#7ciekawostekprzyrodniczych

Sekret zieleni turaka :large_green_circle: Turaki (Musophaginae) to dość spore pod względem rozmiarów, nadrzewne ptaki występujące wyłącznie w lasach i na sawannach Afryki Subsaharyjskiej. Są w większości kolorowo ubarwione, zwykle w odcieniach zieleni, niebieskiego i fioletowego, a za ich ubarwienie odpowiadają barwniki niespotykane nigdzie indziej w świecie zwierząt: turakowerdyna (kolor zielony) i turacyna (kolor czerwonofioletowy i granatowy).

To zarazem pierwsze i jak na razie jedyne ptaki, u których rozpoznano zielony pigment - u innych ptaków zielony kolor piór to jedynie barwa strukturalna, niewymagająca obecności barwnika i powstająca w wyniku oddziaływania światła.

Turaki żywią się liśćmi, kwiatami i owocami, przede wszystkim figami, i prowadzą osiadły tryb życia. Są niezbyt dobrymi lotnikami, za to dobrze biegają i wspinają się na drzewa. Mają specyficznie ułożony czwarty palec, który w zależności od potrzeby mogą kierować do przodu lub do tyłu, co pomaga im przytrzymywać się gałęzi. Młode osobniki mają dodatkowo pazury na skrzydłach, które ułatwiają im wspinaczkę i zanikają wraz z wiekiem.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #afryka

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Maska w kolorze limonki :large_green_circle: Tangarka zielonogłowa (Tangara chilensis) to mały, jaskrawo ubarwiony ptak żyjący w północno-zachodniej Ameryce Południowej, na obszarach amazońskich lasów deszczowych - wbrew temu, na co wskazuje jej nazwa łacińska, nie występuje w Chile.

Tangarka zielonogłowa ma jaskrawą, limonkowo zieloną głowę, ciemnoniebieskie podgardle i błękitny brzuch, a w górnej części ciała ma czarne upierzenie. Tylna część jej ciała jest, w zależności od podgatunku, żółto-czerwona lub całkowicie czerwona. Swoje wyraziste kolory zawdzięcza częściowo warstwowemu ułożeniu piór: położone pod spodem warstwy piór achromatycznych (czarnych lub białych) podkreślają intensywność kolorów widocznych na piórach z górnej warstwy.

Ptaki te są dość płochliwe i szybko się przemieszczają, rzadko odpoczywając. Ich pożywienie to głównie niewielkie owoce, ale czasem żywią się też konikami polnymi, pająkami i larwami owadów. Przebywają w większości wysoko w koronach drzew, choć podczas żerowania zdarza im się przelatywać niżej.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #amazonia #amerykapoludniowa

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Elektryczny błękit :large_blue_circle: Chwostka wspaniała (Malurus splendens) to niewielki ptak zamieszkujący pokryte zbiorowiskami drzew i krzewów tereny Australii. Codzienne upierzenie tego gatunku nie przyciąga wzroku - poza sezonem godowym samce, samice i młode są praktycznie identyczne, brązowo-szarawe z niebieskawymi ogonami. Jednak wraz z nadejściem lęgów samce chwostki przechodzą wręcz elektryzującą przemianę.

Samiec w pełnej szacie godowej ma opalizujące, błękitne upierzenie: jasnoniebieskie czoło i policzki, ciemnoniebieskie, wpadające lekko w fiolet gardło oraz intensywnie błękitne skrzydła, brzuch i ogon. Zazwyczaj samce zmieniają kolory zimą lub wiosną, choć niektóre starsze osobniki pozostają błękitne przez cały rok.

Podczas zalotów samce chwostki wspaniałej zbierają różowe i fioletowe płatki kwiatów :hibiscus: i prezentują je samicom. W ramach zachowań godowych stroszą również jasnoniebieskie pióra na policzkach. Ptaki z tego gatunku dobierają się w stałe pary, jednak nie dochowują wierności swoim drugim połówkom - zarówno samce, jak i samice regularnie zaliczają skoki w bok, co nie przeszkadza im wspólnie gniazdować i wychowywać potomstwa.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #australia

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Kolejny kolorowy kurtaczek - kurtaczek kapturowy (Pitta sordida), którego można spotkać w lasach i na terenach uprawnych we wschodniej i południowo-wschodniej Azji, mniej więcej od podnóża Himalajów po Indonezję.

Kurtaczek kapturowy wyróżnia się niebieskozielonym upierzeniem z intensywnie niebieskimi plamami na skrzydłach, do tego ma czarną głowę z brązową "czapeczką" i czerwony spód. Jak wszystkie kurtaczki, osiąga niewielkie rozmiary i ma bardzo krótki ogon. Jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych gatunków ze swojej rodziny - najczęściej widuje się go, kiedy przeszukuje ściółkę w poszukiwaniu pożywienia.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #azja

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Jeden z najbardziej kolorowych zimorodków - zimorodek orientalny (Ceyx erithaca). Występuje na Półwyspie Indyjskim i w południowo-wschodniej Azji i zamieszkuje głównie okolice leśnych zbiorników wodnych oraz mokradeł.

W przeciwieństwie do naszego "domyślnego" zimorodka zwyczajnego, który żywi się przede wszystkim rybami, zimorodek orientalny poluje głównie na bezkręgowce takie jak pająki, skorupiaki i owady. Okazjonalnie zjada także ryby, żaby i jaszczurki. W związku z malejącym trendem populacyjnym został zakwalifikowany jako gatunek bliski zagrożenia.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #azja

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Ptak jak z kreskówki. Szerokodziób obrożny (Eurylaimus ochromalus) żyjący w lasach południowo-wschodniej Azji ma nieomal kreskówkowe ubarwienie - kontrastujące z czarnymi piórami żółte oczy, jasnoniebieski dziób z czarnym obrzeżem i jasnożółte plamy na skrzydłach, które wyglądają trochę jak niedbałe, narysowane mazakiem kreski.

Szerokodzioby obrożne żywią się niemal wyłącznie owadami, choć okazjonalnie zjadają też małe ślimaki i jagody. Są aktualnie uznawane za gatunek bliski zagrożeniu, częściowo przez postępujące niszczenie ich naturalnego środowiska.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #azja

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Kurtaczek jak w świątecznym sweterku :bird: Występujący na Borneo kurtaczek Erythropitta arquata jest popularnie nazywany "klejnotem Borneo" ze względu na swoje jaskrawe, czerwone upierzenie. Wyróżnia go także zygzakowata, modra pręga na piersi, która wygląda trochę jak wzór ze świątecznego swetra.

Ten gatunek kurtaczka nie jest jeszcze zbyt dobrze poznany, w dużej mierze przez to, że trudno go zaobserwować w środowisku naturalnym. Kilka lat temu odkryto jednak, że kurtaczki Erythropitta arquata porozumiewają się ze sobą nie tylko poprzez śpiew, ale także poprzez dźwięki wytwarzane uderzeniami skrzydeł - ptak nadyma wtedy pierś i uderza w nią skrzydłami jak w bębenek.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #ornitologia #borneo

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Za oknem szaro, buro i ponuro, więc macie tutaj kolorowego kurtaczka. Kurtaczek bengalski (Pitta brachyura) to żyjący w tropikalnych lasach Półwyspu Indyjskiego krewniak wróbla. Jest niewielkich rozmiarów, stąd jego tradycyjna nazwa w języku telugu - pitta, czyli "mały ptak". Jest też lokalnie znany jako nauranga, czyli "dziewięć kolorów", lub aru-mani kuruvi, czyli "ptak godziny szóstej", ponieważ jego nawoływania można zwykle usłyszeć dwa razy dziennie, około szóstej rano i szóstej po południu.

Według jednej z tradycyjnych indyjskich opowieści, paw uzyskał swoje kolorowe pióra, okradając inne ptaki, w tym także kurtaczka. Widać jednak, że kurtaczkowi wciąż zostało całkiem sporo kolorów - jest to jeden z najbardziej kolorowych wróblowych. Nie obnosi się jednak ze swoim upierzeniem, jest raczej nieśmiały i prowadzi dość skryty tryb życia, a na co dzień łatwiej go usłyszeć niż zobaczyć.

Kurtaczek bengalski każdej jesieni migruje z terenów u podnóża Himalajów na południe Półwyspu Indyjskiego. Podczas migracji wiele kurtaczków dosłownie pada z wyczerpania, zagrożeniem są dla nich również szklane powierzchnie budynków. Kurtaczki latają nisko, dlatego też są szczególnie narażone na takie kolizje.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #indie

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Spożywanie dyni przynosi liczne korzyści zdrowotne :jack_o_lantern: Zawarte w dyni witaminy C i A wzmacniają układ odpornościowy, wysoka zawartość beta-karotenu, luteiny i zeaksantyny korzystnie wpływa na zdrowie oczu, a potas wspomaga pracę serca. Dynia jest również bogata w błonnik i przeciwutleniacze. Za najzdrowszą odmianę jest popularnie uznawana dynia Hokkaido, zawierająca szczególnie dużo beta-karotenu i składników mineralnych.

Osobnym tematem są pestki dyni. Blisko połowę ich masy stanowi tłuszcz, są jednak nieocenionym źródłem związków bioaktywnych, które korzystnie działają na nasz organizm: mogą obniżać poziom cholesterolu, wspierać działanie układu krążenia, działać przeciwzapalnie i antyoksydacyjnie, a także wpływać pozytywnie na działanie prostaty.

W tym roku zostały opublikowane wyniki badań przeprowadzonych przez badaczy z Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu we współpracy z naukowcami z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Podczas badań przeanalizowano nasiona jedenastu odmian dyni uprawianych w Polsce. Spośród wszystkich badanych odmian dynia Pink Jumbo Banana wyróżniła się wyjątkowo wysoką zawartością γ-tokoferolu, karotenoidów (β-karoten, luteina) i skwalenu, który ma  ma właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwutleniające. Bardzo korzystny skład miały też nasiona dyni odmian Jack Sprat, Show Winner i Golden Hubbard. Najsłabiej w całym zestawieniu wypadła odmiana Moonshine.

#ciekawostki #przyroda #natura #rosliny #warzywa #ogrodnictwo #dynia #zdrowie

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Różowe dynie :jack_o_lantern: Odmiana dyni w kolorze różowym, która otrzymała nazwę Porcelain Doll, została wyhodowana w 2011 roku niejako przez przypadek. Szybko jednak zyskała sporą popularność - a ze względu na swój charakterystyczny kolor została również powiązana z październikową kampanią na rzecz świadomości raka piersi.

Organizacja Pink Pumpkin Patch Foundation, a także inne podobne organizacje charytatywne, od lat przekazują część dochodów ze sprzedaży nasion i owoców różowych dyń na cele badawcze związane z diagnostyką i metodami leczenia raka piersi. W ten nurt wpisują się też mniejsze działania i wydarzenia o charakterze lokalnym, podczas których wystawia się, dekoruje i sprzedaje różowe dynie, by np. zebrać fundusze na wsparcie osób zmagających się z chorobą. Niekiedy zamiast różowych odmian dyń wykorzystuje się po prostu dynie pomalowane na różowo.

Oprócz Porcelain Doll, istnieje kilka innych odmian różowych dyń, między innymi: Porcelain Princess, Miss Sophie Pink czy Pink Jumbo Banana.

#ciekawostki #przyroda #ogrodnictwo #rosliny #warzywa #dynie

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Rekordowa dynia :jack_o_lantern::first_place_medal: Aktualnie największą, a przy okazji także najcięższą odnotowaną dynią jest dynia olbrzymia wyhodowana w tym roku w Lymington w Wielkiej Brytanii. Dynia, która otrzymała wdzięczne imię "Muggle", osiągnęła wagę 1278,8 kilogramów i obwód przekraczający 6,4 metra.

Bracia bliźniacy Ian i Stuart Paton, którzy wyhodowali rekordową dynię, zajmują się uprawą dyń olbrzymich od ponad pięćdziesięciu lat. W minionych latach kilkakrotnie zbliżali się do pobicia rekordu, lecz dopiero w tym roku się to udało. Ich dynie są uprawiane w szklarniach wyposażonych w komputerowe systemy sterowania i do wzrostu potrzebują około 492 litrów wody dziennie.

"Muggle" rosła przez przeszło cztery miesiące. W okresie intensywnego wzrostu przez około 10–15 dni przybierała średnio 31,7 kilogramów na dzień.

#ciekawostki #przyroda #ogrodnictwo #rosliny #warzywa #rekordy

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Czarne dynie :jack_o_lantern::black_circle: Niektóre dynie mają naturalnie czarny lub ciemnozielony, prawie czarny kolor - są to między innymi dynie odmian Black Knight, Black Kat, Black Bear czy Nightfall. Na ogół utrzymują najbardziej jednolity kolor do czasu, aż zostaną zebrane, a później zaczynają stopniowo przebarwiać się na żółto lub pomarańczowo, choć niektóre odmiany pozostają czarne długo po zebraniu.

Czarne dynie mają pomarańczowe wnętrze, jak zwyczajne dynie. Niektóre odmiany, jak Black Bear, są małe i mają przede wszystkim charakter ozdobny, inne potrafią dorastać do całkiem słusznych rozmiarów. Niezależnie od wielkości, są jadalne i można ich używać zarówno w celach dekoracyjnych, jak i w kuchni.

#ciekawostki #przyroda #ogrodnictwo #warzywa #dynie #halloween

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

:jack_o_lantern: #7ciekawostekprzyrodniczych

Pająk, który uwodzi pokazywaniem nóżki :spider::black_heart: Niektóre skakuny są znane z ciekawych i zabawnie wyglądających (przynajmniej z punktu widzenia człowieka) pokazów godowych - ale strategia samców skakunów z gatunku Jotus remus wydaje się na tym tle zupełnie wyjątkowa.

Samce tego gatunku mają na końcach trzeciej pary odnóży lekko wydłużone "wiosła" ułożone z długich włosków. Kiedy samiec namierzy siedzącą na liściu samicę, przemieszcza się dyskretnie na drugą stronę liścia - a następnie z ukrycia wystawia wiosłowate odnóże ponad krawędź i powoli nim macha.

Ten gest może wyglądać jak urocze, nieśmiałe "cześć", ale tak naprawdę przypomina bardziej wystawianie białej flagi i ma na celu sprawdzenie, w jakim stopniu samica jest agresywna. Jeśli samica próbuje atakować odnóże samca, oznacza to, że nie jest zainteresowana odbywaniem godów. Jeśli jednak jest spokojna, względnie zmęczona atakowaniem, to sygnał dla samca, że może próbować szczęścia.

https://www.youtube.com/watch?v=HkiwPkjpYpA

https://www.youtube.com/watch?v=r4YHf6nBbzE

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Chyba najbardziej urocze zdjęcie pajączka w historii :spider: Mały pająk z rodziny skakunowatych krótko po wykluciu, sfotografowany w 2009 roku przez Scotta Thompsona. Małe skakuny są pod względem rozmiarów miniaturowe, często nie większe od muszki owocówki - w miarę jak rosną, przechodzą przez serię linień, aż w końcu osiągają rozmiary osobników dorosłych.

Na drugim zdjęciu dorosły skakun z tego samego gatunku.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Biały, puszysty pajączek :spider::white_circle: Samice skakuna Paraphidippus fartilis mają ciała pokryte długimi, kremowymi lub białymi włoskami, co nadaje im wyjątkowo sympatyczny i puchaty wygląd. Samce, dla kontrastu, są prawie czarne z metalicznym połyskiem.

Skakuny z tego gatunku dorastają do około 10 mm i występują w Ameryce, na obszarze Teksasu, Kalifornii Dolnej Południowej, południowego Meksyku i Panamy. Lubią przebywać na roślinach z rodziny szparagowatych takich jak agawy czy juki.

Na ostatnim zdjęciu samica z samcem.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

W Sieci można natknąć się na mnóstwo uroczych zdjęć skakunów noszących "kapelusiki" z kropli wody. Można nawet spotkać się z informacją, jakoby skakuny korzystały z takich kropli jak z przenośnego źródła wody do picia.

Nie jest to jednak prawdą. Skakuny nie lubią mieć na sobie wody, na dodatek woda w większych ilościach może być dla nich niebezpieczna - może zablokować otwory, przez które powietrze przedostaje się do narządów oddechowych pająka, i uniemożliwić mu oddychanie. Na filmikach, na których właściciele próbują umieszczać kroplę wody na ciele skakuna, często wyraźnie widać, że pająk broni się przed tym i raz po raz próbuje się jej pozbyć.

Spryskiwanie owadów, pajęczaków (niekoniecznie żyjących) czy roślin wodą w celu uzyskania efektu rosy przed zrobieniem zdjęcia to popularna sztuczka stosowana przez niektórych fotografów. W przypadku skakunów, trend na kroplę wody zapoczątkowało dwóch fotografów, których zdjęcia szybko zostały uznane za urocze i zdobyły popularność.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #pajaki #fotografia

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Skakun, który postanowił zostać mrówką :spider: :arrow_right: :ant: Mrówczynka (Myrmarachne formicaria) to niezwykły pająk z rodziny skakunowatych, dorastający do 5-7 mm, który pod względem wyglądu przypomina mrówkę. Ma wydłużone ciało w kolorze brązowoczerwonym i smukłe odnóża - podczas poruszania się unosi ich przednią parę nad ziemię, co naśladuje mrówcze czułki. Samce wyróżniają się ponadto mocno wydłużonymi, skierowanymi do przodu szczękoczułkami.

Po co pająkowi mrówczy kamuflaż? Jak się okazuje, mrówki są niesmaczne dla wielu gatunków ptaków, ponieważ zawierają kwas mrówkowy - a zatem upodabniając się do mrówki, skakun zniechęca potencjalne drapieżniki.

Mrówczynka żyje na łąkach, skrajach lasów i przy brzegach wód, ale w naszym kraju jest dość rzadko spotykana. Nie jest jednak jedynym skakunem, który przypomina mrówkę. Podobny kamuflaż stosują jej krewniacy: mróweczka myśliwy (Synageles venator) i mrówczyn bojownik (Leptorchestes berolinensis) (dwa ostatnie zdjęcia). Pająki te również występują na naszych terenach, ale są nieczęsto obserwowane - a jeśli już są widywane, bardzo łatwo pomylić je z prawdziwymi mrówkami.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki #mrowki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Pajączek za ćwierć miliona :spider: Bodajże wczoraj uczestniczka teleturnieju "Milionerzy" odpadła przy pytaniu za 250 tysięcy złotych, ponieważ nie wiedziała, czy rozciągnik mchuś ma skrzela, czy kądziołki. Być może nie wszyscy kojarzą tego pająka o jakże sympatycznej nazwie, więc w dzisiejszej ciekawostce będzie kilka informacji na jego temat - kto wie, kiedy mogą się przydać 😉

Rozciągnik mchuś (Marpissa muscosa) wydaje się całkiem mały i dorasta zwykle do 7-11 mm, jednak jak na skakuna występującego na naszych terenach to już całkiem sporo. To jeden z największych skakunów żyjących w środkowej części Europy i można go spotkać także w Polsce.

Mimo że jest gatunkiem pospolitym, czasem trzeba się uważnie rozglądać, żeby go zauważyć. Lubi suche, nasłonecznione miejsca i pionowe powierzchnie - chętnie przebywa na ścianach, ogrodzeniach, korze drzew i drewnianych płotach, można go też spotkać na skrajach lasów i w ogrodach. Jego ubarwienie pomaga mu maskować się w otoczeniu. Jak wszystkie skakuny, namierza ofiarę posługując się wzrokiem i atakuje, skacząc na zdobycz. Nie stanowi zagrożenia dla ludzi.

A wracając do pytania, czy ma skrzela, czy kądziołki - ma oczywiście kądziołki przędne :slightly_smiling_face:

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Najbardziej kolorowy pająk :spider::art: Chrysilla volupe to maleńki, mierzący zaledwie kilka milimetrów skakun występujący na Sri Lance, w Indiach, Nepalu i Bhutanie. Pomimo swoich miniaturowych rozmiarów wyróżnia się niezwykle żywymi, opalizującymi kolorami układającymi się w podłużne pasy i plamy.

Równie kolorowe są gatunki pokrewne, jak Chrysilla lauta żyjący w lasach deszczowych w Chinach, Wietnamie i Mjanmie (trzecie zdjęcie).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych