Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

saradonin_reduxGruba ryba

Dołączył/a:

  • 472 wpisów
  • 2575 komentarzy
  • 3 obserwujących

Gruba ryba

w Muzyka

5

Wykonawca: Lustmord & Dave Lombardo
Utwór: Paleomagnetic Resonance

Album: The Pulse Of Atoms

Dziś swoją premierę ma wydawnictwo bardzo nietypowego duetu.
Brian Williams (Lustmord) jest popularnym kompozytorem muzyki ambientowej wykorzystującym nagrania terenowe. Dave Lombardo natomiast jest perkusistą znanym przede wszystkim z występów w kapelach metalowych takich jak Slayer, Grip Inc, Testament czy Fantomas.

https://www.youtube.com/watch?v=E0lBb2i-t3Y

Gruba ryba

w Książki

18

1268 + 1 = 1269

Tytuł: Fury of Magnus

Autor: Graham McNeill

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 246

Ocena: 6/10

“Civilisations are not won and held by men who give straight answers.”

Krótka nienumerowana powieść w ramach cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra chronologicznie umiejscowiona pomiędzy IV a V częścią.

Perturabo z żelazną konsekwencją realizuje plan oblężenia w imieniu Mistrza Wojny, tymczasem Magnus ma w tej wojnie własne cele.

Nie przepadam za Karmazynowym Królem i jego świtą egipskich czarowników. Trochę za dużo magicznego ugabuga, co w połączeniu z kwiecistym i pełnym metafor stylem Grahama McNeilla sprawiło, że nie była to najłatwiejsza lektura.

Mimo to książka stanowi wartościowe podsumowanie tematów rozpoczętych jeszcze w “Tysiącu Synów” i łączy je w spójną całość z kilkoma wątkami z innych powieści i opowiadań. Przy okazji zawiera kilka ciekawych nawiązań do wcześniejszych treści, niekoniecznie bezpośrednio związanych z Magnusem m.in. "Ostatni Kościół".

Nawet zdarzyło mi się uśmiechnąć kiedy Bodvar Bjarki adoptował sobie trzy Salamandry nie pytając ich o zdanie.

Lektura nieobowiązkowa, ale domyka kilka spraw i stanowi punkt zwrotny w kwestii motywacji Magnusa.

Gruba ryba

w Kącik Melomana

13

Wykonawca: Method Man & Redman

Utwór: Da Rockwilder

Album: Blackout!

Rok wydania: 1999

To zaczynamy!

Moja propozycja do w kategorii z lat 90-tych.

Method Man zawsze będzie mi się kojarzył jako Cheese z serialu The Wire, gdzie pasował po prostu idealnie i miał jedne z najbardziej absurdalnych tekstów.

"N***a, I'm gonna kill you twice."

Żeby nie było Wu-Tang Clan, które wszyscy znają, to proponuję duet z Redmanen.

https://youtu.be/WCYy8jpp7R8?si=Au9sXRuOD0lUNVTS

Fenomen1
Gruba ryba1

@Mikel początkowo chciałem właśnie ten kawałek wrzucić. Tak sobie myślę, że on w The Wire tak dobrze pasował, bo nie musiał wcale za wiele grać.

You with the nation, homie? Cause either you a Muslim, or your mama need to stop layin your clothes out in the mornin
Pokaż więcej komentarzy (4)

Gruba ryba

w Książki

23

1261 + 1 = 1262

Tytuł: Saturnine

Autor: Dan Abnett

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 464

Ocena: 9/10

“There will be daemons there.”

IV część cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra

Zdradzieckie Legiony zdobyły pierwszy ważny przyczółek wokół Pałacu Imperatora. Lojaliści świadomi, że ich zasoby nie są nieskończone, muszą podjąć trudne decyzje.

Dan Abnett namalował książkę serią wymownych obrazów: smutnych, wzniosłych, brutalnych, często symbolicznych.

Niemal na samym początku zdarzyła się wpadka w kilku dialogach. Zamiast teatralnej maniery, trafily się zbyt potoczne, w jaskrawie niepasujący sposób. Rozumiem, że tak mogą mówić cywile, najemnicy czy rekruci, ale nie melancholijny i raczej powściągliwy Aksymand, a przeklinający Jaghatai Khan to już przesada. Odniosłem wrażenie jakby aktor wypadł z roli albo jakby te fragmenty dialogów napisała zupełnie inna osoba. Na szczęście później już wszystko wraca do normy.

Autor ponownie po mistrzowsku operuje formą. Da się zauważyć, że fragmenty opisujące Sanguiniusa są malownicze i heroiczne, zaś te dotyczące legionistów Imperialnych Pięści wyróżniają się bardziej uporządkowaną strukturą i surowym językiem (wyraźnie to widać w wątku, w którym występuje Camba Diaz). Jedna z bitew zaś została przedstawiona w postaci precyzyjnie koordynowanej operacji specjalnej w stylu Toma Clancy’ego.

Wiarygodnie napisane zostały też postaci, zarówno stare jak i nowe. Szczególnie ciekawie rozwijały się losy Abaddona wraz ze wspaniałą sceną z pięcioma etapami żałoby. Można było wyczuć, że był już powoli przygotowywany do nowej roli.

Wrócił Sindermann, więc oczywiście przemycona została szczypta rozważań filozoficznych poruszających tematy moralności, wiary czy prawdy. Wpadło przy okazji trochę ciekawostek dotyczących przeszłości Imperatora.

Książkę kończy seria dramatycznych, lecz bardzo zróżnicowanych walk, w których żywota dokonało kilka znaczących postaci po obu stronach konfliktu. Jedni otrzymali śmierć piękną, inni nieoczekiwaną, jeszcze inni przez nikogo nie zauważoną.

Znakomita część, emocjonująca opowieść, którą pochłonąłem z przyjemnością.

Gruba ryba

w Hydepark

11

Jeśli zamknęliście maszynę na przywodziciele, to wczoraj przetestowałem dla was taki wynalazek jak wykroki boczne z półsztangą (landmine lateral lunges). Półsztanga ma ten plus, że można się na niej lekko podeprzeć.

Dziś chodzę jak rewolwerowiec w spaghetti westernie i ledwo wstałem z kibla, czyli działa. Polecam.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Hydepark

9

Wykonawca: Cradle Of Filth

Utwór: Her Ghost In The Fog

Album: Midian

Kto pamięta tego suchara?

Na popularnym serwisie perfumowym uczestniczyłem niedawno w rozmowie dotyczącej serialu IT Crowd i ktoś wspomniał Richmonda i jego zamiłowanie do Cradle Of Filth. Tym oto pokrętnym sposobem przypomniał mi się jeden z najbardziej kiczowatych teledysków w historii.

https://www.youtube.com/watch?v=qRNfeMaUBbo

xd

GURU2

@saradonin_redux i jeden z tych, które są wechikułem czasu :smiley:

Gruba ryba2

@skorpion najlepsze jest to, że pierwszy raz obejrzałem to nie na Youtube, a z takiej oto płyty dodanej do wydania Metal Hammera. "The Drapery Falls" i "Zohak" to naprawdę super kawałki

GURU1

@saradonin_redux na prawdę? :grinning: akurat tę zieloną to pamiętam do dzisiaj. kuzyn mi pożyczył i zgrałem na kasetę.

a nawet dzisiaj słuchałem w lesie Rotting Christ :smiley: (przy czym grzybami wkurwiałem @Cybulion )

zajebista była też taka jedna pomarańczowa.

Fanatyk2

@saradonin_redux

najbardziej kiczowatych teledysków w historii.

Częścią koncepcji CoF jest stylistyka totalnie "over the top", więc ten zamierzony kicz im pasuje - wiele takich teledysków maja.

Z okołometalowych, najbardziej mnie bawią stare teledyski Within Temptation, też wybitnie kiczowate, ale tam ten efekt jest niezamierzony. Co też ma swój urok.

https://www.youtube.com/watch?v=4ifTjdKrTPw

Within Temptation - Angels (Music Video)Auf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube
Pokaż więcej komentarzy (11)

Gruba ryba

w Książki

21

1235 + 1 = 1236

Tytuł: Sons of the Selenar

Autor: Graham McNeill

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Liczba stron: 195

Ocena: 9/10

“How best should a warrior die?”

Nowela w ramach cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra chronologicznie umiejscowiona pomiędzy III a IV częścią.

Wystarczy jedno spojrzenie na okładkę, by domyślić się, kto będzie bohaterem książki. Graham McNeill odchodzi na chwilę od głównych wydarzeń skupionych wokół Pałacu Imperialnego by przedstawić dalsze losy styranego krążownika Sisypheum i jego załogi złożonej z garstki legionistów Rozbitych Legionów ocalałych z masakry na Isstvanie V. Mieliśmy okazję spotkać ich już wcześniej m.in. w powieści “Anioł Exterminatus” czy opowiadaniu “Kryptos”. Sabik Wayland, Nykona Sharrowkyn, Atesh Tarsa i spółka docierają do Układu Sol by dołączyć do obrony Terry, kiedy niespodziewanie odbierają tajemniczy sygnał z Luny.

“Sons of the Selenar” to tak naprawdę historia wojenna typu “misja ponad wszystko” tylko osadzona w realiach Herezji Horusa. Po trzech złożonych i wielowątkowych powieściach taka zwarta i jednowątkowa forma okazała się miłą odmianą. Znakomicie napisana historia, pełna emocji i wartkiej akcji, stanowiąca sentymentalne pożegnanie z grupą niezłomnych bohaterów.

Gruba ryba

w Perfumy

40

Trochę @Barcol mnie zainspirował nową porcelanką, a trochę dzisiejszy - Maksim Bestia Sacra - elegancki zapach

Pokaż więcej komentarzy (19)

Gruba ryba

w Książki

21

1226 + 1 = 1227

Tytuł: The First Wall

Autor: Gav Thorpe

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 528

Ocena: 4/10

“I would rather win a battle fighting for nothing than loose one.”

III część cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra

Niestety, w stosunku do pierwszych dwóch, bardzo przyzwoitych części, zjazd jakościowy jest wyraźnie odczuwalny.

Po pierwsze, chronologia powieści jest poprzestawiana w wyjątkowo chaotyczny sposób i każda perspektywa obejmuje nieco inny przedział czasowy. Problem w tym, że odcinki czasowe nie są wzajemnie rozdzielne i odległe - nie ma tak, że jeden wątek dział się w teraźniejszości, a drugi lata wcześniej. W “The First Wall” różnice czasowe sięgają często zaledwie kilku dni i\\lub przedziały czasowe częściowo nakładają się na siebie, więc istnieją bezpośrednie powiązania przyczynowo-skutkowe pomiędzy wydarzeniami, które zupełnie niepotrzebnie zostały zamienione miejscami. Autor co prawda częściowo uzasadnił takie podejście w posłowiu, ale nie zmienia to poczucia nieuporządkowania, bo dobrej książki nie trzeba tłumaczyć.

Po drugie, Gav Thorpe nie wyciągnął wniosków z poprzednich powieści i nadal wypełnia objętość niepotrzebnymi opisami prozaicznych czynności. W “Angels of Caliban” zanudzał jak chłop jechał czołgiem, a w “The First Wall” poszedł tym tropem jeszcze dalej i rezerwiści jadą pociągiem przez kilka rozdziałów - ze wszystkimi szczegółami: jak pociąg nadjeżdża, jak wsiadają, zajmują miejsca i wykonują inne nic nie znaczące czynności o absolutnie zerowym wpływie na cokolwiek. Nikogo to nie obchodzi.

Podobał mi się natomiast “Wietnam” Forrixa i jego oddziału pozostawionych bez wsparcia na terytorium wroga, bo zawarł w tym epizodzie cały etos Żelaznych Wojowników. Było też trochę innych, bardziej udanych elementów jak przemyślenia Abaddona, stopniowa przemiana Kharna, czy kilka dramatycznych pojedynków.

Niby tragedii nie było, ale niezbyt mi się podobało, nie licząc satysfakcjonującej końcówki, w której jedne wątki się całkiem sprytnie połączyły, a inne dobiegły końca. Jednak wydarzenia w ramach cyklu “The Horus Heresy: Siege of Terra” mają charakter liniowy, więc nie bardzo daje się cokolwiek pominąć.

Gruba ryba

w Muzyka

21

Wykonawca: Mgła

Album: Exercises in Futility

Utwór: Exercises in Futility VI

Wiele razy było, wiem. Jak tak technicznie przeanalizować, to ten album jest w zasadzie bardzo standardowym black metalem, bez wodotrysków, choć ze świetną perkusją. Tylko, że nie chce się znudzić, wpada w ucho (np. ten riff w Exercises in Futility I, wiecie który) i często do niego wracam. A najbardziej lubię początek i samą końcówkę.

https://www.youtube.com/watch?v=pqfZIDFi6Bc

Gruba ryba5

@saradonin_redux Muzycznie to czysta ewolucja z Burzum - bleku oparty na gitarze rytmicznej grającej transy i prowadzącej grającej melodyjki w tremolo. Absolutnie nic odkrywczego w ramach muzyki czy gatunku, ale doprowadzone do perfekcji.

Ciekawi mnie, jaka będzie nowa płyta. Od Grozy do Exercises słychać wyraźną ewolucję, szlifowanie formy. Age of Excuse jest identyczne pod każdym względem do Exercises. Trzecia taka sama płyta mogłaby być przeginką i mam nadzieję, że zespół podobnie to widzi i stąd taka długa przerwa, szukają nowej formuły.

A tak w ogóle: Kriegsmaschine, długo długo nic, Mgła 😆

Pokaż więcej komentarzy (11)

Gruba ryba

w Sport

17

26 letni Raul Flores z Meksyku pobił rekord świata w martwym ciągu z wynikiem 511 kg w konwencji strongman

https://m.youtube.com/watch?v=vgMlxcJMhjE&pp=0gcJCYsCo7VqN5tD

Pokaż więcej komentarzy (5)

Gruba ryba

w Książki

22

1210 + 1 = 1211

Tytuł: The Lost and the Damned

Autor: Guy Haley

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 432

Ocena: 7/10

“Death in the abstract is a friendlier fellow than death in the flesh.”

II część cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra

Tytuł “The Lost and the Damned” dotyczy zwykłych śmiertelników. Podczas, gdy jedni przywódcy naradzają się bezpiecznie na orbicie, a drudzy w bunkrze, jak w każdej wojnie, na pewną śmierć posyła się miliony zwykłych ludzi i jeszcze się im wpaja, że umierają za wspaniałe ideały.

W związku z tym większość opowieści mamy przedstawioną z perspektywy poborowych żołnierzy Imperium, kadry pilotów czy najemników w służbie Mistrza Wojny. Błoto, zimno, strach, krew i okopy.

“The Lost and the Damned” można z powodzeniem również rozszerzyć na prymarchów i Astartes, którzy w ramach paktu z siłami Chaosu poświęcili jakąś część samego siebie. Mimo wszystko, muszę przyznać, że Angron miał niewątpliwie efektowne wejście.

Guy Haley jak zwykle zaprezentował lekkie pióro. Tak to napisał, że nawet jeśli ktoś przegapił kilka tomów, to pobieżnie streścił kontekst w ramach strategicznej narady prymarchów. Umiejętnie wykorzystał również kilka postaci z wcześniejszych tomów Herezji.

Książka nie wniosła jakiejś rewolucji fabularnej, ale okazała się solidną kontynuacją serii

Gruba ryba1

jak się to czyta po ang? sporo jest jakiś dziwnych słów czy raczej łatwo idzie?

Gruba ryba1

@Hoszin zależy od autora. Dan Abnett, Mike Lee, czy Guy Haley piszą raczej lekko i w miarę prostym językiem. Z kolei Graham McNeill często stosuje złożone opisy i bardziej wyszukane słownictwo. Aaron Dembski-Bowden plasuje się gdzieś po środku. Największe problemy ze zrozumieniem miałem z Jamesem Swallowem, ale to bardziej dlatego, że on lubi bardzo długie zdania o nieraz poprzestawianym szyku, więc czasem musiałem przeczytać ponownie, by załapać co autor miał na myśli.

Z uwagi na specyfikę świata pojawiają się archaizmy, jedne oczywiste jak apothecary, inne mniej. W polskim tłumaczeniu zresztą też jest tego sporo.

Na szczęście czytnik ma zainstalowany angielski słownik i wystarczy zakreślić słowo, żeby wyświetlić tooltip z definicją.

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Muzyka

7

Wykonawca: Peste noire

Album: Peste noire

Utwór: Démonarque

Wczoraj @Zyxx wrzucił Alcest, a teraz pomyślcie sobie, że ten sam chłop (Neige), który de facto jest Alcest, kilka lat wcześniej grał w kapeli tworzącej taki uroczy black metal z akordeonem :smiley:


https://www.youtube.com/watch?v=spM79wm0i3o

Tytan1

@saradonin_redux i tak się bawi, co projekt inna muzyka 🙂

Gruba ryba1

@Zyxx czasem można się zdziwić, szczególnie jak ktoś się ukrywa pod pseudonimami.

Swego czasu mocno zaskoczyło kiedy się dowiedziałem, że Irrumator i Kordhell to ten sam chłop (Mick Kenney)

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Hydepark

16

Alright buddy, I’m gonna need you to reposition that heavy bolter about ten clicks west, eh? The heretic guys are using that burned-out hab-block as a drive-thru, and I’m not about to let 'em get a combo meal out of us, pal.

Pokaż więcej komentarzy (2)