AdelbertVonBimbersteinLider

@vrkr zależy od człeka jak wszystko. Jakby mnie ktoś do jakiegoś terapeuty zaciągnął to bym na złość się zajebau. A jak sam sobie to wygniote w sobie to jest dobrze.

Jednemu pomoże jedno, drugiemu drugie. Tutaj nie ma środka idealnego trzeba próbować.

@AdelbertVonBimberstein niby tak, ale jednak nie

@AdelbertVonBimberstein przybij 5 kumplu :smiley:

@jajkosadzone a skoro tak to omiń moje skrzywienie i powiedz: mylisz się przemiła kobieto, czasy się zmieniają i mężczyźni równie dobrze a może nawet lepiej niż kobiety niosą ciężar rodzicielstwa, utrzymania rodziny i pracy nad sobą.

:grinning:

@AdelbertVonBimberstein
wspolczuje.
Ja tego nie biore na powaznie,bo i dlaczego mialbym? :-)

@jajkosadzone moja nie żyje i w sumie bardzo dobrze 😉 to była najwredniejsza baba na świecie. Moja matka stara się ją dogonić.

@AdelbertVonBimberstein
powiedz to swojej.

@Gaashak no to elegancko. Najważniejsze mieć cel i krok za krokiem ku niemu iść.

@AdelbertVonBimberstein 22kg to raczej nie dam rady, bardziej celuję w 90kg docelowej masy bo aż tak tłuszczu nie zredukuję. Na razie nie będę prowadził dziennika, po redukcji ze 130 na 95 w miarę wiem ile czego mogę jeść, w wakacje za bardzo sobie pofolgowałem z lodami i teraz jest efekt :). Czasu też sobie nie wyznaczam, do póki będzie spadać %tłuszczu to jest dobrze ;)

@AdelbertVonBimberstein XD

@AdelbertVonBimberstein A wróć sobie. Po ostatniej sesji z tą grą, przypomniałem sobie, dlaczego warto nie być zjebem. Bo moje życie to nie tylko ja. Że nawet małe moje kroki, mogą komuś wywrócić życie i potoczyć czyjąś historię z nieba do piekła i odwrotnie. Że warto mimo wszystko być nosicielem dobrej strony. Bo możemy swoich dróg więcej nie przeciąć, ale ma to wszystko wpływ. Na wszystko, na wszystkich.

A to tylko płytsze z przemyśleń. Bo tu jest cała masa rzeczy.

Powiedziałbym, że nawet twoja droga twaroża którą obrałeś. W teorii tylko twoja, ewentualnie twojej rodziny. W praktyce? Pewnie i wielu osób które sobie na hejto zaglądają. Jakichś zmian, jakichś konsekwencji. Wpływu, efektu motyla.

Co może zmienić naturę człowieka? Wszystko. A najbardziej otoczenie. Dlatego wolę otoczenie Adelberta, niż ćpuna, bo on sieje dobre ziarno 😉

@GazelkaFarelka no widzisz jednak każdy ma inaczej, bo ja właśnie nie mogłem się zmusić początkowo do zmiany jadłospisu. Zastanawiania się co ile ma białka itd. I jadłem 100% to samo co wtedy gdy prowadziłem niezrowy tryb życia. Obiad jadłem identyczny co wcześniej, również jeśli chodzi o ilość. Natomiast śniadanie i kolację obciąłem o połowę, przestałem podjadać i przyzwyczaiłem się do uczucia głodu. Było to dla mnie dużo bardziej akceptowalne niż uczenie się i zastanawianie nad tym co mogę zjeść a co nie. No i było dla mnie to bardzo komfortowe, że dalej jem to co lubię, bo wcześniej wykładałem się na dietach, w których zmieniłem sposób żywienia i po miesiącu albo dwóch przerywałem dietę, bo już miałem dość jedzenia, którego nie lubię, pomimo tego, że na tego typu diecie głodny nie byłem.

Udało mi się utrzymać taką dietę minimum pół roku i dopiero wtedy zacząłem kombinować i odrobinę zmieniać to co jem. Nie były to jednak duże zmiany.

No a jakieś bardziej świadome jedzenie, patrzenie na ilość spożywanego białka, to zaczęło się u mnie dopiero kilka miesięcy po osiągnięciu wagi docelowej (-46kg).

Na pewno to co zrobiłem nie jest optymalne i pewnie nie powinno się tak robić, ale u mnie zadziałało i do innego rodzaju diety na tamten moment po prostu nie byłbym w stanie się zmusić.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta @AdelbertVonBimberstein @splash545 Tylko, że to tak nie działa, że jest 1:1 - przykładowo, masz zapotrzebowanie 2000 kcal, zjadasz 2000 kcal i jesteś syty. Zjadasz 1700 kcal i jesteś głodny. Głód nie operuje na bilansie kalorycznym.

Możesz zjeść 2500 kcal i nadal być głodnym. Możesz zjeść 1700 kcal i być najedzonym.

Grubi ludzie są grubi, bo jedzą ponad miarę - bo czują się głodni, mimo że przyjęli już dzienną dawkę kcal. Na przykład między innymi właśnie dlatego, że już mają problemy metaboliczne. Albo mają nawyki żarcia, mimo że nie są głodni (np. miseczka z chipsami czy cukierkami stojąca na stole i podjadanie w międzyczasie). Jednego i drugiego trzeba się pozbyć, a do tego trzeba lepszej strategii niż "nadal jem tak jak jadłem tylko wyliczam kcal". Bo się okazuje, że już o 11.00 te kcal się skończyły i dalej masz do wytrzymania cały dzień, co jest nie do utrzymania w dłuższej perspektywie choćby paru miesięcy redukcji, a reszty życia w ogóle. Zanim nastąpi istotna dla poprawy parametrów metabolicznych redukcja tkanki tłuszczowej, człowiek zrezygnuje. Szczupła sylwetka to nie jest medal dla ludzi o wyjątkowej sile woli. To powinna być konsekwencja wiedzy o prawidłowym i zdrowym odżywianiu.

Tak więc nadal, choćby ta redukcja do trzech posiłków, to już jest jakaś przemyślana strategia. Dodatkowo, odpowiednie bilansowanie pod względęm sytości i wartości odżywczych również pomaga. Możesz mówić że "jesz co chcesz" ale to nie jest prawda, bo też pilnujesz ilości białka, które ma ogromne znaczenie dla sytości. Ciekawe, jak długo byś utrzymał redukcję na samych bułkach z dżemem popijanych colą.

Tak, uczucie głodu można zmniejszyć, wyeliminować, ale znowu, tutaj trzeba jakiejś strategii. Systematycznej dyscypliny posiłków z pilnowaniem przerw między nimi, umówieniem się z samym sobą że "jeszcze godzina do 13.00, zaraz znowu zjesz, wytrzymasz jeszcze tą godzinę".

liczenie, że uda nam się oszukać normalne efekty bycia na długim deficycie kalorycznym

Mi udało się do tego stopnia, że potrafiłam pierwszy posiłek zjeść dopiero o 16.00 bo np. rano jechałam na czczo na badania, potem już korzystając z okazji że jestem w mieście to pozałatwiałam jeszcze inne sprawy, zrobiłam zakupy, wracałam do chaty i zaczynałam dopiero gotować obiad. W pewnym momencie to było nawet przerażające, bo zaczęłam się zastanawiać, czy nie zaczynam wpadać w jakąś anoreksję, bo miałam wygaszone mocno uczucie łaknienia.

Organizm się w końcu przestawia w katabolizm i zaczyna po prostu pobierać sobie energię z tkanki tłuszczowej, zamiast wysyłać co chwilę do mózgu sygnał "weź coś zjedz".

@GazelkaFarelka chujową strategią jest liczenie, że uda nam się oszukać normalne efekty bycia na długim deficycie kalorycznym.

poza tym ja nie sprzedaje tego jako ultimate rozwiązanie. bardzo jasno napisałem, że zabawa z czystym jedzeniem jest łatwiejsza, ale ludzie generalnie mają problem z poczuciem głodu i jak tylko zaczyna im burczeć w brzuchu to im odpierdala i nagle jest olaboga, muszę coś zjeść, bo najpewniej niedługo umrę.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta @GazelkaFarelka @splash545

To samo u mnie. Zacząłem sobie tłumaczyć (a znam kontekst historyczny), że głód to naturalny stan człowieka. Można go minimalizować ale go nie unikniesz i będąc na redukcji 2-3 tygodnie to takie hajs, nie jestem głodny prawie w ogóle. Gdy redukcja dobija do kilku miesięcy to trzeba nauczyć się z nim żyć i odwrócić uwagę na inne sprawy. U mnie najlepiej pomaga sport.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta @GazelkaFarelka akurat u mnie strategia: jedz co chcesz i naucz się być głodnym sprawdziła się doskonale. Jedyne co musiałem zrobić, to z tych polecanych 5 posiłków dziennie przejść na 3. Bo przy 5 byłem głodny przez cały dzień, natomiast przy 3 byłem głodny jedynie godzinę przed każdym posiłkiem i po tygodniu, może półtorej przyzwyczaiłem się do tego głodu, że przestałem czuć dyskomfort z tym związany i udało mi się trzymać dietę z deficytem 1000+kcal przez ponad półtorej roku.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta Chujowa strategia, która zmniejsza szanse powodzenia. Raczej ktoś odpuści niż na dłuższą metę tak z głodem wytrzyma. O tym właśnie piszę, że trzeba się nauczyć nie przepuszczać połowy limitu kcal na rzeczy, po których nie jesteś syty albo w ogóle nie były jedzeniem nawet (jak hehe piwko bezalkoholowe smakowe)

U siebie na redukcji celowałam w 1000 kcal (biorąc poprawkę na to że realnie będzie 1200 kcal) i mimo to byłam głodna dopiero wieczorem, jak można było ten głód już przespać.

@GazelkaFarelka po prostu wtedy trzeba nauczyć się żyć z głodem. w pewnym etapie redukcji to i tak jest niezbędne, bo po prostu człowiek ciągle jest głodny. czasem psychicznie, czasem fizycznie, ale siada na łeb. zajebiście byłoby móc redukować i nie być głodnym, ale gdy schodzisz w okolice 2k kcal przy jednoczesnych treningach siłowych i kardio to już nie jest łatwo. dlatego sam wolę przeciągnąć redukcję na wyższych kcal.

to życie z konsekwencjami swoich wyborów. jeśli masz na przeżycie 2400 kcal dziennie i połowę budżetu wyjebiesz na śniadanie, a potem jeszcze ojebiesz batonika i butelkę coli to miej żal do siebie że po małym obiedzie wystrzelasz się z kalorii i na kolację już braknie. metoda jest skuteczna, ale trzeba się do niej stosować. nie ma magicznych rozwiazań.

dlatego jazda na czystym żarciu jest łatwiejsza (pod kątem sytości). ale to nie oznacza, że nie można jeść chrupków i pić piwa. wystarczy nauczyć się tego, że uczucie głodu zazwyczaj można przetrzymać. a większość ludzi nie ma popierdolonych zaburzeń łaknienia, które faktycznie byłyby nie do zniesienia.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta @AdelbertVonBimberstein Bo albo się odchudzasz albo nie, trzeba wejść w to z konkretnym planem i się go trzymać. Inaczej to kręcenie się w kółko.

Osobiście uważam za głupotę takie gadanie "jedz co chcesz tylko licz kcal" - to się sprawdza tylko przy już szczupłych, zdrowych metabolicznie ludziach, z generalnie dobrymi nawykami i dyscypliną. Ci ludzie tego nie maja, skoro są tu, gdzie są. Dopóki tego nie masz, to musisz się nauczyć o żywieniu, czytać składy, dostarczać niezbędnych składników odżywczych, nauczyć się dyscypliny posiłków. Inaczej zeżresz połowę kcal przewidzianych na cały dzień już na śniadanie i się nie najesz, bo wpierdolisz - nie wiem - bułki z dżemem i energetyka.

@tosiu no ja wybrałem drogę aktywności: nie aby się karać ale aby mieć paliwo na ruch. Bo pokochałem ruch. Jak nienawidzisz aktywność to jedyna droga to droga przez zmianę sposobu odżywiania. I ja nie mówię, że to źle, to super dobrze, ale jest jakoś łatwiej i wszystko samo się układa, gdy dołożysz do tego ruch.

Ruchem (i eliminacją całkowitą alkoholu) wyeliminowałem u siebie kompulsywne objadanie się.

@AdelbertVonBimberstein masz racje i nie masz racji. Wiele lat temu łapałem się na tym, że najpierw musiałem się nawpierdalać, a potem robić 11 km piechotą by spalić 1000 kalorii i utrzymać bilans. Na dłuższą mete to zażynanie się psychiczne i fizyczne.

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta ja jestem smutny fchuj bo to jest niewiedza.

Weźcie zacznijcie liczyć kalorie tuczniki. Tyle i tylko tyle. Waga i wszystko co do gęby najpierw przez wagę i zapisać kcal. Wtedy się oczy otworzą.

@AdelbertVonBimberstein tyle w temacie. większość ludzi jest na tyle zdrowa, że trzymając deficyt będzie tracić na wadze. ja np. lubię piwsko i słodycze, więc wliczam je sobie w bilans i lelo, przez większość roku w okolicach 15% bf a na docinie w okolice 11-12%.

wynikami świniobicia jestem raczej zmieszany. ogólnie zawsze się cieszę jak ktoś próbuje coś zrobić ze swoim ciałem. ale ja zrobiłem 3 wynik w generalce będąc (w mojej głowie) na lekkim redu, a ludzie z bmi +30 mieli gorsze rezultaty ode mnie nie tylko procentowo, ale też nominalnie.

@AdelbertVonBimberstein Sir, yes, sir!

@Gustawff nie jestem od pocieszenia, od tego jest masturbacja. Ja jestem od bezlitosnej prawdy.

@AdelbertVonBimberstein to żeś ich wszystkich pocieszył 😁

@AdelbertVonBimberstein oj tak, byczku.

Ja już pisałem wcześniej, doświadczam regularnego woosha. Gdybym się nie mierzył codziennie, o tej samej porze, w tym samym stroju, z taką samą zawartością pęcherza i w miarę możliwości kiszek, to nie wiedziałbym w ogóle o takim zachowaniu się mojego ciała. Biorąc losowe pomiary w niekontrolowanych warunkach to wróżenie z fusów... potrafię mieć 2 kilowe skoki między dwoma punktami w uśrednionej tendencji spadkowej 1kg/tydz.

Statystykę robimy od min 20 reprezentatywnych pomiarów 😉

@ruhypnol życzę wam abyście się ważyli w ciągu następnych miesięcy regularnie

@AdelbertVonBimberstein w perspektywie miesięcy trend będzie zauważalny