#ogladajzhejto

#filmy #ogladajzhejto #heheszki

225 + 1 = 226

Tytuł: Truman Show
Rok produkcji: 1998
Kategoria: tragikomedia, dystopia
Reżyseria: Peter Weir
Czas trwania: 1h 43min
Ocena: 9/10

Po raz pierwszy zetknąłem się z tym filmem jeszcze w latach szkolnych, kiedy byłem w późnej podstawówce lub już w gimnazjum. Jim Carrey kojarzył mi się wtedy tylko z komediami, więc jego rola automatycznie wywoływała u mnie śmiech (wiadomo, przecież to aktor z takich filmów jak Maska, Ace Ventura czy też Głupi i głupszy — dodatkowo w tym filmie znowu pokazał dziwną minę w scenie na rondzie i przy lustrze wydawał śmieszne dźwięki, więc to jest przecież komedia, prawda?). Z czasem jak dorastałem i dojrzewałem to dostrzegłem w tym obrazie znacznie więcej — dzięki temu stał się moim guilty pleasure, do którego regularnie wracam, oglądając go co najmniej raz w roku.

Truman Show to według mnie dystopijny obraz mogący budzić wewnętrzny strach niczym w thrillerze psychologicznym z domieszką tragikomedii. Pokusiłbym się o porównanie życia Trumana do Winstona Smitha z Roku 1984 — obaj żyją w świecie inwigilacji i iluzji, pod stałym nadzorem i w kontrolowanym spektaklu. Podsumowując, Truman Show to mistrzowsko opowiedziana historia, wymykająca się jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej, a zarazem dzieło ponadczasowe do którego wrócę jeszcze wielokrotnie.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

223 + 1 = 224

Tytuł: Ciche miejsce 2
Rok produkcji: 2020
Kategoria: Horror (?), Sci-Fi
Reżyseria: John Krasinski
Czas trwania: 1h 36min
Ocena: 4/10

Pierwsza część była dla mnie przeciętna, a ta wypada jeszcze słabiej. Największym problemem jest brak sensu istnienia tej kontynuacji. Sequel powinien albo rozwijać historię, albo próbować czegoś nowego - tutaj nie dzieje się ani jedno, ani drugie. Bohaterowie stoją w miejscu, świat nie zostaje pogłębiony, a potwory pozostają tak samo tajemnicze, jak były. Dobre zdjęcia, świetny dźwięk, udane aktorstwo. Niestety, montaż mocno męczy, zwłaszcza przez przesadne korzystanie z równoległej narracji, która w końcu zaczyna działać jak powtarzający się schemat. Parę jumpscare'ów, nadal irytująca głuchoniema córka i nadal piękna Emily.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

220 + 1 = 221

Tytuł: Imię róży
Rok produkcji: 1986
Kategoria: Dramat historyczny / Kryminał
Reżyseria: Jean-Jacques Annaud
Czas trwania: 2h 10m
Ocena: 7/10

Krótki opis: Rok 1327. Franciszkanin William z Baskerville zostaje poproszony o wyjaśnienie okoliczności śmierci zakonnika w pewnym benedyktyńskim klasztorze we Włoszech. Kolejne zabójstwa wywołują panikę.

Film o wiele przystępniejszy i ciekawszy od książki :upside_down_face:

Tak naturalistyczny, że aż momentami obrzydliwy.

Dostępny na CDA premium i filmanie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

219 + 1 = 220

Tytuł: Wiedźmin: Syreny z głębin
Rok produkcji: 2025
Kategoria: Animacja / Fantasy
Reżyseria: Kang Hei Chul
Czas trwania: 1h 31m
Ocena: 3/10

Bardzo lubię wiedźmińskie opowiadania napisane przez pana Sapokowskiego na podstawie gier (#pdk), a "Trochę poświęcenia", jest moim drugim ulubionym (zaraz po "Coś więcej"). Dlatego też jak usłyszałem, że netflix zamówił animowaną wersję tego dzieła to stwierdziłem, że to się nie uda. Po premierze czytałem w internecie wiele złych opini o tym dziele, ale stwierdziłem, że wstrzymam się z hejtem, dopóki sam się nie zapoznam z tym tworem. Zaraza, jakie to jest złe i beznadziejne. Ze świetnej historii o trudnych relacjach międzyrasowych i międzyludzkich, uczyniono wiedźmińską wersje "Małej syrenki". Ba! Lokalna Urszula ma nawet swoją piosenkę xD cały przesłanie, cały przekaz, cała głębia tego utworu poszła się chędożyć . Fabularnie to z opowiadania zaczerpnięci są tylko niektórzy bohaterowie i setting, reszta to twór autorski, chociaż bardziej to przypomina jakby ktoś wrzucił do ChataGPT prośbę o zmiksowanie "Trochę Poświęcenia" i "Małej Syrenki" i bez przeczytania stwierdził, że jest git i biorą się za animacje tego.

Czemu więc 3, a nie 1? Bo w polskiej wersji Geralta zagrał Pan Jacek Rozenek, który już na zawsze będzie moim Geraltem (chociaż w słuchowisku Krzysztof Banaszyk również był świetny), no i animacja sama w sobie była przyzwoita.

Ale ogólnie nie polecam

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

Czy wiesz, że...
w celu zmniejszenia kosztów wszystkie sceny filmu Interstellar kręcono na Ziemi?
#ciekawostki #filmy #ogladajzhejto

Zna się tu ktoś może na #tvbox? Potrzebuję coś do odtwarzania #filmy z pirackiej zatoki z pendrive'a, tak żeby nic nie ścinało i żeby to płynnie działało. Żadnych certyfikacji netfliksa czy coś nie musi mieć, to mi na tv działa. Im tańszy tym lepszy. xd
#tv #ogladajzhejto #pytanie #niewiemjaktootagowac

216 + 1 = 217

Tytuł: Szkarłatna litera
Rok produkcji: 1995
Kategoria: Kostiumowy / Melodramat
Reżyseria: Roland Joffé
Czas trwania: 2h 15m
Ocena: 6/10

Krótki opis: Nowa Anglia, XVII w. Hester przybywa do Massachusetts, gdzie planuje osiedlić się z małżonkiem. Po śmierci męża nawiązuje romans z lokalnym pastorem i rodzi mu nieślubne dziecko, za co zostaje napiętnowana przez miejscowych.

Jak się szuka informacji o tym filmie w necie, to można odnieść wrażenie, że to drugie The Room.

Ok, nie jest idealnie. Technicznie i scenariuszowo ten film stoi na poziomie typowo telewizyjnych produkcji, jest trochę kiczu, fabuła różni się od książki (która, sądząc po opisie na Wikipedii, też nie jest jakimś arcydziełem...), a gra aktorska Demi Moore to oksymoron. Ale tak poza tym, to w miarę przyzwoity kostiumowy melodramat. Jakby wyciąć sceny morenki, to by był dobry do ramówki na niedzielne popołudnia.

I to ma być niby jeden z najgorszych filmów lat 90.? Widać Amerykanie muszą traktować Hawthorne'a tak, jak nasi pololniści traktują Słowackiego, skoro mają taki ból dvpy o ten film. Szkoda, że Francuzi nie mają podobnego, gdy wychodzi kolejna ekranizacja Hrabiego Monte Christo, gdzie Mundek na końcu wiąże się z Mercedes :upside_down_face:

Dostępny na CDA.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto

215 + 1 = 216

Tytuł: Yes Man/Jestem na tak
Rok produkcji: 2008
Kategoria: Komedia rom.
Czas trwania: 104 min.
Ocena: 7/10

Film skrojony pod Jima Carreya, który to dobrze wykorzystał. Zooey również na plus.
Jestem na tak.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

Cześć! Przedstawiam listę wszystkich filmów, które zdobyły statuetkę Oscara w kategorii „Najlepszy film” w latach 1929-2025. Każdy z filmów ma odnośnik do jego opisu na portalach filmweb.pl, imdb.com oraz letterboxd.com. Zachęcam do skopiowania pliku do swojego konta Google — dzięki temu będziecie

213 + 1 = 214
Tytuł: 7 uczuć
Rok produkcji: 2018
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Marek Koterski
Czas trwania: 1h 56min
Ocena: 9/10

Wczoraj był Dzień Świra i Nic Śmiesznego, to ja dziś przypomnę o filmie, który opowiada o latach dziecięcych Adasia Miauczyńskiego.

Wszyscy jesteśmy źle wychowani

Chociaż od premiery "najnowszej" (i możliwe, że już ostatniej) części opowieści o losach Adasia Miauczyńskiego, neurotycznego i sfrustrowanego polskiego inteligenta minęło już ponad 6 lat, dopiero w 2022 przypadkiem natrafiłem na nią na... Netfliksie.

Niewątpliwe mocną stroną produkcji (zwłaszcza dla boomerów) jest jej gwiazdorska obsada (m. in. R. Więckiewicz, M. Dorociński, K. Figura, A. Chyra, T. Karolak, C. Pazura). Warto również dodać, że kwestie narratora czytała Krystyna Czubówna. Natomiast dla mnie osobiście miłym smaczkiem był Cezary Żak w roli konduktora w tramwaju (fani Miodowych lat zrozumieją). Ciekawym posunięciem było powierzenie roli młodego Adasia Michałowi Koterskiemu, który w Dniu Świra zagrał niezbyt rozgarniętego syna Pana Miauczńskiego.

7 uczuć pozwoli nam zobaczyć co sprawiło, że Adaś stał się takim, a nie innym człowiekiem. Film jest podzielony na dwie części, które przedstawiają jego wczesne dzieciństwo (wstęp, krótsza) i czasy szkolne (dłuższa).
Wielu z nas z rozrzewnieniem wspomina kiedy byli małym chłopcem/małą dziewczynką. Jednak okres, gdy wydawałoby się, że życie schodzi głównie na zabawie, może obfitować w wydarzenia mogące mieć negatywny wpływ na rozwój - rozstanie z matką, która musi wrócić do pracy, opiekunki, które mają podopiecznych (literalnie) w d*pie, wredne starsze rodzeństwo i niezdrowe (patologiczne?) zachowania rodziców.

Kolejnym ważnym etapem jest czas szkolnej edukacji. Z jednej strony zawieramy przyjaźnie i po szkole spędzamy czas na wspólnej zabawie, przeżywamy pierwsze miłości, realizujemy pierwsze przedsięwzięcia. Z drugiej - koszmarny szkolny stres. Nieżyciowy program zmuszający do rycia na pamięć (kto zna wszystkie dopływy Nilu?) to najmniejszy problem. Jeśli dodać do tego spięcia z koleżeństwem, toksycznych nauczycieli i patologicznych/zakompleksionych/nieobecnych rodziców powstaje mieszanka wybuchowa, która może doprowadzić do tragedii (i nie zawsze znajdzie się ktoś, kto jej w porę zapobiegnie).

W przeciwieństwie do Dnia Świra nie otrzymujemy kolejnej satyry naszego społeczeństwa. Film, wbrew pierwszemu wrażeniu, nie jest również nostalgiczną wycieczką do czasów dzieciństwa z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. 7 uczuć ma moralizatorską wymowę, zwłaszcza biorąc pod uwagę końcowe sceny i utwór, który słychać w tle napisów końcowych. W kontekście zakończenia nieprzypadkowe jest również to, że dorośli aktorzy wcielili się w role uczniów 5. klasy podstawówki (chociaż nie zawsze prezentują poziomu klasy piątej). Niewątpliwie 7 uczuć ma wymiar uniwersalny i jego przesłanie jest jak najbardziej aktualne w dzisiejszych czasach. Niemniej w moim odczuciu przedstawione problemy się pogłębiły - mamy coraz mniej czasu dla rodziny, nauczyciele stracili autorytet, a internet (przede wszystkim social media) sprzyjają upokarzaniu szkolnych ofiar i innym patologicznym zachowaniom. Mam wrażenie, że współczesna wersja tego filmu byłaby jeszcze bardziej gorzka albo... po prostu jestem już boomerem.
Ponadto film zwraca uwagę na to, że wato sięgać po pomoc psychologów, gdy życie staje się zbyt przytłaczające i korzystanie z jego wsparcia nie oznacza, że osoby, które udają się do niego należy stygmatyzować i zamykać w Tworkach.

Reasumując, 7 uczuć to bardzo dobra produkcja nie tylko z uwagi na świetną obsadę i warto, aby obejrzeli rodzice "szkolnych" dzieci. Wszakże lepiej uczyć się na czyichś błędach i należy pamiętać, że czym skorupka za młodu nasiąknie...

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

https://www.youtube.com/watch?v=z0G7UHnIQXA

Cześć!

Kierowany pasją do kinematografii oraz chęcią zaspokojenia ciekawości postanowiłem obejrzeć wszystkie filmy, które kiedykolwiek zdobyły statuetkę Oscara w kategorii "Najlepszy film" (lata 1929-2025) + filmy, które były nominowane do tej nagrody lecz nie wygrały.

Z tej okazji, aby już na zawsze mieć wszystko posegregowane i pod ręką postanowiłem stworzyć arkusz kalkulacyjny Google z listą wszystkich powyższych filmów, w tym checkbox "obejrzane" oraz odnośniki do filmweb, imdb i letterboxd.

1. Czy chcesz, żebym Cię zawołał jak już ukończę projekt i być może sam(a) z tego skorzystasz jako ściągę "co obejrzeć"?
2. Mógłby ktoś podesłać dedykowaną stronę do wołania komentujących i piorunujących, o ile taka istnieje?

Z góry dzięki za aktywność w tym wątku :hugging_face:

#filmy #ogladajzhejto #kiciochpyta #pytanie
#oscarychallenge

210 + 1 = 211

Tytuł: Dzień świra
Rok produkcji: 2002
Kategoria: Dramat / Komedia / Psychologiczny
Reżyseria: Marek Koterski
Czas trwania: 1h 33min
Ocena: 10/10 :anatomical_heart:

Pewnie już każdy widział, a kto nie widział to myślę, że powinien, bo to świetny film i polski klasyk. Osobiście bardzo lubię i widziałem już go kilka razy, choć film czasem ma inny wydźwięk. Pierwszy czy drugi raz, być może z racji wieku, oglądałem go jako komedię bardziej. Następne razy ten sam film oglądałem już jako dramat. Wczoraj obejrzałem go jako dramat z fragmentami komedii, ale pierwszy raz skupiłem się na ostatnich słowach, wcześniej jakoś nie pamiętałem tego fragmentu.

Jeśli ktoś jest ciekaw tych słów to przytoczę je poniżej:

"Towarzyszu podróży, zbudowałeś byt swój zasklepiając, jak termit, wyloty ku światłu i zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków, w dławiącym rytuale codziennego życia. I choć przyprawia cię on co dzień o szaleństwo, mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i uczuciu. Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć swej kondycji człowieka. Teraz glina, z której zostałeś utworzony wyschła i stwardniała. Nikt już się nie dobudzi w tobie astronoma, muzyka, altruisty, poety, człowieka, którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś."

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

209 + 1 = 210

Tytuł: Ciche miejsce
Rok produkcji: 2018
Kategoria: Horror (?), Sci-Fi
Reżyseria: John Krasinski
Czas trwania: 1h 30min
Ocena: 5/10

Horror (?) o rodzinie walczącej o przetrwanie w świecie opanowanym przez potwory reagujące na dźwięk (co może nawet sugerować sam tytuł!!!). Film buduje napięcie poprzez ciszę i oszczędne dialogi, co wyróżnia go na tle typowych produkcji grozy, jednakże niektóre rozwiązania fabularne wydają się zbyt nielogiczne i wszystko jest upchane na siłę, by zmieścić się w 90 minutach seansu. Zbyt wiele niespójności i braku logiki, żebym mógł określić go inaczej niż jako średniak. Emily i John na duży plus, ta głuchoniema córka na podwójny minus za irytowanie lvl max, więc się wyrównuje.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

208 + 1 = 209

Tytuł: Zostaw świat za sobą
Rok produkcji: 2023
Kategoria: Thriller
Reżyseria: Sam Esmail
Czas trwania: 2h 21min
Ocena: 6/10

Intrygujący thriller psychologiczny, który zadaje pytania o zaufanie, technologię i ludzką naturę w obliczu globalnego kryzysu. Reżyser Sam Esmail tworzy duszną atmosferę paranoi, stopniowo odsłaniając niepokojące tajemnice. Choć tempo momentami zwalnia, a zakończenie może pozostawić niedosyt, film skutecznie buduje napięcie i zmusza do refleksji. To nietypowa apokalipsa - bardziej psychologiczna niż spektakularna.

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

#heheszki #filmy #ogladajzhejto

206 + 1 = 207

Tytuł: Powrót
Rok produkcji: 2022
Kategoria: Czarna komedia / Dramat
Reżyseria: Adrian Panek, Krzysztof Rak
Czas trwania: 6x 45min
Ocena: 6/10
Platforma: Netflix, Canal+

Serial o facecie, który zmarł na zawał i chwilę później zmartwychwstał. Serial o poszukiwaniu sensu, siebie, próbie zrozumienia tego, czego brakuje w związku i rodzinie. Próbie startu od zera i bycia lepszym, gdy dostało się drugą szansę.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app
#filmmeter #seriale #ogladajzhejto #ogladajzwujkiem

200 + 1 = 201

Tytuł: Konklawe
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Edward Berger
Czas trwania: 2h
Ocena: 6/10

Film na podstawie książki Roberta Harrisa pod tym samym tytułem. Toważyszymy kardynałom podczas konklawe, które ma wyłonić nowego papieża. Wpadniemy w sam środek politycznej rozgrywki między kardynałami ich walki o głosy, ze swoimi przeciwnikami i burzliwą przeszłością. Głównym bohaterem jest kamerling kardynał Lawrence, grany przez Ralpha Fiennesa.

Świetna gwiazdorska obsada, jeszcze lepsze symetryczne kadry i muzyka, ale fabularnie film nie porywa. W tej materii książka była dużo lepsza, stąd też ocena.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app
#filmmeter #filmy #ogladajzhejto #ogladajzwujkiem

199 + 1 = 200

Tytuł: Upadek
Rok produkcji: 1993
Kategoria: Thriller
Reżyseria: Joel Schumacher
Czas trwania: 1h 52min
Ocena: 8/10

Niechcący przegapić przyjęcia urodzinowego swojej córki mężczyzna tkwi w ulicznym korku. Kiedy puszczają mu nerwy, kontynuuje wędrówkę pieszo, wyładowując swoją złość na innych ludziach.

Dobry film pokazujący jak skumulowane szambo "wkurwu" w końcu wywaliło. Jednocześnie oglądamy kogoś w rodzaju świra oraz kogoś z kim po części się zgadzamy czy też rozumiemy powody.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

197 + 1 = 198

Tytuł: Nosferatu
Rok produkcji: 2024
Kategoria: Horror
Reżyseria: Robert Eggers
Czas trwania: 2h 12m
Ocena: 7/10

Krótki opis: Niemcy, lata 30. XIX wieku. Życie młodej mężatki Ellen zostaje zakłócone przez tajemniczego i groźnego hrabiego Orloka, podczas gdy jej mąż, Thomas, prowadzi interesy w Transylwanii.

Jestem fanką filmów o wampirach, więc wiadomix, że musiałam obejrzeć dzieło Eggersa.

Jak zobaczyłam trailer, to miałam pewne obawy, czy reżyser nie zainspirował się zbyt mocno świetną wersją Herzoga z '79. Choć można dostrzec ewidentne nawiązania do tego filmu w paru scenach, nowy Nosferatu jest dziełem Eggersa "z krwi i kości". Piękne kadry - check. Powolne tempo - check. Obrzydliwe i czasem wulgarne wstawki - check. I nawet parę nie do końca wyjaśnionych dziur w fabule - check 😛

Największe zaskoczenie to charakteryzacja Nosferatu, nie spodziewałam się wampira z Siczy Zaporoskiej xDD

Jeśli chodzi o grę aktorską, to tutaj będę musiała dołożyć łyżkę dziegciu ze względu na grę córki Deppa. Mocno teatralna i przeszarżowana, momentami na granicy kiczu. Generalnie postać Ellen była tak napisana, że łatwo było przesadzić i tutaj błędem było wzięcie aktorki, która swoją pozycję zawdzięcza bardziej nazwisku tatusia, niż talentowi. Aktorkom, które wystąpiły de facto w tej samej roli, czyli Ryder, Adjani czy Nelligan, do pięt nie dorasta. Szkoda, że Anya Taylor-Joy się wycofała z projektu, być może lepiej poradziłaby sobie z rolą.

Gra pozostałych aktorów dobra w ramach tego, co mieli do odegrania.

Generalnie jest to dobry film, ale nie aż tak dobry, jak mógłby na to wskazywać medialny hype wokół produkcji. Dlaczego? Szczerze mówiąc, nie wydaje mi się, żeby zapodawał temat w nowatorski sposób. Na pewno nie wnosi do lore więcej, niż wspomniany już film Herzoga czy najpopularniejsze adaptacje Draculi.

Ale pewnie parę Oscarów zgarnie, bo zdecydowanie się wyróżnia w zalewie woke shitu i nieudanych reanimacji starych franczyz.

Obecnie grany w kinach, ale jak komuś nie chce się wydawać na bilet, to można znaleźć na filmanie z napisami i w dobrej jakości.

#filmmeter #ogladajzhejto