#ksiazki

1407 + 1 = 1408

Prywatny licznik: 34+1=35

Tytuł: Uśpione

Autor: Anthony Passeron

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381918916

Liczba stron: 200

Ocena: 9/10

Huh, znakomita lektura wchodząca jak masełko w 1 wieczór. Stron ledwo 200, rozdziały najczęściej króciutkie (po parę stron), za to tematyka naprawdę potężna. Mamy bowiem do czynienia z książką, która przeplata ze sobą dwa wątki: poznawanie przez autora historii niemalże wymazanego z rodzinnych kart wujka Désiré oraz opis odkrywania przez naukowców wirusa powodującego niezwykle rzadkie choroby, co później ogólnie zidentyfikowano jako AIDS. I o ile ta druga część jest zdecydowanie reportażem, tak ta pierwsza jest, nazwałbym to, fabularyzowanym reportażem, nieco znanym z kart nagrodzonej Nagrodą Nobla Annie Ernaux. Jako że trzeba w bookmeterze jakoś książkę zakwalifikować, to niech będzie to reportaż 😉

Druga część książki w zasadzie nie wymaga większego wyjaśniania, acz autor przyjmuje tu zdecydowanie spojrzenie faworyzujące Francuzów. Pierwsza zaś zasługuje na większe rozwinięcie - poznajemy losy rodziny z małej, podgórskiej miejscowości położonej przy granicy francusko-włoskiej. Rodzina zaś jest mieszanką lokalsów oraz uciekinierów z faszystowskich Włoch, która za pomocą ciężkiej i wytrwałej pracy stara się osiągnąć awans społeczny. I finalnie to się udaje - Désiré jest pierwszym potomkiem, który osiąga średnie wykształcenie i ma w Nicei kontynuować edukację. Ten jednak szybko wkracza w towarzystwo, wraz z którym wpada w kolejne narkotyki - jak się dalej życie toczy, nie trzeba dodawać, biorąc pod uwagę ówczesną śmiertelność chorych osób.

W książce jest jedna rzecz, która mnie zachwyca i co powoduje taką wysoką moją ocenę - nie znajdziemy tu ani słowa współczucia wobec osób zażywających narkotyki, które poprzez współużywanie strzykawek narażają się na AIDS (i całe szczęście, ja sam nie mam wobec takich osób ani grama współczucia). Praktycznie całość uwagi skupiona jest przede wszystkim na rodzinie. Na matce, która nie chce zaprzepaścić dotychczasowych prób awansu społecznego i nie chce przyjąć do wiadomości kolejnych faktów i publicznie im zaprzecza. Na ojcu, który przed trudnym tematem śmiertelnej choroby syna ucieka w pracę. Na młodszym synu, który ma w sobie mnóstwo złości na niesprawiedliwość podejścia rodziny. Na znajomych bliższych i dalszych, a nawet lekarzach, którzy po prostu boją się nieznanego zjawiska i wolą się o nim nie przekonać na własnej skórze. No i finalnie na największej ofierze całej sytuacji - na córce Désiré, która niczym nie zawiniła, a urodziła się z wyrokiem śmierci.

Jeszcze na sam koniec - absolutnie fantastyczna okładka. Pomysł bardzo prosty ale bardzo zdecydowanie przemawiający.

Książka w mojej ocenie naprawdę znakomita, serdecznie polecam

#bookmeter #ksiazki #aids

#owcacontent

1406 + 1 = 1407

Tytuł: Kwiaty dla Algernona

Autor: Daniel Keyes

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Rebis

Format: ebook

Liczba stron: 298

Ocena: 10/10

“Jako człowiek upośledzony miałem wielu przyjaciół. Teraz nie mam ani jednego.”

Na mój setny wpis do bookmetera w tym roku wybrałem “Kwiaty dla Algernona”, ponieważ jest to jedna z pozycji, które zapisałem na listę do przeczytania dzięki waszym recenzjom na hejto. Ponadto potrzebowałem krótkiej zamkniętej historii, żeby zresetować mózg po ultramaratonie Herezji Horusa. Książka okazała się strzałem w dziesiątkę.

“Kwiaty dla Algernona” opowiadają historię Charliego Gordona, upośledzonego umysłowo trzydziestokilkulatka, który pewnego dnia poddaje się eksperymentalnej operacji mającej zwiększyć jego iloraz inteligencji. Zabieg okazuje się pełnym sukcesem: Charlie zaczyna szybko się rozwijać, rozumieć coraz więcej, znika dziecięca naiwność. Musi nauczyć się żyć na nowo.

Na szczególną uwagę zasługują dwa elementy. Po pierwsze forma - opowieść przyjmuje formę dziennika Charliego, gdzie wraz z postępami bohatera można obserwować nie tylko rozwój jego umiejętności poznawczych, ale i językowych. Daje się wyczuć pewną dozę infantylnego, teatralnego melodramatyzmu charakterystyczną dla lat sześćdziesiątych, ale nie przeszkadza ona w odbiorze.

Po drugie, pomimo, że książka powstała ponad pół wieku temu, to rewelacyjnie przedstawia dysonans pomiędzy rozwojem kognitywnym, a emocjonalnym wraz z pewnymi zachowaniami, o których obecnie wiemy, że są typowe dla dzieci w spektrum autyzmu, u których umiejętności społeczne również często nie nadążają za postępem intelektualnym.

Lektura, mimo, że relatywnie krótka, okazała się bardzo intensywna pod względem emocjonalnym, szczególnie wspomnienia z dzieciństwa bohatera, które dopiero po zabiegu zaczynał rozumieć.

Wciągnąłem tę książkę w dwa dni, korzystając z każdej możliwej okazji, by przeczytać choć kilka stron nawet podczas gotowania makaronu czy przerw w pracy, więc bez wahania dołączam do chóru polecających.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

102 rocznica przyznania nagrody Nobla Reymontowi za powieść „Chłopi”
#ksiazki #nagrodanobla #rocznice

Z okazji 25 lecia Fabryki Słów macie promocje - książki po 25zł!

https://www.swiatksiazki.pl/25-lecie-fabryki-slow-zlap-okazje-ksiazki-za-25-zl-1109480703.html

Np. Wola Wielu, Wojna Makowa i inne Kuang. Polecam zajrzeć, te dwie które wymieniłem czytałem i lubię 😛

#ksiazki #czytanie

imo dobra promka

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Prószyński i S-ka ogłasza pierwsze polskie wydanie książki Johna Steinbecka. "Ameryka i Amerykanie" w sprzedaży od 24 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie liczy 672 strony, w cenie detalicznej 75 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Ostatnia książka Johna Steinbecka „Ameryka i Amerykanie” to przenikliwy i pełen sceptycyzmu portret Stanów Zjednoczonych w połowie lat sześćdziesiątych XX wieku. Autor zamieszcza w swych esejach obserwacje codzienności, pisze o dumie i lękach, kulcie sukcesu i konsumpcji, ale też o samotności, wykluczeniu i utracie poczucia wspólnoty. „Ameryka i Amerykanie” to książka osobista, opis rozczarowania Ameryką rozdartą między mitem a rzeczywistością, a jednocześnie pełen czułości obraz kraju, który Steinbeck mimo wszystko kocha. Nie jest to reportaż ani manifest, ale raczej intelektualny bilans epoki, który zaskakująco rezonuje aż do dziś.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #literaturapiekna #proszynski #steinbeck

1404 + 1 = 1405

Tytuł: Most do Terabithii

Autor: Katherine Paterson

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Format: ebook

Liczba stron: 235

Ocena: 5/10

Prywatny licznik: 32/48

Książka dla młodszego czytelnika, która opowiada głównie o przyjaźni. Pokazuje, jak jeden przyjaciel/przyjaciółka jest w stanie zmienić człowieka. Niby nic zdrożnego, ale hamerykańscy cenzorzy doczepili się promowania (olaboga!) świeckiego humanitaryzmu!

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #czytajzhejto #ksiazki #czytamponocach

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Państwowy Instytut Wydawniczy prezentuje wznowienie w serii Życie Codzienne w odświeżonej szacie graficznej. "Życie codzienne zakonników w średniowieczu (X-XV wiek)" Léo Moulina w księgarniach od 24 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie obejmie 280 stron, w cenie detalicznej 75 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Życie za murami klasztoru zwykło się stereotypowo postrzegać jako oderwanie od doczesności, od przyziemnych potrzeb i namiętności. Léo Moulin w swojej książce zaskakująco obszernie i obrazowo opisuje ów rzekomy brak spraw ziemskich za murami zgromadzeń zakonnych od X do XV wieku. Rozkład dnia mnicha – z jakiegokolwiek bądź zakonu – nie składał się wyłącznie z modlitwy. Klasztory były nie tylko miejscami kontemplacji, musiały także być sprawnie działającą organizacją, maszynerią, służącą zaspokajaniu niezbędnych – także doczesnych – potrzeb swoich członków. Nawet najbardziej zamknięte zakony były społecznościami, które musiały funkcjonować zarówno same w sobie, jak i w strukturach społeczeństwa średniowiecznego. Stąd sprawy ziemskie zajmowały często znacząco większą część życia codziennego zakonników niż modły. Co jedli, co pili, co robili w wolnym czasie, jak się ubierali i jakie były ich obyczaje higieniczne, a także jak (i dlaczego) ważnym elementem średniowiecznej gospodarki, społeczeństwa i kultury byli zakonnicy – ze znawstwem i swadą opowiada Léo Moulin. Dlatego książka jest interesującą relacją z codzienności nie tylko zakonów, ale ludzi żyjących w czasach średniowiecza w ogólności.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #piw #historia #zyciecodzienne #sredniowiecze #zakonnicy #religia

Cześć, zbliżają się święta i coraz intensywniej myślę o zakupie prezentu dla mojej różowej. Wpadłem na pomysł bukietu kwiatów z #lego oraz książki. Przychodzę z pytaniem/prośbą o polecenie „lekkiej” #ksiazki dla kobiety, która ostatni raz czytała coś za czasów licealnych (roczniki 1988 here). Odpadają romansidła, celowałbym bardziej w kryminały, książki z ciekawymi zagadkami itp. ale nie rozległe tomiska, żeby się nie zniechęciła. Może dzięki temu odkryje u siebie chęć do czytania, co byłoby dla mnie wielkim prezentem zwrotnym. Wiem, że samemu powinienem znać odpowiedź najlepiej, ale pomyślałem, że zapytam tutaj o radę/polecajki (na wykopie usunąłem konto już dawno temu i już mnie tam nie ujrzą, więc pomyślałem o wpisie na Hejto). Pozdro

1398 + 1 = 1399

Tytuł: Yesteryear

Autor: Caro Claire Burke

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: ebook

Liczba stron: 400

Ocena: 3/10

Jeśli celem autorki było napisanie głównej bohaterki, którą czytelnik będzie gardził po przeczytaniu książki, to chapeau bas.

Dawno nie czytałem książki obyczajowej reklamowanej jako literatura piękna, w której brakowało mi scen seksu, żebym mógł powiedzieć, że to mierne porno dla mamusiek. A tak nie mogę, bo to książka o psychopatce, która "idzie po trupach do celu", tylko nie zostawia za sobą zwłok. Sceny seksu są, ale tak niezręczne, jakbyście oglądali seks własnych rodziców na VHS.

Przeczytałem, bo pasowała mi do #wyzwaniegoodreads, gdyby nie to, to byłby DNF.

Główna bohaterka zakochuje się w domku na wsi i robi wszystko, żeby te marzenie zrealizować. Na szczęscie trafia na syna bogatego polityka i na mocy tajnej umowy z teściem (pragnącym gromadki wnuków), bierze ślub z totalną niemotą życiową (przynajmniej jej zdaniem), żeby dostać kasę na realizację swojego marzenia. To co dostajemy to relacja z ich życia i to dosłownie, bo laska publikuje niemal wszystko na instagramie, zachodząc przy tym w kolejne ciąże. Kolejne dzieci z automatu lądują na kolejnych rolkach, filmikach i streamach, bo fani chcą te życie "rodzinne" oglądać.

Jak już przyznałem wcześniej - kobieta jest psychopatką - tylko autorka zmyślnie to przykrywa w taki sposób, że jakoś to czytelnikowi umyka (tak jakby) do końcowych scen, gdy od jednej z jej pracownic dostajemy podsumowanie jej pracy na farmie i zachowań szefowej.

Czyta się to szybko, ale niesmak pozostaje na dłużej. Książka totalnie przehajpowana i reklamowana jako niemal arcydzieło, a jedyne co mogę pochwalić to kreację głównej bohaterki, jeśli oczywiście taki był zamysł autorki, bo do końca nie jestem przekonany, czy jej to nie wyszło zupełnie przypadkiem.

Sporo tu pierdololo o tradwife i manosferze, które też zniechęcają do czytania, bo są przedstawione jako 100% złe i mam wrażenie, że autorka żadnego z tych pojęć nie rozumie. A wrzuciła je tylko dlatego, że są ostatnio modne. Jest to debiut autorki, więc trochę rozumiem próbę surfowania na fali popularnych trendów, no ale są jakieś granice.

Przeczytałem, żebyście Wy nie musieli - omijajcie szerokim łukiem!

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto

1397 + 1 = 1398

Tytuł: Era of Ruin

Autor: Dan Abnett, Aaron Dembski-Bowden, John French, Guy Haley, Nick Kyme, Gav Thorpe, Chris Wraight

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 272

Ocena: 6/10

“All we have left now are stories”

Antologia opowiadań opisana jako epilog cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra, zawiera następujące utwory:

John French - Angels of Another Age - 4/10

Nick Kyme - Fulgurite - 5/10

Dan Abnett - Fragments (All We Have Left) - 6/10

John French - Ex Libris - 4/10

Gav Thorpe - System Purge - 6/10

Guy Haley - After the Dawn, the Darkness - 8/10

Chris Wraight - Homebound - 8/10

Aaron Dembski-Bowden - The Carrion Lord of the Imperium - 8/10

Książka próbuje domknąć kilka tematów, które zaciekawiły autorów BL, ale nie były na tyle istotne, by ich kontynuacja znalazła miejsce w “The End and the Death”. W większości niepotrzebnie i słabo to wyszło, a najlepsze zostawiono na koniec, gdzie dokończone zostały dwa wątki, które w mojej ocenie bardzo na to zasłużyły (Katsuhiro i Ilya Ravallion), zaś ostatnie opowiadanie daje bardzo osobisty pogląd z perspektywy Diocletiana Corosa.

#bookmeter #siegeofterra #herezjahorusa #warhammer40k #ksiazki

Przeczytaj książkę, którą od dawna trzymasz na półce i odkładasz na później

Tego zadania nie miałem, ale podczas porządkowania składziku (tego zadania też nie miałem - szukam tego cholernego fantu do wysłania) trafiłem na schowaną na potem "Diunę" w formie powiesci graficznej, którą dostałem tu kiedyś w prezencie. Zresztą obok znalazłem 2 tomy komiksu Assassin's Creed. Będzie czytane, choć do północy raczej nie zdążę

#jesiennewyzwania #ksiazki

1396 + 1 = 1397

Tytuł: Modelowanie procesów biznesowych. BPMN 2.0 od podstaw.

Autor: Zbigniew Misiak

Kategoria: biznes

Wydawnictwo: Helion

Format: książka papierowa

ISBN: 978-83-289-0298-5

Liczba stron: 176

Ocena: 7/10

Pozycja wprowadzająca w świat modelowania procesów biznesowych oraz panujących w nim zasad i dobrych praktyk z perspektywy najpopularniejszej obecnie notacji BPMN - Business Process Model and Notation - stosowanej do tego celu. Pozwala ona tworzyć algorytmy postępowania w przędsiębiorstwach, które mają na celu uporządkowanie i podział zadań związanych z poszczególnymi aspektami działalności firm.

Książkę przeczytałem ze względu na chęć podniesienia kwalifikacji zawodowych i przygotowaniem do szykujących się zmian w mojej firmie. I o ile część wprowadzająca jest super, to trochę zabrakło mi tutaj przykładów i analiz z życia wziętych, a sama poradnikowa forma była dla mnie miejscami zbyt pobieżna. Stąd taka a nie inna ocena. A samo zagadnienie będę jeszcze zgłębiał dalej.

Licznik #dwanascieksiazek: 14/12

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #biznes #poradniki

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Olesiejuk zapowiada następny tom Kolekcji Legend. "Punkt przełomu" Matthew Stovera ma ustaloną premierę na 16 grudnia 2026 roku. Wydanie w dwóch wersjach - miękkiej oprawie i twardej z barwionymi brzegami - obejmuje 512 stron, w cenie detalicznej 54,99 za miękką i 139,90 zł za twardą. Poniżej okładki (miękka z lewej, wizualizacja twardej z prawej) i krótko o treści.

MACE WINDU WRACA NA SWOJĄ OJCZYSTĄ PLANETĘ, BY ZMIERZYĆ SIĘ Z PRZERAŻAJĄCĄ TAJEMNICĄ NIOSĄCĄ POWAŻNE OSOBISTE KONSEKWENCJE.

Lesista planeta Haruun Kal – ojczysty świat legendarnego mistrza Jedi Mace’a Windu – stała się polem bitwy w narastającym konflikcie między Republiką a zbuntowanym ruchem separatystów. Rada Jedi wysłała tam Depę Billabę – dawną padawankę Mace’a i członkinię Rady – aby szkoliła miejscowe plemiona na potrzeby partyzanckiego ruchu oporu. Jednak separatyści wycofali się, a Depa nie wróciła.

Jedynym śladem po zaginięciu kobiety jest tajemnicze nagranie z zapisem jej głosu, pozostawione na miejscu brutalnej masakry.

Tylko Mace Windu może odnaleźć Depę Billabę. Tylko on może odkryć, dlaczego nie wróciła. I tylko on może ją powstrzymać przed pogrążeniem się w szaleństwie i mroku.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #olesiejuk #starwars #gwiezdnewojny #kolekcjalegend #matthewstover

1395 + 1 = 1396

Tytuł: Nowa mapa - jak energetyka zminia geopolitykę.

Autor: Daniel Yergin

Kategoria: geopolityka

Wydawnictwo: Sonia Draga sp. z o.o.

Format: książka papierowa

ISBN: 9788382301984

Liczba stron: 631

Ocena: 6/10

Zacznijmy od dwóch rzeczy

1. Spodziewałem się czegoś innego po tej książce. Nie wiem czego ale jestem ciut zawiedziony.

2. Książka została wydana w 2021 co widać po częstych wtrąceniach o COVID19

Wracając do mięska...

Rozpoczynamy z grubej rury, dosłownie: od rewolucji łupkowej w USA oraz jej wpływu na globalny rynek naftowy. Co bardzo mi się podobało, było parę szczegółów technicznych jak i sporo wzmianek o polityce.

Następnie przechodzimy przez Rosję: wzajemne uzależnienie od węglowodorów między EU, a krajem na wschodzie.

Chiny, Bliski Wschód, ich geopolityka, historia etc.

Tutaj pojawił się pierwszy zgrzyt, chciałem więcej o inwestycjach.

Temat europejskiego zielonego ładu również został poruszony, tylko ciągle wydawało mi się że po łebkach. O uzależnieniu europy od chińskich paneli PV może było jedno zdanie.

Jako usprawiedliwienie trzeba przypomnieć: książka została wydana w 2021r.

Praktycznie całkowicie pominięto temat elektrowni jądrowych w całej książce. Widać (nawet po okładce) że jeżeli chodzi o energetykę autor skupia się głównie na węglowodorach.

Mam też wrażenie że autor zamknął się w bańce automotive pomijając całkowicie: budownictwo, rolnictwo, datacenter czy transport morski.

Generalnie jako ogólny opis sytuacji na rynku energii pozycja raczej na plus. Natomiast jeżeli chodzi o szczegóły wolę poczytać Vaclava Smila (o którym wspomina Daniel Yergin) np "Energia i cywilizacja"

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #energetyka #geopolityka

1394 + 1 = 1395

Tytuł: Chirurg

Autor: Tess Gerritsen

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Format: ebook

Ocena: 8/10

Ktoś* mi ostatnio tutaj polecił, dzięki!

Bardzo dobry kryminał, jest trochę 'gore', ale bez przesady. Niby to jest cykl o policjantce Rizzoli - nie rzuca się to w oczy. To nie jest jakaś super-genialna super-policjantka i nawet cała książka wcale nie kręci się wokół niej. Dobrze się to czytało, lecę dalej z tą serią.

[*nie mam absolutnie żadnej pamięci do nicków, do imion z resztą też]

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

John Harrison z nagrodą Bookera za powieść "The End of Everything". Polski przekład książki ukaże się w 2027 roku.

Krótkie uzasadnienie sędziów:
> Two beachcombers meet and exchange words at the intertidal; we are in Kent, and it is the near-future, but one that recognises itself to be in the middle of a catastrophe. The sky is glitching, and something strange, formless and growing is soon to come out of the sea, to imitate our speech, forms, and customs. Our left-behind inhabitants scavenge where and what they can, provisional alliances are made and broken, shocking violence occurs, and no one can agree on exactly what has happened. A book not just about everything but about now. Shimmering and oblique, it holds the reader to the surface of something very grave and deep.

#nagrodabookera #booker #ksiazki

1392 + 1 = 1393

Tytuł: Wywieziono nas bydlęcymi wagonami. Relacje deportowanych z Górnego Śląska do Związku Sowieckiego w 1945 roku

Autor: Sebastian Rosenbaum, Dariusz Węgrzyn

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Instytut Pamięci Narodowej

ISBN: 9788397445345

Liczba stron: 312

Ocena: 7/10

Książka ta oddaje głos 46 osobom, które zostały deportowane w 1945 r. do związku sowieckiego zarówno z przedwojennej polskiej, jak i niemieckiej części Górnego Śląska. Częściowo pochodzą one z zeznań świadków przesłuchiwanych w ramach śledztwa wszczętego przez Okręgową Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach w dniu 27 czerwca 1991 r. Z tego też powodu mają one jednostajną formułę i ciąg wydarzeń. Kim byłem, jak mnie złapano, gdzie i jak przetrzymywano mnie przed wywózką. Następnie warunki i wyżywienie w trakcie transportu. Jak wyglądał obóz (głównie baraki i ziemianki na których leżało się na gołych pniach lub deskach), z czego był zbudowany, gdzie się pracowało. Co i ile dawali jeść (mało i gówno), czy była opieka medyczna (nieistniejąca) i jak się było traktowanym (o dziwo jak na warunki pracy katorżniczej dość poprawnie). Finał to podróż powrotna i dotarcie do domu. Prawie wszędzie otrzymujemy dokładnie ten schemat, raz bardziej szczegółowy, raz mniej. Z rzadka prezentowane są bardziej zindywidualizowane wspomnienia, a także fragmenty dzienników.

Książka warta polecenia każdemu, kto wpada na pomysł, by z Rosją się układać.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #historia #rossja

Małe czytelnicze osiągnięcie: 1500 książek przeczytanych i ocenionych na #goodreads #ksiazki

1391 + 1 = 1392

Tytuł: Towarzystwo Ochrony Kaiju

Autor: John Scalzi

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Vesper

Format: książka papierowa

ISBN: 9788377315057

Liczba stron: 340

Ocena: 3/10

Powiem tak: nie lubię obrażać autorów, pośrednio bądź bezpośrednio (chyba że napiszą wyjątkowej rangi smroda - ten przypadek, mimo wszystko, nim nie jest [to ja z przyszłości kończący pisać tę reckę - chyba jednak jest]), ale solidniejszy pisarz dałby radę z tego bądź co bądź niecodziennego pomysłu - którym jest, w wielkim skrócie, ochrona kaiju przed przedostaniem się z ich wymiaru do naszego - wycisnąć poważną historię o skłonności ludzkości do ingerowania w sprawnie działające obce (eko)systemy; prób badań absolutnie wszystkiego, co się nawinie; zaprzągania każdej wyobrażalnej drobnostki do czerpania zysku; wreszcie zdobywania władzy za wszelką cenę itd. A to tutaj to taka popierdółka do przeczytania z wyłączonym mózgiem.

Wymienione przeze mnie powyżej aspekty są tutaj obecne, nie przeczę, ale to wszystko, co można o nich powiedzieć. Że są. Zostały one zrealizowane tak o, na rympał, po prostu, bez głębi, dla odbębnienia kolejnego elementu w historii, jak by to niektóre internetowe persony ujęły: "wyszły spod pióra wyrobnika, nie pisarza". Do tego podlano je solidną porcją holywoodzkiego sosu. Nie mówię niestety o tym wspaniałym sosiku, który nieznacznie wzbogacił smak "Cryptonomiconu", tylko masowym glucie prosto z fabryki snów.

Ta książka jest nim wręcz przesiąknięta. Postacie nie zachowują się jak osoby z krwi i kości, tylko jak wyobrażenie współczesnych ludzi o stereotypowo bezbarwnych i jednocześnie wygadanych, znerdziałych postaciach znajdujących się w książce/filmie. Nikt tak nie mówi, nawet wśród paczki znajomych. Nikt tak nie reaguje na wychwycenie jakiegoś nawiązania, a na pewno nie w tak wybuchowy sposób. Ludzie lubią sobie poprzeklinać i popieprzyć głupoty, jednak tutaj w większości oglądaliśmy pokaz żenady i błazenady. Albo po prostu oszukały mnie doświadczenia społeczne. Mam nadzieję, że jednak nie.

Do czasu, podkreślam, z jednej strony cały czas miałem z tyłu głowy myśl, że nie obcuję z traktującą się serio lekturą i nie podchodziłem do niej na poważnie, a z drugiej, pomimo współczesnego dowcipu i stylu, a także absurdalnego tematu - a może właśnie dzięki niemu - czytałem z niemałym zaangażowaniem, bo byłem ciekawy, co autor dalej wymyśli i jak to wyjaśni. Ale stężenie hollywoodyzmów jak na złość nie spadało, w tajnej placówce badawczej robili sobie imprezki co kilka dni, ludzie przez połowę czasu nie zachowywali się poważnie i wiele więcej.

Książka od jakiegoś momentu rozpędza się, ale potem człowiek zauważa, jak mało stron zostało i zaczyna mieć wątpliwości. Końcówka pędzi na złamanie karku, wszystko znajduje swoje szczęśliwe rozwiązanie, każdy dostaje to, na co zasłużył, a czytelnik czuje, że zmarnował czas. Przez 80% lektury odnosi się wrażenie obserwowania wstępu do jakiegoś większego spisku, a potem po prostu znajduje się to jedno wadliwe ogniwo, usuwa je i po problemie.

W po(słowiu/dziękowaniach) dowiadujemy się, że tekst ten powstał w mniej więcej miesiąc jako swoiste remedium na chwilową blokadę pisarską oraz zastępstwo za inną książkę, która z powodu tej niemocy (również covidowej) nie została napisana. Czuł potrzebę stworzenia czegoś lżejszego w tamtych nieciekawych czasach, ale to w ogóle nie niesie ze sobą żadnego ciężaru. Fajnie dla autora, gorzej dla odbiorców, bo to nie jest dobre.

Nie jestem też w stanie pojąć, czemu Vesper zdecydował się to wydać, a tym bardziej dlaczego zrobił to w ramach Wymiarów. Fabryka powinna była się zabrać za ten badziew. Im dłużej siedziałem nad tym wpisem, tym w coraz większym stopniu nie lubiłem tej książki. Zupełnie nie polecam. Na odmóżdżenie już lepiej pooglądać Makłowicza mowiącego "eee" i "yyy". Z pewnością zapewni to nieporównywalnie więcej śmiechu, a i wyjmie z życia tylko kilka minut, nie godzin.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #johnscalzi #wymiaryvesper #vesper #ksiazkicerbera

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Zysk i S-ka ogłasza dodruk szóstego tomu Koła Czasu. "Triumf Chaosu" Roberta Jordana wróci do sprzedaży 24 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie z obwolutą ma 1262 strony, w cenie detalicznej 119,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Koło Czasu się obraca, wichry losu omiatają ziemię, a Rand al'Thor walczy o zjednoczenie narodów przed Ostatnią Bitwą. Walczy z pułapkami zastawionymi przez nieśmiertelnych Przeklętych na nieświadomą niczego ludzkość. Biała Wieża pod wodzą Elaidy, Zasiadającej na Tronie Amyrlin, postanawia bezzwłocznie przejąć kontrolę nad Randem i poskromić go w razie konieczności. Nynaeve i Elayne rozpoczynają poszukiwania legendarnego ter'angrealu. Niestety, wpadają w ręce Białych Płaszczy, opętanych pragnieniem wyniszczenia wszystkich Aes Sedai. Przebywający daleko Perrin Aybarra czuje przyciąganie Randa - przyciąganie ta'veren przez ta'veren, tak więc po raz pierwszy od tysiąca lat łucznik z Dwu Rzek pomaszeruje na wojnę...

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #zyskiska #fantasy #koloczasu #wheeloftime #robertjordan