#filmmeter

306 + 1 = 307

Tytuł: Podwójne Życie Weroniki

Rok produkcji: 1991

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Krzysztof Kieślowski

Czas trwania: 98 minut

Ocena: 7/10

Pan Owcen mi wylosował hejtowyzwanie w postaci obejrzenia 5 filmów z różnych krajów. W sumie nie było to wyzwanie ciężkie, bo wymagało ode mnie jedynie lekkiego przesortowania zaplanowanych seansów. Obejrzałem już wszystko, ale czasu i weny na pisanie recenzji jakoś do tej pory zabrakło. W końcu, parę godzin przed deadlinem się zabieram.

1/5: Kraje pochodzenia - Polska/Francja:

Na pierwszy ogień wrzucam zatem krótką recenzję filmu mocno poleconego przez usera @Mahjong. Podwójne Życie Weroniki chyba nie trafiło do mnie tak mocno jak do mojego poprzednika, ale cały czas uważam go za dobry film, i ciekawe doświadczenie. Strona techniczna, muzyka, ale też urok i autentyczność odgrywającej dwie główne role Irène Jacob z całą pewnością czynią ten film czymś wartym obejrzenia.

Być może problemem są tutaj moje wąskie horyzonty, ale największym zarzutem jaki mam jest odczucie niekompletności. Film pięknie buduje wizję dwóch równoległych żywotów dwóch praktycznie obcych sobie postaci, ale gdy przychodzi moment, aby obrać jakiś kierunek, film bezceremonialnie się kończy. Sama koncepcja żywotów równoległych nie jest czymś nowym (np. prawie 2000 lat temu Plutarch napisał serię 23 biografii pod dokładnie takim tytułem), i moim zdaniem to za mało, aby zbudować na tym cały film. Chyba lepiej bym odebrał utwór, gdyby żywoty równoległe były środkiem do zbudowania jakiejś szerszej narracji, a nie celem samym w sobie.

Sam nie wiem - albo ja przeoczyłem kluczowy wątek lub zamysł, albo  Kieślowskiemu zależało na pozostawieniu widzowi maksymalnie szerokiej możliwości interpretacji, tak czy siak - moim zdaniem, zbytnie otwarcie przestrzeni interpretacji powoduje, że przekaz kompletnie się rozpływa, i traci na znaczeniu.

TL;DR: Bardzo ładny film, świetna muzyka, ale autor nie umiał lub nie chciał obrać kierunku.

#filmmeter #zimowewyzwania #filmy

304 + 1 = 305

Tytuł: Wystarczy być

Kategoria: Dramat / Komedia

Reżyseria: Hal Ashby

Scenariusz: Jerzy Kosiński, Robert C. Jones

Obsada: Peter Sellers, Jack Warden, Shirley MacLaine, Richard Dysart

Czas trwania: 2h 10min

Ocena: 7/10

Prosty ogrodnik, znając świat głównie z telewizji, zostaje przypadkowo wciągnięty w życie elit Waszyngtonu.

Jeszcze się nie spotkałem z tym by adaptacja była dłuższa niż czas poświęcony do przeczytania książki.

Tempo strasznie wolne - co zwyczajnie nuży. Gdyby nie to były bardzo dobry film. Musiałem ustawić tempo odtwarzania na 1.2 by było normalnie

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajztygryskiem #filmy

303 + 1 = 304

Tytuł: Spojrzenia / Looking (sezon 1 i 2)

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Michael Lannan

Ocena: 7/10

San Francisco, czasy współczesne - tam oglądamy perypetie trójki przyjaciół: Patricka, Doma i Augustina oraz ich znajomych.

Kocham gejowskie seriale, ale takich naprawdę za⁎⁎⁎⁎⁎tych jest mało, ba! zaledwie jeden, czyli Queer As Folk. Tam też główniejszy z paczki bohaterów był irytujący, ale tam dynamika pewnego związku wynagradzała wszelkie niedogodności.

Tutaj niestety nie ma aż takiego rozdzielenia pomiędzy wszystkich bohaterów i na pierwszy plan wysuwa się historia Patricka, twórcy gier komputerowych. Patrick jest mega wkurzający, sam nie wie czego szuka w związku, oszukuje swojego naiwnego chłopaka Richiego, którego się czasem wstydzi, bo Richie jest zwykłym fryzjerem bez ambicji i wykształcenia, na dodatek zdradza go ze swoim szefem, który znowu tym samym zdradza swojego wieloletniego partnera.

Drama goni dramę, jak przystało na gejowskie standardy. Ciężko kogoś tam polubić - chyba tylko Dom wzbudzał moją sympatię - 40-letni przystojniak, który nie tyle co szuka "tego jedynego" co chce po prostu żyć i spełniać swoje marzenia.

Mimo to muszę przyznać, że dobrze mi się to oglądało wieczorami na dobicie - taki trochę serial guilty pleasure, ale całkiem sprawnie zrealizowany. Nie znalazłam zapowiedzi trzeciego sezonu, więc widocznie to tyle - trochę szkoda, a z drugiej strony może i dobrze.

Czekam aż gdzieś na streamingach pojawi się amerykańska wersja Queer as Folk -absolutny klasyk w gatunku i o wiele ostrzejszy i bardziej skomplikowany niż owe Spojrzenia.

PS. znalazłam, że jest odcinek specjalny w formie pełnoprawnego filmu kończący Spojrzenia. Dziś może sobie zerknę :smiley:

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #seriale #kinozmahjongiem

302 + 1 = 303

Tytuł: Eden

Rok produkcji: 2024

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Ron Howard

Czas trwania: 2h

Ocena: 7+/10

Nie wiem czemu tak surowe oceny ma ten film. Mi się oglądało bardzo dobrze. Film w stylu - zostaw ludzi samym sobie, a szybko ujawnią swoją prawdziwą naturę.

Friedrich Ritter wraz partnerką osiedlają się na bezludnej wyspie. Robi to po to by uciec od rozczarowującej cywilizacji i stworzyć filozofię, która będzie lekiem na poprawę ludzkości. Wierzy, że takie surowe życie pomoże mu w jego twórczości. Co jakiś czas z wyspy wysyła próbki swojej twórczości do gazet i w pewnym sensie żywot doktora inspiruje innych.

Tak trafia na wyspę rodzina Heinza, który ucieka z Niemczech przed biedą (lata 30. XX wieku) i by jego syn mógł wyzdrowieć w naturalnym środowisku. Ritterowi nie jest na rękę sąsiedztwo, więc wbija naiwnego Heinza, jego żonę Margaret i syna gdzieś dalej, tylko z małym źródłem wody. Ale upór i pracowitość rodziny są ogromne i z czasem nowi sąsiedzi stworzą sobie tam samowystarczalny dom.

Ale to nie koniec. Na wyspie zjawia się młoda kobieta z trzema mężczyznami - dwóch z nich to jej kochankowie, a trzeci to architekt. Kobieta podaje się za arystokratkę i planuje wybudować na wyspie hotel. Szybko się okazuje, że kobieta umie tylko wykorzystywać innych.

Trzy sąsiedztwa wchodzą z sobą w spór. Nie można nikomu ufać - Ritter uważa, że może robić co robi, bo zawsze wytłumaczy to swoją układaną filozofią, Baronessa jest manipulantką i pasożytem, i tylko Margaret i Heinz wydają się uczciwi, chociaż zdają sobie z czasem sprawę, że dookoła nich same "wilki".

Gdy wyspa zacznie dawać się we znaki, ludzie staną naprzeciw siebie by przeżyć.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

301 + 1 = 302

Tytuł: 50/50

Rok produkcji: 2011

Kategoria: Dramat / Komedia

Reżyseria: Jonathan Levine

Czas trwania: 1h 39m

Ocena: 7/10

Uwaga, spoilery.

Tytuł odnosi się do szans na przeżycie leczenia bardzo rzadkiego raka, który dopadł głównego bohatera.

Nie jest to typowy wyciskacz łez, opierający się na chorobie i trudnościach z nią związanych. Oczywiście pojawiają się nieprzyjemne tematy jak zostawienie przez partnerkę, która nie radzi sobie z chorobą bliskiej osoby czy śmierć jednego z pacjentów, z którym zakolegował się główny bohater podczas wspólnej chemioterapii.

Jednocześnie są też dobre akcenty, jak kumpel, który stara się za wszelką cenę, w dość nieporadny sposób, poprawić humor chorego.

Z osobistych preferencji to szkoda, że film ma szczęśliwe zakończenie. Bardziej zaskoczyłoby mnie, gdyby główny bohater nie przeżył operacji. Nie życzyłem mu tego, jednakże przez to historia ma dość naiwny wydźwięk.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

300 + 1 = 301

Tytuł: Ada! To nie wypada!

Rok produkcji: 1936

Kategoria: Komedia / Muzyczny

Reżyseria: Konrad Tom

Czas trwania: 1h 22min

Ocena: 8/10

Niesforna Ada przyprawia ojca, właściciela majątku ziemskiego, o prawdziwy zawrót głowy. W końcu zostaje wysłana do internatu dla hrabianek, by nauczyć się ogłady i dobrych manier.

Cud-miód, ultramaryna

Trochę lepszy mógł być dźwięk bo czasami się zastanawiałem co mówią. Jakość obrazu bardzo dobra

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #cda #ogladajztygryskiem #filmy

299 + 1 = 300

Tytuł: Ministranci

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Piotr Domalewski

Czas trwania: 1h 50m

Ocena: 7/10

Gdzieś ostatnio na necie widziałam komentarz dotyczący Hamneta, że szkoda, że aktorstwo dziecięce w naszym kraju jest takie kijowe. Otóż film "Ministranci" udowadnia, że to nie jest prawda.

Oto nasi mało-nastoletni superbohaterowie - czwórka ministrantów odkrywa, że kościół jest okradany przez... kościół z datków dla potrzebujących. Postanawiają ukraść pieniądze i rozdysponować je potrzebującym. Z czasem także zachęceni sukcesami swej działalności chcą wymierzać sprawiedliwość, tym którzy nie ustają w swoich złych uczynkach. My już wiemy, że w pewnym momencie to skręci w nie tę stronę. Ci młodzi ludzie jeszcze nie, zachłyśnięci tym, że Bóg stoi po ich stronie.

W tle rzeczywistość polskich blokowisk, biedy ludzi, przemocy domowej, znęcania się w szkole nad rówieśnikami.

Bardzo sprawnie nakręcony film, ogląda się dobrze, bez grama nudy.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

298 + 1 = 299

Tytuł: Valentino

Rok produkcji: 1977

Kategoria: Biograficzny

Reżyseria: Ken Russell

Czas trwania: 2h 8m

Ocena: 8/10

Rudolf Valentino. Tancerz, aktor, macho, kobieciarz. Bożyszcze. Oto jego początki kariery w Hollywood - od tego zaczyna film gdy Rudolf jest jeszcze tancerzem, w sumie nieco opłacanym żigolakiem. Ale niebawem trafia do fabryki ruchomych obrazków i z miejsca staje się symbolem seksu. Obserwujemy jego perypetie, problemy z menedżerami oraz związki z kobietami.

Wydawać by się mogło - w końcu tak brzmi wg opisu powyżej - że mamy do czynienia ze zwykłą biografią. Ale to film Kena Russella - tan nic nie jest zwykłe.

Adaptacja kariery Valentino aż do jego tragicznego przedwczesnego końca jest bardzo przerysowana. Szaleńcze reakcje każdej postaci mogą albo wkurwić widza albo dać mu dawkę potężnej zabawy. Sam film zaczyna się wystawioną trumną z ciałem zmarłego Valentino. Wokół trumny krążą ludzie związani z Rudolfem i z ich opowieści poznajemy losy słynnego aktora.

Ten film to totalna jazda, takiej biografii jeszcze nie widziałam! Gdzie wszystko jest wyolbrzymione, przerysowane, reakcje bohaterów nie przypominają w ułamku nawet reakcji zwykłych ludzi.

Trudno orzecz czy Russell naśmiewa się tutaj z samego Valentino czy też z całego Hollywood - zapewne z obu, a przypadek Valentino reżyser traktuje jako papierek lakmusowy peaku hollywoodzkiej maszyny.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

297 + 1 = 298

Tytuł: Frieren: Beyond Journey’s End

Rok produkcji: 2023

Kategoria: Anime / Adventure / Drama / Fantasy

Czas trwania: 11h 12min

Ocena: 10/10

Tytuł japoński: Sousou no Frieren

Format: TV, 28 odc, 24min/odc

Źródło: Manga

Studio: MADHOUSE

Ocena na AniList: 9.1/10

AniList | MyAnimeList

Najtrudniejsza ocena dla mnie. Nie potrafię opisać dlaczego tak mi się podobało. Po prostu tak się przyjemnie to oglądało.

Główna bohaterka jest 1000 letnią elfką, nie dostrzega upływu czasu, jest mało empatyczna.

Anime opowiada o przemijaniu i dojrzewaniu emocjonalnym. Frieren powoli, bo po upływie 80 lat dostrzega upływ czasu i emocje jakimi darzyła swoich dawnych kompanów.

Oprócz tego świetnie napisany świat fantasy, świetnie wizualnie i historia, która nigdzie się nie śpieszy, ale też ani trochę nie nudzi.

Dałem 10, bo uważam, że nie obejrzę dużo lepszych rzeczy.

Wygenerowano za pomocą https://animemeter.vercel.app

#filmmeter #anime

296 + 1 = 297

Tytuł: Przez ciemne zwierciadło

Rok produkcji: 2006

Kategoria: Animacja / Dramat

Reżyseria: Richard Linklater

Czas trwania: 1h 40min

Ocena: 8/10

Akcja toczy się "za 7 lat". Film opowiada o gliniarzu walczącym z narkotykami pod przykrywką. Dużo humoru, który niby śmieszy, ale jest oparty na otumanionych ćpunach. Lekko przytłaczający klimat dystopii i paranoi jest wzmocniony przez nietypowy styl animacji, który przyprawia o zawroty głowy. Nie polecam osobom podatnym na chorobę lokomocyjną.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

295 + 1 = 296

Tytuł: The Eminence in Shadow

Rok produkcji: 2022

Kategoria: Anime / Action / Comedy / Fantasy

Czas trwania: 8h

Ocena: 6/10

Tytuł japoński: Kage no Jitsuryokusha ni Naritakute! | AniList | MyAnimeList

Format: TV, 20 odc, 24min/odc | Źródło: Light Novel | Studio: Nexus | Ocena na AniList: 8.1/10

Trafiłem na to bo było w rekomendacjach pod Solo Leveling które obejrzałem ostatnio. Imo w ogóle nie podobne i nie wiem co to tam robiło. A najbardziej nie wiem, co to robi tak wysoko w rankingach. W ogóle tego nie kojarzyłem a to na MALu ma ocenę 8.22 (czyli jest wyżej niż wiele świetnych anime i różnych klasyków) i jest top 255 w popularności.

Ta seria odhacza masę rzeczy z check listy typowego średniaka jakie wychodzą co sezon w ilości kilku sztuk: tania kreska, niepotrzebne ecchi, harem, isekai, głupi główny bohater który jest OP. Ale jednocześnie jest dość zabawna oraz fabuła nawet wciąga jak na taki rodzaj anime. To jest ogólnie jedna wielka parodia i należy to oglądać nie biorąc niczego na poważnie. "Średniak+" - tak to najlepiej kategoryzować.

Podsumowując, to anime nie jest złe tylko po prostu zbyt wysoko ocenione. Polecam, ale nie podchodźcie ze zbyt wysokimi oczekiwaniami. No i to nie jest też anime dla starych ludzi. Przez to, że ma tak wysoką ocenę tacy potem przychodzą i mówią, że kiedyś to było a teraz już nie robią dobrych anime.

Wygenerowano za pomocą https://animemeter.vercel.app

#filmmeter #anime

294 + 1 = 295

Tytuł: Niech żyje wolność / Viva la libertà

Rok produkcji: 2013

Kategoria: Dramat / Komedia

Reżyseria: Roberto Andò

Czas trwania: 1h 34m

Ocena: 7/10

Szef włoskiej opozycji postanawia z dnia na dzień zniknąć. Zmęczony presją, polityką i spadającymi sondażami wyjeżdża do Paryża do dawnej znajomej sprzed lat, z którą miał romans. Tymczasem w partii główny doradca i żona polityka próbują ukryć "ucieczkę" Enrico. Postanawiają na jego miejsce "wsadzić" jego brata bliźniaka - Giovanniego, który dopiero co opuścił szpital psychiatryczny.

Wesoły Giovanni z łatwością wchodzi w rolę, ale nie swojego brata - ale polityka, któremu naprawdę zależy. Nie minie wiele czasu i nagle okazuje się, że sondaże i poparcie rosną w bardzo szybkim tempie. Enrice obserwuje to z ukrycia starając się znów odzyskać na swój sposób radość z życia.

Bardzo sympatyczny seans, z polecenia @Vampiress (dzięki!). Tony Servillo jak zwykle znakomity. Film można obejrzeć na Netliksie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

293 + 1 = 294

Tytuł: Bunt na Bounty

Rok produkcji: 1935

Kategoria: Dramat historyczny / Przygodowy

Reżyseria: Frank Lloyd

Obsada: Charles Laughton, Clark Gable- zupełnie niepodobny , Ian Wolfe

Czas trwania: 2h 12min

Ocena: 8/10

Na okręcie dowodzonym przez autorytarnego kapitana dochodzi do buntu. Niezadowoleni członkowie załogi decydują o zmianie kursu statku.

Tak samo dobry jest ten z Brando.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #cda #ogladajztygryskiem #filmy

292 + 1 = 293

Tytuł: Palacz zwłok

Rok produkcji: 1969

Kategoria: Dramat / komedia

Reżyseria: Juraj Herz

Czas trwania: 1h 40m

Ocena: 8/10

Film opowiada historię pracownika krematorium i jego rodziny w Pradze w czasach tuż przed wybuchem II WŚ.

Krok po kroku pochłania go ideologia nazistowska...

Ciężko napisać coś więcej bez spojlerów, tak więc tym skończę swój opis

Komentarz subiektywny - na pewno daje do myślenia o naturze człowieka i rodzącego się w nim zła. Rzadki przypadek, gdzie film jest imo lepszy od książki.

#filmmeter #filmy

291 + 1 = 292

Tytuł: Koszmar z ulicy Wiązów 4: Władca snów

Rok produkcji: 1988

Kategoria: Horror

Reżyseria: Renny Harlin

Czas trwania: 1h 39m

Ocena: 5/10

Kolejne perypetie nastolatków, nad którymi znęca się wesołkowaty, acz potworny psychol - Frieddie Krueger.

Freddie jest nieśmiertelny. No nie idzie go zabić i już. Wystarczy, że pies obsika jego szczątki i proszę - koszmarny stręczyciel nastoletnich snów powraca.

Można by się spodziewać, że trójka "wojowników snów", która ostała się z poprzedniej części da radę stawić czoła spalonemu na pizzę psychopatę w pasiastym sweterku. A jednak giną niczym muchy i dopiero inna dziewczyna wplątana w koszmarne sny rozprawi się z Kruegerem.

Dla mnie jedna z gorszych części, ale daję 5/10 za świetną ścieżkę muzyczną - vibe zaawansowanych ejtisów na pełnej!

PS. Przez ten film nigdy już nie spojrzę tak samo na pizzę ;(

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #horror #kinozmahjongiem

https://www.youtube.com/watch?v=0T8i897dzKI

290 + 1 = 291

Tytuł: 1917

Rok produkcji: 2019

Reżyseria: Sam Mendes

Czas trwania: 1h 59min

Ocena: 7/10

W czasie I wojny światowej dwóch brytyjskich żołnierzy otrzymuje rozkaz dostania się do sąsiedniej armii aby odwołać skazany na porażkę atak.

Spoko/10. Na pewno robiący wrażenie technicznie i zdjęciowo. Odrobina banałów typowych dla tego gatunku nie przeszkadza w tym że to dobry seans na wieczór

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

289 + 1 = 290

Tytuł: Burza / The Tempest

Rok produkcji: 1979

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Derek Jarman

Czas trwania: 1h 35m

Ocena: 7+/10

Na pewno czytałam "Burzę" Szekspira. Gdy miałam 14 lat miałam jakąś manię i przeczytałam większość dzieł tego pana. Ale kurde, kiedy to było. Sporo rzeczy się rozmyło, wiec nie pamiętam wszystkiego - na pewno pamiętam paskudnego Calibana i duszka Ariela. To tyle.

Adaptacja według Jarmana podobno nie trzyma się wiernie pierwowzoru. Film tworzy otoczkę oniryczną, i często można zastanawiać się na ile zamek, w którym mieszka Prospero ze swoją córką Mirandą i swoimi sługami, jest prawdziwy a na ile to kreacja samego Prospero. Na pewno ma on jakąś moc - włada zarówno Calibanem jak i Arielem.

Duch wiatru wydaje się spętany przez Prospero obietnicą odzyskania wolności. Ale z drugiej strony wydaje się być dość neutralny i wykonuje wszelkie zadania zlecone przez swego pana, w przeciwieństwie do groteskowego Calibana, który drażni charakterkiem, brzydotą, ubrany w surdut (kostiumy w filmach Jarmana zawsze są przeinaczone specjalnie, nie są po to by oddawać epokę, ale by nadać inne znaczenie postaciom). W każdym razie obie relacje sługów z Prospero nie są wieloznaczne jak u Szekspira - filmowy bohater traktuje ich jak niewolników i za brak służalczości mogą być nawet karani. W każdym razie nie do końca przez to kibicowałam Prospero, wydawał się przemocowy, autorytatywny.

Tymczasem Prospera czeka na swoją wielką szansę, oto bowiem na wyspę przybywa ekipa, która doprowadziła go do tego, że wylądował tu wraz z córką. Niebawem ojciec z córką mogą wrócić do cywilizacji odzyskać należne im miejsce.

Biorąc pod uwagę, że ten cały zamek to jego świat - już kij z tym czy prawdziwy czy nie - to jedyną osobą oprócz niego, która może zachować swobodę jest jego córka Miranda.

Straszne jest to, że muszę tak często sięgać po lepsiejsze źródła o filmach Jarmana po seansach - ale nie przeszkadza mi to, rozumiem jak specyficzny był to reżyser, który nie kłaniał się klasyce sztuki filmowej, i wolał wtaczać teatr w ruchome obrazki. Swój własny teatr, gwoli ścisłości. Dzięki temu w sumie ograniczony budżet nigdy nie był przez to przeszkodą w realizacji. Wyobraźnia Jarmana co do strojów filmowych wydaje się nieskończona.

Zapewne "Burzę" Jarmana można rozwarstwić sprawnym researchem i sprawnym piórem, ale ja jestem tu tylko od pisania własnych osobistych notek o filmach i dla mnie najbardziej mocnym akcentem "Burzy" była właśnie owa władcza postawa Prospero, który niejako znęca się nad Arielem i Calibanem.

Film oceniam na 7+/10 ale jest to ocena dość pobieżna, nie wstrząsnął mną ten film na tyle by prawić tu jakieś peany, ale też doceniam swobodę działania Jarmana, który wbrew pozorom - czyli jego arthousowym filmom - jest najbardziej brytyjskim reżyserem ever - jeśli kreślić to na podstawie zainteresowania Jarmana brytyjskością sztuki, kultury, polityki i społeczeństwa. Tylko jednostka w jego filmach, jak zwykle w sumie w każdej dziedzinie sztuki, może wyrwać się takim definicjom. Tylko w ten sposób ten reżyser kłaniał się klasycznemu podejściu.

Polecam w każdym razie dla żądnych czegoś innego, popierdolonego, dziwnego. Myślałam, że nie jestem gotowa na twórczość Jodorowskiego, a tymczasem rozgryzam z twardej skorupy Jarmana.

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem

288 + 1 = 289

Tytuł: Mushoku Tensei: Jobless Reincarnation Cour 2

Rok produkcji: 2021

Kategoria: Anime / Adventure / Drama / Ecchi / Fantasy

Czas trwania: 4h 48min

Ocena: 8/10

Tytuł japoński: Mushoku Tensei: Isekai Ittara Honki Dasu Part 2

Format: TV, 12 odc, 24min/odc

Źródło: Light Novel

Studio: Studio Bind, EGG FIRM

Ocena na AniList: 8.5/10

AniList | MyAnimeList

Druga część pierwszego sezonu. Zdecydowanie lepsza. Bohaterowie wyruszają w nieplanowaną podróż. To samo, ale więcej przygody, zaczyna się rozwój postaci.

Nieśmiało pojawiają się elementy isekaia. Bohater w swoich snach pojawia się w ciele z dawnego życia a razem z ciałem towarzyszą mu dawne emocje i zmagania z depresją. Ten aspekt mi się szczególnie podobał. Lubię ten motyw gdy bohater walczy z własnymi demonami.

Wygenerowano za pomocą https://animemeter.vercel.app

#filmmeter #anime

287 + 1 = 288

Tytuł: Malowany ptak

Rok produkcji: 2019

Kategoria: Dramat / Wojenny

Reżyseria: Václav Marhoul

Czas trwania: 2h 49min

Ocena: 4/10

Aby chronić swoje dziecko przed masową eksterminacją Żydów, rodzice wysyłają syna do krewnej na wsi gdzieś w Europie Wschodniej. Jednak ciotka chłopca niespodziewanie umiera, więc dziecko zostaje zmuszone do wędrówki po dzikim i wrogim świecie.

Luźna adaptacja (2/10) powieści Jerzego Kosińskiego. Żeby nie powiedzieć bardzo luźna. Temat potraktowany po macoszemu, do tego dużo scen znacznie inaczej przedstawionych niż w książce.

Spodziewałem się że nie będzie kropka w kropkę ale tutaj to przesadzili. Rozumiałbym jakby film trwał trochę ponad 1h i nie było czasu wszystkiego przedstawić ale nie blisko 3.

Czarno biała kolorystyka kompletnie nie pasuje do całości.

Dla tych co czytali mogą w zupełności olać film.

Ci co nie czytali - są lepsze

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajztygryskiem #filmy

286 + 1 = 287

Tytuł: Rycerz siedmiu królestw

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat / Fantasy

Reżyseria: Owen Harris, Sarah Adina Smith

Czas trwania: 6x ok. 35m

Ocena: 9/10

Historia Duncana Wysokiego, giermka ser Arlana z Pennytree. Po śmierci swojego rycerza, z którym przemierzał Westeros, musi odnaleźć się w nowej roli świeżo pasowanego rycerza. Postanawia wziąć udział w turnieju rycerskim i stanąć w szranki z możnymi, by zdobyć sławę i majątek.

Ten serial jest po prostu fantastyczny. Podszedłem do niego bez większych oczekiwań i bardzo pozytywnie się zaskoczyłem. Wciąga bez reszty. Pierwsze 5 odcinków obejrzałem ciągiem. Wahałem się czy nie dać mu oceny 10/10, ale finalnie zdecydowałem się na 9. Ale jednemu z odcinków dałem 10, co naprawdę rzadko robię. Klimat Westeros aż się wylewa, mimo pewnej kameralności całości. Aż żal, że odcinki są takie krótkie. A drugi sezon dopiero za rok...

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #seriale #fantasy #graotron