Na Telewizję Republika spadła fala krytyki w sprawie sposobu, w jaki ta prawicowa stacja relacjonowała zamach w Krakowie. Na antenie pojawiały się m.in. sugestie, że na miejscu nie ma policjantów, ponieważ zostali wywiezieni do ochrony Trybunału Konstytucyjnego. Zareagowała już m.in. ministra
Xdd jak rozowa pszema kiedy odbierala paczke na pana cebulezrosolu, sluchaj no bejbe jest taki portal ze smiesznymi obrazkami i tam kiedys moderowal taki owca…
Platformy społecznościowe muszą stawić czoła nowej fali unijnych ograniczeń, które tym razem wymierzone są w funkcje wywołujące uzależnienie oraz chatboty oparte na sztucznej inteligencji. Zgodnie z projektem ustawy „Digital Fairness Act” (ustawa o cyfrowej uczciwości), do którego dotarł serwis
@tomilidzons spierdolił prompta przez co slopa, bo o ile górna część jak się domyślam fotografii jest git o tyle w dolnej jest EURO RTV AGD. Na zegarkach Republyki pewnie 6 z 9 jest pomylona hehehe
serio niekumam jak majac zone i srodki na ruchanie kilku dziwek dziennie mozna dac cie zbaitowac na chinskiego spy honeypota, coraz bardziej dochodze do przekonania ze to pierdolenie o studiach i ciezkiej pracy to toalana bujda wiekszosc ludzi na dobrych pozycjach to banany z fartem albo plecami
No bo widzisz, to są ci dobrzy i oni chodzili do kościółka, a nawet angażowali się aktywnie, a ten zły miał zdjęcie z flagą LGBT i obrażał papieża. Więc to jest oczywiste kogo powinno się popierać w wojnie światopoglądowej, albo jakim powinno się być.
Ale uzależniające gówno. Nie sądziłem, że logistyka i planowanie fabryki mnie tak wciągnie. Układ trochę skopiowałem z neta, bardzo podoba mi się przejrzystość taśm z materiałami i postanowiłem wszystko przebudować, bo u mnie to rozpierdol i materiały szły takimi zygzakami z jedną strony na drugą, że już ciężko było się połapać gdzie teraz budować.
Na początku miałem problem z pociągami, bo nie ogarniałem tych swiateł, które jednak okazały się to dość proste, mój problem był taki, że pobudowałem łączone tory i nie wiedziałem gdzie te światła postawić, gdy pociągi się spotykały w połowie trasy (pewnie na samych stacjach by wystarczyło) i przez piewien czas używałem 2stronnych pociągów i nie przecinałem tras. Teraz mnie czeka jeszcze jedna przebudowa, bo zaczynam dostrzegać problemy moich rond, a mianowicie, coraz ciężej tam kolejny wjazd wstawić.
Tempo to ja mam ślimacze, bo zanim ja zacznę kolejną miksturke produkować to odblokuje juz wszystkie poprzednie technologie.
70h a jeszcze 3 miksturki zostały. Może sie zmieszcze w drugie tyle.
Nie mialam zbyt wiele doczynienia z apkami randkowymi, ale jest cos co jak sobie przypominam wywoluje u glosniejsze wypuszczenie powietrza nocem xd otoz pisalam dosc dlugo z jednym typem, nawet w planach bylo wspolne spotkanie, ale przestal do mnie pisac jak mu napisalam, ze lubie frytki i ze czasem lubie sobie zrobic takie domowe tlusciochy. Mogl to być przypadek, ale jakas lubie sobie wyobrazac, ze koles sobie pomyslal, ze na spotkanie przyjdzie wieloryb bo lubie jesc frytki xd
??? Co za debil frytki sa przepyszne jeszcze takie domowe strugane na oleju umm albo z przyprawa do frytek mozna tez sama sol albo sosik, deczko soli I ocet, serem mozna posypac… jakby dwie kobiety napisaly 1 chodz sie j⁎⁎ac a 2 chodz na frytki to ide do tej 2giej
@Felonious_Gru pewnie chcą zrobić zbiórkę na pomoc prawną w ramach obrony wolności słowa. Może obniżają wartość spółki by ktoś był chętny kupić to dziadostwo
Od stycznia abonament RTV 34,50 zł i 1035 zł kary za niezarejestrowany telewizor.
Stawki od 1 stycznia 2027 roku: odbiornik telewizyjny albo radiowo-telewizyjny: 34,50 zł miesięcznie, dziś 30,50 zł odbiornik radiofoniczny: 10,80 zł miesięcznie, dziś 9,50 zł opłata za cały rok z góry: 372,60 zł
Podwyżka o około 13 procent. Prognozowana inflacja na 2027 rok to 2,8 procent.
Za niezarejestrowany odbiornik telewizyjny zapłacisz 1035 zł. Za sam odbiornik radiowy 324 zł.
Czyli abonament, który miał zniknąć, rośnie o 13 procent, a kara za jego brak przekracza tysiąc złotych.
I rzecz, o której trzeba wiedzieć. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że abonament należy płacić od każdego sprawnego urządzenia zdolnego odbierać program. Także od komputera, smartfona i tabletu.
No takie jest prawo. Kto nie płaci abonamentu ŁAMIE PRAWO xD Stańcie przed lustrem i spójrzcie na twarz człowieka który świadomie uchyla się od daniny publicznej xD Taka prawda. Odrębną kwestią jest, że ta opłata jest opłata od naiwności. Bo za kontrolę odpowiada Poczta Polska, a pracownik tego urzędu ma takie same uprawnienia żeby skontrolować moje odbiorniki jak jehowy pukający do drzwi xD dokładnie takie same
Pamiętam GTA 2 ogrywane w kafejkach internetowych, wymienianie się informacjami, gdzie znaleźć czołg. Później GTA III, kupione gdzieś w jakimś osiedlowym sklepie, w ogromnym boxie. Dla młodego umysłu to było niesamowite wrażenie.
Potem Vice City, zamawiane przez telefon
San Andreas ogrywane już na PC. Pamiętam, jak przyszedł do mnie ziomek i mówi: „DAWAJ, ZGRAJ MI SAN ANDREAS NA PŁYTĘ”, bo wtedy tylko ja miałem nagrywarkę. I tak dowiedziałem się, że wyszła nowa część.
Później GTA IV – to już był świadomy zakup wersji pecetowej. Problemy z optymalizacją, ale jednocześnie niesamowita zabawa z kumplami na multi.
No i GTA V. Pamiętam, że byłem już na studiach i pożyczałem od ziomka konsolę, żeby ograć grę na premierę.
Zimno kurde, kto to widział -7 rano na początku listopada. Mam herbatkę z rozmarynem i żurawiną. I jakoś w te jesień jestem taka rozlazła. Miałam ćwiczyć a siedzę na kanapie i herbatkuje
Jako że chwilę już jestem na tym portalu, nawet kojarzę niektórych po nickach i mordach, postanowiłem, że podzielę się z Wami historią, która ostatnio mi się przydarzyła.
Dla zrozumienia kontekstu: jak pewnie duża część użytkowników, wychowywałem się na przełomie lat 90./00. na typowym blokowisku z wielkiej płyty, na którym było jeszcze mniej kolorowo niż w znanej piosence Łazarskiego Gladiatora.
Takim kolorowym aspektem rzeczywistości na naszym osiedlu była niezwykle barwna postać. Był to żul.
Wszyscy mówili na niego Maradona. Zawsze był elegancko ubrany i kulturalnie na⁎⁎⁎⁎ny. Kulturalnie w sensie, że nigdy się nie awanturował, nie przejawiał żadnej agresji. Tylko po prostu był na⁎⁎⁎⁎ny, taki wesoły i trochę krzywo chodził.
Co wyróżniało Maradonę spośród innych żuli, to to, że zawsze jak przychodził do sklepu, można było podać mu piłkę, bo boisko było dosłownie obok sklepu, i krzyknąć: „Dawaj, Maradona!”, a on coś tam próbował pożonglować, coś tam kiwał w miejscu, przekładał piłkę z zewnętrznej na wewnętrzną. A potem zawsze, bez wyjątków, ceremonialnie wypierdalał piłkę z buta tak mocno, jak tylko umiał, a my, dzieciaki, biegaliśmy po nią.
I to była nasza rozrywka. Smartfonów jeszcze nie było, a fotka.pl i photoblogi były tylko dla dziewczyn.
Potem, jak już byłem nastolatkiem, no i w piłkę rzadziej grałem, to moja relacja z Maradoną się zmieniła. Otóż teraz to on sam zagadywał i prosił o papierosa albo trzy. Niestety jako nastolatkowi nieobce mi były różne używki.
No i z „Dawaj, Maradona!” nasze dialogi przeszły w „Kopsnij szluga, młody kierowniku” czy coś w ten deseń. A jako że mam dobre serce, to zawsze poratowałem biedaka.
Co istotne w tej historii, to to, że w pewnym momencie pan Maradona zniknął. Po prostu nie wyświetlał się na osiedlu. Nic. Null.
Nikt w sumie nie zwracał na to uwagi. Nie stanowił on głównej osi życia w sumie pewnie nikogo. W sposób dorozumiany stało się wiedzą powszechną, że albo gdzieś wyjechał, albo siedzi, albo się zapił.
No i ogólnie wylosowała się bramka nr 3.
Ale jak?
Otóż ciało denata zostało odnalezione na wiosnę, przy roztopach. Okazało się, że chłop w listopadzie, nachlany, wy⁎⁎⁎ał się na trawniku, przez noc przysypał go śnieg i tak już leżał do marca/kwietnia.
W ogóle jak go znaleźli, to podobno miał przymarzniętą do ręki ćwiarę i nie sposób jej było wyjąć. Podobno pochowali go ze szkłem w ręce, schowali mu rękę za pazuchę jak Napoleonowi.
I teraz robi się ciekawie, bo w tym roku, co do dnia, w 20. rocznicę odnalezienia Maradony, w tym samym miejscu, przy tym samym chodniku, znaleziono ciało nastolatka, który przekręcił się, bo coś poszło nie tak przy kręceniu jakiegoś challenge'u na TikToka.
Nie wiem, nie znam się. Coś tam chyba skakał do muzyki, nie ogarnął, przewrócił się i uderzył głową w płytę chodnikową. Miał chyba zrobić 67 backflipów z rzędu i po każdym mówić „six-seven”.
Nie znałem go za bardzo, ale pamiętam, że ubierał się zawsze na szeroko, tak trochę hip-hopowo. A no i chłopa zawsze otaczała chmura dymu. Non stop palił vape'y w dużych ilościach.
No ale tyle wstępu. Wracamy do historii sprzed kilku dni.
Idę sobie ostatnio do pracy, coś tam scrolluję, coś tam słucham muzyki i nagle, ni stąd, ni zowąd, mój nie do końca normalny mózg mówi do mnie:
„Ty, dzisiaj jest dokładnie 6 miesięcy, 6 tygodni i 6 dni od śmierci tego zioma”.
Tak się zamyśliłem, że prawie wpadłem na sąsiada, który akurat był na spacerze z psem.
W ogóle ten pies to taki mutant. Oczy wyłupione w zezie rozbieżnym, non stop leci mu piana z pyska i na dodatek głośno i często pierdzi.
No ale nic. Idę do pracy, wykonuję swoje zadania itd. W przerwach przeglądam SM, w tym grupę facebookową osiedla. I o dziwo widzę posty jakichś ludzi o tym, że od rana jakieś dziwne rzeczy się dzieją.
W okolicach boiska, sklepu słychać jakieś dziwne dźwięki: „łuuu”. Podobno też w sklepie flaszki wódki traciły swoją zawartość bez bycia odkręcanymi. Tak o, na ladzie.
Dziwne.
Dzień mija, wracam więc do domu. Idę standardową drogą, tak więc mijam sklep. Ten sam, pod którym przed dwudziestu laty Maradona dryblował w miejscu.
Nagle, zszokowany, zatrzymuję się, bo w miejscu zgonu obu denatów... stoi odwrócona do mnie plecami postać.
Nie rusza się. Ale w sensie, w ogóle nie rusza. Nie oddycha, nie wierci się w miejscu. Stoi jak posąg.
Dobra, myślę sobie, że i tak już w pracy dzisiaj tyle się odjebało, że mam dość przygód na dziś i grzecznie sobie zawrócę, i wrócę do domu inną drogą. Czytałem, że to zdrowe na mózg.
Zaczynam się wycofywać, ale w tym momencie postać się odwraca.
Odwraca się, a ja widzę jej oblicze.
Jest blade. Przeźroczyste.
Ale pomimo translucentnej faktury mordę poznaję od razu.
To był Maradona.
Ale ubrany w ciuchy tego feralnego TikTokera.
„Co tu się odpierdala?”
Z trybu „flight” przechodzę we „freeze”.
Szybuje w moją stronę i nie dłużej niż po jednym mrugnięciu okiem stoi tak blisko, że moglibyśmy zbić pionę. Ale raczej nikt nie był w nastroju.
Z jednej strony boję się w c⁎⁎j, jednak duch to duch. Chociaż z drugiej chyba Kasperek byłby groźniejszy od Maradony. No ale z trzeciej niewykluczone, że ma jakieś magiczne moce i zmieni mnie w żabę albo, co gorsza, we franczyzobiorcę Żabki.
Stoimy/dryfujemy tak z kilka sekund, po czym Maradona zwraca się do mnie znanym mi z dzieciństwa głosem:
„Zalej mi liquida, kierowniku”.
Zerkam w dół okiem i widzę, że w miejscu przymarzniętej ćwiary widnieje vape młodego TikTokera.
Pierwsza myśl: „K⁎⁎wa, już nie młody kierowniku, ale ten czas zasuwa”.
Druga: przecież ja już dawno nie palę, a jakbym palił, to na pewno nie jakieś śmieszne wkłady o smaku bananów i truskawek.
Trzecia: co to za po⁎⁎⁎⁎na akcja, by zmergowało w jednego ducha dwóch zmarłych?
W końcu mówię:
„Nie mam”.
„Albo zalejesz mi liquida, albo nawiedzę twoje ciało i nie wyjdę z niego aż do twojej śmierci”.
„Ja nie mam, ale on ma!” – rzuciłem szybko i pokazałem palcem za jego plecy.
Duch dał się nabić w butelkę i odwrócił się.
Ja wróciłem w tryb ucieczki i dałem w długą. Nie wiem, jak mogłem pomyśleć, że ucieknę latającemu duchowi, tym bardziej jak go wkurwię, no ale chyba raczej w ogóle nie myślałem.
Ku memu niezdziwieniu po chwili usłyszałem gdzieś niedaleko za sobą zawodzenie:
„Ty chujuuu, szykuj się na opętanie”.
W tym momencie na chwilę się obróciłem, by zerknąć, ile mam czasu.
Potknąłem się.
Z rozpędu lecę kilkadziesiąt centymetrów do przodu i upadam na twarz. Podnoszę głowę do góry i widzę przed sobą...
Psi zad.
Ten sam sąsiad na wieczornym spacerze z psem.
Życie to niesamowity splot niesamowicie nieprawdopodobnych wydarzeń.
Bo jakie są szanse, że w tym samym momencie duch Maradony rzuci się na mnie, by mnie opętać, ja się przewrócę tak, że duch we mnie nie trafi i przeleci nade mną, pies sąsiada skończy puszczać bąka i zacznie ścieśniać zwieracze odbytu, a duch zamiast we mnie trafi do d⁎⁎y psa sąsiada, a ten zacznie go wsysać?
No nie mówcie, że życie nie jest niesamowite.
Do końca życia nie zapomnę widoku ducha, który, wsysany, wiruje w d⁎⁎ie psa jak spuszczany w kiblu i zawodzi do mnie: