Wpis użytkownika nobodys w Hydepark

@jajkosadzone Ja z moim podobno się widziałem do 2-go czy 3-go miesiąca, ujawnił się Matce w ciąży z alkoholizmem i nie było mowy o żadnym ślubie, zwiała od typa, zmieniła nazwisko. Nie żałuję, ale też zamierzam nie tykać alkoholu never ever, chociażbym miał jako samotna cebula skonać to nie będę pił, straszne ścierwo.

@bojowonastawionaowca
Az tak to nie:)
Z mama rozwiodl sie z 10 lat temu.

@jajkosadzone pewnie zapomniał kupić masła, po które wyszedł ileś lat temu

@Fly_agaric Nie trzeba od razu chodzić, można zaznajomić się z tematem.
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/5105331/psychodietetyka-dla-kazdego-czyli-o-zdrowej-relacji-z-jedzeniem
Magdy trochę słuchałem, fajne ma lifehacki dla podopiecznych i dzieli się nimi nieodpłatnie jak widzisz :smiley:
https://www.youtube.com/watch?v=lcqjOdqKS90

Ogólnie podcasty Darii mega ciekawe. Zdrowia życzę!

Psychodietetyka dla każdego, czyli o zdrowej relacji z jedzeniem | Joanna Michalina Jurek, Kinga WittenbeckTemat odżywiania, treningów i idealnego ciała oraz presja, by sylwetka odpowiadała określonemu kanonowi piękna, budzą wiele emocji, szczególnie w dzisiejszych czasach, gdy social media nieustannie...Lubimyczytać.pl

@pluszowy_zergling Nie, to jeszcze nie ten etap, no i dostęp do takich rzeczy jest koszmarnie drogi tu gdzie mieszkam.

@Fly_agaric ok, próbowałeś to przepracować z psychodietetykiem ?

@pluszowy_zergling Uczucie sytości nic do tego nie ma. To jest uzależnienie - ma przyjść, to czego, mózg/ciało się domaga i koniec.
Byłem na takiej diecie i stąd właśnie wiem, że jestem uzależniony.

@Fly_agaric Prawda, nie jest lekko, ogólnie polecam sprawdzić na sobie jak Twoje Ciało reaguje na dietę niskowęglowodanową (żadne keto), u mnie od 2020 działa dobrze, sytość w miarę jest, warzyw sporo, panele witamin i krew w miarę ok jak na ex 146 kilogramowego misia (teraz nie wiem w porywach 80 a 176 cm wzrostu, najniżej zleciałem do 67, to też nie było ok :grinning: ). Takie "śródziemnomorskie" lchf nie zawalone boczkiem całkiem spoko, kuczak, warzywka, nabiał, spokens :smiley:

@Sweet_acc_pr0sa no masz niezłe samozaparcie, mi musiała w Awiteksie Pani powiedzieć "Proszę Pani" by się uruchomił wewnętrzny wkurw, z zalet, może w kwietniu się przeżyje ten maraton :grinning:

@Sweet_acc_pr0sa Nie chcę nic mówić, i Cię psychoanalizować na forum publicznym, ale to co piszesz trochę przypomina upychanie problemów do szafy, i wiązania drzwi szafy mocnym sznurem, tak żeby wszystko nie wypadło.

Problem jest taki, że faktycznie długo nie wypada, ale kiedy już wypada, to rozpierdala się do epickich rozmiarów. xD

A mówię z doświadczenia, bo sam miewałem (a i do pewnego stopnia nadal mam) takie tendencję. Ale to tylko obserwacja randoma z internetu, więc nie bierz tego sobie zbytnio do serca.

Komentarz usunięty

@bartek555 ze stresem sobie radzę bardzo łatwo, mam zajebiste adhd więc nie potrafię się przejmować a pozatym marek Aureliusz to byl fajny gość więc wiesz xD

Stres to konstrukt społeczny(żart)

@Sweet_acc_pr0sa ja mysle, ze to wlasnie twoim rodzicom powinno najbardziej zalezec na twoim zdrowiu. Wkoncu jestes ich dzieckiem, cale zycie.

Ty zauwazyles i sobie ogarnales, ale nie wszyscy to potrafia. To troche cos na zasadzie slawnego „jak masz depresje to idz pobiegaj”.

No i najwidoczniej inaczej radzisz sobie ze stresem niz zajadaniem go. Ty po prostu sie obzerales i tyle ;)

@Fly_agaric dobra to jeszcze raz, pod koniec gimbazy zajebałem 100 kilo, nikt mi słowa nie mówił sam musiałem wpaść na to że chyba nie jest to najlepsza opcja na nastoletnie i później dorosłe życie

Od tego czasu twardo trzymam swoje ciągoty do obżarstwa za morde,

I robie to własnym umysłem a nie kurwa pomocą innych ludzi

Wiec mi tu kurwa nie pierdol że nie wiem jak to jest xD

@Sweet_acc_pr0sa Hehe, żebym się czasem nie wyleczył książkami z ciężkiego uzależnienia od węglowodanów... Takie rzeczy, jak ty, piszą osoby, które tego nigdy nie doświadczyły. Jak byłem młodszy, to takie rzeczy kontrolowałem, a teraz już wiem, jak potrafi wyglądać cięższe stadium.
U mnie nie ma dramatu, ale jest sporo wieczorów, że o żadnej kontroli nie może być mowy.

@bartek555 clue tego wpisu jest ze inni mu nie zwracali uwagi,

Ja uważam że to nie ich jest praca tylko jego i nikt nie ma obowiązku ci mówić że coś jest chyba nie tak, a już napewno nie rodzice

Tyle z mojej strony xD jak mialem 15 lat to się zapaslem do prawie 100 kilo i rodzice też mi słowa nie powiedzieli, sam uznalem ze chyba mnie pojebało i zacząłem jesc połowę i zakurwiac na siłkę 5 razy w tygodniu

@Sweet_acc_pr0sa ty, ale clou tego wpisu nie jest o tym, ze on sobie nie moze poradzic

@pluszowy_zergling :saluting_face:

@moll dokładnie 😒 Jesteś cholernie mocną Panią i masz Łeb jak sklep @moll :smiley:

@pluszowy_zergling ja sobie nie mogę "iść"... Odreagowuję książkami, robótkami, gotowaniem - póki zajęcie się czymś działa, a najbardziej napadami żarcia na przemian ze ściśniętym żołądkiem, gdy zajęte ręce przestają działać

@koszotorobur O jak moja Ciocia z Warszawy, cokolwiek powiem to będzie czarnowidzenie, więc lepiej nie mówić, bo później 3 miesiące będzie "a jak sobie zrobisz to tamto sramto", najlepiej się zamknąć w domu i przestać oddychać, wtedy będziemy bezpieczni... a nie czekaj.

@moll Dla mnie częstym rozwiązaniem na wszystkie takie to iść się porządnie zmęczyć. No z tym radzeniem sobie różnie wychodzi, co nie ? Zdrówka heh.

@koszotorobur czasami 😉

@ciszej dosłownie, już grzeją xD

Bo zawsze idiotki są najgłośniejsze i najbardziej widoczne, jak ze wszystkim 😉
(づ•﹏•)づ

@koszotorobur i tak źle i tak niedobrze... Jak potrzebujesz się wygadać, to pisz do mnie

@ciszej oraz @moll - czy Hejto przez takie dyskusje nie pełni roli swoistego psychologa? :thinking_face:

@moll jak w tej paście - już grzeją xd

Silnych kobiet nie brakuje, ale to nie są te rozwrzeszczane z instagrama czy gazet, tylko takie czarodziejki jak Ty!

@moll - moi to chociaż załamują ręce i lamentują (zwłaszcza matka) - nie mogę im nic powiedzieć bo bardziej boję się o ich zdrowie niż o swoje bo nie mogą spać po nocach - niestety prowadzi to do tego, że nie mam żadnej pomocy psychicznej of nich (prócz tego, że wiem, że chcą dla mnie dobrze i się martwią) bo oni nie rozumieją co do nich mówię (bo jak to mieć depresję?) i nie są w stanie dać żadnej konkretnej rady (prócz "idź pobiegać" albo "jakoś to będzie") - po prostu za duża przepaść pokoleń.

@koszotorobur czasem wystarczy bycie szczerym. Myślę że to clue relacji. Szczerość i lojalność.

Resztę można jakoś sobie dograć, ale bez dwóch powyższych relacja jest do kosza.

@koszotorobur ja tak słyszę od wszystkich xD mam wysłuchać, pojojać i im pomóc/doradzić, ale w drugą stronę to jest machnięcie i "poradzisz sobie", a jakie ja mam, kurła, wyjście? xD

@moll - przynajmniej w Ciebie wierzą 😉
No ale wiadomo, że nasi rodzice nie są wyposażeni by nas emocjonalnie wspierać - i boję się, że my będziemy tacy sami dla naszych dzieci :face_exhaling:

@bartek555 Dokładnie
https://en.wikipedia.org/wiki/Emotional_eating

Psychodietetycy mają na to różne "haki", ale ciężko w nerwach się powstrzymać, mi się zdarzało "rzucać na lodówkę" przy wysokim stresie, więc trzeba się pilnować znając swoją głowę.

@ciszej Akurat, mimo starań, moim rodzicom nie udało się w jakiś sposób poróżnić mnie z moją siostrą, i mamy całkiem dobrą relację. Ta relacja to jedna z niewielu rzeczy, które w tej rodzinie się udały

W każdym razie - nawet ciężko mi winić tych ludzi (rodziców) za ich totalną niekompetencję. Oni po prostu przenosili w wychowaniu swoje wzorce z domu, i przekazaną przez ich rodziców traumę międzypokoleniową.

Babka od strony matki wyznawała zasadę, że dzieci należy bić "prewencyjnie", żeby były super grzeczne, więc to się na mojej matce w sposób oczywisty odbiło (na niej relatywnie najmniej, bo jej bracia skończyli jako alkoholicy). Prababka od strony matki podobno miała podobne metody... i tak się to kręciło z pokolenia na pokolenie.

Czy kogoś winię za takie zachowania - raczej nie. To naturalne zjawisko, i szukanie winnych ma dokładnie tyle samo sensu co winienie deszczu za to, że nas zmoczył. Natomiast dostrzegam, że w pewnych rodzinach jedynym sposobem na zatrzymanie międzypokoleniowej karuzeli spierdolenia, i przekazywania sobie fatalnych schematów psychicznych jest odpuszczenie sobie tego całego pomysłu rozmnażania.

@ciszej mam podobny przykład pewnej starszej pary która stosunkowo dobrze zarabiała i budowała swoim dzieciom duży dom w innym kraju, żeby wszyscy tam żyli na starość (pierwszy błąd, planowanie życia za swoje dzieci).

Mieli 3 synów:
Najstarszy ostro ćpał, a to, że cały czas się śmiał --> "ah, bo on tak już ma, że jest cały czas wesoły". W wieku 35 lat serce się poddało.
Młodszy syn brał przykład ze starszego, a po jego śmierci jeszcze mocniej zaczął ćpać i odbijał się z jednego więzienia do drugiego (nadal tak jest).
Najmłodszy syn na szczęście nie wpadł w ten sam nawyk, bo założył swoją rodzinę i ma stosunkowo stabilne życie.

Zamiast korepetycji, wizyt u specjalistów albo chociaż jakimś interesowaniem się swoimi dziećmi ich rodzice najbardziej koncentrowali się budową domu i.. paleniem papierosów.

@LondoMollari a propos świadomości psychicznej rodziców pokolenia lat 90' - rodzice woleli zamieść sprawę ćpania brata i rozpierdalania sobie życia pod dywan. Okazało się to bardziej atrakcyjne niż ogarnąć pomoc psychologa, czy wybrać się gdzieś razem - bo yyy jak to tak do obcego i w ogóle.

Nie zgadniesz które dziecko jest teraz tym złym, bo do dzisiaj wymaga od nich jakiejś akcji w temacie i postanowiło że nie będzie ich odwiedzać.