#zwierzeta

Łosie na łosiedlu

#zwierzeta #itaksiezyjepowolinatejwsi

Ryba warta miliony :first_place_medal: Najdroższą odnotowaną jak dotąd rybą ozdobną jest samica karpia koi o imieniu S Legend, która na japońskiej aukcji Sakai Fish Farm została sprzedana za rekordową kwotę 203 milionów jenów, czyli około 1,8 miliona dolarów. W chwili sprzedaży S Legend miała dziewięć lat, mierzyła 101 cm długości i miała już na koncie zdobycie prestiżowego tytułu Grand Champion na wystawie All Japan Koi Show. Wyróżniała się również znakomitym rodowodem.

S Legend to koi odmiany Kohaku, która charakteryzuje się ubarwieniem ze śnieżnobiałym tłem i czerwonymi plamami. Obecnie karpie koi występują w ponad stu odmianach kolorystycznych - podstawowe spotykane u nich kolory to biały, czerwony lub pomarańczowy, czarny, żółty lub złoty i niebieskoszary. Najdroższe koi należą często do odmian Kohaku, Taisho Sanke (białe tło z czerwonymi i czarnymi plamami), Showa Sanshoku (czarne tło z czerwonymi i białymi plamami) i Ogon (jednobarwne łuski o metalicznym połysku) i pochodzą z renomowanych hodowli szczegółowo dbających o linie genetyczne swoich ryb.

Najbardziej cenione są koi o masywnym, proporcjonalnym kształcie ciała, a także o czystych, głębokich, wyraźnie odciętych barwach. Samice osiągają zwykle wyższe ceny, ponieważ są na ogół szersze i cięższe od samców. Starsze, większe osobniki są wyceniane wyżej niż młode.

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#ciekawostki #zwierzeta #ryby #rybyozdobne #karp #japonia #rekordy

Kolczyki w płetwach i pogrzeb węgorza, czyli kilka ciekawostek o rybach-ulubieńcach pływających w rzymskich stawach :fish:

W starożytnym Rzymie najzamożniejsi arystokraci często zakładali w swoich posiadłościach specjalne, wypełnione morską wodą stawy, do których wpuszczano drapieżne ryby węgorzokształtne, takie jak murena śródziemnomorska (Muraena helena) czy konger europejski (Conger conger). Wydawałoby się, że takie gatunki średnio nadają się na ryby ozdobne czy na ulubieńców arystokracji – mureny i kongery nie są uznawane za wybitnie ładne, nie są też jakoś specjalnie towarzyskie ani sympatyczne. Są drapieżnikami, spędzają większość czasu w ukryciu i potrafią paskudnie ugryźć, jeśli poczują się sprowokowane.

Mimo to wielu bogatych Rzymian upodobało je sobie, postrzegając je jako symbol statusu i dotyczyło to nie tylko osobników, które kończyły na talerzu, ale także tych, które były trzymane w stawach jako żywi ulubieńcy. Niektórzy arystokraci karmili swoje ulubione mureny i kongery z ręki, a nawet przyozdabiali je małymi, złotymi lub srebrnymi kolczykami wpinanymi w płetwy – miała tak robić między innymi Antonia Młodsza, córka Marka Antoniusza i matka cesarza Klaudiusza. Kwintus Hortensjusz, rzymski polityk i mówca, podobno troszczył się o swoje ryby do tego stopnia, że kiedy chorowały, bardziej przejmował się tym, by miały zawsze świeżą wodę w stawie, niż tym, by zapewnić swoim chorym niewolnikom zdrową wodę do picia.

Lucjusz Licyniusz Krassus, uznawany za najwybitniejszego w swojej epoce mówcę i męża stanu, miał być tak bardzo przywiązany do swojej ukochanej mureny, że kiedy padła, urządził jej pogrzeb i pogrążył się w żałobie. Kiedy jeden z senatorów publicznie wydrwił go z tego powodu, Krassus podobno odpowiedział mu złośliwie: „Ty zaś pochowałeś swoje trzy żony i żadnej z nich nie opłakałeś”.

Publiusz Wediusz Pollio, ekwita i przyjaciel cesarza Oktawiana Augusta, miał być znany z nadzwyczajnego okrucieństwa względem niewolników. Podobno jeśli był niezadowolony z któregoś niewolnika, nakazywał wrzucić go do stawu pełnego drapieżnych muren, które specjalnie w tym celu trzymał w swojej posiadłości. Pewnego dnia, gdy wydawał ucztę, jeden z niewolników stłukł szklane naczynie – Wediusz polecił natychmiast rzucić go rybom na pożarcie, jednak obecny na uczcie cesarz, oburzony jego postępowaniem, nie tylko zapobiegł egzekucji niewolnika, ale także nakazał zdemolowanie posiadłości Wediusza i wytłuczenie wszystkich zgromadzonych w niej kosztownych naczyń ze szkła.

W starożytności ryby, które były traktowane w większym lub mniejszym stopniu jako ryby ozdobne, trzymano domyślnie w stawach. Musiało upłynąć sporo wody, by ludzie wpadli na to, że ryby i inne stworzenia wodne można trzymać w szklanych zbiornikach i podziwiać je nie tylko od góry - ale o tym będzie już w kolejnej ciekawostce 😉

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#ciekawostki #zwierzeta #ryby #historia #ciekawostkihistoryczne #starozytnosc #starozytnyrzym

Dosyć przyjemne zadanie na początek jesiennych wyzwań trafiło na moją listę czyli:
Wypatrz dziko żyjące zwierzę i zrób mu zdjęcie

Akurat pod moim domem kilka dni temu zjawił się dosyć nietypowy gość w pasującej jesiennej scenerii.

#jesiennewyzwania #zwierzaczki #zwierzeta

Wampiryczny motylek :butterfly::drop_of_blood: _Calyptra thalictri_ to niepozornie wyglądająca ćma z rodziny mrocznicowatych (Erebidae) o rozpiętości skrzydeł dochodzącej do około czterech i pół centymetra. Zamieszkuje Azję i południową część Europy, a w ostatnich dziesięcioleciach zaczęła rozszerzać obszar występowania - została już zaobserwowana w Finlandii i w Szwecji, a całkiem niedawno także w Polsce.

Calyptra thalictri żeruje głównie na dojrzałych owocach, przekłuwając ich skórkę swoim sztywnym ryjkiem i żywiąc się ich sokiem, jednak samce dzięki wyspecjalizowanym, haczykowatym ssawkom są także w stanie przekłuwać skórę kręgowców i wysysać ich krew. Podczas eksperymentu, w którym samcom ćmy zaoferowano rękę człowieka, niektóre osobniki ssały krew przez prawie dwadzieścia minut.

Po co to wszystko? Celem takiej diety jest pozyskanie określonych składników odżywczych, przede wszystkim sodu. Organizmy samców "pakują" nagromadzony sód do spermatoforów, czyli specjalnych pakietów zawierających plemniki. Podczas kopulacji samce przekazują pakiety samicom - jeśli udało im się zgromadzić w nich dużo sodu, zwiększa to szansę na to, że ich potomstwo już na etapie rozwoju jaj dostanie jego odpowiednią ilość i dzięki temu będzie się lepiej rozwijać.

Samce motyli zazwyczaj pozyskują sód i podobne składniki odżywcze z gnijących roślin, mokrej gleby, odchodów, a nawet padliny. Gromadzą się wtedy na wilgotnych powierzchniach - zachowanie to jest popularnie znane jako mud-puddling. Samce Calyptra thalictri poszły najwyraźniej o krok dalej i przystosowały się do pozyskiwania składników odżywczych z wyssanej krwi.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #motyle

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Ryś to drapieżny ssak, największy przedstawiciel rodziny kotowatych. W Polsce należy do gatunków chronionych – objęty jest ochroną ścisłą. Wyróżniamy dwie populacje rysia: nizinną (Polska północno – wschodnia) i karpacką (Wschodnie i Zachodnie Karpaty oraz Pogórze Karpackie). Każdy ryś ma inny układ

Dziś ciekawostka przyrodnicza pasująca do klimatu Halloween - o wampirycznych ptaszynach :bird: :drop_of_blood: Darwinka północna (Geospiza septentrionalis) z rodziny tanagrowatych jest zaliczana do tak zwanych zięb Darwina i występuje wyłącznie na dwóch wyspach archipelagu Galapagos. To mały, czarnobrązowy, przypominający trochę ziębę ptak, który wyróżnia się niezwykłym sposobem pozyskiwania pokarmu. Darwinka żywi się na ogół nasionami i małymi bezkręgowcami, ale w porze suchej, kiedy zaczyna ich brakować, urozmaica swoją dietę krwią innych ptaków.

Ofiarami wampirycznego brubelka padają przede wszystkim duże ptaki morskie: głuptaki galapagoskie (Sula granti) i głuptaki niebieskonogie (Sula nebouxii). Darwinka siada na grzbiecie głuptaka i dziobie jego skórę swoim ostrym dziobem, tworząc w ten sposób małą, krwawiącą ranę, z której później spija krew. Głuptaki próbują oczywiście przeganiać intruzów, jednak nie jest to łatwe, tym bardziej, że jednego głuptaka może atakować jednocześnie kilka darwinek.

Przypuszcza się, że początkowo darwinki żyły w symbiozie z głuptakami i wybierały z ich piór pasożyty, a dziobnięcia powodujące krwawiące rany zdarzały im się jedynie przypadkowo. Z czasem jednak odkryły, że krew wypływająca z takich ran jest całkiem wartościowym pokarmem w czasie, kiedy trudno o inne źródła pożywienia - zaczęły więc ranić głuptaki mniej przypadkowo i ostatecznie same stały się krwiopijczymi pasożytami.

W języku angielskim darwinka północna ma dużo bardziej pasującą do niej nazwę: vampire finch lub vampire ground finch. Nie jest jednak jedynym "wampirycznym" ptakiem na świecie. Podobne zachowania zaobserwowano między innymi u niewielkich ptaków z gatunku Nesomimus macdonaldi również żyjących na Galapagos, u drozdów z gatunku Turdus eremita z archipelagu Tristan da Cunha, a także u afrykańskich bąkojadów (Buphagus).

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Dokładnie rok temu, co do dnia kulumburgaj przeszedł tęczowy most. Dzisiaj dołączyła do niego Tosia.

#zwierzeta #smierc

Szop pracz stwarza poważne zagrożenie dla chronionych ptaków w Parku Narodowym „Ujście Warty”. Drapieżnik plądruje gniazda i zajmuje skrzynki lęgowe. Badaczki odkryły 14 miejsc rozrodu tego inwazyjnego gatunku. Obecność szopa pracza, który jest gatunkiem obcym pochodzącym z Ameryki Północnej, staje

Chińska populacja panter śnieżnych (irbisów śnieżnych) podwoiła się od 2013 r. sięgając 5 tys. osobników, a obszar ich występowania powiększył się do około 2 mln kilometrów kwadratowych - przekazał we wtorek portal Asia News. Oznacza to, że w Chinach żyje obecnie ok. 60 proc. światowej populacji

Tak zwane ,,biedne parapetowe kotku" . #pdk

Ostatnio rozerwał moskitierę, wpakował się na łóżko i spał cały boży dzień.

Widać znowu ma chęć.

#pokazkota #koty #zwierzeta

#koty #zwierzeta . źródło

Na zdjęciu jedyny w Polsce kompletny szkielet płetwala błękitnego. Ssak z rzędu waleni (Cetacea), z podrzędu fiszbinowców (Mysticeti). Większość osobników płetwala błękitnego osiąga długość od 24 do 27 metrów i masę ciała około 120 do 130 ton. Rekordowy dorosły osobnik mierzył 33,4 m długości i

Jak wyglądał świat setki tysięcy i miliony lat temu? Poznaj niezwykły świat olbrzymich zwierząt, którego już nie ma. #historia #ciekawostkihistoryczne #zwierzeta #natura #przyroda

Hejto, zostały 3 dni, zróbcie mi przyjemność i przeklikajcie tak jak pan Jezus przykazał.
https://wimiezwierzat.pl/uwaga-polowanie-konsultacje-spoleczne-poradnik/?fbclid=IwY2xjawUq_f9leHRuA2FlbQIxMABwZG9mAWJyaWQRMDhsM2N3Z1pQNGhYS2luRGpzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEexcFbBnqgVQSDy1ES5vZUa3q7xTWoZyR2EbqESZN-QoiO0YZ68n9-pXijpjI_aem_i1D-NS_HUKf7-iijYYNNUg
Myśliwych nienawidzę jak żyd pana jezusa.
#myslistwo #hejtopomusz #nieheheszki #wincyjtagow #niewiemjakotagowac #zwierzaczki #zwierzeta #rozdajo #hejto #
Dam suba i pierona każdemu, kto wypromuje ten wpis, w komentarzach wrzuci screen, ze wysłał i zadeklaruje, że j⁎⁎ać myśliwych.

Pięć osób związanych z działalnością prywatnego Zoo Łączna w Mieroszowie usłyszało zarzuty znęcania się nad zwierzętami, doprowadzenia do ich niedożywienia, cierpienia, a nawet śmierci. Z placówki wywieziono już kilkadziesiąt zwierząt. Śledczy z Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu we wtorek

Ptak z pazurem :dagger_knife: Kazuary mają długie, ostre pazury – najdłuższe z nich mierzą przeciętnie nieco ponad 12 cm, choć notowano też takie, które mierzyły prawie 15 cm. Palec po wewnętrznej stronie stopy kazuara jest zaopatrzony w szczególnie mocno wydłużony, sztyletowaty pazur, którego ptak potrafi skutecznie używać w samoobronie. Wymierzając silne kopnięcia, jest w stanie zadawać za jego pomocą niebezpiecznie głębokie rany, a w skrajnych przypadkach może nawet wypatroszyć średniej wielkości ssaka.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #australia

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Ciekawskie kazuary 👀 W niektórych regionach kazuary żyją blisko osiedli ludzkich i niekiedy podchodzą blisko domów, a w miejscach szczególnie chętnie odwiedzanych przez turystów bywają nawet regularnie dokarmiane przez ludzi (czego oczywiście nie powinno się robić) i zaczynają kojarzyć widok człowieka z jedzeniem. Czasem prowokuje to niebezpieczne sytuacje, ponieważ ciekawski kazuar potrafi wprosić się na podwórko lub nawet do domu, może też podążać za napotkanym człowiekiem, oczekując, że dostanie od niego pokarm.

https://www.youtube.com/watch?v=mi5hp4gR_fg

Ponieważ nawet kazuar, który nie zachowuje się groźnie, może nieoczekiwanie zestresować się i zaatakować, w przypadku „bliskich spotkań” należy zachować odpowiednie środki ostrożności. Nie wolno odwracać się do podchodzącego kazuara plecami i uciekać – i tak biega szybciej od człowieka. Należy zachować spokój, przez cały czas patrzeć mu prosto w oczy, stać do niego przodem i powoli się w ten sposób wycofywać, dodatkowo trzymając przed sobą jakiś przedmiot, na który w razie ataku ptak będzie mógł przekierować swoją uwagę (np. plecak).

Znane są jak dotąd jedynie dwa przypadki, gdzie człowiek poniósł śmierć w wyniku spotkania z agresywnym kazuarem: pierwszy miał miejsce w kwietniu 1926 roku w Australii, drugi natomiast również w kwietniu 2019 roku na Florydzie, gdzie trzymany w niewoli kazuar zabił właściciela.

Według statystyk, podczas ataków na ludzi kazuary w zdecydowanej większości jedynie gonią człowieka lub na niego szarżują – jedynie w około 15% odnotowanych przypadków próbują używać swoich zabójczych pazurów. Za około 75% wszystkich ataków odpowiadają osobniki, które wcześniej były dokarmiane.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #australia

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Kazuary duże i małe. Kazuar hełmiasty (Casuarius casuarius) jest drugim najcięższym ptakiem na świecie i trzecim największym, biorąc pod uwagę przeciętne rozmiary ciała. Samice tego gatunku są większe i cięższe od samców – ważą zwykle od 47 do 76 kg i dorastają do 180 cm, a rekordowo duże osiągają wagę nawet 85 kg i mierzą prawie dwa metry. Samce ważą od 30 do 55 kg.

Kazuar jednokoralowy (Casuarius unappendiculatus) jest nieco mniejszy od swojego kuzyna – dorasta do około 150 cm. Samice tego gatunku ważą średnio do 58 kg, a samce do 37 kg. Z kolei kazuar mniejszy (Casuarius bennetti), jak wskazuje nazwa, jest najmniejszym kazuarem dorastającym maksymalnie do 135 cm (80 cm do wysokości grzbietu) i ważącym do 35 kg.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #australia

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Emuar :bone: Wspólnym przodkiem kazuarów i emu był tak zwany emuar (Emuarius), który żył w późnym oligocenie i wczesnym miocenie, a więc od około 23 do 11,6 miliona lat temu. Emuary miały czaszki przypominające czaszki kazuarów i nogi podobne do nóg emu, choć ich stopy wykazywały cechy łączące je bardziej z kazuarami. W zależności od gatunku osiągały wysokość około 140 centymetrów lub więcej i ważyły do około 21 kilogramów, należały więc do mniejszych rozmiarowo ptaków prehistorycznych.

Z czasem linie ewolucyjne emu i kazuarów rozdzieliły się – emu przystosowały się do życia na otwartych, suchych terenach porośniętych trawami, krzewami i skupiskami drzew, kazuary natomiast pozostały związane ze środowiskiem lasów tropikalnych.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #paleontologia #australia

:arrow_right: tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych