego, jakim jestem i który sprawia, że chcę pracować nad sobą i stawać się lepszy nie tylko dla siebie, ale także dla niej. Nie będę tu za bardzo słodził, ponieważ pewnie przeczyta te słowa, ale jestem bardzo wdzięczny, że spotkało mnie takie szczęście. No i poniekąd spełniło się moje marzenie o tym, żeby ktoś zwrócił uwagę na mnie dzięki moim przemyśleniom. :' )

Jeszcze raz dziękuję i mam nadzieję, że Hejto będzie się dalej rozwijać w dobrym kierunku.

#hejtourodziny #hejto

Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego właśnie noc, ta najcichsza pora, potrafi nagle zamienić się w żelazną klatkę? Dlaczego, gdy świat wreszcie milknie, wasze myśli zaczynają krzyczeć? Dlaczego o tej porze, gdy wszystko powinno spoczywać w ciemności, wasze serce bije tak, jakby ktoś kazał mu ruszyć do biegu?

Wydawać by się mogło, że zmęczenie powinno zamknąć powieki, a dzień sam odejść w zapomnienie. Lecz dla wielu z was noc jest jak lustro bezlitośnie ustawione przed twarzą. W ciemności odbija się pytanie, którego za dnia nie słyszycie: czy zrobiłem wystarczająco?

I wtedy właśnie rodzi się ten dziwny skurcz ambicji. Ten nagły zryw, co przychodzi znikąd. Ten głos, który mówi: „wstań, jeszcze nie wolno ci odpocząć, czekają zadania, obowiązki, zobowiązania, musisz więcej, więcej, więcej…”.

Czy wiecie, czym naprawdę jest ten głos?

Nie jest waszym sprzymierzeńcem, ani nawet waszym napędem. To jest jedynie lęk, który przebrał się w płaszcz obowiązku, abyście go nie rozpoznali.

A jednak słuchacie go. Serce przyspiesza. Dłonie drżą. Umysł zaczyna rozgrzewać się do czerwoności, jakby wzywano was do ostatecznej bitwy z własnym cieniem. I choć ciało błaga o spokój, wy próbujecie jeszcze raz udowodnić światu, że zasługujecie na miano kogoś wartościowego.

Ale zatrzymajcie się na chwilę, moi drodzy.

Czy doprawdy wierzycie, że wartość człowieka mierzy się tym, ile zdoła wykonać przed snem?

Czy naprawdę sądzicie, że wasza godność zależy od listy zadań, które odhaczacie jak więzień skreślający kreski na zimnej ścianie?

Noc nie żąda od was wysiłku. Ona żąda prawdy. A prawda jest taka, że nie potraficie zasnąć nie dlatego, że zrobiliście za mało, lecz dlatego, że nauczyliście się wierzyć, że cokolwiek zrobicie będzie niewystarczające.

To przekleństwo, nie ambicja.

To łańcuch, nie cnota.

Posłuchajcie zatem uważnie, choć może zabrzmi to jak bluźnierstwo wobec waszych własnych ideałów:

Nie jesteście stworzeni do nieustannej gonitwy. I nic, absolutnie nic, co zrobicie o drugiej w nocy, nie przyniesie wam zbawienia.

Bo nie brakuje wam dokonań.

Brakuje wam łagodności wobec siebie.

Czy kiedykolwiek przyszło wam do głowy, że właśnie to mogłoby być prawdziwym aktem odwagi?

Nie dalsza praca.

Nie kolejne zadanie.

Lecz zamknięcie dnia, choć wciąż kusi was niezrealizowane „więcej”.

Zrozumcie to: noc nie jest waszym wrogiem. Ona jest strażnikiem granicy, której nie wolno wam przekraczać w imię ambicji. Jeśli ją łamiecie, budzicie się spoceni, z sercem, które bije jak oszalałe, bo ciało w końcu musi was zatrzymać siłą, skoro nie potraficie zrobić tego dobrowolnie.

A więc, moi drodzy słuchacze…

Kiedy zapadnie ciemność i znów staniecie na krawędzi niepokoju, powiedzcie sobie szeptem, który ma moc zaklęcia:

Zrobiłem dość.

Dzień jest zakończony.

Nie muszę gonić siebie w nieskończoność.

Jestem wystarczający.

I pozwólcie, by utracona część was, ta zmęczona, zagubiona w gonitwie, dogoniła resztę.

Niech połączy się z wami w ciszy, która nie karze, lecz leczy.

A wtedy, być może po raz pierwszy od dawna, noc stanie się tym, czym powinna być domem, nie polem bitwy.

#kazanie #filozofia #rozkminy #stoicyzm

Zadziwia mnie, jak wielu ludzi twierdzi, że szuka tego, choć nikt nie potrafi powiedzieć, czym właściwie ma to być. Jedni mówią, że to światło... inni, że ciężar... jeszcze inni, że nagła błogość, która spływa na człowieka jak łaska. A jednak, im głośniej o tym mówią, tym dalej od tego odchodzą, jakby dźwięk ich własnych pragnień skutecznie zagłuszał to, czego próbują dosięgnąć.

Zawsze wygląda to podobnie. Ktoś chce określić to słowem, zamknąć w pojęciu, objaśnić uczonymi księgami lub doświadczyć przez wielki czyn. I wtedy właśnie najłatwiej im umyka. Słowa, którymi próbują je objąć, są zbyt ciasne. Marzenia, którymi je obudowują, zbyt głośne. A tam, gdzie pojawia się przymus, żarliwość albo pośpiech, tam tego już nie ma.

Ludzie często sądzą, że zgubili je po drodze. Tymczasem to droga gubi ich, popycha ich w kierunku wielkich obietnic, dalekich krain, heroicznych zadań. Wydaje im się, że to kryje się na końcu wysiłków, które mają ich odmienić. A tymczasem to rzadko stoi na końcach czegokolwiek. Dużo częściej bywa pomiędzy.

Niektórzy mówią, że to jest nagrodą za walkę... inni, że próbą, którą trzeba przejść. Ale to nie zna takich praw. Nie pojawia się, by wynagrodzić, i nie znika, by karać. Nie wybiera sobie ludzi zgodnie z ich zasługami. Istnieje obok człowieka, niezależnie od tego, czy ten to zauważa, czy nie. A jednak niewielu potrafi być na tyle cichych w środku, by poczuć jego obecność.

Najbliżej są ci, którzy niczego nie udają. Ci, którzy przestają na chwilę walczyć o obraz siebie, który noszą przed innymi jak zbroję. W momencie, gdy człowiek pozwala, by opadło to, czego używa do obrony, wtedy to pojawia się najbliżej. Nie jako błysk, nie jako objawienie, ale jako ledwo uchwytny ruch duszy, który trudno pomylić z czymkolwiek innym.

A jednak większość się go lęka. Nie dlatego, że jest mroczne, lecz dlatego, że jest zbyt prawdziwe. Bo wymaga, by człowiek zobaczył siebie takim, jakim jest, bez ozdób, bez tytułów, bez wszystkich słów, którymi zasłania własną kruchość.

Mówią, że chcą znaleźć to, a jednak szukają wszędzie poza miejscem, gdzie ono zawsze czeka. Zwracają oczy ku horyzontowi, choć to zwykle mieszka o wiele bliżej, w ich zawahaniach, w najmniejszych pragnieniach, których nie wypowiadają, w chwili ciszy przed pytaniem, którego nie chcą zadać.

To nie jest rzeczą, celem ani trofeum. Nie jest obietnicą ani drogą do sławy. Jest jak oddech, którego człowiek nie zauważa, dopóki go nie zabraknie. Istnieje... choćby nikt go nie nazwał. Towarzyszy... choćby nikt nie uznał jego obecności. A gdy człowiek przestaje szukać go po omacku, a zaczyna słuchać siebie… wtedy to staje się tak bliskie, jakby od zawsze stało tuż obok.

#rozkminy

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się nad tym, dlaczego tak wiele osób lęka się ciszy? Dlaczego w obliczu pustki często wypowiadają słowa, choćby do samych siebie, aby przerwać tę udrękę ciszy swym chwiejnym głosem, próbując ukoić swoje poruszone nerwy? Wielu z was zapewne uważa, że za tą ciszą nie kryje się nic szczególnego, lecz może właśnie w tym tkwi największy strach. W ciszy zostajemy sami z naszymi własnymi demonami, które na co dzień są zagłuszane hałasem codzienności. Teraz, kiedy cisza otacza nas cichym szeptem, nasze demony w końcu dochodzą do naszych myśli, ukazują się przed naszymi oczami, snując nieme opowieści do naszych uszu. To fragment nas samych, którego pragniemy odrzucić, wmawiając sobie, że jesteśmy odmienni, że nie może to być nasza część, że to tylko pokusy szatana.

Lecz pozwólcie mi was uspokoić na chwilę, choćby za cenę narastającego lęku przed tą pustką. Dlaczego szatan miałby pragnąć przejąć waszą przecież mizerną egzystencję? Co takiego macie do zaoferowania, żeby wart był jego trudu? Och, już widzę... Wasze dusze, rzekomo? O, jak bardzo się mylicie, moi drodzy słuchacze. Wasza dusza nie ma żadnej wartości, to wy sami obdarowaliście ją brakiem wartości, zasiewając ziarno waszej mrocznej strony.

Jednakże, czy nie jest to właśnie ten moment, w którym możemy spojrzeć w głąb nas samych? Czy nie jest to czas, by zrozumieć, że nasze demony, te wewnętrzne konflikty, są częścią naszej egzystencji, której nie możemy unikać? Czy nie jest to moment, by zaakceptować, że nasza walka to nie tylko walka przeciwko szatanowi, lecz także walka z naszym własnym ja, z naszymi słabościami, lękami i grzechami?

Drodzy moi, niech ta chwila ciszy, ta chwila refleksji, będzie dla nas bodźcem do głębszego zrozumienia siebie i świata wokół nas. Niech nasze demony staną się naszymi sojusznikami, a cisza niech stanie się naszym przyjacielem, prowadzącym nas na drodze do prawdziwej wewnętrznej wolności.

#popotezy #filozofia #cisza

@hejto w związku z trwającą rekrutacją na moderatora przypominam o najważniejszej kwestii.
Wiele osób, wypomina o tym że moderator powinien być apolityczny, trudnowyprowadzalny z równowagi czy jaki tam.

Gówno prawda, jedna tylko cecha się liczy i kryteria oceniania na to stanowisko powinny być następujące:
>Kryterium 1 (100%) - Memiarski nick

#hejtomeme

Pluton i Prozerpina - barokowa rzeźba Giovanniego Berniniego wykonana z marmuru w latach 1621-22. Rzeźba jest przechowywana w Galerii Borghese w Rzymie. Bernini miał zaledwie 23 lata, kiedy kończył to dzieło.

#rzezba #marmur #sztuka #ciekawostki #rzym

Wiedzieliście, że sarny korzystają z lusterek?

Sarna to zwierzę z rodziny jeleniowatych:deer:, które żyje praktycznie w całej Polsce. :earth_africa:

Sarna ma długie i szczupłe nogi (cewki), duże uszy (łyżki), piękne oczy z rzęsami na górnej powiece (świece) i białą lub żółtą plamę na tylnej części ciała (czyli właśnie lusterko).

Lusterko sarny jest ważne dla porozumiewania się z innymi sarnami:

Kiedy sarna jest spokojna ma ono mały rozmiar.

Natomiast kiedy sarna się boi lub niepokoi podnosi sierść lustra i robi je jaśniejsze, prawie dwukrotnie większe - pokrywające niemal całe pośladki. W ten sposób ostrzega inne sarny o niebezpieczeństwie i każe im być uważnymi. Lusterko pomaga też małej sarnie (koźlęciu), która chodzi za mamą, żeby nie zgubić się w ciemnym lesie i trzymać się blisko niej.

#ciekawostki #zwierzaczki #las #przyroda #gwara

Cześć!

Klasycznie na #nocnazmiana :waning_gibbous_moon: poprawiliśmy to co nie działało, miało to związek z przepięciem na nową infrastrukturę i zmianą w tokenach autoryzacjynych dlatego jeśli ktoś ma jeszcze problem z zalogowaniem może być potrzeba usunięcia ciastek. Udało nam się wprowadzić większość rzeczy, o których ostatnio pisaliśmy. :face_with_open_eyes_and_hand_over_mouth:

Zmiany:

- **Panel Deweloperski Hejto** dla osób, które chcą korzystać z naszego API

- Personalizacja strony głównej - od teraz w Ustawienia / Preferencje tmożecie ustawić co chcecie widzieć jako pierwsze wchodząc na Hejto.pl

-Poprawiona czarna lista - od teraz nie widać wpisów, komentarzy użytkownika który został zablokowany oraz nie może on wejść w żadną interakcję z blokującym.

- Zgłaszanie naruszeń - możecie zgłaszać wpisy oraz komentarze wybierając z listy powód zgłoszenia. (Przycisk zgłaszania pod trzema kropkami)

- Automatyczne pobieranie zdjęć z linków w znaleziskach

- Lekko poprawiony UX

- Naprawione tworzenie społeczności

- Zmiana nazwy kategorii i społeczności Dyskusje na Hydepark, _który bardziej odpowiada miejscu publicznych rozmów na różne tematy._

Niebawem pojawi się nowy system moderacji :face_holding_back_tears: - dostaliśmy sporo zapytań odnośnie pomocy w moderacji więc, jeśli masz chęć wesprzeć nas i działać z nami moderując Hejto zgodnie z wytycznymi, które wspólnie ustalimy to możesz zgłaszać się na e-mail moderacja@hejto.pl - głównie zależny nam na użytkownikach, którzy są z nami dłużej i byli aktywni na Hejto, dodawali wartościowe i ciekawe treści (podaj link do profilu, napisz coś o sobie). Odezwiemy się i umówimy się na rozmowę na Discord. :beers:

Pracujemy również nad wypuszczeniem aplikacji iOS i Android, która jak wiecie przedłużyła się, przez rzeczy wymienione w poprzednim poście.

Dobrej nocy,

Hejto :croissant:

Muli...

U Was też?

#hejto #hejtonaprawiatagi

Wracam tu po jakimś czasie i mam tylko jedno pytanie:

Kto to jest Cronox i czemu polubił mi wszystkie komentarze sprzed 2 lat, nawawalając 99+ powiadomień?!

Zrobiłem drugą część przygód Janusza-San.

Jak zwykle, niezbyt śmieszne ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Janusz-San! Grzej Poloneza! Jedziemy Na Działkę! @Brysiunya @Shini_waifu - YouTube

#anime #blender #animacja #polonez #fso #heheszki

Cześć :slightly_smiling_face:

W ostatnim czasie prezentowałem Wam wiele polskich miast i miasteczek ze średniowiecznymi murami obronnymi. Chciałbym na kilka kolejnych wpisów zmienić trochę klimat na bardziej egzotyczny i pokazać Wam Seszele, które odwiedziłem we wrześniu. Spędziłem tam jakieś 3 tygodnie odwiedzając wyspy Praslin, Mahe, La Digue, Curieuse oraz Grande Soeur.

Wiele osób uważa, że kierunek ten jest bardzo drogi i kompletnie poza zasięgiem finansowym. Nie twierdze, że Seszele są tanie, ale przy odpowiedniej organizacji można to w miarę rozsądnie cenowo zaplanować. Przygotowałem w związku z tym wpis zawierający praktyczne informacje, które mogą pomóc w organizacji wyjazdu.

Znajdziecie tam informacje o tym:
:white_check_mark: Jak samemu zorganizować wyjazd na Seszele
:white_check_mark: Ile kosztuje wyjazd na Seszele
:white_check_mark: Jak wyglądają kwestie podróży podczas pandemii
:white_check_mark: Ile kosztują atrakcje na Seszelach
:white_check_mark: Które plaże odwiedzić
:white_check_mark: Czy Seszele są bezpieczne
:white_check_mark: i wiele innych

Szczegóły w artykule:
https://antekwpodrozy.pl/273-seszele-informacje-praktyczne-jak-zorganizowac-wyjazd

Dla zainteresowanych tematem polecam film :slightly_smiling_face:
https://youtu.be/Ra64dVg8ZrY

Gdzie obecnie znajduje się teleskop Jamesa Webba?

9 dni 11 godzin 40 minut od startu
883 614 km od Ziemii
562 703 km do orbity L2

Co stanowi 61% jego całkowitej podróży do miejsca docelowego

https://www.jwst.nasa.gov/content/webbLaunch/whereIsWebb.html

Jako, że jestem jedynym postującym w społeczności, to wrzucm kolejny update z poczynań mojej stoosiemdziesiątkidwójki 😉 tak żeby jakieś życie było w tej cudownej grupie entuzjastów akwarystyki 😛

ze zmian:
1. trochę przycięte znowu
2. lekko przestawiłem pozycję światła, żeby doświetlać lewą stronę
3. mniej glonów (znaczy dużo mniej)
4. dorzuciłem dwa bristlenose'y F1
5. kombinowałem z ratowaniem narybku szczupieńczyków (już czwarty rzut) ale daje sobie spokój, jak coś przeżyję to będę pić kompot
6. samiec bojiwijki mimo, że już prawie całkiem ślepy to dalej jurny xD

Proszę Państwa,
Wybrano młodzieżowe słowo roku. Jest nim śpiulkolot! Wspaniałe słowo określające wspaniałą czynność!

Definicja 1: miejsce do spania, słowo nawiązuje do mema, śpiulkać to ‘spać’

Definicja 2: dosłownie ‘samolot do spania’, ‘boarding do snu’, czyli udanie się na odpoczynek. Używane często w odniesieniu do zwierząt, gdy ucinają sobie drzemkę – wtedy mówimy, że ‘boardingują do śpiulkolotu’, czyli szykują się do snu.

Dobra dzieciaczki, ile wam wyszło czasu słuchania muzyki na sootifaju w tym roku? Przyznać się 🙂
U mnie ponad 32 dni xd

Tak, kupiłem tą odświeżoną wersję Skyrima z modami a co?

Wygrałeś milion euro — nagrodę możesz odebrać na trzy sposoby:

a) jako gotówkę :dollar:
b) jako Bitcoiny :computer:
c) jako akcje wybranej firmy (jakiej?) :chart_with_upwards_trend:

Gdzie jest haczyk?
Nagroda przygotowywana jest teraz, a wydawana za 10 lat. Co wybierasz? :thinking_face:

[pytałem o to na FB i zdania są mocno podzielone]

Jakiś czas temu Egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności iż w najbliższy czwartek (25 listopada 2021) odbędzie się oficjalne otwarcie Alei Sfinksów (tzw. drogi Kebash) w Luksorze, łączącej świątynie Amona z okręgiem jego boskiej małżonki Mut.
W starożytności odbywały się tam procesje z udziałem złotych barek w których przenoszono posągi bóstw wyciągnięte z sanktuariów. Więcej o owych procesjach opowiedziałem w filmie o kalendarzu egipskim. Z okazji otwarcia owej drogi zrekonstruowano starożytne barki aby jeszcze raz, po prawie 2000 latach, przenieść posągi bogów.
Aleja Sfinksów rozciąga się na 2700 metrów między starożytnymi świątyniami Karnaku i Luksoru z setkami posągów z głowami barana i posągami sfinksów po obu stronach.
Władze przeprowadziły w ostatnich miesiącach poważne prace renowacyjne na drodze i świątyniach Karnaku i Luksoru.
Według doniesień medialnych Ministerstwo Turystyki i Starożytności zaprosiło ambasadorów zagranicznych w Egipcie i wiele osób publicznych do udziału w ceremonii.
Ponowne otwarcie Alei Sfinksów następuje, gdy Egipt rozpoczyna różne duże projekty mające na celu odrestaurowanie zabytków i promowanie turystyki.
W zeszłym roku Egipt zainaugurował Narodowe Muzeum Cywilizacji Egipskiej spektakularną Złotą Paradą Faraonów, która przeniosła 22 mumie z Muzeum Egipskiego w Tahrir do ich nowego domu.
Prezydent Abdel-Fattah El-Sisi niedawno polecił urzędnikom wykorzystać planowaną ceremonię ponownego otwarcia do promowania siły kraju na arenie międzynarodowej.
El-Sisi podkreślił, że Luksor – często nazywany największym na świecie skansenem – odzwierciedla bogactwo i chwałę starożytnej cywilizacji Egiptu.

Jeśli się uda to nagram i udostępnię Wam nagranie z procesji, podobnie jak zrobiłem to ze Złotą Paradą Faraonów.

Na zdjęciu: Złote barki tebańskich bogów stojące na Alei Sfinksów i czekające na procesję, po kolei barka: Amona, Mut i Chonsu.

:small_orange_diamond: Tydzień temu pisałem o wyjątkowo interesujących prognozach modelu GFS, który sygnalizował atak zimy. Jak to bywa w takich rewelacyjnych prognozach, w miarę upływu czasu prognozy się łagodzą, albo całkowicie zmieniają swój charakter. Co więc dzieje się w temacie opadów śniegu nad Polską? Ano jest całkiem interesująco...

:small_orange_diamond: Wprawdzie prognozy nie wskazują na pokrywy śniegu przekraczające 20 cm na nizinach, ale tak czy siak najnowsza aktualizacja bazy wynikowej modelu GFS daje wciąż wyraźne sygnały o możliwym akcencie zimowym. Po 24 listopada w kraju mogą pojawiać się większe ilości opadów, które do końca miesiąca byłyby w stanie uformować stałą pokrywę śnieżną na poziomie przeważnie kilku cm w wielu regionach kraju.

:small_orange_diamond: Fakt, że tydzień po ostatnim wpisie na temat możliwych opadów śniegu, sygnały te są nadal wyraźne (choć czasowo mocno przesunięte), daje podstawy by twierdzić, że jednak jest to coraz realistyczniejszy scenariusz. Kto jeszcze nie zmienił opon (zakładam, że to już bardzo mała grupa), to niech się spieszy bo ten tydzień to ostatni dzwonek.

Animacja przedstawia symulację przyrostu pokrywy śnieżnej nad Polską w okresie 22-30 listopada.

Do tematu wrócimy ponownie za jakiś czas - zapraszam na mój facebookowy blog o pogodzie: https://www.facebook.com/meteo.rep