#wszechswiat

Interaktywna mapa okolicznych gwiazd.

https://stars.chromeexperiments.com/

#mapy #ciekawostki #kosmos #astronomia #gwiazdy #wszechswiat

To zdjęcie przedstawia malownicze trio galaktyk znane jako Grupa NGC 5985 w gwiazdozbiorze Smoka (Draco). Od lewej widoczna jest majestatyczna galaktyka spiralna NGC 5985 oglądana „z góry”, w centrum – masywna galaktyka eliptyczna NGC 5982, a po prawej – spiralna NGC 5981 ukazana z boku. Wszystkie trzy obiekty znajdują się w odległości około 100 milionów lat świetlnych od Ziemi.

Źródło i prawa autorskie: David Vernet , Jean-François Bax , Serge Brunier, OCA/C2PU

#nauka #ciekawostki #wszechswiat #kosmos

Konsorcjum Cosmic Evolution Survey (COSMOS) ujawniło największą mapę wszechświata, jaka kiedykolwiek została stworzona, zawierającą katalog niemal 800 000 galaktyk obejmujących około 98% czasu istnienia kosmosu. Wykorzystując dane zebrane przez Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba podczas 255 godzin obserwacji, ten przełomowy panoramiczny obraz sięga wstecz około 13,5 miliarda lat i kwestionuje istniejące teorie dotyczące młodego wszechświata, ujawniając znacznie więcej wczesnych galaktyk, niż przewidywały modele kosmologiczne.

Nowa mapa wszechświata stworzona przez zespół COSMOS-Web zrewolucjonizuje postrzeganie wczesnego formowania się wszechświata w kilku kluczowych aspektach:

1. Galaktyki powstawały szybciej i liczniej, niż sądzono.
Dotychczasowe modele przewidywały, że galaktyki powstałe w ciągu pierwszych 500 milionów lat po Wielkim Wybuchu będą niezwykle rzadkie. Tymczasem obserwacje JWST ujawniły ich aż 10 razy więcej, niż oczekiwano. Oznacza to, że proces formowania się galaktyk i supermasywnych czarnych dziur rozpoczął się znacznie wcześniej i przebiegał szybciej, niż zakładały dotychczasowe teorie.

2. Wszechświat był zorganizowany już na bardzo wczesnym etapie.
Nowa mapa pokazuje nie tylko pojedyncze, odległe galaktyki, ale także ich rozmieszczenie w gęstych skupiskach i rozległych pustkach. To sugeruje, że już bardzo wcześnie istniały złożone struktury, które wpływały na wzrost i ewolucję galaktyk.

3. Wyzwanie dla dotychczasowych modeli kosmologicznych.
Odkrycie tak wielu dużych i jasnych galaktyk oraz supermasywnych czarnych dziur w młodym wszechświecie nie zgadza się z przewidywaniami standardowego modelu kosmologicznego. Naukowcy muszą teraz przeanalizować, czy obecne teorie wymagają poważnych korekt, czy też konieczne jest opracowanie nowych koncepcji dotyczących pierwszych etapów ewolucji kosmosu.

4. Dostęp do pełnego kontekstu ewolucji galaktyk.
Dzięki ogromnej skali i szczegółowości nowej mapy, astronomowie mogą po raz pierwszy badać nie tylko pojedyncze galaktyki, ale także ich otoczenie i wzajemne oddziaływania w skali kosmicznej. To pozwala lepiej zrozumieć, jak środowisko wpływało na ewolucję galaktyk i powstawanie pierwszych gwiazd oraz czarnych dziur.

#ciekawostki #kosmicznyteleskopwebba #kosmos #wszechswiat

24 kwietnia 1990 roku na pokładzie wahadłowca Discovery w przestrzeń kosmiczną poleciał Kosmiczny Teleskop Hubble'a. Od tamtego czasu zachwyca nas wykonanymi przez siebie fotografiami kosmosu. Wiele z obserwacji dokonanych przy jego pomocy okazało się przełomowych i pomogło astronomom w

Wyobraź sobie, że budzisz się pewnego dnia z nieodpartym wrażeniem, że świat wokół ciebie nie jest zupełnie niezależny od ciebie. Czy kiedykolwiek czułeś się, jakbyś był tylko pasażerem na pokładzie pędzącej rzeczywistości – obserwatorem, który nie ma wpływu na bieg zdarzeń?

W ramach chilloutu obejrzałem sobie jeden po drugim dwa filmy na YT. Pierwszy od Smartgasm'a: https://www.youtube.com/watch?v=GQL1kaATNqA. Drugi od Wiaczesława Zaruckiego: https://www.youtube.com/watch?v=k2BWBwlqVRQ.
I tak naszła mnie zabawna refleksja. Cała struktura Wszechświata zapewnia perfekcyjny dla nas poziom stałej struktury subtelnej - ~1/137. Cały ten ogromny mechanizm jest precyzyjnie dostrojony (nie, nie postuluję zasady antropicznej, ale faktycznie, istnieje więcej układów stałych nieprzyjaznych dla życia, niż tych przyjaznych). A wszystko to po to, by babcia w Chabarowsku mogła wylewać gówno w ogodzoną deskami gnojówkę.
Kurde, wszechświat kieruje się tajemniczymi regułami :rolling_on_the_floor_laughing:.

#wszechswiat #heheszki #rosja

#astronomia #wszechswiat
Michio Kaku: „Wszechświat jest symfonią strun. Odkrywam ją”

https://youtu.be/W-QDAyRV0VQ?si=2sFqfUsERYDjdc72

Tachiony to hipotetyczne cząstki, które poruszają się wyłącznie z prędkością większą niż prędkość światła w próżni. Wydawało się, że nie pasują do szczególnej teorii względności, która jest kamieniem węgielnym współczesnej fizyki. Jednak nowe badania naukowców z

#fizyka #astronomia #swiat #wszechswiat
No dobra, skoro świat powstał z cząstek wirtualnych (czyli z nicości), które się anihilują, to znaczy że są cząstki i antycząstki wybite przez inne cząstki i antycząstki tak? Skąd one są? Czym jest nicość? Drugie pytanie - dlaczego wybite cząstki nie anihilowały z wybitymi antycząstkami? Lewrence chyba tego nie porusza. Ktoś coś?

Statek kosmiczny "Ziemia"

Wszyscy jesteśmy astronautami 😅 :slightly_smiling_face:

#infografika #kosmos #wszechswiat #astrofaza #ciekawe

Istnieje absolutny limit naszego dostępu do wszechświata poza naszą własną galaktyką. Istnieje granica tego, co możemy kiedykolwiek mieć nadzieję zbadać lub wysłać sygnały do, i zupełnie inna granica tego, co możemy kiedykolwiek mieć nadzieję być świadkami. Dziś zajmiemy się tym

Teleskop Jamesa Webba wykonał dziś wyjątkowe zdjęcia czarnej dziury (poniżej). To najciemniejesza sfotografowana dotąd formacja odległa od Ziemi o ok 10,1 miliarda lat świetlnych o masie przekraczającej 50 000 razy masę Słońca. Dostarczone zdjęcia mogą pomóc lepiej zrozumieć historię powstania wszechświata. Naukowcy mają również nadzieję, że zdjęcia te rzucą nowe światło na rozwój współczesnej nauki.

#nauka #astrofizyka #wszechswiat

Hej, chcąc się przywitać i ogarnąć lepiej Hejto, pochwalę się jednym z lepszych kanałów na jakie trafiłem, rozprawiający na temat cywilizacji w kosmosie od stricte naukowej strony - i to dosłownie naukowej - nie ma tu gdybania, są jedynie hipotezy bazujące na danych zebranych z

Burze to jedno, ale dawno nie zaglądałem dalej niż wierzchołki chmur na niebie.

Kosmos ma swoje dziwy. swoje kolizje, eksplozje, czarne dziury, wiele zachowań, zawsze w tej pędzącej, ciemnej, okrytej ciszą przestrzeni jednak coś się dzieje. Tak jak w przypadku galaktyki, o której opowiem w dalszej części mojego wpisu.

Ale najpierw.. wyobraźcie sobie, że na kursie bezpośrednio kolizyjnym są dwie piękne galaktyki spiralne. Po pewnym czasie dochodzi do kolizji, no i mamy "BENC", stało się. Dwie galaktyki złączyły się, ich spiralne ramiona, skomplikowane, piękne wzory zostały trwale uszkodzone i zakłócone. Już nigdy nie będą wyglądały tak jak wcześnie.

Gdy spojrzycie na zdjęcie, które Wam pokazuję, to dojrzycie własnie wynik takiej kolizji. Niby już nie to samo, ale nadal pięknie. NGC 34 prezentuję się jak nieziemskie, bioluminescencyjne stworzenie z głębi oceanów, jak coś niemalże fantastycznego.

Spójrzcie na centrum nowo powstałej galaktyki. To własnie tam połączenie spowodowało wybuch, oraz powstanie nowych formacji gwiazd, a sam gaz otaczający je rozświetlił się.

Warto tutaj zaznaczyć, że takiego typu zdarzenia, jak zderzenie dwóch galaktyk są dość rzadkimi wydarzeniami w dziejach kosmosu.

Przejdźmy do sedna sprawy - galaktyka NGC 34.
Nic, a nic nie mówi Wam ta nazwa, prawda?
Spokojnie! Już zmierzam do omówienia, tej a jakże ciekawej galaktyki.

NGC 34 to galaktyka spiralna, która oddalona jest o 250 000 000 lat świetlnych od naszej planety, odkrył ją amerykański astronom, który nazywał się Frank Muller, zaś w tym samym roku, niezależnego odkrycia tej galaktyki, dokonał również amerykański astronom - Lewis A. Swift.
Warto tutaj wspomnieć, że Pan Muller skatalogował swoje odkrycie jako NGC 17, zaś Pan Swift jako znane już nam NGC 34.

Oczywiście, jeśli chcecie znaleźć NGC 34 na niebie, to znajduje się ona w gwiazdozbiorze Wieloryba.

Widzieć to zdjęcie możemy dzięki Komicznemu Teleskopowi Hubble'a.

Miłego czytania i spoglądania w górę!

Źródło:
nasa.gov

https://www.youtube.com/watch?v=6nJU67uX0ms

Fundamentalne pytanie o to, co było na początku. Dlaczego istnieje coś, niż nic? [Leibniz] I dlaczego Sokratesowe "wiem, że nic nie wiem" ma tutaj silną rację bytu?

Polecam cały kanał :star2:

https://www.youtube.com/watch?v=6nJU67uX0ms

Sięgnijmy wzrokiem w odległy kosmos.

Co widzicie na tym zdjęciu?
Magnetar J1818.0-1607 to rodzaj gwiazdy neutronowej, niezwykle gęstego obiektu składającego się głównie z ciasno upakowanych neutronów. Te neutrony powstają gdy zapada się jądro masywnej gwiazdy — podczas supernowej.

Różnicą, dzięki której można odróżnić magnetary od innych gwiazd neutronowych, to fakt, że mają one najsilniejsze, znane astronomom pole magnetyczne we wszechświecie. Porównując siłę pola magnetycznego do naszej planety – około jednego Gaussa, to takie gwiazdy mają aż około miliona miliardów Gaussów.

Niesamowite, prawda?

Jak wykryto ten Magnetar?
W odkryciu pomógł teleskop o nazwie Niel Gehrels Swift – pokrótce, jest to satelita/ teleskop NASA wyniesiony na pokładzie rakiety Delta II 20 listopada 2004 roku.
Jak donoszą źródła, jest to 31 znany ludzkości magnetar spośród około 3000 znanych gwiazd neutronowych.

Podczas analizowania danych, naukowcy doszli do wniosku, że Magnetar J1818.0-1607 jest wyjątkowy pod względem wieku, którego wiek szacuje się na około 500 lat. Kolejny aspekt jego wyjątkowości polega na tym, że obraca się szybciej, niż każdy inny znany nam magnetar. Jego obrót trwa 1.4 sekund.

Kolejną ciekawostką jest to, że zdjęcie zostało wykonane za pomocą promieni rentgenowskich. Jak donoszą badania, J1818.0-160 otoczony jest rozproszoną emisją promieniowania rentgenowskiego, prawdopodobnie spowodowaną przez promieniowanie rentgenowskie odbijające się od pyłu znajdującego się w jego pobliżu.

A jak daleko znajduję się od nas ten Magnetar?
Około 21 000 lat świetlnych od Ziemi.

Źródła:
handra.harvard.edu
www.nasa.gov
X-ray: NASA/CXC/Univ. of West Virginia/H. Blumer; Infrared (Spitzer and Wise): NASA/JPL-CalTech/Spitzer