#owady

Wie ktoś, co to za gatunek sk⁎⁎⁎⁎⁎ynów muszek lata, czy może unosi się, w kupach, chmarach akurat na ścieżką nad wałem nad rzeką i wpierdala mi się w twarz i oczy, jak przebiegam?

W tym klimacie przyjemność z biegania to mam dwa tygodnie w roku.

#owady #bieganie

Giez bydlęcy duży, giez bydlęcy, bydleń (Hypoderma bovis) – owad z rodziny gzowatych, trochę przypomina trzmiela.

Owad aktywny w okresie od czerwca do sierpnia. 
Kiedyś bardzo pospolity, obecnie raczej rzadki.

Długość ciała 12-15 mm. Larwy dorastają do 30 mm.

Narządy gębowe uległy całkowitemu uwstecznieniu, więc owad dorosły nie pobiera pokarmu, czyli na szczęście gzy nie kąsają.

Niestety, larwy gzów bydlęcych są pasożytami bydła domowego. Wywołują one schorzenie bydła noszące nazwę gzawicy lub też inaczej zwane hypodermatozą.

Gzy mają raczej mało ciekawe życie: samce giną po zapłodnieniu, a samice po złożeniu jaj.
Za to ich larwy, to już ciekawsza historia.

Jaja składane są na skórze żywiciela, przytwierdzone do włosa.
Po wykluciu, larwy przebijają się przez skórę i kierują się do kanału kręgowego. 
Tam żyją od 3 do 5 miesięcy.

Po tym okresie larwy wędrują pod skórę żywiciela, gdzie przekształcają się w II stadium. W tym czasie, zaczynają oddychać powietrzem atmosferycznym, więc muszą utworzyć dziurkę w skórze zakażonej krowy. Organizm broni się przed tym, tworząc wokół larwy torebkę z tkanki. Przez to obecność larwy manifestuje się w postaci guza wielkości orzecha włoskiego.

Po tym stadium i pożeraniu biednej krówki przez około 1,5 do 2 miesięcy larwa powiększa otwór i opuszcza ciało gospodarz, aby swoją dalszą przemianę odbyć w ziemi.

Trzeba przyznać, że mocno skomplikowany i trochę obrzydliwy cykl życiowy.

Zdarzają się zakażenia człowieka.

#porannyrobal #owady

Dziś jeden z topki najbardziej irytujących owadów: jusznica deszczowa (Haematopota pluvialis).
Jest to przedstawiciel rodziny bąkowatych. Ma duże oczy, mieniące się wieloma kolorami, ukośnymi, zygzakowatymi pasami.

Występuje na terenie całego kraju. Najczęściej można ją spotkać na pastwiskach w pobliżu wody.

Jak sama nazwa wskazuje jest to owad przejawiający swoją największą aktywność tuż przed deszczem, burzą, w parne, wilgotne dni. Żywi się krwią i jak namierzy swoją ofiarę, jest cholernie uparta w dążeniu do celu. Będzie za tobą lecieć, aż w końcu boleśnie ukąsi, zostawiając swędzący, opuchnięty ślad.

Cykl rozwojowy larwy tego owada trwa co najmniej rok i obejmuje aż dziesięć stadiów. Ostatnie stadium pojawia się tylko po przemrożeniu larw, gdyż okres mrozu jest niezbędny do ich pełnego rozwoju.

Podobno nie występuje na Białorusi.
Często nazywa się ją muchą końską.

#porannyrobal #owady

Osa pospolita (Vespula vulgaris) to bardzo pospolity owad, jeden z najczęściej występujących z rodziny osowatych.

Dorosłe osy żywią się pokarmem węglowodanowym: nektarem kwiatów, słodkimi sokami i soczystymi owocami.
Dlatego bywa bardzo uciążliwa, gdy człowiek spożywa posiłki na świeżym powietrzu. Lgnie wówczas do słodkich pokarmów i napojów.

Larwy natomiast żywią się pokarmem pochodzenia zwierzęcego, na przykład uśmierconymi i przeżutymi owadami (bardzo często muchami), gąsienicami i tym podobnymi.

Użądlenie osy pospolitej jest bolesne, ale dla większości ludzi nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, poza przypadkami osób uczulonych, u których może powodować wstrząs anafilaktyczny.

#porannyrobal #owady

Mrówka rudnica (Formica rufa) - pospolity gatunek mrówki, można ją spotkać w wielu polskich lasach.

Długość ciała robotnicy wynosi 6–9 mm, a samca i samicy 9–11 mm.

Tworzy ogromne mrowiska z igieł, gałązek i trawy poskładanych tak zręcznie, że budowla wytrzyma nawet kilkanaście lat!
Wewnątrz budowli mieszka nawet 100-400 tysięcy mrówek, więc przestrzeni wokół musi wystarczyć, aby kopiec dało się wznieść na wysokość nawet kilku metrów.

Rudnice słyną z agresji, którą przejawiają na wielu różnych frontach. W boju pomagają im nie tylko pokaźne szczęki, ale także kwas mrówkowy, którym bezlitośnie spryskują przeciwników.

Jedno mrowisko jest w stanie zlikwidować nawet 10 milionów insektów! Mimo, że podstawowym pokarmem rudnic jest spadź produkowana przez mszyce, chętnie urozmaicają one swą dietę pajęczakami i innymi owadami, zwłaszcza w postaci larwalnej. W poszukiwaniu pokarmu są gotowe oddalić się nawet 100 metrów od mrowiska.

#porannyrobal #owady #mrowki

#fotografia
#owady
#pszczoly
#mojezdjecie

Rój

Szarańcza wędrowna (Locusta migratoria) – gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny szarańczowatych, znany z całej półkuli wschodniej. Jest to gatunek zdolny do wytwarzania fazy stadnej i odbywania dalekich wędrówek.

Samiec osiąga od 29 do 50 mm długości ciała i od 33 do 56 mm długości pokryw. Samica osiąga od 37 do 55 mm długości ciała i od 37 do 61 mm długości pokryw.

Jest szkodnikiem upraw, żywi się głównie trawami. Przemieszczające się stada wyrządzały dawniej ogromne straty pożerając całe uprawy zbóż w miejscu postoju. Obecnie dzięki różnorodnym metodom ich zwalczania straty się zmniejszyły.

W komentarzu wrzucam zdjęcia 4 ostatnio dodanych gatunków - szarańczy, świerszcza, konika polnego oraz pasikonika.

#porannyrobal #owady

Świerszcz polny (Gryllus campestris) -
gatunek pospolitego szarańczaka z rodziny świerszczowatych.

Długość ciała od 2 do 3 cm.
Samce w okresie godowym wydają głośne odgłosy przypominające ćwierkanie (strydulacja). Ćwierkanie trwa od rana do wieczora, zwykle w słoneczne dni, od maja do lipca.

Owad wszystkożerny. Preferuje pokarm pochodzenia roślinnego (miękkie części).

Świerszcz polny występuje w Europie i Azji oraz w północnej części Afryki. W Polsce bardzo pospolity. Nie występuje jedynie wysoko w górach. Zasiedla nieużytki, pola i łąki. Preferuje miejsca suche i dobrze nasłonecznione.

Populacja tego owada systematycznie maleje, a w niektórych krajach Europy to już prawie unikat.

#owady #porannyrobal

Niedawne badania wykazały, że alkohol ma bezpośredni, pozytywny wpływ na sukces godowy samców muszek owocowych. Naukowcy ustalili, że osobniki, które spożywały alkohol, zwiększały wydzielanie feromonów płciowych. Wywilżnę karłowatą (Drosophila melanogaster), znaną szerzej jako

Dużo osób ma problemy z odróżnieniem pasikonika, konika pospolitego, świerszcza oraz szarańczy. Więc przez najbliższe dni będą po kolei te owady, żeby zapamiętać, kto jest kim :smiley:

Dziś konik pospolity (Chorthippus biguttulus) – gatunek owada prostoskrzydłego pospolicie występującego w niemal całej Polsce.

Długość ciała samców wynosi 13-15 mm, samic 17-22 mm.

Podobnie jak pasikoniki pocierają odnóżami o skrzydła, wyniku czego powstają charakterystyczne dźwięki. Żywią się najczęściej trawą, zbożem i liśćmi.

#porannyrobal #owady

Rekordziki, dzisiaj motylkowo

1. Temperatura 
Gynaephora groenlandica to arktyczna ćma, która została wspomniana w Księdze jako owad najlepiej przystosowany do życia w niskich temperaturach. Jako gąsienica jest w stanie przetrzymać arktyczne mrozy dochodzące nawet do -70 stopni celsjusza. Powyższy gatunek spędza siedem lat w owej formie, z czego zwykle praktycznie cały rok hibernuje ze względu na niesprzyjającą temperaturę. W praktyce więc większość życia ćmy to spanko i krótkie epizody pobudki, zwykle w okolicach czerwca. W ostatnie lato włochata gąsieniczka przepoczwarza się w formę ostateczną, by znaleźć partnera, pozostawić po sobie potomstwo i to tyle. Życie stracone, życie zyskane, cykl rozpoczyna się na nowo. (Zdj. 1,2)

2. Węch
Jeśli chodzi o zmysł węchu, jednym z najbardziej imponujących gatunków w tym temacie jest eudia pavonia czyli nocny motyl w Polsce znany jako pawica grabówka. Złakniony samiczki kawaler potrafi wyczuć jej feromony nawet z odległości 11 kilometrów. Tak fenomenalna "moc" ma podobno swoją cenę, którą jest kompletny brak możliwości rozpoznawania innych zapachów.(Zdj. 3)

3. Największa rozpiętość skrzydeł
Tutaj zwycięstwo należy się gatunkowi thysania agrippina, który zasiedla Amerykę Południową. Rekordowe osobniki posiadają rozpiętość skrzydeł dochodzącą do prawie 30 centymetrów. (Zdj. 4)

#necrobook #rekordyguinnessa #motyle #cmy #owady

Pasikonik zielony (Tettigonia viridissima) - gatunek owada występujący w Europie, Azji i północnej Afryce.

Długość ciała do 40 mm, rozpiętość skrzydeł do 90 mm.

Jest drapieżnikiem polującym na owady i pajęczaki.

Samce przez całe popołudnie i nocą trą pierwszą parą sztywnych skrzydeł wydając charakterystyczny dźwięk.

#porannyrobal #owady

Co to jest za ziomeczek?

#owady #smiesznypiesek

Do pszczół dołączyły dziś motyle 😍

Rusałka Pawik - Aglais io

Widać, że po przejściach rozpoczyna drugi i ostatni sezon..

#motyle #owady #wiosna

Wiosna budzi do aktywności coraz wiecej robaczków😊 :bee: :butterfly: te upolowałem na podwórzu.
#pszczoly #trzmiele #motyle #owady #wiosna #fotografia

Kowal bezskrzydły, kowal dwuplamek (Pyrrhocoris apterus), przez niektórych zwany tramwajarzem.
Pospolicie występujący owad. Przez łatwość hodowli wykorzystywany do badań.

Kowale żywią się opadłymi nasionami (głównie lipy i w okolicy lip najczęściej występują) oraz sokami martwych owadów. Czasem dochodzi u nich do kanibalizmu.

Przez to, że ich kopulacja trwa nawet do kilku dni, bardzo często widzimy je szczepione tylnymi częściami ciała.

#porannyrobal #owady

Turkuć podjadek (Gryllotalpa gryllotalpa) – gatunek owada prostoskrzydłego, jeden z największych owadów w Polsce.
Jego długość dochodzi do 6,2 cm.

Owad wszystkożerny, dożywający od dwóch do czterech lat.

Większość życia spędza pod ziemią, kopie rozgałęziające się i krzyżujące ze sobą wąskie korytarze, w których nie może się odwrócić – porusza się do przodu lub do tyłu.

#porannyrobal #owady

Rybik cukrowy (Lepisma saccharina).
Jak wygląda - się chyba każdy, bo rybiki są częstymi gośćmi naszych łazienek. To niewielkie, bezskrzydłe owady o długości ok. 13–25 mm.

Rybiki zjadają skrobię i inne polisacharydy.
Zdolność trawienia celulozy umożliwia rybikom zjadanie papieru. Rybik może przeżyć około roku bez pożywienia.

Rybiki nie przenoszą chorób, więc nie musimy ich tępić i pozbywać się z naszego otoczenia. W zamian mogą odwdzięczyć się tym, że potrafią zjadać resztki innych, martwych
owadów.

#porannyrobal #owady

Międzynarodowy zespół naukowców dokonał fascynującego odkrycia - uczciwość kwiatów wobec zapylaczy jest częściowo uwarunkowana genetycznie i może być przekazywana z pokolenia na pokolenie. Badania opublikowane w czasopiśmie New Phytologist pokazują, jak rośliny i owady zapylające

Koniczyna łąkowa (Trifolium pratense) dostarcza dużo nektaru i pyłku - jednak nie każdy owad potrafi się do niego dobrać. Kwiaty koniczyny są zaopatrzone w długie rurki, przez co do nektaru są w stanie dosięgnąć jedynie owady o odpowiednio długich aparatach gębowych, przede wszystkim trzmiele.

Pszczoły z reguły ignorują koniczynę, jednak jeśli w okolicy nie mają dostępu do lepszych kwiatów i do tego nie mają zbyt dużej konkurencji ze strony trzmieli, potrafią wyrabować koniczynowy nektar. W tym celu wygryzają z boku korony kwiatu niewielki otwór i tamtędy wypijają nektar - nie zbierają jednak przy tym pyłku, więc nie dokonują zapylenia.

Miód koniczynowy nie należy do najpopularniejszych w naszym kraju. Powstaje z nektaru zebranego przez pszczoły z różnych gatunków koniczyny, głównie z koniczyny białej i / lub z koniczyny łąkowej. Miód z koniczyny białej ma słomkowy, jasnożółty kolor i jest słodki, natomiast z koniczyny łąkowej ma lekko łososiowy odcień i jest delikatnie kwaskowy. Przez długi czas starano się wyselekcjonować odmiany koniczyny łąkowej, których kwiaty miałyby krótsze rurki i były łatwiej dostępne dla pszczół, jednak dopiero niedawno się to udało.

Bonus - relaksujący timelapse z rosnącą koniczyną łąkową, od nasiona do kwiatu: https://www.youtube.com/watch?v=E933DSpP9Ds

#ciekawostki #przyroda #natura #rosliny #botanika #miod #owady
tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych