Fotografia

@NiebieskiSzpadelNihilizmu dlatego też robię te foty w takim formacie, bo niektóre sobie później ustawiam na tapetkę. 😉

@splash545 sprytne sprytne :smiley:

@huball pewnie nawet wybuchowy jest ten pył zbożowy

@huball - tak dobrze wymieszany z powietrzem to jedna iskra i pierdut :firecracker:

@koszotorobur Czyli ostatnie co chciałbym usłyszeć na tym statku to: "Idę na fajka" :grinning:

@huball - prawdopodobnie byłoby to ostatnie zdanie jakie usłyszysz :face_with_open_eyes_and_hand_over_mouth:

@Megawat tak, jest trochę chodzenie, do tego parking na górze, obok bazy wojskowej jest zamknięty, wiec trzeba parkować wzdłuż drogi, na szczęście teraz pusto, a później jest tam fajny skrót, na przestrzal, nie trzeba iść okrężną drogą, ale to trzeba wiedzieć gdzie:p

@onpanopticon niestety jedyny ciekawszy neon w okolicy, po za wszechobecnym zielonym płazem

@Half_NEET_Half_Amazing rolka taśmy klejącej i dwa piwa powinny naprawić sytuację

@cebulaZrosolu trudno zapomnieć miłe wspomnienia ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

Komentarz usunięty przez moderatora

@Umypaszka Twój dziadek w 90 czy 91 służył w wojsku w Warszawie i to tutaj pił piwo.

Zajebiste info tatuś 👍

Komentarz usunięty przez moderatora

@cebulaZrosolu
Szczypiorku: kiedy Twój dziadek był młody - młodszy nawet niż tata na starych zdjęciach – nosił wojskowy mundur i wysokie buty, które skrzypiały przy każdym kroku. Stacjonował w Warszawie, w czasach kiedy miasto pachniało jeszcze świeżo pieczonym chlebem z małych piekarni i benzyną z dużych, hałaśliwych autobusów.

Po służbie razem z kolegami maszerowali w stronę Mostu Gdańskiego. To był ich miejsce – tajna baza superbohaterów, bez peleryn. Siadali niedaleko Wisły, patrzyli jak słońce chowa się za wodą, a niebo robi się pomarańczowe i różowe. Mieli na sobie poważne wojskowe mundury, a na twarzach już mniej poważne uśmiechy.

Opowiadali sobie historie: kto dostał najtrudniejsze zadanie, kto pomylił komendy, kto marzy o domu, a kto o wielkiej przygodzie. Czasem ktoś przynosił harmonijkę, czasem ktoś żartował tak długo, aż wszyscy płakali ze śmiechu.

Twój dziadek wtedy jeszcze nie wiedział, że kiedyś będzie dziadkiem. Nie wiedział, że będzie opowiadał o tamtych czasach synowi (czyli mi), który będzie słuchał tych historii z szeroko otwartymi oczami. Ale już wtedy uczył się czegoś ważnego – że przyjaźń jest jak most. Łączy ludzi, nawet jeśli każdy idzie potem w swoją stronę.

A Most Gdański? On stoi tam do dziś. I gdybyś kiedyś tam był, możesz spojrzeć na Wisłę i pomyśleć: „Tu właśnie mój dziadek śmiał się i pił z kolegami, kiedy był młody i odważny”.

@Modrak to prawda, szczególnie od kiedy w dużej części jest wyremontowana i działa muzeum

@Piechur dzięki, fakt, była bajka;)

@voy.Wu dzieki:)