WujekAlienLider
1piorunówPromka na roczny voucher Legimi (ebooki + audiobooki) za 297,28zł, zamiast 560,90zł (47% taniej)
LINK
#czytajzwujkiem #promocjeksiazkowe #ksiazki #abonamentyksiazkowe #legimi

WujekAlienLider
1piorunówPromka na roczny voucher Legimi (ebooki + audiobooki) za 297,28zł, zamiast 560,90zł (47% taniej)
LINK
#czytajzwujkiem #promocjeksiazkowe #ksiazki #abonamentyksiazkowe #legimi

saradonin_reduxGruba ryba
15piorunów1446 + 1 = 1447
Tytuł: Endymion
Autor: Dan Simmons
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Mag
Format: książka papierowa
Liczba stron: 673
Ocena: 6/10
“Herezją w oczach obecnego papieża stała się właśnie owa nadzieja. Wiara w nią okazała się moim największym grzechem”
Od wydarzeń kończących Upadek Hyperiona mijają 274 lata. Większością terytorium dawnej Hegemonii zarządza obecnie Protektorat Pax - potężna organizacja polityczna i militarna ściśle związana z Kościołem. Na niewielkiej planecie Hyperion uratowany od wyroku śmierci Raul Endymion zostaje wynajęty do odnalezienia i ochrony dziewczynki, której istnienie ma w przyszłości zagrozić nowemu porządkowi świata.
Najciekawszym elementem wydał mi się świat przedstawiony - wizja międzyukładowego imperium rządzonego przez Watykan. Kościół przedstawiony został w całej okazałości wraz z zakulisową polityką, wspaniałymi dziełami sztuki przeniesionymi ze Starej Ziemi, elitarną szwajcarską gwardią, instytucją świętej inkwizycji oraz obietnicą życia wiecznego, tym razem wcale nie w przenośni, a dosłownie, gdyż dzięki przyjęciu krzyżokształtu umożliwia zmartwychwstanie. Daje się zauważyć pewne podobieństwa do WH40k
Zamiast apokaliptycznego thrillera sci-fi o zagrażającej ludzkości sztucznej inteligencji dostałem jednak opowieść o podróży z elementami “Terminatora 2”. Po niezwykle skomplikowanym i dramatycznym Upadku Hyperiona w Endymionie następuje wyraźna zmiana - opowieść przybiera formę przygodową i zdecydowanie łatwiej przyswajalną. Tym razem zamiast wrzucić czytelnika na głęboką wodę, Dan Simmons akcję rozwija powoli, a wiele złożonych zagadnień dotyczących konstrukcji świata oraz przeszłych wydarzeń wyjaśnia w ramach dialogów lub nawiązań do “Pieśni” Martina Sileniusa. Niestety były w tej podróży momenty, które mi się dłużyły oraz kilka sytuacji, z których bohaterowie wyszli cało w sposób bardzo naciągany (cyk i niezbyt logiczny zwrot o 180 stopni, bo tak). Co ciekawe, lepiej mi się czytało wątek “tego złego”, czyli ścigającego naszych głównych bohaterów ojca-kapitana de Soja, który chcąc jak najlepiej wypełnić swoje obowiązki wobec Kościoła zaczyna odkrywać pewne niepokojące nieprawidłowości.
Chciałbym ocenić tę książkę wyżej, bo Dan Simmons pisze w sposób, który po prostu dobrze się czyta, ale szczerze mówiąc, fabuła tej części mnie nie porwała.

GilgameshFanatyk
17piorunów1445 + 1 = 1446
Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum
Autor: Dave Cullen
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: książka papierowa
ISBN: 9788367324472
Liczba stron: 636
Ocena: 7/10
Miałem książkę na liście do przeczytania, gdy w polskich szkołach zaczęły się ataki z użyciem noża. Co mnie zmotywowało do jej wypożyczenia.
W międzyczasie miał miejsce atak w Krakowie, który w jakimś stopniu przypomina Columbine. Czyli ataki ukierunkowane na jak największą liczbę przypadkowych ofiar.
Autor walczy z mitami, które narosły po Columbine, że to była jakaś zemsta przegrywów za prześladowanie na konkretnych osobach. Niestety na tym micie opierają się naśladowcy na całym świecie.
Dużo tu jest o roli mediów, goniących za sensacją i powielających nieprawdziwe relacje. Aczkolwiek w dobie powszechnego Internetu i social mediów poszliśmy w jeszcze gorszą stronę. Powstają jakieś chore społeczności jarające się zamachami, do których zapisują się jakby nie patrzeć jeszcze dzieci.
Prawda jest taka, że Eric był psychopatą, a Dylan osobą o skłonnościach samobójczych co łączy większość zamachowców. Bezmyślne zabijanie jest celem, a gdy sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli, kierują lufy w swoją stronę.
Podstawą tego wszystkiego często jest głęboka depresja. Jeden z polskich młodych nożowników po obezwładnieniu przez dyrektora szkoły, zapytał go czy by go przytulił...
Stan psychiatrii w Polsce, a szczególnie psychiatrii dziecięcej wiemy jaki jest - tragiczny. Także, newsów o zatrzymaniu przez policję czy ABW kolejnych nastolatków prędko nie zabraknie.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

elegancki przykład pozytywnej zmiany na hejto, można sobie od razu przejść do wcześniejszych recenzji tej samej książki bez szukania :smiley:
MaciekGruba ryba
18piorunów1444 + 1 = 1445
Tytuł: Lalka
Autor: Bolesław Prus
Kategoria: literatura obyczajowa, romans
Wydawnictwo: Greg
Format: ebook
ISBN: 978-83-7327-186-9
Liczba stron: 680
Ocena: 7/10
Przy okazji całego szumu wokół filmów, zorientowałem się, że nie pamiętam zakończenia "Lalki", a to lektura dzięki której zacząłem regularnie czytać lektury, więc postanowiłem sobie przypomnieć.
Fabuła: Stanisław Wokulski, kupiec, który nie może znaleźć swojego miejsca na ziemi, zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej, i próbuje przebić się do jej otoczenia i zdobyć jej względy. Wszytko to z dziewiętnastowieczną Warszawą i jej problemami w tle.
Recenzja: Lubię "Lalkę" za dwie rzeczy: wątki drugoplanowe i krytykę romantyzmu. Romans z Łęcką mógłby dla mnie nie istnieć, ale dajcie mi więcej Wokulskiego pomagającego Węgielkowi, Stawskiej, czy Wysockiemu. Dajcie mi więcej Szumana wzgardzającego Żydami jako jednostkami i wychwalającego ich jako społeczność. Do tego poproszę dokładkę głupich dram z arystokracją, pokazujących ich zepsucie. Za każdym razem kiedy już robi się ciekawie, kiedy zaczyna się jakaś akcja, niestety Łęcka uśmiecha się do, ociera się o, spogląda na Wokulskiego, lub też ktoś inny mu mówi, że się zarumieniła na dźwięk jego nazwiska i ciekawe wątki szlag trafił - Prus zrobił to po mistrzowsku. Łęckiej, pomimo, że jej aktywny wkład w fabułę jest znikomy, nie da się darzyć sympatią, i to nawet mimo tego, że ona sama kilka razy sprawę stawia jasno - Wokulski nie jest dla niej obiektem zainteresowania, nawet mimo posiadanych pieniędzy. Wprost pada to przecież od niej - Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie.
Lubię w tej książce to, jak aktualna pozostaje w wielu aspektach. Narzekanie na leniwe i bezideowe młode pokolenie, patriotyzm na pokaz, utyskiwanie na fabrykantów wyzyskujących pracowników, użalanie się nad tym, że sprzedawcy sprowadzają tandetę i oszukują klientów - wypisz wymaluj 2026.
Fajnie było sobie przypomnieć książkę, szkoda że obrosła tak złą sławą przez przemielenie jej przez program nauczania.
#ksiazki #bookmeter #czytajzhejto #hejtoczyta
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie
To, jak Łęcka, całkowicie świadoma uczuć Wokulskiego, dywagowała, czy typ się nada na dobry betabankomat do wysłuchiwania opowieści o jej innych przygodach miłosnych to jest peak emocjonalnego kurestwa.
Ale oczywiście zaraz przyjdą Julki i będą pi⁎⁎⁎⁎lić że zuy patriarchat i chcieli sprzedać wrażliwą Łęcką staremu dziadowi.
@Telezajaczek Tak przez całą książkę się zastanawiałem, kto mu w sumie dawał więcej nadziei - Łęcka, czy Wąsowska, która co chwila mu mówiła gdzie ma chodzić, co robić, gdzie bywać, żeby się Łęckiej przypodobać. Myślę, że Łęcka nie rozpatrywała Wokulskiego na poważnie gdzieś do wyjazdu do Zasławka, czyli przez praktycznie ponad pół książki. Do tego czasu, ona myślała, że jego kurtuazja w jej kierunku wynika bardziej z chęci zrobienia zysku na ich majątku.
Mam wrażenie, że gdyby nie Wąsowska, to Wokulski by olał Łęcką w momencie, jak pierwszy raz zobaczył jak ona rozmawia ze Starskim i uciekł do Paryża. Nawet Prezesowa Zasławska dawała mu do zrozumienia, że wchodzi w ślepą uliczkę. Niestety, trafiło to na podatku grunt, bo sam Wokulski wyklinał romantycznych poetów, którzy nauczyli go patrzeć na kobiety w wyidealizowany sposób.
@Maciek Łęcka dała mu w Zasławku nadzieję tylko dlatego, że dwaj jej wcześniejsi absztyfikanci wycofali się z zabiegania o nią - baron Dalski zaręczył się z Eweliną Janocką, a Starski wprost oświadczył Łęckiej, że na żonę szuka majętnej panny. Belcia przeżyła chwilowy reality check, że może zostać sama, dlatego łaskawie pozwoliła Wokulskienu na jawne awanse, a jak tylko spiknęli się już oficjalnie i o względy Łęckiej znowu zaczęto zabiegać, z chęcią odwzajemniła flirty.
Generalnie jak się popatrzy na jej zachowanie, to widać stały wzór w jej relacjach, dopóki wszystko odbywało się na poziomie luźnego salonowego flirtu (może z jakimiś niezobowiązującymi macankami), to pozostawała zaangażowana, jak relacja miała wejść w poważniejszy etap jak zaręczyny, wycofywała się albo aktywnie sabotowała potencjalny mariaż. Można powiedzieć, że miała commitment issues.
A co do Wąsowskiej, tutaj jest dobra analiza czemu Stach raczej by jej nie wybrał https://www.filmweb.pl/film/Lalka-2026-10057628/discussion/Dlaczego+Wąsowska+nie+zdobywa+męskich+serc+Między+potrzebą+stabilizacji%2C+romantyczną+fascynacją+a+nieufnością+wobec+kobiecej+niezależności…,3573633 ja myślę, że nie wybrałby Kazi przede wszystkim dlatego, że otwarcie była zbyt romansowa, a Wokulski chciał kobiety o mentalu niepokalanego anioła. Dlatego shipowanie go ze Stawską jest bardziej lore wise, Kazia to by mogła robić za jego kochankę najwyżej.
Nie znaleziono strony o podanym adresie. - FilmwebFilmweb.pl - Filmy takie jak Ty Filmweb to największy i najczęściej odwiedzany polski serwis filmowy. Największa baza filmów, seriali i aktorów, repertuar kin i tv, premiery, nowości DVD, recenzje, galerie, tapety, zwiastuny, konkursy.FilmwebWhoresbaneFanatyk
16piorunówNewsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo Literackie zapowiada szósty tom Kanonu Lema. "Dzienniki gwiazdowe" Stanisława Lema ukażą się 25 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 624 strony, w cenie detalicznej 89,90 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Książki Stanisława Lema zostały przetłumaczone na 52 języki i wydane na świecie w łącznym nakładzie przekraczającym 40 milionów egzemplarzy. Seria Kanon Lema gromadzi tytuły uznawane za najważniejsze w jego dorobku.
Szósty tom to kompletne, jednotomowe wydanie Dzienników gwiazdowych – cyklu, nad którym Lem pracował najdłużej: pierwsze opowieści dzieli od ostatniej trzydzieści lat.
Ijon Tichy, bohater Dzienników gwiazdowych, niczym Guliwer trafia między najdziwniejsze istoty pozaziemskie. Podczas licznych międzyplanetarnych wojaży poznaje obce cywilizacje – stworzone zarówno przez istoty myślące, jak i przez zaawansowane roboty.
Zaskakujące, ale kosmici mieszkający na oddalonych w przestrzeni (niekiedy także i w czasie) planetach mają więcej wspólnego z nami, niż mogłoby się wydawać...
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #wydawnictwoliterackie #scifi #sciencefiction #lem #stanislawlem #kanonlema

Przynajmniej w jednym tomie.
PiechurGruba ryba
16piorunów1442 + 1 = 1443
Tytuł: W Małym Dworku
Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz
Kategoria: Dramat
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
Format: książka papierowa
ISBN: 83-06-00719-0
Liczba stron: 73
Ocena: 7/10
Krótki dramat Witkacego, będący parodią innego dramatu o tytule W Małym Domku, o którego był zazdrosny, bo cieszył się większą popularnością niż jego dzieła pisane w duchu Czystej Formy, której to teorii był autorem. Tragifarsa pełna czarnego humoru i groteski - mi się podobało.
Początkowych 19 stron to przedmowa (?) autorstwa prof. Lecha Sokoła p.t. Witkacy, ktora przybliża postać artysty, jego filozofii, a także tłumaczy kontekst i treść W Małym Dworku - nie wiem, czemu nie dali tego na koniec, bo zaspoilerowało cały utwór.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

WujekAlienLider
20piorunówMiało być szybko łatwo i przyjemnie, a wyszło jak zwykle, bo ogarnięcie 3 lat czytania i notatek z każdego z 31 tomów liczących średnio 400 stron, to nie 15 minut roboty :unamused: 31 tomów - tyle na dziś (18.11.2026) ma seria o Jacku Reacherze. Ostatni (31), Chain Reaction, czytałem po angielsku po

bojowonastawionaowcaMistrz
28piorunów1441 + 1 = 1442
Prywatny licznik: 45+1=46
Tytuł: Kos kos jeżyna
Autor: Tamta Melaszwili
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Filtry
Format: książka papierowa
ISBN: 9788368180114
Liczba stron: 240
Ocena: 7/10
Kontynuacji wędrówki po mniej typowych obszarach dla literatury w Polsce - tym razem na tapet jest wzięta Gruzja. Niemłoda i niepiękna Etero, prowadząca mały sklepik z chemią przemysłową jest starą panną i niespecjalnie jej to przeszkadza, dzięki temu jest w stanie żyć po prostu swoim życiem, w przeciwieństwie do większości Gruzinek w swoim wieku. Wtem jednak otarcie się o dramatyczną śmierć powoduje nagły przypływ gorącego uczucia do mężczyzny, co zmienia jej życie i pokazuje, że na miłość nigdy nie jest za późno. A może jednak nie zmienia życia...? Bohaterka sama nie wie i często miota się ze skrajności w skrajność, po ludzku obawiając się podjęcia decyzji, które mogą ją wybić z bezpiecznej stabilizacji życiowej, którą sobie wypracowała. Zakończenia nie zdradzę, bo to jednak spoiler całkiem spory 😉
Bardzo podoba mi się w tej książce przede wszystkim to, że bohaterowie tu są po prostu zwyczajni. Nie ma tu jakichś niesamowitych problemów, nie ma niezwykłych ludzi, czy to pod względem wyglądu czy majątku (kocham jak czasem "zwyczajni" bohaterowie niektórych dzieł kultury w wieku 20-30 lat mogą sobie pozwolić na wszystko bez jakiejkolwiek pracy xD). Nie ma też wydumanych przez mądrych ludzi filozofii, idei, górnolotnych haseł, o których jeszcze wtedy mieszkańcy jakiejś gruzińskiej miejscowości po prostu nie zdawali sobie sprawy - co nie oznacza, że nie ma też również widocznych problemów takich tradycyjnych społeczności. Jest za to przede wszystkim zwyczajne docenianie codzienności i prostego, wygodnego życia, dokładnie takiego, jakie bohaterka sobie ustawiła.
Książka świetna do takiego zwyczajnego czytania, bez niesamowitych zrywów, porywów, nienamawiająca do gwałtownego przemyślenia swojego życia i zmiany o 180 stopni (a najlepiej o 360 stopni) - po prostu możliwość oderwania się i spędzenia czasu z codziennością w innej kulturze. A i humorek Etero sporo razy bawił xD

Jeszcze tylko 48 zaległych recenzji (╯°□°)╯︵ ┻━┻
@bojowonastawionaowca jak ty możesz robić recenzje tak długo po przeczytaniu? Serio pamiętasz wszystko, czy robisz recenzje po przeczytaniu xd
@bojowonastawionaowca i tak zaczynasz dość wcześnie spamować. Rok temu nacurwiałeś chyba na sam koniec po 10 dziennie xd
@Endrevoir recenzja z dziś, a książkę przeczytałem nieco ponad miesiąc temu, więc jeszcze nie było aż tak źle. Gorzej będzie z książkami z maja/czerwca xD Ale i tak zawsze mam zwyczaj, że przy pisaniu recenzji biorę książkę fizycznie do ręki i często samo spojrzenie na okładkę przypomina mi sporo z treści (ale już po imiona bohaterów muszę spojrzeć do treści, nigdy nie mam do nich głowy). Wiadomo, nie wszystko, bo tak się nie da, ale sporo charakterystycznych momentów, które potem w głowie układam sobie w fabułę i o tym piszę xD
@npnptcn chciałem powiedzieć, że nie było to 10 dziennie, no ale... spojrzałem na bookmetera i prawie idealnie trafiłeś, 31 książek w 3 dni xD
Ale jakbym w tym roku miał dodać zaległe 75 książek w okresie poświątecznym, to bym sobie sam dał w łeb xD 2-3 książki dziennie i będzie git xD
@bojowonastawionaowca całe szczęście, że mamy dowody, bo już chciał się wypierać :grinning: Trafione przypadkowo, ale gdybyśmy się przy stole szacowali, to mniej niż 8 bym nie obstawił xD Utkwiło mi w głowie, bo spamujący moderator to zabawne zjawisko ( ͡° ͜ʖ ͡°)
spamujący moderator to zabawne zjawisko
tymczasem ja, mający 2750 wpisów (i 33k komentarzy) w ciągu 4 lat xD JA BYM POWIEDZIAŁ, ŻE TO BYŁA CODZIENNOŚĆ
@bojowonastawionaowca No jednak wychodzi średnia 1,88 wpisu dziennie. Zapewne na różne tematy. A tu 10 i przede wszystkim na jednym tagu, gdzie rzadko bywało łącznie więcej niż te 5/6 wpisów. Zatem nawet jak na twoje standardy, zauważalny pik spamu xD
@npnptcn patrz na styczeń 2026: średnia 6 wpisów dziennie xD i to spora część na #popularitycheck xD Poza tym w tym roku jeszcze dużo spamowałem artykułów na #wiadomoscipolska i #wiadomosciswiat 😛
@bojowonastawionaowca Nadal nie 10 i to na jednym tagu xD A popularitycheck można zrozumieć, taka formuła.
@npnptcn nie kłóć się ze mną, że częściej bywam spamerem xD
@bojowonastawionaowca nie jesteś spamerem, wtedy byłeś xD Przecież tyle co ty masz wpisów, to podobnie ma nawet @bori No weź mu powiedz w twarz, że jest spamerem, powiedz, proszę bardzo xD
@npnptcn Ja spamer? To co o takim @Felonious_Gru powiesz?
@bori to owca cię oskarża o spamowanie, nie ja xD Dałem ciebie jako przykład, bo macie podobną liczbę wpisów. A owcen mówi, że on jest spamer, więc z nim se gadaj :grinning:
@npnptcn JESTEM, NIE PYSKUJ
@npnptcn ja siebie oskarżam o spamowanie xD
@bojowonastawionaowca Chciałbyś xD
@bojowonastawionaowca to jak siebie oskarżasz, to @bori ego też :grinning:
@bojowonastawionaowca Przecież masz więcej wpisów i duuużo więcej komentarzy 😜
@bori no i dlatego nie dorastam Ci do pięt 😛
@Felonious_Gru co robię?
Widzę że w dobrym momencie Cię zaobserwowałem spamerze 😛
@PanNiepoprawny nie warto, potem ma się dużo powiadomień o książkach i Azji xD
bojowonastawionaowcaMistrz
17piorunów1440 + 1 = 1441
Prywatny licznik: 44+1=45
Tytuł: Góry śpiewają
Autor: Nguyễn Phan Quế Mai
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Albatros
Format: książka papierowa
ISBN: 9788383610870
Liczba stron: 464
Ocena: 8/10
Literatury wietnamskiej w Polsce za wiele nie mamy - a szkoda! Z moich skojarzeń jest tylko Sympatyk i Wspaniali jesteśmy tylko przez chwilę - ale to mimo wszystko dosyć mocno zamerykanizowane spojrzenia. Tymczasem Mai daje chyba po raz pierwszy możliwość spojrzenia na wojnę w Wietnamie od strony wietnamskiej. I to najlepsze co można nam dać literatura i czego ja osobiście w książkach szukam - nowe spojrzenie na świat.
Góry śpiewają to rodzinna saga dziejąca się w ważnych dla historii Wietnamu momentach. Dieu Lan, która dzięki swojej pracowitości, ale również okazywanemu dobremu sercu, buduje rodzinny majątek, z dnia na dzień zostaje jego pozbawiona w wyniku reformy rolnej wprowadzonej przez nowy komunistyczny rząd. Wraz z majątkiem traci również najstarszego syna, a ona sama musi z piątką dzieci uciekać przed wymiarem niesprawiedliwości. Kilkadziesiąt lat później krajem wstrząsają kolejne fale wojny z USA i tym razem wnuczka próbuje sobie poradzić w takich warunkach, podczas gdy rodzice udają się na południe by walczyć z Amerykanami i ich sojusznikami.
Wydarzenia te są pretekstem do tego, by babcia zaczęła zaznajamiać wnuczkę z trudną przeszłością, z poświęceniami, które musiała w swoim czasie przedsięwziąć (m.in. tymczasowe podrzucanie swoich dzieci losowym ludziom, by umożliwić sobie przeżycie), a także z losem tychże dzieci gdy już dorosły i każde z nich poszło w swoją stronę. Zmieniająca się rzeczywistość i zjednoczenie kraju umożliwi jednak niespodziewane zjednoczenie się rodziny.
No i cóż mogę powiedzieć - przez moje azjatyckie ciągoty mogę być nieobiektywny, ale to jest znakomita książka, szybciutko wchodząca i dla mnie przynajmniej na długo zostająca w pamięci. Nie mogę się doczekać drugiej książki autorki :grinning:

@bojowonastawionaowca - choćby góry śpiewały a skały srały...
GilgameshFanatyk
26piorunów
@Gilgamesh i tak już zostanie xD
@Gilgamesh stary zboczeniec nie da rady już nic dokończyć :confused:
bojowonastawionaowcaMistrz
18piorunów1439 + 1 = 1440
Prywatny licznik: 43+1=44
Tytuł: Pan Prezydent
Autor: Miguel Ángel Asturias
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
Format: książka papierowa
ISBN: 9788381967471
Liczba stron: 408
Ocena: 8/10
Wszechmocna gwatelmalska dyktatura z początków XX wieku w najpełniejszej krasie. Jedna z pierwszych książek podejmujących ten temat, a jednocześnie bardzo uniwersalna. Dyktatura wkracza w absolutnie każdy zakamarek życia człowieka, a areszt za dowolny czyn, który się nie spodoba nadpobudliwym wysłannikom reżimu, może się kryć za każdym rogiem. Nad tym wszystkim czuwa Prezydent, który jest jednocześnie nadstworzeniem, patrzącym na wszystko i mogącym jednym skinieniem ręki zdecydować o losie człowieka, jak i zwykłym człowiekiem, mającym swoje słabości. A mimo to w całym tym mroku zaczyna pojawiać się ośrodek oporu, w dodatku tuż pod samymi skrzydłami przywódcy. Miguel Cara de Ángel z miłości do córki człowieka określonego wrogiem ojczyzny zaczyna stopniowo przechodzić na drugą stronę i dostrzega kolejne niesprawiedliwości.
Nie będzie to wielkim spoilerem, happy endu tu nie ma, dyktatura jest zawsze mocniejsza i o przynajmniej jeden krok przed wrogami. Nie jest to więc powieść ku pokrzepieniu zniewolonych serc. Czasem trudności może sprawiać stosowany przez autora język, pełen symboliki czy poetyckiego spojrzenia, ale taki chaos kompozycyjny moim zdaniem dobrze odzwierciedla rzeczywistość w takim kraju.
Niesamowitym jest, jak powieść pisana w latach 20. i 30., ubiegłego wieku jest wciąż niesamowicie aktualna - a to cechuje książki wielkie. Do tego Asturias jest jednym z przodowników stosowania realizmu magicznego, choć na szczęście nie ma go aż tak wiele. To sprawia, że jest to powieść po prostu historycznie ważna i naprawdę dobrze, że po prawie 80 latach od wydania tej książki, w końcu doczekaliśmy się polskiego jej przekładu. Podejrzewam, że cała gama przede wszystkim latynoamerykańskich autorów bardzo głęboko czerpała z tego wzoru i warto odnaleźć ten punkt odniesienia.

Czytam o reżimie w Albanii to nie wiem czy ta nie będzie musiała poczekać aż będę chciał coś ciężkiego znów ale dodaję do kolejki.
bojowonastawionaowcaMistrz
24piorunów1438 + 1 = 1439
Prywatny licznik: 42+1=43
Tytuł: Listonoszka z Apulii. Włoska opowieść o nadziei i odwadze
Autor: Francesca Giannone
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Znak Koncept
Format: książka papierowa
ISBN: 9788324094783
Liczba stron: 464
Ocena: 7/10
Młoda, wykształcona dziewczyna z północy Włoch udaje się za swoim mężem do jego rodzinnego miasta, jako że ten ma tam objąć kontrolę na gruntami i zacząć tworzyć swoje wina. Ona zaś szuka pomysłu na siebie, aż w końcu rzuca jej się w oczy wolna posada listonosza, którą przyjmuje mimo sprzeciwu męża i wielu mieszkańców miasteczka. I tak z listonoszką i jej kolejnymi pomysłami na rozwiązywanie problemów niektórych ludzi trwamy przez kilkanaście lat.
A że to południowe Włochy, no to mamy wszystko co najlepsze i najgorsze: romanse i zdrady ścielą się grubo (acz na szczęście bez epatowania seksem), mnóstwo obgadywania, plotkowania, intryg, jest ksiądz seksoholik, są koneksje, gotujące nonny, i tak dalej, i tak dalej. Książka jest bardzo schematyczna i dosyć mocno feministyczna, nie ma fajerwerków, acz poziom jest bardzo dobry i tak też się powieść czyta. Szkoda, że pominięty został okres II Wojny Światowej i apogeum faszyzmu, no ale nie można mieć wszystkiego. No, ale Włochy (kocham Włochy)... Właściwie jest idealna na takie letnie wieczory spędzone właśnie we Włoszech i tam polecam ją czytać :grinning:

@bojowonastawionaowca Przepraszam za #aislop, ale nie umiem w grafikę a musiałem.
Wołam potencjalnych zainteresowanych: @Seele i @Half_NEET_Half_Amazing
XDDDD
WhoresbaneFanatyk
11piorunówNewsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo MG ogłasza wznowienie zbioru felietonów. "Ślady potyczek" Pawła Jasienicy w sprzedaży od 13 stycznia 2027 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 304 strony, w cenie detalicznej 69,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Wyjątkowy zbiór felietonów Pawła Jasienicy, publikowanych w latach 1947–1955.
Pierwsze dwa artykuły poświęcone są niedalekiej przeszłości, czyli drugiej wojnie, reszta zaś przybliża nam codzienność lat 1954-1955.
Publicystyka Jasienicy z tamtych czasów to swoisty zapis zmagań autora z rzeczywistością, którą tak pragnął poprawić…i chyba miał naprawdę tę chwilową, krótką nadzieję, że warto i że może się uda…
Bo to był taki moment, gdy po czasach terroru przychodziła chwila wytchnienia, odwilży, nadziei…My dziś już wiemy, że to była tylko chwila, ale oni wtedy tego wiedzieć nie mogli…
I do nas więc wprasza się to pytanie – czego dzisiaj nie wiemy, co dla następnego pokolenia będzie takie oczywiste…?
#ksiazkiwhoresbane'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #wydawnictwomg #mg #jasienica #paweljasienica #historia

Jezu jakie to ch⁎⁎⁎we lata musiały być, nie wiem czy pod niektórymi względami nie gorsze od okupacji niemieckiej.
@Opornik Służby PRL mu podstawiły drugą żonę nawet
bojowonastawionaowcaMistrz
19piorunów1436 + 1 = 1437
Prywatny licznik: 41+1=42
Tytuł: Młody Mungo
Autor: Douglas Stuart
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: książka papierowa
ISBN: 9788367616690
Liczba stron: 443
Ocena: 8/10
Jak Douglas Stuart, to wiadomo, czego można się spodziewać: okolice Glasgow, patologia, ubóstwo, alkohol i przemoc. I kurczę jest w opisywaniu tego naprawdę znakomity, to już druga jego książka, gdzie po drodze czułem często i gęsto obrzydzenie, ale i tak z ciekawością i zachwytem skończyłem.
Tym razem historia miłości podwójnie niemożliwej: nie dość, że homoseksualnej, to jeszcze międzywyznaniowej. A jak ktoś kojarzy relacje katolików i protestantów w Glasgow, no to wiadomo, że o miłość do bliźniego tam trudno. Wszystko to pod opieką starszego brata, który kieruje osiedlową bandą, oraz pod nieopieką matki, która najchętniej zapomniałaby o własnych dzieciach, byleby móc dalej żyć pełnią życia (acz trudno z mojej perspektywy nazwać to życiem). Dla Mungo spotkania z Jamesem przy gołębniku (a z czasem i w innych miejscach) stają się szybko jedyną bezpieczną przystanią, w której chłopak chce się chronić. Ale w takich miejscach jak robotnicze osiedle w Glasgow (a ZWŁASZCZA w książce Stuarta) nigdzie nie jest bezpiecznie. Aha, wspominałem może, że to wszystko dzieje się równolegle z wyjazdem Mungo "na ryby" z dwójką mężczyzn, których jego matka poznała akurat na spotkaniu anonimowych alkoholików, których poprosiła o "opiekę" nad synem? Nie będę nic więcej mówił, ale można się domyślić wszystkiego.
Nie ma co dłużej strzępić język, bardzo polecam.

@bojowonastawionaowca ale tak owca owce? :exploding_head:
@bojowonastawionaowca ale oznaczaj #nsfw
bojowonastawionaowcaMistrz
21piorunów1435 + 1 = 1436
Prywatny licznik: 40+1=41
Tytuł: Bękart ze Stambułu
Autor: Elif Shafak
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: książka papierowa
ISBN: 9788366736559
Liczba stron: 408
Ocena: 7/10
Był burdel bałkański, pora na burdel bliskowschodni - jedna z najsłynniejszych tureckich autorek bierze na warsztat relacje turecko ormiańskie.
Rodzina Kazanci, składająca się niemalże z samych kobiet (bo tak się składa, że mężczyźni zazwyczaj szybko kończą swój żywot), jest niesamowitą mieszanką ludzi. Znajdziemy to wszystko, z czego składa się obecna Turcja: przywiązanie do tradycji i religii, mistycyzm, ale jednocześnie dążenie do zachodniej nowoczesności i wyzwolenia. Wszystko to utożsamiają 4 siostry, z których jedna decyduje się na aborcję. Finalnie jednak zabieg nie dochodzi do skutku za sprawą czegoś, co młoda kobieta odbiera jako znak od Allaha. Jeden jedyny mężczyzna, który ostał się w rodzinie, został wysłany do USA by uniknąć losu pozostałych mężczyzn rodu. Tam jednak poznaje się z pewną Ormianką, która na złość swojej rodzinie postanawia hajtnąć się z Turkiem. Brzmi oryginalnie? A to dopiero wstęp do tego, co dziać się będzie kilkanaście lat później, kiedy do głosu w głównej części książki dojdzie nowe pokolenie rodu.
Autorka absolutnie nie ukrywa, że jej zamiarem jest pokazanie za pomocą metafor i porównania Turcji i Armenii, zachowań obu społeczności oraz wzajemnych relacji i powodów, dla których obie nacje nie są w stanie ze sobą rozmawiać. Czasem robi to naprawdę łopatologicznie, jak chociaż na przykładzie dwóch czatów na stronach internetowych - parokrotnie zdarzało mi się przewrócić wtedy oczami.
Co mi się nie podoba - w pewnym momencie pod koniec książki akcję w przód popychają w zasadzie wyłącznie elementy realizmu magicznego, Ja wiem, taka ich zasada, że są dosyć niewiarygodne, no ale wciąż, kompletnie tego nie kupiłem. Zwrot akcji dosyć przewidywalny, nawet jeśli miał być szokujący. Klimat Stambułu, zarówno tego pędzącego do przodu, jak i opierającego się pośpiechowi w zaciszu kawiarni wyszedł całkiem nieźle (choć nie wiem, znam go tylko z literatury xD).
Ogółem czyta się dobrze, kolejna powieść autorki literatury zdecydowanie bardziej kobiecej (i to w dobrym tego słowa znaczeniu, nie że "seks, ruchanie, 69" znajduje się co drugą stronę) już czeka na mnie na półce na swoją kolej. Doceniam oprawę całej serii, dobrze wyglądają obok siebie.

bojowonastawionaowcaMistrz
34piorunów1434 + 1 = 1435
Prywatny licznik: 39+1=40
Tytuł: Epoka alchemii. Jak magia stała się nauką
Autor: Kit Chapman
Kategoria: popularnonaukowa
Wydawnictwo: Znak Koncept
Format: książka papierowa
ISBN: 9788384276914
Liczba stron: 400
Ocena: 8/10
Znakomicie się bawiłem przy czytaniu tej książki. Autor w sposób zabawny i naprawdę rzeczowy zaznajamia nas z historią sztuki przetwarzania i wytwarzania surowców od czasów antycznych aż po XVIII wiek, kiedy to dochodzi od naukowych odkryć podstaw chemii. Wraz z autorem podróżujemy po całym świecie, szukając śladów alchemii zarówno w najlepiej znanych przez nas regionach świata, ale również chociażby w Chinach, Sri Lance czy Ameryce przed jej odkryciem przez Europejczyków.
Ktoś nawet bez większej wiedzy chemicznej, fizycznej, biologicznej, geologicznej czy historycznej naprawdę dobrze się odnajdzie przy czytaniu tej książki. Czasem sposób opowiadania przypominał wręcz baśń o historii ludzkości, przez co wyjątkowo dobrze czytało się ją po zmierzchu - więc na jesienne ciemne wieczory była jak znalazł 😉
Bardzo, bardzo polecam!

@bojowonastawionaowca W sumie dam linka do miejsca, gdzie alchemia nie umarła.
/goto?url=CAESXQHEIkXXkPs0Ti8XfMdqCSWFIUGtxAjHydVgWP13d-YfqbjSB8_n1C3xfv9RfchIEF9clcrjoJWLXuRJLDt5BvZ0qz3OqpQ8OrGHiHdCY62UkUehAv8FBgLYXodEXw
UncleFesterGURU
14piorunów1433 + 1 = 1434
Tytuł: Dzieje łakomstwa i obżarstwa
Autor: Stawska-Ostaszewska Adrianna Ewa
Kategoria: H.G.W.
Wydawnictwo: Harde
Format: książka papierowa
ISBN: 9788366252325
Liczba stron: 224
Ocena: -10/10
Czy wqr..ła Was kiedyś książka, bo mnie tak.
Istotny błąd w drugim słowie, później już tylko gorzej.
Chaos treści, przepisy jakby autorka nigdy nie była w kuchni, przy schabie wołowym odpadłem.
W końcówce jakieś feministyczne bzdury i dorabianie ideologii na siłę.
Całość sprawia wrażenie dzieła AI dla AI.
Odradzam.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

efcekaFenomen
26piorunów1431 + 1 = 1432
Tytuł: Samochód osobowo-terenowy TARPAN 4WD HONKER
Autor: Sławomir Drążkiewicz
Kategoria: motoryzacja, militaria
Wydawnictwo: Alegancja Wydawnicza CB
Format: książka papierowa
ISBN: 9788373391659
Liczba stron: 44
Ocena: 8/10
Magiczna kostka ostatnio wylosowała kolejny zeszyt z serii Typy Broni i Uzbrojenia. Tym razem padło na numer 226, dotyczący historii Tarpana Honkera. Autorem jest zdecydowanie mój ulubiony motoryzacyjny publicysta, Sławomir Drążkiewicz. Jego książki zawsze pełne są niemal autystycznych detali. Tutaj autor opisał pokrótce historię samego Tarpana, następnie prototypów PW-1 i PW-2 i na koniec całą historię Honkera, aż do definitywnego zakończenia produkcji. Pomimo niewielkiej liczby stron, w dodatku okraszonych wieloma fotografiami, udało się zmieścić sporo ciekawostek. Faktów, o których nie miałem pojęcia mimo pewnego poziomu wiedzy o polskiej motoryzacji. Doskonały wstęp do jego "dorosłych" książek, "Samochód osobowo-terenowy Tarpan" oraz "Wojskowy samochód osobowo-terenowy Honker" które czekają w kolejce na półce. :smiley:

@efceka popraw licznik, powinno być 1432
Haha... Samochód... XD
@sireplama i co najgorsze wciąż na służbie
@Rzeznik nie no... W to już nie uwierzę
NemrodGURU
23piorunów1430 + 1 = 1431
Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum
Autor: Dave Cullen
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: ebook
ISBN: 9788367324472
Liczba stron: 636
Ocena: 9/10
Książka się już pojawiała pod tagiem, ale skoro tego typu strzelanin od 1999 r. mieli ok. 154, to w sumie nie wiedziałem czemu miałbym czytać o tej konkretnej. Jednak o Columbine wspomniał dr Wojciech Szewko w "wykładzie" o terroryzmie po krakowskim ataku, więc postanowiłem przeczytać.
Autor stara się podjąć temat tak obszernie i szczegółowo, jak to jest tylko możliwe. Początkowo przytłaczała ta liczba szczegółów, choć z drugiej strony mogłem poznać amerykańskie klimaty z dala od Hollywood, a jednak wciąż zaskakujące: liceum z warsztatami stolarskimi i innymi cudami, z przypisanymi miejscami parkingowymi dla uczniów (osobny parking dla uczniów starszych i młodszych xD), uczniowie w czasie strzelaniny dzwoniący bezpośrednio do stacji telewizyjnych (w USA każdy ma kilka stacji TV na szybkim wybieraniu?) i oczywiście problem opłacenia rachunków za leczenie ofiar.
Mamy opisaną lokalną społeczność, podejście różnych grup religijnych, opis zaangażowanych służb i ich niekompetencji, zatajanie niewygodych faktów i oczywiście rzucanie z d⁎⁎y przypuszczeń w pierwszych godzinach ataku jako prawd objawionych (skąd my to znamy?).
Miezwykle dużo uwagi autor poświęcił sprawcom. Ma ku temu ważne powody, bo niestety nawet na Wikipedii jako motyw jest podana: "zemsta za prześladowanie w szkole". No z książki wynika, że jeśli ktoś kogoś prześladował, to raczej sami sprawcy, a ataku dokonali jako najstarsi uczniowie, pod koniec roku szkolnego. Ale oczywiście musi być jakiś "racjonalny" powód - bez niego nikt by czegoś takiego nie zrobił, prawda?
Szokuje też ogrom planów: Eric docelowo chciał zabić wszystkich. Wiedział, że z całą ludzkością, czy choćby z wszystkimi mieszkańcami Denver będzie ciężko, ale uważał, że większość spośród 2000 uczniów i 100 nauczycieli było w zasięgu. Oni właściwie nie planowali strzelaniny, tylko zamach bombowy.
Książka wgniata w fotel, myślałem, że będzie taką "książką na boku", a w rezultacie odłożyłem wszystko inne. Polecam, bo pomaga zrozumieć ataki tego typu, ataki typu "Columbine".

@Nemrod kupka wstydu rośnie, kupiona xD
WujekAlienLider
31piorunów
W sumie ciekawe eksperyment myślowy