Stoicyzm

@Dudleus podobne odczucia, choć pewnie Senece nie o to chodziło, a aby się jej nie bać i przyjąć za coś naturalnego. W sumie śmierć (brak istnienia) to nasz podstawowy stan z krótką przerwą na istnienie w kontekście wieczności.

@Atexor ja akurat mam stwierdzone błędne interpretowanie. Ogólnie to należy się niczego nie bać, nie mieć emocji. Ja patrzę inaczej, bo nigdy nie rozumiałem sensu życia, nie byłem jak wszyscy.

@Dudleus dość podobnie mam od paru lat. Najprostsza i chyba zarazem dość trafna jest taka odpowiedź, że nie ma ono żadnego sensu. My je zapełniamy naszymi działaniami aby się nie nudzić i chcieć ew. zostawić coś po sobie aby chociaż przez kilkadziesiąt lat nie zostać zapomnianym. Ale ilu z nas wie kto był naszym przodkiem 100 lat temu? Bo właśnie.

@Atexor tylko ja mam ten problem, że mi się wszystko szybko nudzi. Nigdy nie patrzyłem swojego drzewa genealogicznego.

@Fafalala cieszę się, że mógł coś pomóc.

@macgajster tylko że ja jestem niestety tego "podłego ducha". I nawet już nie mam motywacji by ze sobą walczyć. :pleading_face:

@rain może to akurat nie było dla Ciebie i trzeba poszukać coś innego w czym się odnajdziesz. Mogę się mylić ale chyba byłaś dla siebie zbyt surowa i rygorystyczna, skupiona zbyt mocno na wyniku przez co przestalas sie cieszyć tym co robisz. A motywację polecam budować przede wszystkim na tym, żeby polubić to co robisz i starać się z tego czerpać radość a reszta powinna byc rzecza drugorzędną. Każdy ma gorsze okresy kiedy nie daje rady tak jakby tego chciał z różnych powodów i wtedy właśnie fajnie coś robić dalej bo się lubi pomimo wyników.

@rain zatem nie walcz 😉
"A warrior does not give up what he loves, he finds the love in what he does. A warrior is not about perfection or victory or invulnerability. He's about absolute vulnerability." Socrates (z książki/filmu)

@splash545 @macgajster dziękuję Wam za życzliwe komentarze, ale nie rozumiecie problemu ze mną. Najprościej mówiąc - chciałabym być lepszym człowiekiem, móc być z siebie dumna i żeby inni też byli ze mnie przynajmniej zadowoleni, ale gdy przychodzi co do czego, zawalam. Zabrakło by mi tu miejsca by wymienić wszystkie takie sytuacje, większe i mniejsze postanowienia i zamiary, których nie zrealizowałam. Z ostatnich: chciałam od jesieni pobawić się w strzelectwo albo łucznictwo sportowe - nie zrobiłam nic w tym kierunku, bo "nie bardzo mam czas", a też nie wiem czy w ogóle jest sens. Chciałam zająć się hobbystycznie modelarstwem - mój pierwszy model leży nie skończony, bo źle przykleiłam jeden element i trudno by było go teraz odkleić i przez to się zniechęciłam. Wreszcie - całe miesiące walczyłam o to, żeby mieć lepszą sylwetkę ale wystarczyło 2 miesiące przebywania w domu, gdzie słodycze i jedzenie wylewają się z każdej strony i cały mój wysiłek poszedł na marne. Nawet brakuje mi słów by wyrazić jak wielkim jestem rozczarowaniem. I teraz nawet nie umiem zebrać się do kupy, żeby spróbować jeszcze raz doprowadzić się do formy. Nie mam żadnej motywacji. Jestem tak c...wa jak tylko można.

@rain z tego co piszesz, wynika, że jesteś dla siebie bardzo wymagająca. Z jednej strony to dobrze, bo masz plany, z drugiej właśnie w takim momencie to działa jak kotwica.
Napisałem tę dalszą część i z jednej strony chcę pokazać, że nie jesteś sama, że każdemu nie wychodzi. Z drugiej jednak nie chcę, żebyś to odebrała jako licytację "kto ma źlej" albo, jeszcze gorzej, wymądrzanie się. Chcę pomóc, ale jestem amatorem i czasem za bardzo się wkręcam 😉

Życie, hobby, to nie pasmo sukcesów. Sam jestem tego dobrym przykładem 😉

* miałem chodzić na siłownię, ale nie chcę płacić za karnet. Wymyśliłem siłownię w pracy i namówiłem janusza na zakup. Do tej pory byłem ze dwa razy, choć minęło ponad pół roku. Teraz iść nie mogę, bo izotek. Jednocześnie opona wokół mnie nie chce zniknąć. Obiecałem sobie siłownię... gdzieś w 2021, po 5 miesiącach ćwiczeń. Jest koniec 2024 i na pewno do wiosny nie ruszę tyłka, na rower również 😉
* 20 miesięcy temu kupiłem samochód. Władowałem w niego i naprawy przynajmniej 30 tysięcy i... służy za bardzo duży przycisk do papieru, bo zepsułem ustawienia, chcąc naprawić to i owo. Kolejny raz muszę wynająć garaż, a ten najlepszy w okolicy ktoś mi zawinął sprzed nosa.
* w 2018 roku zacząłem projekt, który dziś robiony w pracy zająłby mi 1,5 roboczo-miesiąca. Do dziś leży nieskończony.
* pod koniec 2021 roku zacząłem inny projekt, który miał mi przynieść jakieś dodatkowe pieniądze. Częściowo go w końcu przetestowałem i ruszyło się robienie pierwszych 10 sztuk docelowych.
* jeszcze inny projekt, który zacząłem w 2023 i mógłby mnie wyciągnąć z januszexu na własne, dobrze płatne jdg. Stoi na biurku bardzo prymitywny prototyp składający się z czterech patyków, wydałem kasę na zakup raspberry pi i... tyle.
* na zrobienie podróbki philips wakeup light zmarnowałem jakieś 40 godzin roboczych. Kupiłbym za to przynajmniej dwie nowe takie lampy i nie bawił się dalej, bo wciąż nie jest skończone.
* od 6 lat jestem sam i nie bardzo widzę możliwości wyjścia z tego stanu przy utrzymaniu obecnego stylu życia. Jednocześnie hobby uratowało mnie przed deprechą, więc nie chcę porzucać tego co robię.

Czy mam wyliczać dalej? :smiley:
Jeśli chcesz, to mam trochę takich filozoficzno-pomocowych filmów, a wiedzy nie lubię kisić dla siebie 😉

@rain tak szczerze to polecałbym Ci popracować nad swoim sposobem myślenia w szczególności o sobie samej nim się zabierzesz za cokolwiek. Nawet nie piszę o tym komentarzu ale ogólnie gdzie coś pisałaś to zawsze się przebijało, że źle o sobie myślisz, że jesteś czegoś nie warta, że Ci się coś nie uda. Tu jest przyczyna tych Twoich wszelkich porażek i niechcenia bo to jest taka samospełniająca się przepowiednia skoro uważasz się za gorszą bo costam to w końcu zawalisz wszystko co robisz, żeby sobie to udowodnić - zrobisz to podświadomie. Dopóki nie polubisz samej siebie po prostu takiej jaka jesteś to naprawdę będzie ciężko Ci ruszyć do przodu z czymkolwiek. W przypadku samodzielnych prób zmian Twoich schematów myślowych chyba wychodzi to samo, że sama się sabotujesz. Może dobrze by było, żeby ktoś Cię poprowadził, może jakaś terapia poznawczo-behawioralna to się wywodzi ze stoicyzmu dlatego polecam 😉 Ale serio uważam, że mogłoby to pomóc to nie wstyd, że się wpada w jakieś błędne schematy myślowe. Wszystko można naprostowac i wtedy będziesz mogła się ulepszać i robić co chcesz.
Mi akurat udało się poprzez stoicyzm ale też przez lata żyłem jak Ty, że za co się nie brałem to wszystko zawalałem. Na siłkę 5x podchodziłem i po 3-4miesiacach koniec i znów się zapuszczałem. Teraz biegam już ponad rok i robie pompki i schudłem w cholerne. Trzeba najpierw ogarnąć w głowie nim się zacznie robić rzeczy i wtedy nie trzeba się tak męczyć z samym sobą i wszystko zacznie wychodzić.

@splash545 mnie w przerwaniu ciągu negatywnych myśli pomogło podejście, że wszystko jest możliwością nauki. W ten sposób zamiast zadręczać się "o, znowu mi nie wyszło" patrzyłem szerzej i pytałem "Dlaczego? Co mogę z tym zrobić? Czy da się to naprawić? Jak?". Wydaje mi się, że gdzieś o tym czytałem, że odwrócenie spojrzenia daje bardzo dużego kopa do myślenia konstruktywnego.
A, no i jednocześnie ściganie się żeby nie tkwić w swojej głowie, nie rozpatrywać ciągle, nie przeżuwać życia tylko żyć światem obecnym. Dotarcie do "tu i teraz" z "a gdyby" zajęło mi całkiem sporo czasu.

@macgajster to akurat do każdego trafi co innego, że tak powiem. Jakoś trzeba się dokopać w sobie do tego głębszego poziomu i eksperymentować co zadziała. Ja akurat wygrzebywałem się z nałogów to przede wszystkim musiałem przestać się obwiniać o to, że się uzależniłem i pogodzić się z kilkoma rzeczami ze swojej przeszłości jako coś co minęło, zaakceptować, że już tego nie da rady zmienić zamiast mielić to w kółko i wciąż rozpamiętywać.
@rain trzeba zacząć od tego, żeby słuchać siebie i jak przychodzą takie myśli to zastanowić się skąd i czy faktycznie stąd gdzie się to.wydaje na pierwszy rzut oka? A jak się już wie co to za błędny schemat myślowy to zacząć go rozpracowywać i zastępować prawdziwym bo te schematy, którymi się zadreczamy to zawsze jest jakaś straszna głupota ale wryta na tak głębokim poziomie, że wierzymy w to sami o tym nie wiedząc.

@macgajster chyba właśnie wręcz przeciwnie - gdybym naprawdę umiała od siebie czegoś wymagać nie byłabym taką porażką. Ale nie umiem. I zaliczam fail za failem.

@rain chciałbym jakoś ci pomóc, ale odzywa się moje doświadczenie. Zauważam, że masz niską samoocenę, wysoką samokrytykę i napędza to spiralę. Nie jestem na tyle wprawiony żeby skutecznie pomóc i czegoś nie skiełbasić. Jeśli jednak chcesz pogadać, o czymkolwiek, to zapraszam. Mam listę z filmami motywacyjnymi, chyba jakąś naturalną stoicko-podobną naturę i dzielę się tym bez problemu.
Wiedz, że jesteś w stanie wyjść z negatywnego myślenia. Najłatwiej będzie na terapii wspomnianej przez @splash545. Terapeuci mają sprawdzone metody, wiedzą co zrobić. Trzymam kciuki 😉

@macgajster dziękuję za Twoje chęć pomocy.:slightly_smiling_face: Nawet na początku tego roku chciałam skorzystać z pomocy terapeuty, ale tych kilka spotkań jakie miałam z tą terapeutką prowadziło zupełnie do niczego, ale drenowało portfel. Gdybym miała być szczera, to bardziej niż myśl o analizowaniu mojej osobowości, przemawia do mnie cytat (którego niestety nie zapamiętałam bezbłędnie) z jakiegoś japońskiego psychologa, że wstanie z łóżka jest więcej warte niż godziny psychoanalizy. Tj. lepsze jest podjęcie działania niż zastanawianie się co z tobą jest nie tak. Parę razy radzono mi, także tutaj, żeby "pokochać siebie", bo inaczej nigdy nie znajdę sobie partnera (jestem osobą trwale samotną). Ale kiedyś oglądałam jeden film na youtube, gdzie facet mówił, że to "najpierw napraw siebie" to błędna rada, bo nigdy nie będziesz "naprawiony/a", a z drugiej strony - ile to jest historii o tym, że ktoś będąc nawet w najgorszym momencie swego życia nagle poznawał kogoś i wchodził w związek. I uderzyło mnie to jak bardzo jest to prawda. Więc, podsumowując mój za długi wywód: powinnam po raz kolejny wziąć się w garść, bo tylko to da mi jakieś rezultaty. Nie przeczę, że jestem wobec siebie aż za bardzo surowa, ale jak pomyślę o tym ile złego zrobiłam, czasem także poprzez bezczynność, że nie umiem znaleźć dla siebie usprawiedliwienia, ani współczucia czy wybaczenia.

@rain jest też opcja terapii na nfz. Co prawda trzeba pewnie odczekać swoje, ale nie płacisz dodatkowo za wizyty. Terapeuci są różni. Trzeba też zgrać się z drugim człowiekiem i to jest zadanie terapeuty - dopasowanie.

Po sobie zauważyłem, ze są wzloty i upadki. Są dni, gdy dużo się udaje i są takie, gdzie zrobienie dobrej herbatki graniczy z cudem 😉 Nie wiem z czego to wynika, czy to układ planet, zemsta bogów, czy inny tajny spisek iluminati, ale najlepiej wtedy wychodzi mi przeczekanie, zajęcie głowy konsumpcją treści i próba któregoś kolejnego dnia.

Z tym naprawianiem, to chyba nie da się tak zerojedynkowo :smiley: Może bardziej chodziło o to żeby nie emanować negatywnymi emocjami? Takich ludzi raczej nie chce się zbyt często widywać, a co dopiero wchodzić w związek.
Nigdy nie wiadomo kiedy spotka się osobę odpowiednią, tę "drugą połówkę", jakkolwiek to stwierdzenie powinno pozostać w cudzysłowie. Czasem spotka się ją w najgorszym momencie, czasem w najlepszym.
Na pewno jednak warto nie czekać na kogoś żeby pomógł, tylko samodzielnie szukać rozwiązań 😉

Czy "powinnaś wziąć się w garść"? Fajnie by było 😉 Ale na bazie tego obecnego stanu możesz również spróbować popracować nad tym żebyś nie przeżuwała przeszłości. Właśnie kiedy nas coś "uwiera" powstają najlepsze pomysły i rozwiązania.

Wyjdę na fanboja polecającego ciągle jeden film, no ale trudno. Moim zdaniem zawiera bardzo dużo tej mądrości, której każdy potrzebuje, a jednocześnie idzie od niego tak wiele pozytywnej energii, że jestem w stanie żyć z kolejnym stwierdzeniem "on jest dziwny" 😉
https://www.youtube.com/watch?v=63_lwapPTTY
Nie namawiam. Będziesz chciała, obejrzysz, a jak nie, to bez nerw. Jeśli jednak obejrzysz, klepnij jakąś wiadomość jak poszło, czy na plus, czy na minus 😉

Siła Spokoju Lektor PL (Cały Film)Auf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube

@macgajster dziękuję za film. Na pewno go obejrzę. Choć nie mogę obiecać, że będę mieć po nim jakieś warte zapisania tu uwagi. Ale może w drodze wyjątku tak by było?

@rain
>Choć nie mogę obiecać, że będę mieć po nim jakieś warte zapisania tu uwagi.
Nie martw się na zapas 😉 Będzie co ma być, każdy jest inny, nie ma przymusu widzenia i interpretacji czegokolwiek pod klucz 😉

@macgajster obejrzałam cały film (to pewien sukces, bo niemal w ogóle nie oglądam filmów fabularnych) i to zaledwie w 3 kawałkach (moja uwaga jest krótsza niż pamięć polityków po wyborach). Ogólnie treściowo fajny, Nick Nolte naprawdę dobrze wypadł. :smiley: Wszystkie te rzeczy, których jego bohater uczył tego Millmana już gdzieś tam słyszałam i czytałam wiele razy, więc nie było tu efektu wow, ale - jednak ten film wywarł na mnie wrażenie, bo od paru dni próbuję choć co nieco z tego, co tam było mówione wprowadzać w życie. W komentarzach ludzie pisali, że oglądają ten film już n-ty raz i pewnie właśnie tak trzeba robić, dla odświeżenia sobie treści. Pisali też, że jest okrojony w stosunku do książki i w zasadzie (nie czytałam jej) widać, że rzeczy zostały bardzo uproszczone. Znasz może tę książkę?
Znasz może jakieś inne, podobne rzeczy? Jakoś przypomniał mi się Bruce Lee i wczoraj np. jadąc pociągiem obejrzałam krótki dokument o nim - bardzo spójny z przekazem tej "Siły spokoju".

@rain wczoraj wieczorem rozmyślałem czy już obejrzałaś 😉 Cieszę się, że przypadł ci do gustu.
Jeśli chodzi o książkę, to występuje pod tym samym tytułem: Way of the peaceful warrior / Droga miłującego pokój wojownika, napisana przez Dana Millmana. Szelest liści podpowiada mi, ze po wpisaniu w szukajkę tytułu i dodaniu "pdf" na końcu wyskakuje cała książka w pdfie, choćby na archive.org albo jakimś doci.pl 😉 Nie sprawdzałem czy kompletna, bo ma 114 stron względem 312 papierowego wydania, ale wszystkie pdfy takie widziałem. Na allegro jest za 30-40 zł za papierową.
Czytałem ją, ale jako wzrokowiec bardziej do mnie przemawia film ze swoim skoncentrowanym przekazem. Ostatnio jednak ją kupiłem i może kiedyś przeczytam.

Masz pewne nieszczęście, bo kiedyś zrobiłem listę różnych filmów i jest tam taka kategoria "na pomyślenie" 😛 Nieposortowane w żaden sposób:

* Sekretne życie Waltera Mitty
* Źródło / The Fountain - uwaga, opis dystrybutora moim zdaniem od czapy. Film do zrobienia sobie katharsis
* Wyścig / Rush
* Pierwsze 20 milionów / The First $20 Million Is Always the Hardest - raczej trudny do znalezienia za darmo w necie; lekka komedia z zabarwieniem motywacyjnym
* Piękny umysł / A beautiful mind
* Klik: I robisz, co chcesz / Click

Nie są to wszystkie filmy, ale są podbudowujące w takim momencie w jakim jesteś 😉

@rain co słychać? :smiley:

@splash545 przerwa od hejto 😉 w zasadzie od całego cyfrowego świata. Ale jestem i zostaję!

@ciszej no i fajnie. 😁

@DrGurgul co gdzie jak? Jaki podcast? Dzie link?

@ismenka https://www.hejto.pl/wpis/ostatnio-z-tomaszem-mazurem-urzadzilismy-sobie-dluzsza-pogawedke-czyli-najnowszy

Ostatnio urządziliśmy sobie dłuższą pogawędkę z Tomaszem Mazurem. Czyli najnowszy odcinek podcastu "Ze - splash545 - Hejto.plOstatnio urządziliśmy sobie dłuższą pogawędkę z Tomaszem Mazurem. Czyli najnowszy odcinek podcastu "Ze stoickim spokojem" z moim udziałem. :smiley: Rozmawiamy o mojej historii, o tym jak udało mi się wyjść z uzależnień przy pomocy stoickich technik. A także trochę oHejto.pl

@DrGurgul dziena :smiley: będzie słuchane

@DrGurgul to bardzo fajnie. :smiley: Cieszy mnie to i to, że podobał Ci się podcast. 😉

@sierzant_armii_12_malp piękna motywacja :smiling_face_with_tear:

@CzosnkowySmok chcieć można ale najważniejsza kwestią jest to czy się przejmiesz jak jednak nie będzie.

@splash545 napisałem to z perspektywy dzieciaka. Prawda jest jednak taka, że to w nas siedzi bardzo głęboko. Nie wiem czy da się do tego racjonalnie podejść, czy to tylko zamiatanie pod dywan emocji.

@CzosnkowySmok moim zdaniem można dojść do etapu, że po prostu uznajesz siebie za w porządku osobę, bo robisz to co uważasz za słuszne i to Ci wystarcza i nie potrzebujesz do tego potwierdzenia chociażby ze strony ojca, bo uznajesz, że też jest tylko człowiekiem ze swoimi problemami i może mieć nieobiektywną perspektywę albo może być mu po prostu ciężko coś takiego powiedzieć i zachowuje się nie tak jakbyś tego sobie życzył po prostu z tego typu powodów. Wiem, że różni ludzie mogą mieć z różnego rodzaju rzeczami większe lub mniejsze problemy to zależy od chociażby typu człowieka ale dla mnie nie jest to jakiś duży kłopot i nie uważam, że jest to zamiatanie emocji pod dywan. W pewnym momencie przepracowałem sobie to sam ze sobą.
No i oczywiście to nie jest na zasadzie, że sobie po prostu tak powiesz czy tam przeczytasz to co napisałem, bo jak napisałeś to siedzi głęboko. Ale można czy to samemu czy z pomocą psychoterapeuty i wkładając w to odpowiednią ilość czasu i wysiłku dojść do takich wniosków na tym głębszym poziomie i nie mieć z tym problemu.

@CzosnkowySmok oglądałem też np. 'podcast charyzmatyczny' z Gierszewską i opowiadała tam o metodach jak można sobie samemu poradzić z różnego rodzajami żalu do rodziców i wcale nie potrzebujemy ich do tego. Oglądałem też ostatnio rozmowę z Jackiem Walkiewiczem i też polecał różnego rodzaje żale czy akceptacje których potrzebujemy ze strony rodziców przepracowywać samodzielnie. Bo rodzic może nas nie zrozumieć albo być na takim etapie, że chce zapomnieć i po co jakieś tam konflikty wzbudzać czy żale. Można to też zrobić jak się nie ma kontaktu z rodzicem lub rodzic nie żyje.

@Dudleus albo się nastawiać, żeby robić wszystko z chęcią.

@Dudleus ot chociażby budowanie poczucia własnej wartości.

@splash545 a to co daje?

A tak w sumie, żeby nie mieć żadnych przeciwności, nie upaść na duchu to nie wystarczy myśleć pozytywnie, że wszystko się uda? Ja sam co prawda z doświadczenia, nie mogę tego potwierdzić, jednak z takim faktem wiele razy się spotkałem.

@Dudleus
>a to co daje?
Pewność siebie i to, że czujesz się dobrze sam ze sobą.
>wystarczy myśleć pozytywnie, że wszystko się uda?
Nie sądzę, bo co jeśli jednak się nie uda? Wtedy cała ta Twoja narracja się wali i może to doprowadzić do upadku mentalnego. Stoicy sugerują odwrotnie co jakiś czas myśleć o tym, że się nie uda, ale wtedy wymyślać sobie w głowie scenariusze, se pomimo tego, że się nie udało to sobie poradziliśmy. - taka technika w stoicyzmie nazywa się premeditatio malorum.
Tu masz jakieś potwierdzenie naukowe tego i wspomina gościu i o tym co Ty piszesz. Może sobie przeszperaj jego kanał, może znajdziesz tam coś ciekawego dla siebie.

Czy wizualizacja celów rzeczywiście działa? #psychologiaAuf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube

@splash545 z tego co słyszałem to się udaje, mi się napewno nie udaje bo nie myślę pozytywnie.

Niestety 2x0=0 to w moim przypadku wizualizacja nie dużo chyba da xd

U mnie z stoicyzmem jest lipa, gdybym umiał się przyłożyć byłbym stoikiem a tak to dalej wszystko słabo idzie, ale dzięki:)

@conradowl ludzie rzucają skrajnościami. Gdy na ogół jest mowa, że dążenie do bogactw może prowadzić do "udręk" to nie oznacza to tego, że ktoś ma żyć jak totalny asceta i w biedzie(chociaż i są tacy co lubią ten styl życia można zobaczyć np. ludzi na reddicie w r/ascetism , albo jakiś mnichów Buddyjskich co się sztywno trzymają dyscypliny monastycznej). Można po prostu mieć normalną pracę i pracować bez jakiegoś wyścigu szczurów czy coraz większej łapczywości żeby zarabiać więcej.

@Dan188 i tak właśnie sobie żyje na uboczu w Szkocji 😉

@Dan188 zarabianie dużych pieniędzy nie jest samo w sobie źródłem trosk, ot leżą na koncie i czekają na okazje. Gorzej ja za nie zaczynasz kupować bez umiaru. Np. dom za duży i za wystawny którego nie umiesz utrzymać, z trawnikiem tak wielkim że klniesz w duchu że musisz go godzinami kosić, boisz się wyjechać na wakacje bo złodzieje go rozkradną itp.

@tmg o to dobra uwaga.

@tmg no tak masz rację, ale my też nie mówimy tutaj w sumie o tym, że posiadanie dużej ilości pieniędzy to źródło trosk, ale sam akt dążenia do coraz większej ilości kasy

@Dan188 dążenie do coraz wyższych zarobków samo w sobie nie jest złe ale jeśli ma się to odbyć nadmiernym kosztem fizycznym czy psychicznym (albo zwyczajnie skonsumuje nam czas na życie) no to trzeba się zastanowić czy warto. Z drugiej strony dla stoika wartości nie są wyryte w kamieniu i jeśli dobrze rozumiem tę filozofię to można uznać pieniądze za wartość nadrzędną jeśli daje nam to szczęście a niekorzystne efekty ich gromadzenia jako rzeczy niezależne i się z nimi pogodzić :smiley:

@tmg
>uznać pieniądze za wartość nadrzędną jeśli daje nam to szczęście
No jednak nie, bo podstawą stoicyzmu jest podział na rzeczy zależne i niezależne, więc pieniądze zawsze znajdą się w tej drugiej grupie czyli są traktowane jako obojętne, co najwyżej warte posiadania ale mimo wszystko rzecz niezależna czyli coś drugiej kategorii. Nie mogą być też traktowane jako coś co daje nam szczęście.
>wartości nie są wyryte w kamieniu
Jasne, że nie są ale pod warunkiem, że wszystko co od nas zależne czyli nasza wewnętrzna narracja, sposób myślenia i postrzegania świata stoi na pierwszym miejscu czyli ogólnie rozwój wewnętrzny. Cała reszta może być godna uwagi lub całkiem pogardzana i różne mogą mieć miejsca w hierarchii te zewnętrzne wartości jednak to co wewnętrzne zawsze jest ponad wszystko inne.
To nie jest tak, że to co chcemy możemy sobie uznać za rzecz od nas zależną a co chcemy za niezależną, bo to akurat jest ściśle określone. Tak samo prawdziwe szczęście może pochodzić tylko i wyłącznie od nas samych i nie można go uzależniać od tego czy będziemy mieli pieniędze czy nie.

@tmg nie piszę, że jest złe, ale samo w sobie może prowadzić właśnie do trosk. Czyli masz np. ludzi co pracują ciągle i nie dbają o nic innego(tzw. kult zapierdolu). Stawianie zasobów materialmych na pierwszym miejscu prawie zawsze będzie prowadzić do wielu trosk czy stresu.

A co do stoicyzmu to w sumie nie znam dokładnie tej doktryny, ale z tego co czytałem to wydaje mi się że wyjaśnienie @splash545 jest najbliższe tej doktrynie. W sensie no podejście na zasadzie, że możemy stawiać pieniądze za wartość nadrzędną jeśli daje nam to "szczęście" to jest zwyczajne podejście w kulturze masowej(czyli konsumpcjonizm, a nie stoicyzm). Takie stawianie sprawy to jest właśnie przyczyna tego, że tak wiele osób ma wiele trosk zmartwień i stresu. Temu przeciwstawia się stoicyzm stawiając bardziej na rozwój wewnętrzny i zauważając przemijalność wszystkich dóbr czy relacji.

W ogóle co do akceptacji to zauważałem(teraz to piszę tak offtop, więc z przymrużeniem oka to można traktować), że to pojęcie jest czasami dość często używane i nie tylko w kontekście stoicyzmu. Ja osobiście bardziej interesuje buddyzmem itd. i tam też niektórzy ludzie uważają, że w sumie to można prowadzić styl życia dość mocno konsumpcjonistyczny, nie traktować zasad moralnych na poważnie itd. bo przecież Budda dawał tylko zalecenia i nikomu nic nie narzucał(co w sumie jest prawdą). Ale to nie do końca jest pełne podejście bo czym się różni człowiek który za nadrzędną wartość stawia pieniądze i akceptuje tego skutki z innym człowiekiem który w ogóle nie podążą stoicyzmem/buddyzmem ? Praktycznie niczym. Człowiek wyniszczający się psychicznie i fizycznie pracą też akceptuje skutki jakie się pojawiają ale nie zmienia to szkodliwego wpływu na jego życie(oczywiście to też czasami może być względne bo nie każdy się zgodzi z tymi wszystkimi stwierdzeniami, samo w sobie zarabianie jak i życie dla pieniędzy nie jest złe dopóki nie oznacza to łamania prawa czy krzywdzenia ludzi, a co do szkodzeniu samemu sobie to chcącemu nie dzieje się krzywda jak mówił Korwin).

@splash545 @Dan188 chodziło mi o to że stoicyzm zezwala na wybór swoich wartości i celów. I nie chodzi wyłącznie o te duchowe. Oczywiście że pieniądze są od nas rzeczą niezależną ale jeśli uznamy je za wartość, postanowimy i będziemy do ich zdobycia dążyć to w końcu kabza nam się napełni . Bo rzeczą zależną od nas jest nasza wola pieniędzy, wysiłek jaki w to włożymy, nasz upór i konsekwencja. I to te czynniki doprowadzą nas do rzeczy niezależnej (sama nam wpadnie w ręce jeśli maksymalnie wykorzystamy siebie). Jeśli będziemy pomijać materialne aspekty stoicyzmu to zamiast praktycznej sztuki życia będziemy duchowymi mocarzami w podartych gaciach ;).

@szlumbergera cieszę się, że coś pomogło. No podejmowanie decyzji nieraz jest ciężką sprawą. Trzeba pamiętać przede wszystkim, że brak decyzji też jest decyzją. Może spróbuj sobie wyobrazić siebie za rok przy różnych wariantach decyzji, którą masz podjąć - ostatnio usłyszałem o tego typu metodzie w podcascie rozmowie dwóch psychologów.

@PanNiepoprawny wiadomo jest to cytat wyrwany z szerszego kontekstu. Nie chodzi tu o bierność ale o koncentrację na teraźniejszości i jak najbardziej można realizować różnego rodzaje cele żyjąc tu i teraz. Cytat odnosił się do sytuacji gdy ktoś ucieka w świat wyobrażeń zamiast żyć a jest to naprawdę mało produktywne

@Musztarda też lubię ten cytat. 😉

@Sweet_acc_pr0sa ludzie nie rozumieją, że nie trzeba przejmować się rzeczami na jakie nie ma się wpływu. Nie wiem dlaczego :expressionless:

@KatieWee to juz dawno rozgryzlem,

otoz:

ludzie prosci (tj wiekszosc) w aktualnej gospodarce ma tak proste zycie, ze gdyby przestali sie przejmowac rzeczami na ktore nie maja wplywu poprostu nie mieli by problemow

a jako ze sa ludzmi prostymi to ich zycie bez problemow nie mialo by sensu tak wiec szukaja tych problemow na sile

bo jednak umysl ludzki niezaleznie od tego jak prosty jakies problemy miec musi

ja osobiscie staram sie miec ich 0,
jezeli istnieja i moge cos z nimi zrobic to robie,
jezeli istnieja i nie moge, to znaczy ze nie istnieja

a umysl zajmuje takimi rzeczami jak fantastyka, sztuka, muzyka czy filozofia....

i od czasu do czasu zaawansowany shitposting xD (ale ograniczam)

@Sweet_acc_pr0sa

Chyba nie ma lepszego tematu do rozmowy. Przejdź do natarcia.

Co takiego możesz zrobić jego zdaniem?

Co ciekawego ostatnio zrobił?

Jak wyniki ostatnich badan?

Pytaj o coś, o czym może poopowiadać, pochwalić się.

Ręczę, że albo się obrazi i zamilknie, albo wejdzie w inny temat.

@Sweet_acc_pr0sa weź się trochę poprzejmuj, bo inaczej ojciec będzie się przejmował