#motyle

Czerwończyk Dukacik - Lycaena Virgaureae / Fotografujemy Przyrodę czerwończyk dukacik, motyle, lycaena virgaureae, motyl, rusałkowate, piękny motyl, motyl dzienny, owady, entomologia, piękno natury, fotografujemy przyrodę https://www.instagram.com/photobrunokrajski/p/DMR7txuo_bk/

Przestrojnik Jurtina - Maniola Jurtina / Fotografujemy Przyrodę przestrojnik jurtina, motyle, maniola jurtina, piękny motyl, przestrojnik wielki, rusałkowate, nymphalidae, entymologia, owady, piękno natury, fotografujemy przyrodę https://www.instagram.com/photobrunokrajski/p/DMKM0P8oTKN/

#motyle 😒

Jeszcze jeden okaz

#owady #motyle #przyroda

Karmnik

#przyroda #motyle #owady

#przyroda #owady #motyle

Zdjęcie skrzydła motyla pod mikroskopem

#motyle #zwierzaczki &źródło

Ostatnio na spacerze z córką spotkaliśmy sporo motyli, a ja poza najbardziej charakterystycznymi wielu nie pamiętam.. Znalazłem spoko tablice z motylami polski, więc się z wami podzielę 😉

#przyroda #owady #motyle #natura #ciekawostki #zuchpostuje

#zwierzęta #przyroda #motyle
Spotkany na drodze w centralnej Polsce.

Piękny motyl Polowiec Szachownica uchwycony na łące w letni poranek Polowiec Szachownica, Szachownica Galatea, Melanargia Galathea #motyle #owady #entymologia #natura #przyroda #fotografia

Kraśnik sześcioplamek na letnim łąkowym kłosie Zygaena Filipendulae inne nazwy: Kraśnik łomignatek, Błyszczenica łomignatek #motyle #owady #entomologia #natura #przyroda #fotografia

Piękny motyl Przestrojnik trawnik z leśnej polany - Aphantopus hyperantus #motyle #owady #entymologia #natura #przyroda #fotografia

Dzisiaj na balkonie spotkałem około południa całkiem ładną gąsienicę. Jest to Znamionówka starka. Niestety gąsienica ładniejsza niż motyl.

Wieczorem wychodzę zabrać pościel z balkonu, a tam ta sama gąsienica na mojej kołdrze zaczyna przygotowania, żeby się w poczwarkę zamienić xD

#motyle #gasienice #przyroda #natura #gownowpis

Motyl z numerkiem :butterfly: :1234: _Diaethria anna_ to gatunek motyla z rodziny rusałkowatych, występujący w tropikalnych lasach Ameryki Środkowej i niekiedy pojawiający się także w południowym Teksasie. Jego skrzydła z wierzchu są ciemnobrązowe z metalicznymi niebieskimi lub zielonkawymi plamami - od spodu natomiast mają deseń składający się z intensywnie czerwonych plam oraz czarnych prążków na białym tle.

Na spodzie tylnych skrzydeł plamki i oczka układają się w kształt przypominający liczbę 88, a w niektórych przypadkach 89 lub 98. Z tego względu _Diaethria anna_ bywa popularnie nazywany w języku angielskim _Anna's eighty-eight_.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

Dawno nie było motyla, więc dziś wpis o Papilio machaon – paziu królowej, jednym z najpiękniejszych i najbardziej okazałych motyli dziennych Europy.

To duży motyl, rozpiętość skrzydeł wynosi 60–85 mm, długość ciała 34–45 mm. Skrzydła mają żółte tło z charakterystycznym czarnym i niebieskim rysunkiem, a tylne skrzydła zakończone są wyraźnymi „ogonkami” długości do 10 mm. Ciało smukłe, głowa mała, czułki zakończone buławką.

Gąsienica jest mięsista, początkowo czarna z czerwonymi wypustkami, później zielona w czarne i pomarańczowe pasy. Podrażniona wysuwa pomarańczowe widełki (osmeterium), które odstraszają drapieżniki. Poczwarka bywa zielona lub szarobrunatna.

Zasięg:
Paź królowej występuje w całej Europie, Azji i północnej Afryce, sięga nawet do koła podbiegunowego i wysoko w góry (w Tybecie do 4500 m n.p.m.). W Polsce jest gatunkiem pospolitym, choć lokalnie liczebność spada.

Zamieszkuje otwarte tereny: łąki, murawy, przydroża, ogrody, skraje lasów, a także pola uprawne z roślinami selerowatymi (np. koper, marchew, pietruszka).

Dorosłe motyle aktywne są od końca kwietnia do końca sierpnia, w dwóch, a w sprzyjających latach nawet trzech pokoleniach. Samce często gromadzą się na wzniesieniach, gdzie szukają partnerek.

Gąsienice żerują głównie na roślinach selerowatych (Apiaceae), takich jak koper, marchew, pietruszka, a także na rutowatych (Rutaceae). Zimuje poczwarka.

Paź królowej był kiedyś objęty ochroną w Polsce, dziś nie jest już gatunkiem chronionym, choć liczba stanowisk stopniowo się zmniejsza z powodu zanikania siedlisk i rozwoju zabudowy.

#porannyrobal #motyle

Jak oczy sowy :owl: :butterfly: Motyle z rodzaju _Caligo_ występujące w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej wyróżniają się niezwykłym wzorem na skrzydłach, który do złudzenia przypomina oczy drapieżnika.

_Caligo_ to duże motyle dorastające do 20 centymetrów, aktywne głównie o zmierzchu. Wzór na ich skrzydłach najczęściej kojarzy się z oczami sowy, stąd ich popularna nazwa w języku angielskim – _owl butterflies_. Według innych interpretacji, wzór ten ma przypominać bardziej głowę i oko jaszczurki lub płaza.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

Dziś wpis o niezwykle efektownym i sprytnym motylu, mistrzu kamuflażu – Sesia apiformis, czyli przezierniku osowcu.

To duży motyl z rodziny przeziernikowatych, osiągający rozpiętość skrzydeł 30–50 mm (samice są wyraźnie większe od samców). Dorosłe osobniki znakomicie naśladują szerszenia: mają żółto-czarne pasy na odwłoku, przezroczyste skrzydła i charakterystyczne „epolety” na tułowiu. Ich sylwetka i sposób poruszania się do złudzenia przypominają groźnego owada, co chroni je przed drapieżnikami – to przykład mimikry Batesa.

Przeziernik osowiec występuje w całej Europie, na Bliskim Wschodzie, a także został zawleczony do Ameryki Północnej. Najchętniej zasiedla parki, aleje topolowe, brzegi rzek, tereny wilgotne i zadrzewienia, gdzie rosną topole – jego główna roślina żywicielska. Preferuje otwarte stanowiska z dobrym dostępem światła przy podstawie pnia, bo właśnie tam samice składają jaja.

Samica składa od kilkuset do nawet 2000 jaj u podstawy pnia lub na korzeniach topoli, rzadziej wierzb i olch.

Larwy wylęgają się od czerwca, wgryzają się w korę i żerują przez 2–3 lata w dolnej części pnia i korzeniach, drążąc długie, szerokie korytarze. W ostatnim stadium mogą osiągać nawet 55 mm długości.

Przed przepoczwarczeniem larwa buduje mocny kokon z wiórów i jedwabiu tuż pod cienką warstwą kory, tuż przy przyszłym otworze wylotowym.

Dorosłe motyle pojawiają się od połowy maja do połowy sierpnia, najczęściej w ciepłe, słoneczne poranki. Po wyjściu z poczwarki przez kilka godzin odpoczywają na pniu, rozprostowując skrzydła.

Larwy przeziernika osowca mogą poważnie uszkadzać drzewa – ich żerowanie prowadzi do powstawania licznych otworów u podstawy pnia, a silnie zaatakowane drzewa mogą stopniowo zamierać. Charakterystyczne są widoczne otwory wylotowe i pozostałości po poczwarkach przy podstawie topól.

Ciekawostki:

Dorosłe motyle nie pobierają pokarmu – mają zredukowaną ssawkę.

Przeziernik osowiec jest aktywny w ciągu dnia i bardzo rzadko daje się zaobserwować w locie, bo świetnie się maskuje i przesiaduje na pniach drzew.

Gatunek ten nie jest zagrożony – występuje powszechnie tam, gdzie rosną topole.

#porannyrobal #motyle

Motyl przeziernik osowiec w toku ewolucji upodobnił się do szerszenia, aby odstraszać ptaki drapieżne. Przypomina on błonkówkę nie tylko wyglądem, ale też bezbłędnie naśladuje wydawane przez nią bzyczące dźwięki, co skutecznie zniechęca potencjalnych napastników - dowiodło badanie

30 czerwca:

* Dzień Asteroid
* Dzień Motyla Kapustnika
* Święto Wojsk Aeromobilnych
* Święto Centrum Zarządzania Kryzysowego Ministerstwa Obrony Narodowej

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #motyle #asteroidy

Dziś będzie trochę o owadzie, który jest gatunkiem inwazyjnym i atakuje nasze piękne kasztanowce – mowa o szrotówku kasztanowcowiaczku (Cameraria ohridella).

Jak wygląda szrotówek kasztanowcowiaczek?

To niewielki motyl z rodziny kibitnikowatych – jego ciało ma zaledwie 3–4 mm długości, a rozpiętość skrzydeł sięga 8–10 mm. Skrzydła są wąskie, jasnobrązowe z białymi i czarnymi pasmami oraz metalicznym połyskiem, a na głowie widać pióropusz srebrzystych włosków i długie, nitkowate czułki. W spoczynku motyl zwija skrzydła wzdłuż ciała, co utrudnia jego dostrzeżenie.

Gąsienice są jasnożółte i żerują wewnątrz liści, tworząc charakterystyczne miny – brunatne plamy, które z czasem pokrywają całe liście.

Skąd pochodzi i jak się rozprzestrzenił?

Szrotówek został odkryty w połowie lat 80. XX wieku na pograniczu Macedonii i Albanii, nad Jeziorem Ochrydzkim – stąd jego łacińska nazwa. Najprawdopodobniej pochodzi z Azji, być może z chińskiej prowincji Syczuan lub z okolic Himalajów, choć dokładne pochodzenie nadal budzi dyskusje wśród naukowców.
W Europie rozprzestrzenił się błyskawicznie – obecnie występuje niemal na całym kontynencie, a w Polsce pojawił się pod koniec lat 90.

Czym żywi się szrotówek?

Jego ulubionym pokarmem są liście kasztanowca białego, ale atakuje także kasztanowce czerwone, żółte, a nawet klony. Gąsienice żerują w liściach, wyjadając miękisz i tworząc miny, co prowadzi do przedwczesnego brązowienia i opadania liści.

Jak wygląda jego cykl życia?

Szrotówek jest owadem wielopokoleniowym – w Polsce rozwijają się zwykle trzy pokolenia rocznie. Samica składa jaja na górnej stronie liścia (nawet do 65 jaj na jednym liściu!), z których po kilku dniach wylęgają się larwy. Larwy żerują przez 3–4 tygodnie, następnie przepoczwarzają się w kokonach ukrytych w liściach. Dorosłe motyle wylatują w maju, a kolejne pokolenia pojawiają się latem i na początku jesieni. Ostatnie pokolenie zimuje w stadium poczwarki w opadłych liściach lub w glebie.

Szrotówek powoduje znaczne szkody – liście kasztanowców szybko brązowieją i opadają, co osłabia drzewa, zmniejsza ich zdolność do fotosyntezy i odporność na choroby. Choć rzadko prowadzi do całkowitego obumarcia drzewa, wieloletnie osłabienie sprawia, że kasztanowce są bardziej podatne na inne zagrożenia, np. grzyby czy przymrozki.

W 1 kg suchych liści kasztanowca może znajdować się nawet 4 500 poczwarek szrotówka, które w optymalnych warunkach mogą złożyć aż do 80 000 jaj! To pokazuje, jak ogromny jest potencjał rozrodczy tego niewielkiego motyla i dlaczego tak trudno go zwalczyć.

Chrońmy nasze kasztanowce – grabienie i utylizacja opadłych liści to jeden z najskuteczniejszych sposobów ograniczenia liczebności szrotówka!

#motyle #porannyrobal