#filmy

872 + 1 = 873

Tytuł: Leviticus

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Horror

Reżyseria: Adrian Chiarella

Czas trwania: 1h 28m

Ocena: 4/10

Młody zakochuje się w Ryanie, koledze ze szkoły. Ryan ma też innego „kolegę” i zazdrosny młody sypie na nich. Chłopcy przechodzą dziwną konwersję u jakiegoś dziwnego pastora „uzdrawiającego” homoseksualizm.

Z czasem uberreligijna matka nasyła go też na młodego. Od tego czasu chłopcy widzą kogoś w postaci samych siebie, a to jakaś demoniczna siła przybierająca postać kogoś, do kogo czują pożądanie. Niby horror coming out of age, ale podprogowe przesłanie jest zbyt proste: nie lękaj się kochać, kogo chcesz.

Niestety w warstwie horrorowej również dostarczył film zaledwie podstawę.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

871 + 1 = 872

Tytuł: Daleko od brzegu

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Lance Hammer

Czas trwania: 2h 1m

Ocena: 7/10

Córka, w tej roli Juliette Binoche, przyłapuje ojczyma na seksie ze swoją zdemenciałą matką. To uruchamia lawinę wydarzeń.

Martina na chwilę aresztują, a matka trafia na nieprzyjemne badania. Binoche szybko zaczyna żałować swojej decyzji. Matka trafia jeszcze do domu opieki, gdzie obsługa nie potrafi jej upilnować, więc znów wraca pod opiekę Martina (btw bardzo kochającego męża i opiekuna) i dodatkowo pielęgniarki.

Wraz z postępem choroby postępują problemy – ot, starcze przypadłości, level hard, jakim jest ostra demencja.

W tle młodość córki Binoche, która uczy się korzystać z przyjemności życia i młodości.

Trochę mi początkowo przypominał "Fiorda", w sensie nie do końca prawidłowej reakcji systemu zobligowanego do pomocy. Ostatecznie to obraz o radzeniu sobie ze starością bliskiej osoby i wiecie co? Nie ma na to sposobu.

Pani grająca Leslie (zdemenciałą do granic matkę) to sztosiwo totalne w tym filmie, jeśli chodzi o aktorstwo.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

870 + 1 = 871

Tytuł: Nawet Bóg nie pomoże

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Hana Jušić

Czas trwania: 2h 17m

Ocena: 6/10

Przychodzi baba do innej baby. Nie rozumieją się, bo każda mówi w innym języku. Jedna jest żoną jednego chłopa z osady, który stąd wyjechał. Druga musi samotnie pilnować obejścia, gdy reszta osady wypasa owce w wyższych partiach gór.

Obca baba zaprzyjaźnia się z miejscową, nawet uczy się kilku słów, a potem wyrusza, by znaleźć resztę ludu i braci swego zmarłego męża.

Ogólnie krajobrazy, nie do końca zrozumiałe postawy bohaterów, ale na koniec wygrywają kobiety – te dwie baby z początku, które zganiane przez facetów odchodzą razem z tego męskiego, chujowego świata.

Piękne widoki, ładne zdjęcia, fajne aktorstwo, ale przez to, że film sam nie wiedział gdzie ma skręcać czy już w totalne slow cinema, czy w coś z przekazem w fabule to nie miałam siły go rozkawałkować. Tutaj zawiodło moje filmowe doświadczenie, obawiam się, bo ludziom z mojej festiwalowej ekipy ten film bardzo się podobał.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

869 + 1 = 870

Tytuł: Avatar: Ogień i popiół (Avatar 3:)

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Sci-Fi

Reżyseria: James Cameron

Czas trwania: 3h 17min

Ocena: 6/10

Czy James Cameron jest w stanie nas jeszcze czymś zaskoczyć? Niestety, trzecia odsłona sagi okazuje się tak samo nudna jak pozostałe, choć obiektywnie wypada ciut lepiej niż męczący Avatar 2. Po ponownym seansie można mieć już jednak pełną jasność, z tej formuły nie da się wycisnąć ani kropli więcej. Otrzymujemy dokładnie tę samą historię po raz trzeci, tylko przemnożoną przez efekt skali, czyli więcej dobrych, więcej złych i jeszcze więcej kosmicznej „magii”.

Największą zaletą produkcji pozostaje strona wizualna. Film nadal serwuje przepiękne widoki Pandory, jej niesamowitą faunę i florę oraz kolory absolutnie nie z tej ziemi, za co należą się uczciwe punkty. Niestety, pod tą błyszczącą powłoką kryje się scenariuszowa pustka. Historia opowiadająca o głębokich wodach okazuje się płytka niczym kałuża, a zachowanie głównego bohatera bywa wyjątkowo irytujące. Jake wciąż zachowuje się jak typowy jarhead i chociaż wiemy, że nim jest, to po ponad dekadzie życia na Pandorze mógłby się wreszcie czegoś nauczyć. Cameron musi wreszcie coś zmienić w podejściu do scenariusza przy kolejnych częściach, bo tego schematu po prostu nie da się już dłużej oglądać, co zresztą doskonale widać po sporym spadku wyników finansowych w kasach kin.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

868 + 1 = 869

Tytuł: Fontanna Młodości

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Akcja / Przygodowy

Reżyseria: Guy Ritchie

Czas trwania: 2h 05m

Ocena: 6/10

Film przygodowy familijny, klasyczne przygody, na plus to, ze rzeczywiscie bylo to kręcone w krajach, w których sie dzieje a nie jakis greenscreen. Moim zdaniem ocena na filmweb jest zaniżona. Przyjemnie sie to oglada, ladne aktorki i czasem nawet humorystyczne sceny. Taki Indiana Jones z temu. Ogolnie polecam

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #ogladajzhejto

867 + 1 = 868

Tytuł: La Perra

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Dominga Sotomayor

Czas trwania: 1h 52m

Ocena: 8/10

Silvia ze swoim partnerem żyje z połowu alg. Nie może mieć dzieci, ale gdy przygarnia suczkę Yuri, dużo się zmienia.

Silvia czuje dużą więź z psem, ale gdy suczka dorasta i ucieka, podążając za swoim instynktem, kobieta przywołuje traumę z dzieciństwa, gdy w trakcie zabawy zgubił się jej rówieśnik nad morzem.

Relacja z Yuri przybiera skomplikowaną formę, która tworzy konflikty pomiędzy psem a kobietą.

Bardzo ciekawy film, który początkowo oceniałam na 6/10 ale po rozmowie z kolegą, który też był ze mną na seansie, doszłam do wniosku, że kumpel ma rację i całkiem inaczej spojrzałam na ten film i nagle to, co mi tam nie pasowało, wszystko wskoczyło na swoje miejsce.

To zobligowało mnie do dyskusji z koleżanką z festiwalu - że czy ja jestem ujowa w ocenie filmów, bo jako jedyna potrafię elastycznie zmieniać zdanie, a na przykład inni trzymają się swojej oceny i nawet jeśli kiwają głową, rozumiejąc tłumaczenia innych to już nie zejdą z raz obranej oceny?

A może wprost przeciwnie, może dzięki otwartemu umysłowi jestem wręcz idealnym krytykiem filmowym, który lubi zyskiwać różne perspektywy na jeden film i analizować więcej "po" niż "w trakcie seansu"?

W każdym razie był to przez to jeden z ciekawszych seansów festiwalu.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

866 + 1 = 867

Tytuł: Kroniki oblężenia

Rok produkcji: 2026

Reżyseria: Abdallah Al-Khatib

Czas trwania: 1h 38m

Ocena: 8+/10

"Nie widzę swojego życia poza granicami oblężenia. I nie widzę końca oblężenia poza granicami mojego życia." - napis na drzwiach mieszkania jednego z bohaterów filmu.

Palestyna. Oblężenie widziane z różnych perspektyw.

Arafata już psychicznie zjechanego, grupki znajomych chowających się w czasie ostrzału w wypożyczalni filmowej. Na sam koniec mamy akcję w szpitalu. Codzienność ludzi, którzy postanowili tu zostać.

Nie jest to na pewno mocno depresyjne kino, to raczej tak wygląda codzienność ludzi - ludzi, którzy są zdolni przystosować się do wszystkiego, dalej kochać, przyjaźnić się, kochać, rozsiewać dobrą energię. Ale jednak więcej tych przeszkód w nawet takich ograniczonych warunkach codzienności - bo przecież gdy chowacie się w zimnej starej wypożyczalni kaset video to warto by wykorzystać stare kasety do rozpałki, ale jedna z osób oburza się, bo dla niej te kasety to niezrównany symbol "życia przed", symbol kultury i wspaniałości życia, gdy nie było oblężenia. Dziś jednak nikt nie ogląda kaset, a ogrzać się trzeba, gdy na zewnątrz trwa ostrzał.

Bardzo dobry film, polecam gorąco.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

865 + 1 = 866

Tytuł: Modlitwa za umierajacych

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Dara van Dusen

Czas trwania: 1h 35m

Ocena: 8/10

Wisconsin, lata 80. XIX wieku, czyli Dziki Zachód.

Szeryf i pastor równocześnie zanosi z innymi znalezione ciało żołnierza do miasteczka (Jacob też kiedyś był żołnierzem). Ale doktor mówi, że to choroba zakaźna i że trzeba działać bardzo ostrożnie.

Na razie nie chcą wzniecać paniki, ale zaczyna chorować coraz więcej osób. Do tego zbliża się prawdopodobnie wielki pożar do ich miasteczka.

Śmierć zbiera swoje żniwo. Horror, groza, piekło.

Bardzo mocny film, w pewnym momencie czułam, że wchodzę do piekła i bam! nagle tam jestem ze wszystkimi bohaterami. Jeszcze na początku czy w środku filmu można trochę brechnąć śmiechem, ale im dalej tym groza zabiera fun i wkraczamy na depresyjne klimaty gdzie śmierć jest codziennością.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

864 + 1 = 865

Tytuł: Żółte listy

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Ilker Çatak

Czas trwania: 2h 8m

Ocena: 8-/10

Turcja. Udane małżeństwo z czternastoletnią córką. On dramaturg i wykładowca na uniwersytecie, ona główna aktorka Teatru Narodowego w Ankarze.

Ale pewnego dnia wszystko rozsypuje się jak domek z kart. On zostaje wydalony z uczelni za to, że namawiał studentów na wykładzie do wyjścia na demonstrację, ona za to, że po spektaklu nie poszła zrobić zdjęcia z gubernatorem.

Polityka wchodzi i psuje całkiem satysfakcjonujące życie tych ludzi. Bez pracy i pieniędzy są zmuszeni wyjechać do Stambułu i zamieszkać u teściowej. On jeździ taksówką, ona zapewne zaraz będzie grała w jakichś telewizyjnych serialach.

On pisze nowy dramat Żółte listy i postanawia wystawić go w małym lokalnym, zaprzyjaźnionym teatrze. Ogólnie film o tym, że tacy ludzie i tak sobie poradzą, tylko kosztem rozpadu rodziny, gdy zmieniają się podejścia jego i jej, wobec zmian polityczno-społecznych, które dotykają klasę średnią w dużych miastach.

Ciekawostka: niemieckie miasta udają Ankarę i Stambuł (Berlin i Hamurg).

Jakkolwiek oceniać temat filmu - sam obraz ogląda się dobrze, aktorzy top, akcja leci, nie nudzi się widz.

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

863 + 1 = 864

Tytuł: The Day the Earth Stood Still

Rok produkcji: 1951

Kategoria: Sci-fi

Reżyseria: Robert Wise

Czas trwania: 92 minuty

Ocena: 8/10

Miałem w głowie, że remake to był gniot. Przyjemnie się rozczarowałem. Nawet nie brałem poprawki na wiek tego dzieła. To jest po prostu bardzo dobry film i dalej się go dobrze ogląda.

#filmy #filmmeter

Stało się. Pełnometrażowy film w całości wygenerowany przez AI właśnie wszedł na YT. Higgsfield AI daje radę. Jutro pewnie zobaczę w całości, ocenię scenariusz, "aktorstwo", ale nie spodziewam, się, żeby był gorszy niż masówka robiona przez Netflixa :smiley: #komputery

Już w ten weekend w kinach

https://youtu.be/9tqVJ9aGMZ8

#filmy #filmnawieczor #uwagaklasyk #klasykakina #zloto #kino #dobrekino

862 + 1 = 863

Tytuł: Ziemi pod nogami

Rok produkcji: 2019

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Marie Kreutzer

Czas trwania: 1h 48m

Ocena: 8/10

Drugi film pani Marie Kreutzer na festiwalu. Wyostrzone, błądzące pomiędzy jawą a snem wyostrzone kino jak brzytwa.

Bardzo mi się podobało, ostatecznie wyniosłam wiele wniosków, w tym jeden, który pozornie odrzucamy na początku - że to właśnie intensywna praca zabiera cię w lepszy świat, bo twoje życie poza pracą, albo jest i tak na niej skoncentrowane, albo nie ma tam bliskiego, ostrego ale znanego "kopa".

Myślę, że to film, który zyskuje przy drugim seansie, ale dla mnie to była wystarczająco gruba jazda, więc rewatcha nie planuję w najbliższym czasie.

Spoilers alert!

Lola to perfekcjonistka. Pnie się po szczeblach kariery i teraz jej priorytetem jest pewien projekt. Ale Lola ma też parę tajemnic. Ma romans z przełożoną i chorą psychicznie siostrę.

Brak snu odbija się na Loli i zaczyna doznawać omamów, ale może to tak naprawdę sygnały ostrzegawcze? Przed tym, że wcale nie trzyma kontroli nad swoim życiem. Błądząc pomiędzy siostrą a przełożoną, kolejnymi miejscami i przeciążona pracą, bo chce być przeciążona pracą, przeżywa wszelkie stadia kryzysu – od masy piętrzących się problemów, po samobójstwo siostry, i wreszcie przychodzi ukojenie w postaci domkniętego projektu. Ale czy na pewno?

Tego już nie wiemy, ani ona pewnie też. Możemy tylko się domyślać, że nawet jeśli przyjdzie chwila refleksji, to Lola i tak rzuci się w kolejny projekt, bo takie jest jej życie i tylko to ją napędza, tak naprawdę.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

861 + 1 = 862

Tytuł: Natura miłości

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Rodrigo Sorogoyen

Czas trwania: 2h 15m

Ocena: 9/10

Javier Bardem gra doświadczonego reżysera, który wraca do Hiszpanii, by nakręcić swój najnowszy film i odzyskać kontakt z córką, w której życiu nigdy nie uczestniczył. Proponuje jej jedną z głównych ról. Dla niej to szansa, bo nie jest znana i zazwyczaj gra w jakichś TV chałach.

Relacje jej i ojca oraz całej ekipy podczas kręcenia filmu czasem przybierają różny obrót. Ojciec i córka obserwują siebie z dystansem, próbując traktować siebie profesjonalnie, ale widać, że brak dopowiedzenia odciska swoje piętno.

Bardzo dobry film, dużo zbliżeń, które nie są robione dla samych zbliżeń, ale mają nam pokazać myśli dwójki głównych bohaterów, jak w jednym spojrzeniu wyraża się uczucie i ciężar wobec samych siebie.

Znakomite kino, znakomite aktorstwo i bardzo przemyślane zdjęcia. Plus w bonusie zaglądamy za kulisy pracy filmowej.

Taka bardziej gorącokrwista "Wartość sentymentalna".

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

860 + 1 = 861

Tytuł: Gorgona

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Sci-Fi

Reżyseria: Evi Kalogiropoulou

Czas trwania: 1h 35m

Ocena: 3/10

Jakiś niezbyt fajny świat w przyszłości. Główną walutą są benzyna i kobiety.

W jednej osadzie, gdzie mają benzyny full, faceci pracują, ćwiczą i dają sobie sterydy. To świat męskich mężczyzn, masculine czy jak to się pisze.

Szef szuka następcy i wśród wielu facetów kandydatką jest kobieta, którą on ćwiczy i r⁎⁎ha.

Tymczasem do osady trafia kupiona za kanister benzyny kobieta, której w oko wpada owa Gorgona. W brutalnym męskim świecie Gorgona stara się być jak ci faceci, ale uświadomiona przez nową będzie walczyć o swoje, szczególnie że ma ukryte moce.

Pseudofeministyczny madmax, kipiący tandetą.

Meh.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

859 + 1 = 860

Tytuł: Ben'imana

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Marie-Clementine Dusabejambo

Czas trwania: 1h 41m

Ocena: 7+/10

W skrócie:

* Hutu stanowili większość ludności Rwandy, Tutsi byli mniejszością.

* Podziały etniczne zostały mocno pogłębione w okresie kolonialnym przez Belgów, którzy faworyzowali Tutsi.

* Po uzyskaniu niepodległości władzę przejęli Hutu, a napięcia między grupami narastały.

* W 1994 roku, po zestrzeleniu samolotu z prezydentem Rwandy, ekstremiści Hutu rozpoczęli ludobójstwo.

* W ciągu około 100 dni zamordowano ok. 800 tys. osób, głównie Tutsi, ale także umiarkowanych Hutu.

* Masakry zakończyły się dopiero, gdy kraj przejęły siły Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego (RPF), złożone głównie z Tutsi.

Więc film mocno zahacza o tę tematykę. Główna bohaterka jest w stanie wybaczyć mordercy z Hutu, ale z drugiej strony nie umie zrozumieć swojej córki, która przed studiami zachodzi w ciążę.

Rodzinny film, w sumie o samych kobietach – babci, cioci i matce, która w końcu jednak wybiera wsparcie córki. Bo cóż? Skoro umiała wybaczyć mordercy z Hutu, to czemu nie miałaby mieć ciepłych uczuć do własnego dziecka? Bardzo mi się podobał ten film. Historia ludobójstwa jest zaledwie tłem, a z drugiej strony ma duże znaczenie - w gruncie rzeczy to od nas zależy co wybierzemy z tej historii - ja wybrałam nawrócenie głównej bohaterki na sprawy własne, rodzinne, przełożenie filozofii wybaczenia na zwykłą codzienność.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

858 + 1 = 859

Tytuł: Szepty w maju

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Dongnan Chen

Czas trwania: 1h 35m

Ocena: 7/10

Opowieść o styku dzieciństwa z dorosłością. Trzy dziewczynki + młodsza siostra jednej z nich wybierają się w ostatnią podróż jako dzieci.

To wielka przygoda, kino drogi.

Po powrocie większość z nich czeka porzucenie szkoły i praca w fabryce. Realia Chin. Film mi tak średnio podpasował, ale wywołał myślenie, więc nie oceniam go źle. Kolejne smutne realia female stuff, tym razem z Chin.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

857 + 1 = 858

Tytuł: Wczoraj nikt nie zmrużył oka

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Rakan Mayasi

Czas trwania: 1h 40m

Ocena: 8+/10

Libańska wioska. Poznajemy zwyczajną rodzinę. Jedna z sióstr pracuje jako pielęgniarka, druga pracuje w polu i ma adoratora. Wszystko się zmienia, gdy ich brat potrąca śmiertelnie mężczyznę z wrogiego klanu. Ten klan domaga się zadośćuczynienia: albo śmierci brata, albo dwóch sióstr.

Rodzina więc ucieka, a siostry zostają zawiezione do szejka wrogiego klanu, który każe im wybrać, która tu zostanie i wyjdzie za mąż za jednego z nich.

Piekło kobiet wciąż istnieje, w tle plemienne waśnie, ale czemu za to wszystko co zmajstrowali faceci "płaci się" kobietami?

Smutny to film, wciąż razi, że dalej tak jest w XXI wieku. Z jednej strony kochająca się rodzina, ale gdy zawiśnie nad nią śmierć syna, nie ma zastanawiania się - wysłanie sióstr to o wiele mniejsza cena, a ich uczucia i to czego chcą od życia są drugorzędne, o ile w ogóle są ważne.

Zrobił wrażenie na mnie ten film, szczególnie ostanie sceny.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

856 + 1 = 857

Tytuł: Gentle Monster

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Marie Kreutzer

Czas trwania: 1h 54m

Ocena: 8/10

Lucy wyprowadza się z wypalonym pracą mężem i dziewięcioletnim synem na wieś. Ich życie wygląda jak idylla: Lucy ćwiczy swoje utwory na występy, synek skacze na trampolinie, a para uprawia miłe seksy na materacu.

Ale pewnego dnia do ich drzwi puka policja. Mąż jest oskarżony o rozpowszechnianie pornografii dziecięcej. Lucy natychmiast zabiera syna i wyprowadza się. Sprawę prowadzi policjantka, która sama boryka się z takim gentle potworem w domu, czyli chorym ojcem, który obmacuje opiekunkę.

Czy mąż Lucy popełnił po prostu błąd, czy może okłamuje Lucy przez cały czas? Film o tym, że nie można ufać najbliższym. Kochanie jest łatwe, ale wyłączyć kochanie gentle potwora już nie jest tak łatwo - to nie jest tak, że nagle dowiadujesz się, że twój mąż jest tym złym, to rzucasz wszystko - całe to życie i uczucie w środku. Nadzieja się tli do samego końca.

To było moje pierwsze (chyba, musiałabym sprawdzić) zetknięcie z filmami pan Kreutzer. Nie wiem czego się spodziewałam, ale nie dostałam ani emocjonalnej jazdy bez trzymanki ani sterylnej analizy problemu.

To bardziej przypomina relację z pola bitwy, gdzie walka jeszcze się nie zaczyna, a potem jesteśmy w środku - wyrąbani na zaufaniu jak żołnierz w okopach.

Bardzo fajna rola Léa Seydoux - muszę przyznać, że pani Kreutzer ma doskonałą rękę do aktorek, o czym upewniłam się na innym jej filmie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty

855 + 1 = 856

Tytuł: Mężczyzna, którego kocham

Rok produkcji: 2026

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Ira Sachs

Czas trwania: 1h 35m

Ocena: 7+/10

Druga część "Bohemianr Raphsody"? Nie, ale znów Rami Malek jako homoseksualista chory na AIDS.

Opowieść o Jimmym George'u. A raczej o jego ostatnich tygodniach życia. Typ czuje się dobrze, mimo że jest blisko śmierci przez zaawansowane AIDS. Chce wystawić sztukę, znów występować i rusza nocami na imprezy, by korzystać z ostatków życia, jakie mu zostały. W tle dramat jego partnera. 8/10 po seansie, na dziś ocena lekko opadła.

Czuć było napięcie, chociaż nic nie wiedziałam o tym nowojorskim artyście.

Partner Jimmy'ego potraktowany po macoszemu, prawdziwym drugoplanowym bohaterem jest rudowłosy chuderlak, który z miejsca pała uczuciem i pożądaniem w stronę Jimmy'ego i myśli, że z tego tytułu ma jakieś prawa.

Film zrobiony bardzo dobrze, Malek szarżuje, ociera się o kicz, ale można dojść do wniosku, że George taki był, jako artysta czy tam performer.

Trochę mi przeszkadzało to, że losy Jimmy;ego obserwujemy parę tygodni później jak uciekł śmierci spod topora, dzięki jakiemuś tam lekowi. Koleś wygląda jakby wyszedł z siłowni, a nie ze ojomu. No ale powiedzmy, że reżyser chciał pokazać charyzmę bohatera nie tylko poprzez jego pasję do performensu i imprezowania, ale też przez piękną cielesność.

To zarazem smutna opowieść o tym jak dysonansowa może być żałoba samego przegranego z życiem i jego bliskich. Jego partner płacze w poduszkę, chodzi ze zbitą miną, a tymczasem Jimmy ćpa, chla i się r⁎⁎ha jak jakby jutra miało nie być... No właśnie.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem #nowehoryzonty