#fizyka

Historia życia Erica Weinsteina. #pdk

@boogie @boogie To wiadro z elektrolitem działa chyba jak nonen omen @opornik , takie ograniczenie prądu.

Lampy RIP

Patrząc na to jak się odklejała przez kilka ostatnich lat to pewnie słusznie. Zresztą znamienne jest to, że wyciągnęła kartę "mah free speech".

@TRPEnjoyer Płaku płaku, używam rynsztokowego słownictwa zamiast dyskusji naukowej, i mnie zwolnili.

Sabine kiedyś oglądałem, ale sam ją złapałem na jednym błędzie, a potem na naciąganiu faktów, i przestałem.

A jak chcesz zobaczyć, jak można z pełną kulturą debunkować bzdury w środowisku fizyki (konkretniej astrofizyki), zobacz sobie jak to robi David Kipping, w stosunku do Aviego Loeba. Kipping w odróżnieniu od Sabine, publikuje sporo nowatorskich, i ciekawych pomysłów.

https://www.youtube.com/watch?v=vFTHrdbeQYs

Why Avi Loeb is Wrong About 3I/ATLASAuf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube

Dobra okazja żeby zapodać kilka ciekawostek:
1. Nazwa V2 nie byłą oficjalną nazwą broni, lecz nazwą propagandową, stworzoną przez Goebbelsa, od słowa Vergeltungswaffe - broń odwetowa. Jej formalna nazwa to A4, lub Aggregat 4, stworzona aby zmylić wywiad wroga. Żeby było dziwniej literami V oznaczano egzemplarze testowe rakiet, od słowa Versucht - doświadczalny. Jesli spotkamy oznaczenie np. A4 V2 oznacza to drugą rakietę doświadczalną.
2. Egzemplarze doswiadczalne były malowane w czarnobiałą szachownicę, po to aby łatwiej je było obserwować i nagrywać do celów eksperymentalnych. Dodatkowo te pierwsze egzemplarze posiadały własne unikatowe herby. Z czasem jednak zrezygnowano i z emblematów jak i z oznaczeń V, a czarnobiałe barwy zastapiono bielą i oliwką. Egzemplarze bojowe rakiet były malowane w zwykłe maskujace barwy. Amerykanie testujac rakiety używali z kolei żółtoczarnej szachownicy.
3. Czwarty egzemplarz testowy w wyniku błędu poleciał niemal pionowo w górę, osiagajac około 80-90 km wysokości, bo było wtedy uznawane za umowną granicę kosmosu.
4. Z kolei egzemplarz testowy MW 18014 przekroczył linie Karmana i stał się pierwszym sztucznym obiektem w kosmosie.
5. Również z rakiety V2 wykonano pierwsze zdjęcie Ziemi, ale zrobili to już Amerykanie 24 października 1946 roku.
6. W lutym 1947 na pokładzie V2 wysłanoi w kosmos muszki owocówki. Były to pierwsze żywe zwierzęta w kosmosie.
7. Więcej ludzi zgineło w obozach koncentracyjnych w trakcie produkcji rakiet, niż został ozabitych w wyniku ich użycia.
8. Rakiet nie dało się przechwycić i zestrzelić. Jednym ze sposobów walki z nimi była dezinformacja. W momencie kiedy serie ataków nie trafiały w cel lądując daleko poza Londynem prasa angielska pisała o ogromnych zniszczeniach w centrum miasta aby utwierdzić Niemców co do skutecznosci ataków.
9. Niemcy w sumie przez przypadek rozwineli technologie rakietową. W wyniku postanowień traktatu Wersalskiego Niemcy miały zakaz rozijania i produkowania broni takiej jak artyleria czy lotnictwo, jednakże zakaz prawdopodobnie przez przeoczenie nie obejmował broni rakietowej.

Ale jak one w ogóle były naprowadzane? Tylko ustawiali początkowy kąt pod którym ma lecieć, a ilość paliwa określała dystans?

Nikt nie skłamał w sumie

@Man_of_Gx Ale będąc na czarnym dachu, zakłada się, że jest on rozgrzany. Więc człowiek będzie bezpośrednio czuł ciepło od gorącego czarnego pokrycia. Natomiast światło odbite od białego dachu nie będzie waliło bezpośrednio w człowieka tylko znowu w niebo

@Man_of_Gx - jedną słuszną odpowiedzią na to pytanie jest "to zależy".

@RogerThat Jak wykazał @PlatynowyBazant20 raczej mało prawdopodobne, byś był czuły na 0.5% zmiany ciężaru.

To chyba złudzenie wynikające z innej mechaniki i sekwencji w przypadku stawiania czajnika i podnoszenia go. W przypadku stawiania, Twoja ręka już ten ciężar poczuła, dostosowała się. W przypadku posdnoszenia angażujesz mięśnie do rwania i przez moment ciężar może wydawać się mniejszy. Może to być też wspomniana mechanika. Dla przykładu, ja czajnik stawiam trzymając go za rączkę od samej góry - to niewygodne i jest dłuższa dźwignia. Ale podejmuję trzymając nieco skośnie, bo wiem co chcę tym wrzątkiem zalać i planuję ruch. To bardziej krótsza dźwignia.
Ale to tylko luźne propozycje wyjaśnienia, choć jakiś grancik na badanie tego pewnie dałoby się skręcić a i IgNobel prawie jak w banku :grinning:

Para wodna leci do góry i pomaga podnosić ci czajnik. Ja mam taki duży, prawie 4 litrowy I jak zaleje do pełna to czasem muszę trzymać żeby nie odleciał, tyle tej pary tam jest.

>  Skoro c.d. też ma limit pochłaniania materii
@Jakub_Hermann que? co to za limit? ile wynosi?

@Jakub_Hermann a co się stało? czemu pytasz?

@Jakub_Hermann Fala grawitacyjna nie mogłaby bezpośrednio spowodować załamania funkcji falowej elektronu. Załamanie funkcji falowej jest procesem, który wynika z interakcji cząstki z obserwatorem lub ze środowiskiem, co jest zazwyczaj procesem elektromagnetycznym. Fala grawitacyjna, będąca zaburzeniem czasoprzestrzeni, oddziałuje bardzo słabo z materią. W mechanice kwantowej, załamanie funkcji falowej jest wynikiem pomiaru, czyli procesu, który z definicji wymaga silnej interakcji.
Mimo że elektrony mają masę, a więc oddziałują grawitacyjnie, siła ta jest niewyobrażalnie mała w porównaniu do siły elektromagnetycznej. Poza tym, fale grawitacyjne oddziałują z cząstkami o wiele rzadziej niż fale elektromagnetyczne.
Innymi słowy, fala grawitacyjna nie jest "instrumentem" do pomiaru w sensie mechaniki kwantowej. Oddziaływania grawitacyjne są tak słabe, że nie są w stanie zakłócić stanu kwantowego elektronu w sposób, który doprowadziłby do jego kolapsu.
Warto jednak wspomnieć, że istnieją koncepcje, które próbują połączyć grawitację z mechaniką kwantową, na przykład pętle grawitacji kwantowej lub teoria strun, ale te teorie są wciąż w fazie rozwoju i nie dają jednoznacznej odpowiedzi na takie pytania.

@Jakub_Hermann Ponieważ @onpanopticon mnie zawołał...

Dragan ma rację. Kolaps funkcji falowej to rezultat matematycznego opisu. Nie ma narzędzi, na tę chwilę, by go uchwycić, jeśli istnieje. Chodzi oczywiście o zmianę charakteru cząstki, z falowego do punktowego.Ale czy ta zmiana rzeczywiście zachodzi? Tutaj jest cała paleta propozycji.

A co do oddziaływania fali grawitacyjnej na elektron i jego "charakter" - fala grawitacyjna zmienia lokalnie metrykę czasoprzestrzeni. Jak rozumiem, Twój pomysł jest taki, że skompresowana przestrzeń doprowadzi do skompresowania funkcji falowej do punktu. Czyli do kolapsu funkcji falowej. Lub do dekoherencji, jak kto woli.

Problemem w odpowiedzi na to pytanie jest to, że jest całe morze hipotez, ale brakuje potwierdzenia eksperymentalnego. Są eksperymentalne falsyfikacje, jak ta dla modelu Giosi-Penrose'a - w tym modelu taki efekt by nie zaszedł. Z ciekawych prac w temacie: https://www.nature.com/articles/s42005-023-01159-3

Jest jeszcze jedno ale. Zilustruję to powszechnie znaną analogią - jeśli drzewo upadnie w lesie i nikt tego nie usłyszy, to czy ono rzeczywiście upadło? Poza tym, czy ten elektron (przyjmijmy, że we Wszechświecie jest więcej, niż jeden 😉) istnieje, kiedy nie wchodzi w interakcje?

Sam postawiony problem jest rzeczywiście interesujący (i jest przedmiotem badań), ale póki nie mamy teorii kwantowej grawitacji, trudno będzie go ugryźć.

@Yes_Man nauczanie fizyki w szkole bez najprostszych prezentacji to straszne marnowanie potencjału.

Akurat efekt żyroskopowy to i na AGH na żywo pokazywali, bo akurat do tego wystarczy sznurek i koło od chłopskiego wozu, więc pokaz nie jest za nowoczesny, to się go uniwersytety nie boją. Tak, jestem zgryźliwy wobec instytucji, które chcą mentalnie pozostać tak bardzo w XVI wieku, jak to tylko możliwe.

Dziwne, że mol jest uznawany za jednostkę (swoją drogą w 2019 roku, stosunkowo niedawno, dostał update!)
Z kandelą się prawie pomyliłem, myślałem, że to Kandel po naszemu 😛

@serel Amper, bo to wiadro, a tu nie Ameryka

@ataxbras - ruchy frykcyjne klasycznie utożsamiane są ze spółkowaniem gdzie następuje penetracja w pozycji misjonarskiej.
Dla niektórych jest to superpozycja niekoniecznie wymagająca gry wstępnej.
Gdy dochodzi się do punktu zerowego ruch wtedy nie zawsze ustaje.
Jeśli nie jest się absolutnym zerem to można wtedy doświadczać tej superpozycji oraz punktu ruchu zerowego w warunkach domowych.