Wpis użytkownika WatluszPierwszy w Hydepark

@ciemek ulubione zdanie wszystkich introwertyków 😉

@madhouze to wiem patrząc na relacje rodzinne większości moich znajomych.

Ja nigdy nie chciałem mieć rodzeństwa, bo po prostu nie czułem potrzeby a im byłem starszy tym bardziej miałem wrażenie, że tylko by mi zaburzali święty spokój 😉

@WatluszPierwszy dlatego jest to super i będę pracować nad tym, żeby się przełamywać w kolejnych aktywnościach. 😉

@splash545 U mnie do tego dochodzi jakiś taki aspekt wolności. Po prostu, jak jestem gdzieś sam, to czuję się niezależny. Mogę robić, co chcę. Jeśli mam ochotę wyjść z kina w środku filmu, to wyjdę, jak chcę iść na koncert dwie godziny wcześniej żeby sobie posiedzieć i poczekać, to idę. Mam ochotę pójść pieszo, a nie jechać tramwajem, też spoko. Nie muszę z nikim konsultować moich decyzji. Bardzo to sobie cenię, tym bardziej, że życie codzienne, gdy ma się rodzinę, pracę i całą masę wynikających z tego obowiązków zmusza do kompromisów, konsultacji z innymi, ustaleń itd.

Co do aktywności, to właśnie dlatego siłka czy biegani są super. Można to robić samemu.

Kiedyś mój kumpel, który był świetny w nogę powiedział, że kocha piłkę nożną, ale odszedł z klubu, bo go mierził "aspekt zespołowości" 😉

@WatluszPierwszy ja lubię być sam, zawsze lubiłem. Z tym, że do pewnych aktywności potrzebowałem kogoś. Kiedyś nie potrafiłem się zmusić, żeby iść samemu na siłownię. Teraz to dla mnie normalne, choć na siłkę nie chodzę to biegam, ćwiczę samemu.

W zeszłym roku musiałem się odrobinę przełamać, żeby iść na plażę, pompować supa i później na nim pływać. Jakoś tak z kimś było mi raźniej i na początku było mi głupio, ale przełamałem się i jest luz. Natomiast jakbym miał iść na koncert samemu, to już byłby dla mnie większy dyskomfort i raczej bym się nie wybrał.

Dla sporej części osób np. pójście do restauracji na obiad samemu, albo do kina jest wyzwaniem. Dla mnie też było, teraz mogę to zrobić bez przeszkód.

No i jak pisałem wyżej jestem bardziej introwertykiem, a jednak mam gdzieś w głowie ukształtowane takie wyobrażenie, że niektóre rzeczy jakoś głupio jest robić samemu.

@splash545 Uczucie to jest mi nieznane. To znaczy nie wiem, jak to jest nie potrafić być samemu ze sobą. Natomiast wiem, że dla większości ludzi jest to trudne. Moja żona zawsze musiała mieć towarzystwo i musiało się coś dziać. Dopiero teraz po latach nauki bycia ze sobą mówi, że jak jest np. sama cały dzień w domu, to jest jej dobrze i komfortowo.

@Half_NEET_Half_Amazing ja się poganiam :grinning:

@WatluszPierwszy dokładnie :grinning:

@CzosnkowySmok

@AndrzejZupa właśnie. Nie stroni, ale nie potrzebuje ciągłego kontaktu. Super, że to widzisz i akceptujesz. Niestety często takie dzieciaki są siłą pchane "do ludzi".