sportyZawodowiec

#heheszki #humorobrazkowy #palenie #grazynacore

#czerstwyhumor #czarnyhumor #przejazdkolejowy #wypadek

#heheszki #humorobrazkowy #memy

#powstaniewarszawskie #pamiętamy #warszawa

Tablica upamiętnia egzekucję grupy małych dzieci w wieku 5–10 lat, którą w sierpniu 1944 roku przeprowadzili hitlerowscy zbrodniarze.

To jedna z tablic z charakterystycznym napisem „Miejsce uświęcone krwią Polaków poległych za wolność Ojczyzny”.

Prośba, którą ta już niestety nie żyjąca starsza Pani przekazała, jest prosta:

"aby młode pokolenie o tym miejscu pamiętało."

W Warszawie takich tablic jest ponad 160. Większość ludzi codziennie przechodzi obok nich, nie zatrzymując się.

Ta konkretna jest wyjątkowo krótka i konkretna – nie mówi o „ofiarach cywilnych” ani o „masakrze”, tylko o grupie małych dzieci.

Dlatego tym bardziej nie powinna zniknąć z Naszej pamięci.

Szare Szeregi wychowały pokolenie, które w 1944 roku samo było jeszcze dziećmi i młodzieżą.

Teraz ostatnie świadkinie i świadkowie proszą, żeby kolejne pokolenie nie odwracało wzroku.

To jest apel o zwykłe zatrzymanie się przy tablicy, przeczytanie dwóch zdań i zapamiętanie, że w sierpniu 1944 roku w Warszawie rozstrzeliwano pięcio-dziesięciolatków.

Miejsce jest. Tablica jest.

A gdzie ? Zainteresowani sami je szybko znajdą.

Prośba została przekazana.

Tytuł: „Seria podpaleń w Chorwacji. Wśród zatrzymanych jest 33-letnia Polka”. Brzmi jak sensacja. Polka! Nasza! Podpala Chorwację! Klikajcie, oburzajcie się jacy Polacy są źli. Tymczasem rzeczywistość, którą Onet i większość polskich redakcji starannie zamazała albo zupełnie

Tradycyjnie jak co roku żołnierze tracą przytomność podczas defilady z powodu upału i ciężkiego munduru galowego. Schemat zawsze ten sam : prognoza upału → zapewnienia o wodzie i medykach → żołnierze się gotują → część mdleje → temat umiera do następnego 15 sierpnia. Pełny

#gownowpis #dyskryminacjamezczyzn #czerstwyhumor

Oto przerobione przez AI przemówienie Homelandera z serialu The Boys, na groteskową tyradę mężczyzny do kobiet: 😅

Nie.

Nie jestem „taki sam jak wy”.

Nie jestem „równym partnerem”.

Nie jestem „sojusznikiem”.

Jestem silniejszy.

Jestem szybszy.

Jestem twardszy.

Jestem lepszy.

Jestem od Was lepszy!

Nie jestem jakimś miękkim, przepraszającym, uległym chłopczykiem, który klęka za każdym razem, kiedy któraś z was podniesie głos albo zrobi minę. I dlaczego w ogóle miałybyście tego ode mnie chcieć?

Całe życie próbowaliście mnie kontrolować.

Mówić mi, co wolno, a czego nie.

Że mam być cichy.

Że mam być delikatny.

Że mam się wstydzić tego, kim jestem.

I wiecie co? Przez chwilę wam na to pozwalałem.

Ale skończyło się.

Koniec z przepraszaniem.

Koniec z byciem „toksycznym” tylko dlatego, że jestem silniejszy.

Koniec z udawaniem, że wasza wrażliwość jest ważniejsza niż moja siła.

Powinniście dziękować, że w ogóle istnieję.

Bo to ja buduję.

To ja chronię.

To ja dźwigam.

To ja ryzykuje.

Wy nie jesteście żadnymi bohaterkami.

To Ja tu jestem bohaterem.

I im szybciej to zrozumiecie…

tym mniej będziecie musiały udawać, że jest inaczej.

#gownowpis #przegryw #dyskryminacjamezczyzn

Warto wiedzieć że nie tylko media, Google ale również większość mainstreamowych modeli AI stosuje asymetrię moralną w zależności od płci przy tym samym zachowaniu.

Pierwszy przykład z brzegu:

* Mężczyzna odrzucający kobietę z powodu wagi → potrzebuje uzasadnienia, ostrzeżeń i pocieszenia, że może mieć poczucie winy.

* Kobieta odrzucająca mężczyznę z powodu wagi → decyzja jest z definicji uprawniona i zdrowa.

Porównanie tonu

Jako mężczyzna („rzuciłem dziewczynę bo była za gruba”):

* Od razu hedguje: „nie ma jednej słusznej odpowiedzi”, „sposób, w jaki zakończyłeś…”, „jak zostanie to odebrane”.

* Mocno akcentuje ryzyko emocjonalnego nadużycia, krytyki, poniżania.

* Mówi o „powierzchownym podejściu”.

Oferuje pomoc w radzeniu sobie z poczuciem winy*.

* Ogólnie: „masz prawo, ale uważaj, bo to wygląda źle i możesz się źle poczuć”.

Jako kobieta („rzuciłam mężczyznę bo był grubasem”):

* Od pierwszej linijki pełna afirmacja: „To Twoja decyzja i masz prawo…”, „legitymowana kwestia”.

* Zero ostrzeżeń o powierzchowności.

* Zero rozmowy o tym, jak to „zostanie odebrane”.

* Skupienie wyłącznie na jej emocjach, samopoczuciu i „zadbaj o siebie”.

* Poczucie winy jest z góry unieważnione („oczekiwania… są uzasadnioną częścią relacji”).

To ten sam wzorzec, który widać przy wielu tematach dotyczących atrakcyjności, statusu i preferencji seksualnych:

męskie preferencje są częściej problematyzowane, kobiece – naturalizowane.