ShivaaFanatyk
0piorunów1393 + 1 = 1394
Tytuł: Lalka
Autor: Bolesław Prus
Kategoria: klasyka
Wydawnictwo: SBM
Format: książka papierowa
Liczba stron: 936
Ocena: 6/10
Dawno nie było mnie na tagu... I nie jest to tylko kwestia braku czasu, ale też książki, która nieco mnie pokonała w pewnym momencie.
W każdym razie zaliczone.
Cóż mogę rzec, nie bez powodu sięgnęłam po Lalkę pierwszy raz w życiu, wiedziałam że to nie do końca moje klimaty, ale na hajpie premier serialowych zdecydowałam się sprawdzić o co tyle szumu.
Przede wszystkim treść jest kolosalna, drobiazgowo ukazuje szerokie spektrum drugiej połowy XIX wieku, szczególnie mocno skupiając się na różnicach klasowych, przemianach społecznych i technologicznych. Pod tym względem jest to arcydzieło. Autor zawarł tu też sporo wątków historycznych, które naturalnie przeplatają się z fabułą.
Nie wiem czy mogę powiedzieć, że jest to książka o niespełnionej miłości. Raczej o budowaniu świadomości na temat świata, w którym przyszło żyć głównemu bohaterowi, a co za tym idzie, o rozczarowaniu, cierpieniu, ale i o odnajdywaniu swojej indywidualności i siły na bazie zgliszczy jakie zostawiły trudne doświadczenia.
Moim ulubionym i chyba jedynym, jak dla mnie, na prawdę ciekawym wątkiem była wizyta Wokulskiego w Paryżu. To tam zaczął myśleć trzeźwo, złapał dystans i zaczął odkrywać zupełnie inny świat, niż został za nim w Warszawie. Jakbym mogła to kazała bym mu siąść tam na d⁎⁎ie. Jego przemyślenia tam były na prawdę ciekawe, a doświadczenie budowały w nim coraz to wyższe wartości.
Ale podobał mi się też, na początku książki, opis Izabeli, aż szło się zakochać, jednakże późniejsze perypetie odczarowały ten anielski obraz.
Mimo wszystko wymęczyła mnie ta książka, za dużo wszystkiego, postaci, wątków, wydarzeń. Zdecydowanie pozycja dla koneserów, którym w tym wypadku nie jestem, stąd ocena 6, chociaż wiem że być może niesprawiedliwa.
#bookmeter














