zenSpecjalista

Miło wrócić po czasie do tego kawałka. Tekst i efekty wciąż urzekają.

https://www.youtube.com/watch?v=S0lEDY-LDaY

Nagrywanie sesji w terminalu w sposób bezrastrowy:

https://asciinema.org/

Jest już całkiem znane, ale może jeszcze ktoś z Was się nie zetknął z tym narzędziem.

W skrócie: pseudo-terminal pośredniczy między użytkownikiem a powłoką, przechwytując wyświetlaną zawartość.

Można zaznaczać i kopiować znaki wyświetlane w trakcie odtwarzania nagrania.

https://github.com/asciinema/asciinema

A tutaj nowe repo u tego samego autora, zapisujący "nagranie" do gifa:

https://github.com/asciinema/agg

Napisany w "Rdzy". Tak popularny się zrobił ten język, wszędzie o nim czytam, i nawet do kernela Linuxa ma trafić, że chyba się z nim zapoznam w najbliższym czasie.

Autor powyższych projektów:

Marcin Kulik ( @sickill )

Ale wspaniałe być na portalu który nie jest finansowany z pisowskich pieniędzy.

Wyhodowane w laboratorium czerwone krwinki zostały przetoczone dwóm osobom w Wielkiej Brytanii. Erytrocyty powstały z komórek macierzystych i jeśli próba ta przebiegnie zgodnie z myślą naukowców, metoda może zrewolucjonizować leczenie osób z rzadkimi grupami krwi oraz zaburzeniami krwi

Czas na nocny seans.

:heart_eyes:

Jak usunąć wpis gdy opcja jest niedostępna?

Apropos rogali. Wczoraj pierwszy raz w życiu jadłem rogala marcińskiego. Przyleciał do mnie 8500 kilometrów z kraju przodków. Nie był pierwszej świeżości, ale i tak był za⁎⁎⁎⁎sty. Po co to piszę? Tak się złożyło, że tego samego dnia dostałem również drugiego rogala. Rogala, którego nie zjem. Rogala, który będzie mi przypominał, że bulę 5 zyla na rozwój tego serwisu.

Administracjo. Niech moja krwawica nie idzie na marne. Budujcie i banujcie. Jest to jedyne miejsce, w którym chce mi się coś pisać :slightly_smiling_face:

#armiarogala ma nowego... członka... ☜(ﾟヮﾟ☜)

:yawning_face:

puk, puk, jest tu kto na nocnej? 😉

https://i.redd.it/ze54xbz4a5u91.gif

(duży ten gif i dopiero po kliknięciu w niego robi wrażenie 😉 )

Stworzyłem społeczność do Pixel Artów,

https://www.hejto.pl/spolecznosc/pixel-art

zapraszam do dołączenia do niej i tostowania obrazków i gifów :slightly_smiling_face:

Stolec dopadł gacie...:upside_down_face:

Może ktoś lubi takie rzeczy. Ja nie. Istnieje #manga o #ubuntu ¯\\(ツ)/¯

https://seotch.wordpress.com/2009/04/04/ubunchu01/

To, co udało mi się znaleźć po angielsku:

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-01-ltr.pdf

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-02-ltr.pdf

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-03-ltr.pdf

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-04-ltr.pdf

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-06-ltr.pdf

http://divajutta.com/doctormo/ubunchu/ubunchu-07-ltr.pdf

SPIN. Robert Charles Wilson

Trafiłem na tę książkę przeglądając listę nagród Hugo w kategorii sc-fi. Została ona uznana najlepszą powieścią 2006 roku. W czasie gdy po nią sięgałem nie była ona dostępna po polsku, także przeczytałem w oryginale.

Pomysł na fabułę jest mega. Nie będą zdradzał szczegółów, ale akcja ciągnie się na przestrzeni wielu lat. Mamy tajemnicze wydarzenie kosmiczne, zabawę z czasem, coś co zmienia historię nie tylko naszej planety, ale i całego gatunku.

Akcja posuwa się powoli. Pisząc powoli mam na myśli, że naprawdę powoli. Historia jest prosta. Mało wątków i postaci do śledzenia. Nie trzeba się męczyć i główkować dużo. Niestety brakuje tej bożej iskry przez większość czasu. Chciałoby się, aby autor w końcu odsłonił coś więcej, przyspieszył. Niestety, a może stety mamy tutaj old school pisarstwa. Pomału, powolutku zmierzamy do celu. To jest maraton, a nie sprint.

Sam Stephen King powiedział tak o autorze:

Nie jestem wielkim fanem science-fiction, ale przeczytam wszystko, co ma fabułę i niski geek factor. Wilson jest piekielnie dobrym opowiadaczem, a geek factor w jego książkach jest zerowy. Jak Battletsar Galactica w telewizji, jest to SF, która nie wie, że jest SF. Jego obecna powieść, Spin, jest dobra. Dwie wcześniejsze książki, Darwinia i Blind Lake, są jeszcze lepsze. Jest tu mnóstwo wyobraźni, a także postaci i serca.

Jest to pierwsza część trylogii. Naprawdę jestem ciekaw co będzie dalaj i czy z poznamy odpowiedzi na wszystkie nurtujące nas pytania. Wyczytałem jednak, że w kolejnych odsłonach akcja toczy się jeszcze wolniej. Nie wiem czy jestem gotowy na takie poświęcenie :slightly_smiling_face:

Jako plus dodam, że fajnie czyta się tę książkę po angielsku. Język jest prosty. Jeżeli chcesz spróbować w oryginale, to polecam.

Autor jest miłośnikiem muzyki, przede wszystkim jazzu. Kilka razy wymienia różne piosenki na kartach powieści. Tym sposobem odkryłem tę perełkę - `The Girl from Ipanema by Stan Getz`.

★★★★★★★☆☆☆

Siema, są tu jacyś fani czytania książek a jednocześnie oprogramowania Open Source?

Sprawdzam czy wgrywanie obrazków działa.

Dzisiaj piątek. Pamiętajcie, że jak coś wydarzy się na produkcji, to na końcu to i tak wina QA.

Kurłaa, z żadnej przeglądarki (duckduck, brave, chrome) na fonie nie mogę dołączyć obrazka ( ͡° ʖ̯ ͡°)

### Buddyzm zen i medytacja - Jak zacząć? ###

Gościem Joanny Podgórskiej (dr neurobiochemii, dietetyczka sportowa, studentka psychosomatyki) był Mistrz Zen Joeng Hye - Andrzej Piotrowski, który opowiedział o buddyzmie zen i medytacji. Jak zacząć? Czy medytacja może nam pomóc w opanowaniu emocji i oczyszczeniu naszego umysłu? Zen to więcej niż skupienie, uważność i mindfullness, o czym przekonacie się właśnie w tej rozmowie.

Bardzo wciągający podcast, także dla zupełnie początkujących w tym temacie.

https://www.youtube.com/watch?v=1XFaL35AYKA

Wszyscy przeżywają weryfikację konta na Twitterze za 8 dolków, ale prawdziwa tragedia by była jakby Musk kupił StackOverflow i zaczął kasować 8 dolków/m-c za dostęp do odpowiedzi na pytania.

#hitzarroyo #historiazarroyo

14 czerwca 1982 r. zakończyła się wojna o Falklandy (w tym roku była 40 rocznica tego zwycięstwa). Do dziś Argentyńczycy nie potrafią pogodzić się z klęską, co obrazują niedawne artykuły w brytyjskich gazetach. Mam tu na myśli to, że Chińczycy z ChRL poparły prawa Argentyny do Falklandów, z Argentyna prawa chińskich komunistów do Tajwanu.

Wojna o Falklandy trwała krótko ponad 2 miesiące i zakończyła się sromotną klęską Argentyny i ich junty wojskowej. Blisko 11.5 tysiąca wziętych do niewoli argentyńskich żołnierzy i odzyskanie kontroli nad Falklandami i Georgią Południową mówi wiele o tym konflikcie.

A kim są panowie ze zdjęcia? To członkowie 42. Commando w służbie Royal Marines na Południowej Georgii. Wyspę z łatwością odbito 29 kwietnia 1982 r.

Tytuł: Myszy i ludzie

Autor: John Steinbeck

Gatunek: literatura piękna

Ocena: ★★★★★★★☆☆☆

"Myszy i ludzie" to krótka nowela, którą w zasadzie można przeczytać w jeden wieczór. Forma nie przeszkodziła autorowi w zarysowaniu wyrazistych postaci i relacji między nimi. Nie ma tu porywającej historii czy wartkiej akcji, jednak powieść w żaden sposób nie nuży. Zarysowane losami bohaterów motywy marzeń w kontraście do prozy życia codziennego i nieuchronność losu pozwalają nawet na chwilę zadumy po lekturze. Wszystko to pozwala ocenić książkę pozytywnie i nabrać apetytu na inne dzieła Steinbecka.

(opinia zmigrowana, pierwotna data dodania: luty 2021)

Tytuł: Król

Autor: Szczepan Twardoch

Gatunek: literatura piękna

Ocena: ★★★★★★★★☆☆

Zwykle staram się unikać zbyt wielu informacji na temat fabuły książek, zanim nie zapoznam się z ich treścią. W przypadku "Króla" siłą rzeczy było inaczej, ponieważ ponad rok temu byłem na spektaklu (bardzo dobrym zresztą) w Teatrze Polskim. Od tego czasu "udało mi się" sporo zapomnieć, więc podchodziłem do powieści częściowo tylko zaznajomiony z wydarzeniami w niej przedstawionymi. Myślę, że doceniłbym ją nawet bardziej bez tej wiedzy.

"Król" zionie klimatem przedwojennej Warszawy. Książka przesiąknięta jest opisami sprawiającymi, że czuje się bruk stolicy pod stopami i aromat targowisk w nozdrzach. W związku z tym, że głównymi bohaterami są Żydzi, nie zabrakło również licznych nawiązań do ich kultury i obrzędów judaistycznych - autor przybliża to czytelnikowi w interesujący sposób, spójnie z fabułą. Wspomniane postacie są wyraziste, a relacje między nimi pełne i prawdziwe. Sztuka wystawiana w Teatrze Polskim wydawała mi się karykaturalna, tam bohaterowie byli przerysowani. Tu jest tak tylko miejscami, główny nacisk został przez autora położony na gangsterskie działania Jakuba Szapiry i jego towarzyszy. Czyta się to naprawdę dobrze. Powieść bardzo wciąga - również ze względu na fabułę rozwijaną się w sposób ciągły i długie rozdziały. Moc odniesień do wydarzeń i postaci historycznych z lat trzydziestych może nieco przytłoczyć i bez znajomości tychże łatwo się pogubić, mnie jednak dodatkowo zachęciło to do zapoznania się z historią międzywojnia (polecam podcast Lekcja Historii).

Wydarzenia są w książce przestawiane jako forma retrospekcji narratora, równocześnie opisuje on również czasy sobie współczesne. Nagłe skakanie pomiędzy sytuacjami i dygresje podczas opisywania akcji są w zasadzie nagminnie i początkowo wydają się chaotyczne, z czasem jednak nabiera to sensu, nadaje opowieści autentyczności, a umysł czytelnika przyzwyczaja się do dynamicznie zmieniającego się kontekstu fabularnego. Ciekawym zabiegiem autora jest wytworzenie wrażenia pozornej pierwszoplanowości bohatera tożsamego z narratorem - postaci zwyczajnej, miałkiej, bez głębszej historii - i na zasadzie kontrastu wzmocnienie obrazu twardego, męskiego i pełnego tajemnic faktycznego protagonisty.

Poza samymi opisami akcji, powieść obfituje również w przemyślenia społeczne i filozoficzne. Motyw powtarzający się, niemalże przewodni, umieściłbym w okolicach paradoksu statku Tezeusza, dualizmu kartezjańskiego i tożsamości według Locke'a. Jest to wtórne, jednak spójne z wydarzeniami przedstawionymi w książce, choć miejscami męczące nadmiarem. Na drugim planie pojawiają się również rozważania na temat ateizmu, ugryzione z ciekawej moim zdaniem strony.

Szczepan Twardoch doskonale przedstawił w "Królu" brud ulic - dosłowny i w przenośni. Bohaterów i ich działania trudno poddać przyporządkowaniu w kategoriach czerni i bieli, wszystko sprowadza się raczej do różnych odcieni szarości. Akcja książki gęstnieje z czasem, tworzy się napięcie, które świetnie podsumowuje bardzo dobre zakończenie powieści. Do twórczości Twardocha z pewnością będę wracał, a "Króla" bez wątpienia polecę znajomym.

(opinia zmigrowana, pierwotna data dodania: maj 2021)