MahjongFenomen
6piorunów1150 + 1 = 1151
Tytuł: Zobaczysz Wszystko
Rok produkcji: 2026
Kategoria: Dokumentalny
Reżyseria: Nathan Fielder, Lance Oppenheim
Czas trwania: 2h 54m
Brak oceny
Kim jest Elizabeth Holmes? Można się dowiedzieć z internetu, że to oszustka, która opracowała wynalazek, który nie działał, a mimo to działała w sensie inwestycji w niego. Ostatecznie została skazana za to na więzienie.
Zanim jednak posłusznie poszła odsiedzieć swoje - zaprosiła do nagrywania swoich ostatnich dni na wolności Nathana Fieldera.
---- I tu SPOILER ALERT, bo sami twórcy proszą by nie ujawniać zbyt wiele, nie czytać zbyt wiele itp, przed pójściem na seans. ---- więc poniżej lecą SPOILERY jak coś! ----
I dzięki temu dostajemy dość nietypowy dokument, w którym twórca nie chowa się za kamerą, a wprost przeciwnie, wyrasta na jednego z głównych bohaterów filmu.
Początek to dość nieźle dobrane zdjęcia rodzinnej sielanki - Elizabeth i jej partner Bill, oraz w tle ich dzieci. Nathan obserwuje ich codzienność, już powoli zaczynamy rozumieć kobietę, może nawet zyskać naszą empatię. Nawet bardziej, gdy reżyser już mocniej wchodzi w życie tej rodziny, zadając pytania, tworząc eksperymenty myślowe - to ciekawe właśnie jak na prostym żarcie o nieporozumieniu słownym dziwnie wypada sama Elizabeth, która mówi, że nie zrozumiała dowcipu.
Nathan eksperymentuje dalej - np. oglądają w trójkę serial, który powstał na kanwie jej historii - ale Elizabeth zaczyna w końcu płakać przy którymś odcinku, wygląda na zdewastowaną przez to, jak ją przedstawiono.
Ciężko ocenić Elisabeth, ale za to dość łatwo ocenić Billa, który jest autorytatywny, narcystyczny i kontrolujący, a zarazem imponuje zapewnieniami o wielkiej, niesamowitej miłości, która łączy go i Elisabeth. Mu ciężko uwierzyć, ale Elisabeth sprawia wrażenie niewinnej ofiary własnej niesławnej popularności, odrzuca dość emocjonalnie swój wizerunek, stworzony w mediach. I łatwo nam w to uwierzyć, bo i sam Nathan wydaje się w to wierzyć.
Ale jest wiele torów, na których spotykamy zepsute szyny. Na przykład, na rzecz kręcenia dokumentu Holmes z Billem wynajęli do tego specjalnie domek nad morzem, czyli nie zaproszono ekipy do ich prawdziwego domu. Inną zepsutą szyną jest właśnie wyjaśnienie tego, jak rozumie kłamstwo Elisabeth, czym zaskakuje Nathana, albo właśnie niezrozumienie dowcipu słownego z popularnego skeczu.
Druga część filmu dzieje się już, gdy Holmes trafia do odsiadki. Te fragmenty, których nie udało się sfilmować reżyser inscenizuje, paradoksalnie aktorką, która grała Holmes w serialu, czyli Amandą Seyfried. Sama aktorka nie raz punktuje reżysera, zauważając, że wkręcił się w postać Elisabeth.
Próbują oboje zrozumieć jedno - czy Holmes naprawdę padła ofiarą tego wszystkiego, a może kolejny raz za nią stoi facet, który wszystkim kieruje, a ta bezwolnie oddaje mu taką władzę? A może jest po prostu świetną manipulantką, która potrafiła przez wiele dni wodzić za nos reżysera, aż sam wpadł w dołek, w który chciał wkręcić widzów.
To też demaskuje nieco gatunek dokumentu - nie ma możliwości, by zobaczyć wszystko, mimo że filmy dokumentalne niby po to się kręci - by przedstawić porządnie jakiś temat. Zawsze jest trochę "nadkręcone", zawsze jest trochę udawania, zawsze jest prawda ukryta, gdzieś wewnątrz, i mimo że Fielder badawczo patrzy w wielkie oczy Holmes, to czy widzi to co chce zobaczyć, czy może szuka czegoś, czego i tak nie zobaczy?

Sprytna manipulantka manipuluje, niespodziewane. Nie, nie złapie się na to.
Przeczytałem sobie "Złą krew", która bardzo dokładnie dokumentuje jej karierę i poczynania w Theranosie. I sugeruje sięgnąć po tę lekturę każdemu, kto widzi w E. Holmes niewinnego, zmanipulowanego aniołka z wielkimi marzeniami i podciętymi skrzydlami. Prędzej uwierzyłbym przeciętnemu polskiemu politykowi niż jej.
@Lopian czy ja gdzieś napisałam, że w to wierzę? Tylko oceniłam film swoimi słowami.
@Mahjong tak jak i ja nie napisałem, że wierzysz. Wierzę, że nie wierzysz :smiley:
@Lopian dla mnie oboje, Holmes i ten obrzydliwy Bill to manipulanci, typowy efekt amerykańskiego snu w wersji złej. Wierzę jednak, że trochę prawdy tam pokazali o sobie - inaczej nie zgodziliby się na taki film, ale ta prawda o nich ma przyćmić ich manipulanckie zapędy - wywołać empatię, która nie zmienia tego, co ona zrobiła, nawet jeśli nie umie ona zdefiniować czym jest kłamstwo. Co zapewne też jest oszustwem :smiley: bo ciężko uwierzyć, że niby taka genialna baba (czy to w sensie wynalazku, czy to w sensie oszustwa), mogła by nie rozumieć tak podstawowych rzeczy - zresztą to udawanie osoby w spektrum IMO w ogóle nie wyszło jej.
To bardziej film o samym Nathanie, który daje się czasem omamić, a innym razem tropi niczym zawodowy śledczy ludzkiego zachowania. Próbuje po prostu oddać swój próg obserwacji, nanieść go na widza i zostawić bez odpowiedzi, jak i on został bez odpowiedzi.
W sumie on się nie pytał czy słusznie została skazana, tylko czy naprawdę jest kim jest?
Ten kadr będzie moje głowie i tak przypisany, do rozmowy z babką z HR






















