GalaktycznyWojazerDebiutant

Czy wydawcy gier znaleźli nowe źródło dochodu?

Często zastanawiam się, czym wydawcy gier mogliby nakłonić graczy do wydawania większej liczby pieniędzy. Podniesienie ceny jest zbyt proste (i może wywołać oburzenie), oferowanie dodatkowych kosmetycznych rzeczy już nie robi takiego wrażenia, mikrotransakcje również spotykają się z niezadowoleniem graczy, szczególnie w grach singlowych.

Okazało się, że tym nowym sposobem może być umożliwienie wcześniejszego dostępu, oczywiście za wcześniejszą opłatą. Z reguły można było rozgrywkę zacząć parę dni przed innymi. Square Enix postanowiło zaszaleć i w nową część „Life is Strange” będzie można zagrać... dwa tygodnie szybciej.

Co prawda są dwa haczyki: pierwszy, dostępne będą tylko dwa rozdziały z planowanych pewnie kilku (tego nie wiem), drugi, trzeba dopłacić 130 PLN.

Sama praktyka nie stanowi dla mnie żadnego problemu - jeśli ktoś jest niecierpliwy (albo żyje z grania w gierki) i chce wydać więcej pieniędzy, to jego sprawa. Zastanawiam się tylko, czy to stanie się regułą, tak jak standardem jest dodawanie kosmetycznych rzeczy czy przepustek sezonowych do droższych edycji.

W przypadku gier dla pojedynczego gracza nie zrobi to żadnej różnicy - ot, wzrośnie szansa na natknięcie się na spoilery, jednakże co w przypadku gier multiplayerowych, na przykład w MMO czy hack and slashach pokroju „Diablo”? Osoba, która zacznie tydzień wcześniej, może zyskać sporą przewagę nad innymi graczami.

Bądź co bądź uważam, że to świetny ruch ze strony wydawców.

#gry #steam #przemyslenia #playstation #xbox

Freightliner Powerliner to ciężarówka, której opis po prostu trzeba rozpocząć od atrapy chłodnicy. Był to bowiem element prawdziwie gigantyczny, chyba największy w historii branży, liczący 1,3 metra kwadratowego niczym nieprzerwanej powierzchni. Dlaczego natomiast ta atrapa musiała być

W ciągu miesiąca:
- woda zalała mi dom
- musiałem oddać 17k do urzędu skarbowego bo księgowy mi nie powiedział że 2 tygodnie na ryczałcie pozbawią mnie możliwości rozliczenia z małżonką za 11.5 miesiąca pracy na UoP
- dziś w nocy piorun strzelił mi w ten dom i spalił... No nawet jeszcze nie wiem co spalił bo czekam na elektryka.

Na zmianę albo targa mną wkurw albo wpadam w jakiś marazm. Ileż można? Znowu schudłem, a myślałem że zeszłoroczne 20kg w 3 miesiące wyczerpało limit.

Mam wrażenie że odkąd zmarł tata moje życie jest jakąś równią pochyłą. Im bardziej sie staram wyprowadzić odziedziczoną ruderę do stanu używalnego tym mocniej dostaje losowe kopniaki...

Nawet nie pytajcie czy ubezpieczony... Starałem sie wyprowadzić go najpierw na prostą w papierach, no ale nie zdążyłem przed nieszczęściem.

Nie mam siły, ręce mi opadają.

#zalesie

Bieda Quake - z takim określeniem spotkałem się, przy okazji szukania informacji o Chasm The Rift. Grze, która zawsze była gdzieś na liście gier “do ogrania” a jakoś nie było okazji, a jak lata temu ogrywałem, to skończyłem gdzieś na początku. Niedawno postanowiłem ją nadrobić.

Fabuła prosta - obcy nas zaatakowali, ty jesteś ostatnią nadzieją ludzkości, poprzez podróże w czasie tj. cztery krótkie epizody masz za zadanie pokonać najeźdźców. Zaczynasz w czasach nam współczesnych, by potem przenieść się do egiptu, czasów wikingów (???) a kończysz w przyszłości. Każdy z epizodów ma swoich własnych przeciwników, futurystycznych żołnierzy, orkopodobne stwory z toporami, katów rzucających toporami, pająki, typów w czapce jokera rzucających piłami tarczowymi, mutantów z działami laserowymi, etc etc.

W walce z najeźdźcami nie pozostajemy bezbronni, mamy jakiś badziewny karabin, dwururkę, działko obrotowe (żre ammo jak smok), działko do strzelania piłami tarczowymi (wydaje mi się, że nawet się odbijają od niektórych powierzchni), kusza laserowa, granatniki, miny i jeszcze coś, do czego znalezienie amunicji jest w ciul ciężkie. W ogóle do wszystkiego ciężko o amunicję i większość gry goniłem z dwururką. Poza tym, dzięki niej można odstrzelić kończyny przeciwnikom.

Same etapy są płaskie i raczej ciężko się zgubić, chociaż w Egipcie trochę się nadeptałem bo mnogość przełączników, tajemnych przejść sprawiała że cała mapę kilka razy musiałem obejść.

Plusem niewątpliwie jest fakt, że na każdego bossa trzeba znaleźć sposób (chociaż jednego można ominąć i nie walczyć z nim). Do gry powstał nawet dodatek, zawierający trzy krótkie levele.

Co mnie najbardziej w sumie dziwi w tej produkcji, to fakt że po latach można ją bezproblemu odpalić na nowych systemach (bez dosboxa), oraz że wyszła wersja na konsole. Jakiś taki dziwny kult Chasm. Z drugiej strony, mimo dołączenego do gry edytora poziomów, chyba nie ma w sieci żadnych fanowskich leveli, a przynajmniej tak można przeczytać na wiki -> https://chasmtherift.fandom.com/wiki/Chasm:_The_Rift

#gry #staregry