PaczosZawodowiec

1736 + 1 = 1737

Tytuł: Naznaczony

Autor: Robert Galbraith (J.K. Rowling)

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie

Format: e-book

ISBN: 978-83-271-6895-5

Liczba stron: 1014

Ocena: 7/10

Skończyłem najnowszy tom przygód Cormorana i Robin w 20 dni. Biorąc pod uwagę ilość (brak) wolnego czasu, to uważam że całkiem szybko. Kupiłem ebooka od razu na premierę, ale trochę przedłużyło mi się czytanie o losach Atrydów.

Czekałem na tę książkę nieprzerwanie 1.5 roku, bo cliffhanger w samej końcówce tomu 7. uważałem za "mocny" i bardzo chciałem się dowiedzieć, co dalej będzie się działo z moim ulubionym duetem detektywów.

Cóż, Rowling pokazała że potrafi zakończyć 1000-stronnicową powieść w samym środku jeszcze bardziej emocjonującej akcji XD Chociaż w sumie po przebrnięciu przez tę kobyłę, zakończenie nie zrobiło na mnie aż takiego wrażenia - może psychicznie w końcu wydoroślałem, a może po prostu już znużyło mnie rozwlekanie w nieskończoność pewnych wątków. A może samej pani Rowling skończyły się już pomysły i powoli dobija do zakończenia całej serii, ale jednak nie do końca tego chce? :v

Tak czy inaczej, w tym tomie zauważyłem sporo więcej wywlekania myśli bohaterów niż samej akcji. Język dalej jest prosty a sposób myślenia protagonistów nieprzekombinowany (jak to miało miejsce w 'Dzieciach Diuny' które czytałem tuż przed), jednak bywały momenty, że przez kilkanaście stron opisywany był głównie wewnętrzny monolog Strike'a/Robin, godzina czytania, a sami bohaterowie 'w tym czasie' wykonywali 5-minutowy spacer XD

Książka skupia się bardziej imo na jakiejś psychologii i zderzeniach dwóch zupełnie innych filozofii postrzegania świata - te same sytuacje/słowa bohaterowie odbierają w idealnie odwrotny sposób. Widać, ze autorka świetnie się przy tym bawiła: jest to czasem komiczne, czasem rodzi konflikty czy wywołuje ciarki żenady, ale jak dla mnie w pewnym momencie przegięła z takim stylem prowadzenia narracji i zrobiło się to wręcz męczące. Ale szczerze przyznam, że dalej czytałem w każdej wolnej chwili (chociaż czasami się nie cieszyłem ;)).

W tym tomie mamy też okazję trochę dogłębniej poznać bohaterów, i to z gorszej strony. Nie wydaje mi się, żebym aż tak wypaczył sobie obraz Cormorana Strike'a przez te ostatnie 1.5 roku, więc dopiero w tym tomie wychodzi z niego kawał c⁎⁎ja - tzn. zawsze był przedstawiany jako chamowaty gbur, ale teraz następuje kumulacja bardzo wrednych i egoistycznych zachowań, z dokładnie opisanymi motywacjami działania. Robin zresztą podobnie, chociaż analizując jej sposób bycia i zachowania w poprzednich częściach, nigdy święta nie była 😛 Ale podobnie jak z Cormoranem, u niej także dużo mocniej wybrzmiewają negatywne cechy osobowości.

Najbardziej cierpi na tym to, co początkowo zafascynowało mnie w tej serii - bardzo barwny i szczegółowy opis londyńskich (i nie tylko, ale głównie) ulic, pubów i innych ciekawych miejsc, a do tego fajnie przedstawione życie codzienne. Taki Harry Potter ale zamiast Hogwartu mamy Londyn, zamiast nauki - prowadzenie agencji detektywistycznej. Tutaj opisy zajmowały znacznie mniejszy procent całości, a szkoda.

Sama "sprawa główna" ciekawa, niby można się było domyślić rozwiązania, ale sam na nie kompletnie nie wpadłem. Chociaż zacząłem już tutaj dostrzegać pewien schemat książkowy, punkty wspólne z poprzednimi tomami, może ciut inna kolejność niektórych: w środku tomu niby przełom okazujący się ślepym tropem; sprawa cośtam rusza ale zmierza do martwego punktu; dramatyczny zwrot akcji, ktoś cierpi fizycznie; Strike ma problemy z nogą i musi/powinien chodzić o kulach; Strike w satysfakcjonujący sposób przypomina że był bokserem; pijany Strike albo Robin robią coś komicznie głupiego, co może mieć bardzo poważne konsekwencje ale ostatecznie jest happy end; sytuacja niezwiązana ze sprawą powoduje olśnienie i połączenie elementów (przyczyna i szczegóły w tym momencie niewyjawione czytelnikowi); kłótnia Strika i Robin bo jedno nie zrozumiało co drugie miało na myśli, a oczywiście "najlepsi przyjaciele" nie potrafią sobie tego powiedzieć w prost; punkt kulminacyjny, rozwiązanie, Strike zostaje ranny; po zakończeniu sprawy domykanie wątków personalnych.

Gdyby nie te wewnętrzne rozkminy to książka byłaby krótsza o 2/3. A gdyby Strike i Robin po 7 (? chyba) latach znajomości byli w stanie powiedzieć sobie szczerze co myślą na jakikolwiek temat (i brak zrozumienia nie byłby przeciągany w KARYKATURALNY sposób) - o 9/10

Nie wiem czy najgorszy tom w serii, bo czytało się naprawdę lekko i jednym tchem, ale do poprzednich części nie miałem tylu uwag.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

1518 + 1 = 1519

Tytuł: Ja, Klaudiusz

Autor: Robert Graves

Kategoria: historia

Format: książka papierowa

Liczba stron: 490

Ocena: 9/10

Rewelacyjna książka, która nie bez powodu zyskała status klasyka.

Przyznam szczerze, że długo zabierałam się za ten tytuł. Mimo kilku poleceń coś trzymało mnie od niej z daleka, ale wreszcie wpadła w moje ręce. Na szczęście.

Historia toczy się powoli, barwnie opisując bezmiar rzymskiego imperium i jego problemy. Ilość postaci nie przytłacza, autor bowiem umiejętnie utrzymuje swoją galerię archeotypów w ryzach.

Zastosowanie formy wspomnień spisywanych przez samego Klaudiusza jest genialne. Daje to autorowi prawo do subiektywnej interpretacji faktów i plotek, które przez dziesięciolecia gromadził na cesarskim dworze – nie jako uczestnik intryg, lecz jako złowrogi, acz bystry obserwator. Właśnie to udawane „osłabienie” Klaudiusza chroniło go przed morderczymi spiskami Liwii i Kaliguli, czyniąc go niezastąpionym świadkiem upadku moralnego dynastii julijsko-klaudyjskiej.

Powieść jest nie tylko porywającą kroniką intryg, ale przede wszystkim uniwersalną refleksją nad naturą tyranii, zdrady i ludzkiej zdolności do przetrwania w świecie cynizmu.

@Vampiress s daj adres i podpowiedź jakie ciacho lubisz. Z Twoich polecajek ta przypadła mi najbardziej do gustu.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter

1072 + 1 = 1073

Tytuł: Każde martwe marzenie. Opowieści z meekhańskiego pogranicza
Autor: Robert M. Wegner
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Powergraph
Format: książka papierowa
Liczba stron: 702
Ocena: 9/10

Popełniłem błąd zaczynając tę serię.
Ileż to ja będę musiał czekać na kolejny tom???!!!

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter

Zaktualizowałem listę pogromów ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#mecz #pilkanozna #elclassico #fcbarcelona #realmadryt

#mecz

Barcelona ma tyle samo pkt co majace o 1 mecz mniej Atletico i caly 1 pkt przewagi nad Realem, ktory tez rozegral jeden mecz mniej. Barcelona ma mniej punktow niz rok temu o tej porze od wodza Xaviego xD Pod wodza Flicka mieli maszerowac po mistrza zostawiajac daleko w tyle beznadziejny Real i reszte stawki, Xavi mial sie do niczego nie nadawac, a tu zaraz spadna na 3 pozycje xD Ciekawe gdzie sa ci napinacze co po 7 meczach ligowych wieszczyli te sukcesy... #pilkanozna #sport

Taka mała dygresja.

Kiedyś w swojej naiwności myślałem, że Partia swój elektorat urobiła wśród dziadków i babć bo tamto pokolenie jakieś mniej inteligentne było. Uważałem, że młodzi żyjący w czasach wszechobecnego internetu, że swobodnym dostępem do szkolnictwa każdego typu nie są tacy głupi i naiwni jak ich dziadkowie.

Potem na socjal mediach opanowanych przez młodzież zaczęły wyświetlać mi się newsy o tym jak to Budda został aresztowany przez służby i poczytałem komentarze.

A tam główny przekaz leci taki, że zły Tusk kazał go uciszyć bo więcej od rządu zrobił dla powodzian rozdając domki a tak wogole to Berlin rozkazał mu niszczyć najlepszych Polaków, by Polska była wiecznie na kolanach. Budda niewinny bo pomaga ludziom, rozdaje samochody i pieniądze. Skojarzenie „może i kradną ale się dzielą” nasuwa się samo.

Tak więc Partia pod tą czy inną nazwą istnieć będzie tak długo, jak elektorat tego rodzaju.

Miłego dnia i smacznej kawusi.

#jebacpis #bekazpisu #polityka #zostaniecierozliczeni #putinowskapolska

Jeszcze z nieistotnych życiowych osiągnięć, to przeszedłem #ageofempires 2 Definitive Edition :grinning:

Skromne 1158h. Bez najnowszego dodatku, który jest meh. Wszystkie osiągnięcia wbite. Byłoby mniej godzin gdyby najpierw nie przeszedł na średnim poziomie trudności :grinning: Więc w sumie (poza Kaukazem) przeszedłem AoE2 dwa razy :grinning:

#gry #grykomputerowe #chwalesie

Brakowało mi takich meczy. Piękny pogrom

#pilkanozna #laliga #fcbarcelona

działkowy anioł ❤️

#heheszki

#seriale

W ogóle odpaliłem sobie #mentalista do kotleta niech sobie leci w tle, i w sumie spoko jestem gdzieś w drugim sezonie. Ale jak ktoś kojarzy sherlocka z BBC z cucumberbaczem to oni tu to hiper pierdololo każde moje założenie to prawda zrobili na 7 sezonów po 20 odcinków. XD

Już po 7 odcinku się wie, że Patryk (główny bohater) zrobi intrygę gdzie ktoś się przyzna, bo pomyśli, że się wydało, bo Patryk zainscenizował scene z nieistniejącym dowodem i oszukał sprawcę. W sumie spoko, za pierwszym razem po 20 to ja pi⁎⁎⁎⁎lę. XD

Ostatnio gdzieś w odcinku udawali, że porwali matkę czy ciotkę i zadzwonił jako porywacz i go tak podszedł próbując zdenerwować, że typ porywaczowi powiedział, że go dopadnie i wykończy go jak denata od sprawy. Czaicie dzwoni do was porywacz, grozi, że zabije wam bliskiego, wy mu się odgrażacie i straszycie słowami, że nie takich śmieci mordowałeś a oni tak rozwiązują sprawę. W ogóle motyw zdobywania zeznań przez formę tortury w tym serialu jest co 6 odcinków, tylko co z tego jakie to ma znaczenie, że tylko udają. Przecież każdy sąd odrzuci takie zeznania. W ogóle motyw składania zeznań bez adwokata jest praktycznie w co 2 odcinku nie reagują na to, że przesłuchiwany prosi o adwokata, nawet się śmieją, że "hehehe dobra dobra, ale odpowiedz mi na...". xD

No taki srogi szerlok bbc.

I jeszcze nonszalancja, a to ferrari ze skarpy komuś zrzuci, a to dostają diament z kradzieży wielkości pół piłki do tenisa i rozbija go gaśnicą, bo to nie prawdziwy chyba - okazuje się, że prawdziwy, ale wyniku uderzenia gdzieś poleciał i nie mogą go znaleźć. I nikt go za to nie pociąga do odpowiedzialności. XD

W sumie jak mówiłem do kotleta działa ok, ale coraz mniej daje jebania o fabułę danego odcinka przez to i chyba wysiądę. dx

Jest tak. Tesciowa juz na zmywaku xD

#architektura #budujzhejto

628 + 1 = 629

Tytuł: Hrabia Monte Christo
Autor: Alexander Dumas
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Aleksandria
Ocena: 8/10

Jakieś trzy tygodnie zajęło mi wysłuchanie 40 przeszło godzin tej monumentalnego dzieła. Czy był to czas stracony? Bynajmniej. Czy jestem usatysfakcjonowana? Tak 8/10. Otóż wcześniej z hrabią miałam styczność w młodości, gdy w telewizji nadawali serial z miłośnikiem rosjan, panem Depardieu. Jednak mój umysł młodzieńczy niewiele zapamiętał z tego dzieła. Dziś, stojąc u progu połowy życia, postanowiłam zapoznać się z klasykami literatury, do których Hrabia Monte Christo niewątpliwie należy. Wciągnęła mnie historia biednego, naiwnego Dantesa, który na skutek kolei losu przeistoczyl się był w wyrachowanego, mściwego i zimnego hrabiego. Ta nieco bajeczna historia męskiej wersji Kopciuszka nieco mnie rozczarowała, głównie dlatego, że człowiek, który najbardziej przyczynił się do upadku młodego kapitana, został najmniej dotknięty zemstą starego hrabiego. Poniesiona na ramionach książkowej zemsty, spodziewałam się dotkliwszej kary.
Ujął mnie piękny, malowniczy język i powtarzające się często słowo już chyba zapomniane "wybornie".
Rozczarowana jestem ostatnią częścią. Wydała mi się dość ckliwa i nieco bajkowa i oraz przekombinowana. Za dużo tam było śmierci, niepotrzebnego cierpienia i zdarzeń wprost nie do uwierzenia.
Bardzo jestem rada, że mimo pewnych aspektów, które niekoniecznie mi "podeszły" całość wywarła na mnie na tyle dobre wrażenie i pozytywne uczucia, że zapoznam się jeszcze z Królową Margot, a może i muszkieterami. Choć ci ostatni stanowią już tak bardzo przemieloną historię, że tracę nadzieję, że w książce może być jeszcze coś nowego do odkrycie.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter

>Takich konsultacji w Warszawie nie było. "Trzaskowski nie będzie mieć pola manewru"
>
>Temat nocnego zakazu sprzedaży alkoholu w Warszawie wywołuje emocje. Właśnie zakończyły się konsultacje społeczne, w których złożono rekordową liczbę ankiet. O tym, czy nocna prohibicja w stolicy zostanie wprowadzona, zdecydują władze miasta i miejscy radni. Tymczasem tylko w tym roku warszawski urząd planuje wydać na walkę z problemami alkoholowymi 70,6 mln zł.

Zdecydowana większość mieszkańców Warszawy jest za wprowadzeniem nocnej ciszy alkoholowej, Trzaskowski może nie mieć wyjścia i przyjąć taką uchwałę. Niemniej to dopiero pierwszy krok do wprowadzenia nocnej ciszy alkoholowej na terenie całego kraju. Później czas na stacje paliwowe i zakaz sprzedaży etanolu w dyskontach. 😉

https://wydarzenia.interia.pl/mazowieckie/news-takich-konsultacji-w-warszawie-nie-bylo-trzaskowski-nie-bedz,nId,7617843

#wiadomoscipolska #warszawa #zdrowie #alkoholizm #alkohol #polityka

Larry 7 miłość na fali. Mój typ humoru, odpaliłem sobie na rozluźnienie #gry

Dzień dobry,
Zainspirowany którymś wpisem @antekwpodrozy na majówce odwiedziłem Chełmno w kujawsko-pomorskim. Bardzo ładne nieduże miasteczko z niesamowitymi zabytkami.

#podroze #architektura #ciekawostki #podrozujzhejto

Policja, działania, czy śnieżycy, Jim Bravura, wszelkie niezbędne środki, Valkiria stanowi zagrożenie
#nostalgia #gry #pdk

#heheszki #memy #humorobrazkowy #ambasadorjeja

Najlepszy dowód na to, że wyborcy Konfy są głupsi od ich polityków.

#polityka #bekazprawakow #bekazkonfederacji

Ubisoft zaczął wciskać reklamy swoich innych tytułów do przerw w grze. Co tu dużo gadać, płać i płacz, nie mam pytań xD

Świadomość konsumencka graczy jest tak niska, że to pewnie przejdzie jak gdyby nigdy nic xd

https://youtu.be/4OTM3p1KmPA?si=x9NpzUbolhkNOsAi

EDIT, artykuł o testowaniu reklam: https://gameworldobserver.com/2023/11/24/ubisoft-in-game-ads-assassins-creed-pop-up-banner-discount

#gry #reklama