wyderDebiutant

Postanowiłem dziś wyczyścić zasilacz bo głośno czasem chodził i trzeba było j⁎⁎⁎ac mocno obudowę by się unormowało. I proszę państwa: komputer już nie komputeruje. #zalesie #gry

#komputery i już chyba trochę #retrogaming
Czy ktoś z was jest w stanie rozpoznać tą obudowę od komputera? Chociażby producenta. Miałem taką za lat pacholęcych, trafiłem ostatnio na ogłoszenie, ale nie udało się kupić ( ͡° ʖ̯ ͡°)

Skonczon, ja pi⁎⁎⁎⁎le, koncowka po ciemku ;) Jutro druga warstwa kleju i mozna leciec podbitke i sciagac rusztowanie. Ale to raczej jak wroce nastepnom razom.

#budujzhejto #budownictwo

429 + 1 = 430

Tytuł: Ogień i krew. Pieśń Lodu i Ognia. Część 1
Autor: George R.R. Martin
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Wydawnictwo Zysk i S-ka
ISBN: 978-83-811-6493-1
Liczba stron: 616
Ocena: 7/10

Na fali serialowego spin-offu Gry o Tron, postanowiłem się wziąć za jego wersję pisaną. Tak, zacząłem to czytać jakoś tydzień po zakończeniu sezonu pierwszego, ale skończyłem stosunkowo niedawno :v
Imo nie ma trafniejszego określenia na tę książkę niż "Silmarillion Gry o Tron". Taki Silmarillion z krwią, gwałtami i przekleństwami. Napisana w formie kroniki spisanej przez maestrów, ściany tekstu, daty, nazwiska, całe rodowody i praktycznie zero dialogów. Czytało się jak podręcznik do historii.
A przyznam, że lubię taką formę tekstu.
Mnóstwo intryg, choć pobieżnie opisanych, które nie odstawały swoim poziomem od tych znanych z książkowego GoTa. Czuć było złożoność świata i dopracowanie historii przez Martina. Pomijając smoki i kilka innych drobnych elementów magicznych, cała opowiedziana historia brzmi naprawdę realistycznie.
Z realizmem wiąże się też oczywiście to, że przez wiele stron potrafiło się kompletnie nic nie dziać :v Mamy najpierw podbój Aegona I, legendarnego wręcz superbohatera, potem ciekawszą i brutalniejszą sukcesję jego synów, by potem przejść do "długiego panowania Jaehaerysa" zajmującego większość książki. Tutaj zrobiłem sobie kilkumiesięczną przerwę w czytaniu, bo znużyły mnie dekrety o nowych podatkach i polityczne urabianie lordów. Akurat przerwałem czytanie tuż przed tym jak akcja znowu trochę przyspieszyła 😉 Sama postać Starego Króla była naprawdę interesująca i bardzo chętnie obejrzałbym o nim serial, bo pomijając roztropność i błyskotliwość jego rządów, miał też całkiem sporo "scen akcji" z sobą w roli głównej. Stety-niestety HBO zdecydowało się na zekranizowanie późniejszych wydarzeń, pewnie przez to że są zdecydowanie bardziej krwawe i "efektowne".
Potem, na ostatnich kilkudziesięciu stronach książki opisane mamy panowanie Viserysa, które już znałem z serialu. Przyznam, że w mojej ocenie scenarzyści bardzo zręcznie rozwlekli tę historię na cały sezon i dobrze wypełnili luki z "pobieżnej" kroniki (Całości serialu tutaj nie oceniam, bo miał mniejsze i gorsze momenty).
Znając serialową historię Viserysa, nie doświadczyłem tu żadnych plot-twistów. Ot, historia miało decyzyjnego króla który nie chciał nigdy nikogo urazić i wielkie ambicje lordów.

Książka kończy się wybuchem najbardziej krwawej bratobójczej wojny w historii Westeros, Tańca Smoków.

Płynnie po skończeniu części I wziąłem się za następną, w mojej ocenie ciekawszą. Ale to już w następnym wpisie 😉

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.vercel.app/

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

#hehszki