Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#bookmeter

Lider

w Książki

9piorunów

1398 + 1 = 1399

Tytuł: Yesteryear

Autor: Caro Claire Burke

Kategoria: literatura obyczajowa, romans

Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie

Format: ebook

Liczba stron: 400

Ocena: 3/10

Jeśli celem autorki było napisanie głównej bohaterki, którą czytelnik będzie gardził po przeczytaniu książki, to chapeau bas.

Dawno nie czytałem książki obyczajowej reklamowanej jako literatura piękna, w której brakowało mi scen seksu, żebym mógł powiedzieć, że to mierne porno dla mamusiek. A tak nie mogę, bo to książka o psychopatce, która "idzie po trupach do celu", tylko nie zostawia za sobą zwłok. Sceny seksu są, ale tak niezręczne, jakbyście oglądali seks własnych rodziców na VHS.

Przeczytałem, bo pasowała mi do , gdyby nie to, to byłby DNF.

Główna bohaterka zakochuje się w domku na wsi i robi wszystko, żeby te marzenie zrealizować. Na szczęscie trafia na syna bogatego polityka i na mocy tajnej umowy z teściem (pragnącym gromadki wnuków), bierze ślub z totalną niemotą życiową (przynajmniej jej zdaniem), żeby dostać kasę na realizację swojego marzenia. To co dostajemy to relacja z ich życia i to dosłownie, bo laska publikuje niemal wszystko na instagramie, zachodząc przy tym w kolejne ciąże. Kolejne dzieci z automatu lądują na kolejnych rolkach, filmikach i streamach, bo fani chcą te życie "rodzinne" oglądać.

Jak już przyznałem wcześniej - kobieta jest psychopatką - tylko autorka zmyślnie to przykrywa w taki sposób, że jakoś to czytelnikowi umyka (tak jakby) do końcowych scen, gdy od jednej z jej pracownic dostajemy podsumowanie jej pracy na farmie i zachowań szefowej.

Czyta się to szybko, ale niesmak pozostaje na dłużej. Książka totalnie przehajpowana i reklamowana jako niemal arcydzieło, a jedyne co mogę pochwalić to kreację głównej bohaterki, jeśli oczywiście taki był zamysł autorki, bo do końca nie jestem przekonany, czy jej to nie wyszło zupełnie przypadkiem.

Sporo tu pierdololo o tradwife i manosferze, które też zniechęcają do czytania, bo są przedstawione jako 100% złe i mam wrażenie, że autorka żadnego z tych pojęć nie rozumie. A wrzuciła je tylko dlatego, że są ostatnio modne. Jest to debiut autorki, więc trochę rozumiem próbę surfowania na fali popularnych trendów, no ale są jakieś granice.

Przeczytałem, żebyście Wy nie musieli - omijajcie szerokim łukiem!

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Pokaż więcej komentarzy (2)

Gruba ryba

w Książki

12piorunów

1397 + 1 = 1398

Tytuł: Era of Ruin

Autor: Dan Abnett, Aaron Dembski-Bowden, John French, Guy Haley, Nick Kyme, Gav Thorpe, Chris Wraight

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 272

Ocena: 6/10

“All we have left now are stories”

Antologia opowiadań opisana jako epilog cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra, zawiera następujące utwory:

John French - Angels of Another Age - 4/10

Nick Kyme - Fulgurite - 5/10

Dan Abnett - Fragments (All We Have Left) - 6/10

John French - Ex Libris - 4/10

Gav Thorpe - System Purge - 6/10

Guy Haley - After the Dawn, the Darkness - 8/10

Chris Wraight - Homebound - 8/10

Aaron Dembski-Bowden - The Carrion Lord of the Imperium - 8/10

Książka próbuje domknąć kilka tematów, które zaciekawiły autorów BL, ale nie były na tyle istotne, by ich kontynuacja znalazła miejsce w “The End and the Death”. W większości niepotrzebnie i słabo to wyszło, a najlepsze zostawiono na koniec, gdzie dokończone zostały dwa wątki, które w mojej ocenie bardzo na to zasłużyły (Katsuhiro i Ilya Ravallion), zaś ostatnie opowiadanie daje bardzo osobisty pogląd z perspektywy Diocletiana Corosa.

Mistrz

w Książki

14piorunów

1396 + 1 = 1397

Tytuł: Modelowanie procesów biznesowych. BPMN 2.0 od podstaw.

Autor: Zbigniew Misiak

Kategoria: biznes

Wydawnictwo: Helion

Format: książka papierowa

ISBN: 978-83-289-0298-5

Liczba stron: 176

Ocena: 7/10

Pozycja wprowadzająca w świat modelowania procesów biznesowych oraz panujących w nim zasad i dobrych praktyk z perspektywy najpopularniejszej obecnie notacji BPMN - Business Process Model and Notation - stosowanej do tego celu. Pozwala ona tworzyć algorytmy postępowania w przędsiębiorstwach, które mają na celu uporządkowanie i podział zadań związanych z poszczególnymi aspektami działalności firm.

Książkę przeczytałem ze względu na chęć podniesienia kwalifikacji zawodowych i przygotowaniem do szykujących się zmian w mojej firmie. I o ile część wprowadzająca jest super, to trochę zabrakło mi tutaj przykładów i analiz z życia wziętych, a sama poradnikowa forma była dla mnie miejscami zbyt pobieżna. Stąd taka a nie inna ocena. A samo zagadnienie będę jeszcze zgłębiał dalej.

Licznik : 14/12

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Pokaż więcej komentarzy (4)

Osobistość

w Książki

18piorunów

1395 + 1 = 1396

Tytuł: Nowa mapa - jak energetyka zminia geopolitykę.

Autor: Daniel Yergin

Kategoria: geopolityka

Wydawnictwo: Sonia Draga sp. z o.o.

Format: książka papierowa

ISBN: 9788382301984

Liczba stron: 631

Ocena: 6/10

Zacznijmy od dwóch rzeczy

1. Spodziewałem się czegoś innego po tej książce. Nie wiem czego ale jestem ciut zawiedziony.

2. Książka została wydana w 2021 co widać po częstych wtrąceniach o COVID19

Wracając do mięska...

Rozpoczynamy z grubej rury, dosłownie: od rewolucji łupkowej w USA oraz jej wpływu na globalny rynek naftowy. Co bardzo mi się podobało, było parę szczegółów technicznych jak i sporo wzmianek o polityce.

Następnie przechodzimy przez Rosję: wzajemne uzależnienie od węglowodorów między EU, a krajem na wschodzie.

Chiny, Bliski Wschód, ich geopolityka, historia etc.

Tutaj pojawił się pierwszy zgrzyt, chciałem więcej o inwestycjach.

Temat europejskiego zielonego ładu również został poruszony, tylko ciągle wydawało mi się że po łebkach. O uzależnieniu europy od chińskich paneli PV może było jedno zdanie.

Jako usprawiedliwienie trzeba przypomnieć: książka została wydana w 2021r.

Praktycznie całkowicie pominięto temat elektrowni jądrowych w całej książce. Widać (nawet po okładce) że jeżeli chodzi o energetykę autor skupia się głównie na węglowodorach.

Mam też wrażenie że autor zamknął się w bańce automotive pomijając całkowicie: budownictwo, rolnictwo, datacenter czy transport morski.

Generalnie jako ogólny opis sytuacji na rynku energii pozycja raczej na plus. Natomiast jeżeli chodzi o szczegóły wolę poczytać Vaclava Smila (o którym wspomina Daniel Yergin) np "Energia i cywilizacja"

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

GURU

w Książki

22piorunów

1394 + 1 = 1395

Tytuł: Chirurg

Autor: Tess Gerritsen

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Format: ebook

Ocena: 8/10

Ktoś* mi ostatnio tutaj polecił, dzięki!

Bardzo dobry kryminał, jest trochę 'gore', ale bez przesady. Niby to jest cykl o policjantce Rizzoli - nie rzuca się to w oczy. To nie jest jakaś super-genialna super-policjantka i nawet cała książka wcale nie kręci się wokół niej. Dobrze się to czytało, lecę dalej z tą serią.

[*nie mam absolutnie żadnej pamięci do nicków, do imion z resztą też]

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fanatyk

w Hydepark

30piorunów

1393 + 1 = 1394

Tytuł: Lalka

Autor: Bolesław Prus

Kategoria: klasyka

Wydawnictwo: SBM

Format: książka papierowa

Liczba stron: 936

Ocena: 6/10

Dawno nie było mnie na tagu... I nie jest to tylko kwestia braku czasu, ale też książki, która nieco mnie pokonała w pewnym momencie.

W każdym razie zaliczone.

Cóż mogę rzec, nie bez powodu sięgnęłam po Lalkę pierwszy raz w życiu, wiedziałam że to nie do końca moje klimaty, ale na hajpie premier serialowych zdecydowałam się sprawdzić o co tyle szumu.

Przede wszystkim treść jest kolosalna, drobiazgowo ukazuje szerokie spektrum drugiej połowy XIX wieku, szczególnie mocno skupiając się na różnicach klasowych, przemianach społecznych i technologicznych. Pod tym względem jest to arcydzieło. Autor zawarł tu też sporo wątków historycznych, które naturalnie przeplatają się z fabułą.

Nie wiem czy mogę powiedzieć, że jest to książka o niespełnionej miłości. Raczej o budowaniu świadomości na temat świata, w którym przyszło żyć głównemu bohaterowi, a co za tym idzie, o rozczarowaniu, cierpieniu, ale i o odnajdywaniu swojej indywidualności i siły na bazie zgliszczy jakie zostawiły trudne doświadczenia.

Moim ulubionym i chyba jedynym, jak dla mnie, na prawdę ciekawym wątkiem była wizyta Wokulskiego w Paryżu. To tam zaczął myśleć trzeźwo, złapał dystans i zaczął odkrywać zupełnie inny świat, niż został za nim w Warszawie. Jakbym mogła to kazała bym mu siąść tam na d⁎⁎ie. Jego przemyślenia tam były na prawdę ciekawe, a doświadczenie budowały w nim coraz to wyższe wartości.

Ale podobał mi się też, na początku książki, opis Izabeli, aż szło się zakochać, jednakże późniejsze perypetie odczarowały ten anielski obraz.

Mimo wszystko wymęczyła mnie ta książka, za dużo wszystkiego, postaci, wątków, wydarzeń. Zdecydowanie pozycja dla koneserów, którym w tym wypadku nie jestem, stąd ocena 6, chociaż wiem że być może niesprawiedliwa.

Autorytet1piorunów

@Shivaa Czytałem to w liceum i zapamiętałem jako bardzo fajną, mimo że no podchodziłem z takim se nastawieniem jak to dzieciak do lektury, i to jeszcze takiej obyczajowej a nie jakichś Krzyżaków 😛

Pokaż więcej komentarzy (3)

Fenomen

w Książki

30piorunów

1392 + 1 = 1393

Tytuł: Wywieziono nas bydlęcymi wagonami. Relacje deportowanych z Górnego Śląska do Związku Sowieckiego w 1945 roku

Autor: Sebastian Rosenbaum, Dariusz Węgrzyn

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Instytut Pamięci Narodowej

ISBN: 9788397445345

Liczba stron: 312

Ocena: 7/10

Książka ta oddaje głos 46 osobom, które zostały deportowane w 1945 r. do związku sowieckiego zarówno z przedwojennej polskiej, jak i niemieckiej części Górnego Śląska. Częściowo pochodzą one z zeznań świadków przesłuchiwanych w ramach śledztwa wszczętego przez Okręgową Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach w dniu 27 czerwca 1991 r. Z tego też powodu mają one jednostajną formułę i ciąg wydarzeń. Kim byłem, jak mnie złapano, gdzie i jak przetrzymywano mnie przed wywózką. Następnie warunki i wyżywienie w trakcie transportu. Jak wyglądał obóz (głównie baraki i ziemianki na których leżało się na gołych pniach lub deskach), z czego był zbudowany, gdzie się pracowało. Co i ile dawali jeść (mało i gówno), czy była opieka medyczna (nieistniejąca) i jak się było traktowanym (o dziwo jak na warunki pracy katorżniczej dość poprawnie). Finał to podróż powrotna i dotarcie do domu. Prawie wszędzie otrzymujemy dokładnie ten schemat, raz bardziej szczegółowy, raz mniej. Z rzadka prezentowane są bardziej zindywidualizowane wspomnienia, a także fragmenty dzienników.

Książka warta polecenia każdemu, kto wpada na pomysł, by z Rosją się układać.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Autorytet4piorunów

Mimo upolitycznienia, IPN ma bardzo bogatą kolekcję wartościowych i rzetelnych publikacji.

Osobistość

w Książki

25piorunów

1391 + 1 = 1392

Tytuł: Towarzystwo Ochrony Kaiju

Autor: John Scalzi

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Vesper

Format: książka papierowa

ISBN: 9788377315057

Liczba stron: 340

Ocena: 3/10

Powiem tak: nie lubię obrażać autorów, pośrednio bądź bezpośrednio (chyba że napiszą wyjątkowej rangi smroda - ten przypadek, mimo wszystko, nim nie jest [to ja z przyszłości kończący pisać tę reckę - chyba jednak jest]), ale solidniejszy pisarz dałby radę z tego bądź co bądź niecodziennego pomysłu - którym jest, w wielkim skrócie, ochrona kaiju przed przedostaniem się z ich wymiaru do naszego - wycisnąć poważną historię o skłonności ludzkości do ingerowania w sprawnie działające obce (eko)systemy; prób badań absolutnie wszystkiego, co się nawinie; zaprzągania każdej wyobrażalnej drobnostki do czerpania zysku; wreszcie zdobywania władzy za wszelką cenę itd. A to tutaj to taka popierdółka do przeczytania z wyłączonym mózgiem.

Wymienione przeze mnie powyżej aspekty są tutaj obecne, nie przeczę, ale to wszystko, co można o nich powiedzieć. Że są. Zostały one zrealizowane tak o, na rympał, po prostu, bez głębi, dla odbębnienia kolejnego elementu w historii, jak by to niektóre internetowe persony ujęły: "wyszły spod pióra wyrobnika, nie pisarza". Do tego podlano je solidną porcją holywoodzkiego sosu. Nie mówię niestety o tym wspaniałym sosiku, który nieznacznie wzbogacił smak "Cryptonomiconu", tylko masowym glucie prosto z fabryki snów.

Ta książka jest nim wręcz przesiąknięta. Postacie nie zachowują się jak osoby z krwi i kości, tylko jak wyobrażenie współczesnych ludzi o stereotypowo bezbarwnych i jednocześnie wygadanych, znerdziałych postaciach znajdujących się w książce/filmie. Nikt tak nie mówi, nawet wśród paczki znajomych. Nikt tak nie reaguje na wychwycenie jakiegoś nawiązania, a na pewno nie w tak wybuchowy sposób. Ludzie lubią sobie poprzeklinać i popieprzyć głupoty, jednak tutaj w większości oglądaliśmy pokaz żenady i błazenady. Albo po prostu oszukały mnie doświadczenia społeczne. Mam nadzieję, że jednak nie.

Do czasu, podkreślam, z jednej strony cały czas miałem z tyłu głowy myśl, że nie obcuję z traktującą się serio lekturą i nie podchodziłem do niej na poważnie, a z drugiej, pomimo współczesnego dowcipu i stylu, a także absurdalnego tematu - a może właśnie dzięki niemu - czytałem z niemałym zaangażowaniem, bo byłem ciekawy, co autor dalej wymyśli i jak to wyjaśni. Ale stężenie hollywoodyzmów jak na złość nie spadało, w tajnej placówce badawczej robili sobie imprezki co kilka dni, ludzie przez połowę czasu nie zachowywali się poważnie i wiele więcej.

Książka od jakiegoś momentu rozpędza się, ale potem człowiek zauważa, jak mało stron zostało i zaczyna mieć wątpliwości. Końcówka pędzi na złamanie karku, wszystko znajduje swoje szczęśliwe rozwiązanie, każdy dostaje to, na co zasłużył, a czytelnik czuje, że zmarnował czas. Przez 80% lektury odnosi się wrażenie obserwowania wstępu do jakiegoś większego spisku, a potem po prostu znajduje się to jedno wadliwe ogniwo, usuwa je i po problemie.

W po(słowiu/dziękowaniach) dowiadujemy się, że tekst ten powstał w mniej więcej miesiąc jako swoiste remedium na chwilową blokadę pisarską oraz zastępstwo za inną książkę, która z powodu tej niemocy (również covidowej) nie została napisana. Czuł potrzebę stworzenia czegoś lżejszego w tamtych nieciekawych czasach, ale to w ogóle nie niesie ze sobą żadnego ciężaru. Fajnie dla autora, gorzej dla odbiorców, bo to nie jest dobre.

Nie jestem też w stanie pojąć, czemu Vesper zdecydował się to wydać, a tym bardziej dlaczego zrobił to w ramach Wymiarów. Fabryka powinna była się zabrać za ten badziew. Im dłużej siedziałem nad tym wpisem, tym w coraz większym stopniu nie lubiłem tej książki. Zupełnie nie polecam. Na odmóżdżenie już lepiej pooglądać Makłowicza mowiącego "eee" i "yyy". Z pewnością zapewni to nieporównywalnie więcej śmiechu, a i wyjmie z życia tylko kilka minut, nie godzin.

Lider2piorunów

@Cerber108 dziękuję za ostrzeżenie, wyrzucam z TBRu
Mam na takie książki półkę na Goodreads: selfhelp_for_author, żadna z nich nie dostała więcej niż 5/10

Osobistość3piorunów

@WujekAlien i bardzo dobrze. Że też w ogóle tyle książek powstało, by istnienie takiej półki miało sens haha. Zobaczy się kiedyś, jak wypadnie Wojna starego człowieka. Ponoć humor też specyficzny, ale tematyka odrobinę poważniejsza. Oby.

Osobistość3piorunów

@saradonin_redux @Cerber108 Wojna Starego Człowieka jest spoko. Dobre polskie tłumaczenie.

Czyta się lekko, może nie jest to pozycja poruszająca głębokie tematy i zmuszająca do rozmyślań, ale jako pozycja rozrywkowa całkiem dobrze wypada.

Pokaż więcej komentarzy (6)

Gruba ryba

w Książki

28piorunów

1390 + 1 = 1391

Tytuł: The End and the Death: Volume III

Autor: Dan Abnett

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 432

Ocena: 9/10

“This end, then, is the end of dreams, this death the death of certainty”

X i ostatni tom cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra będący jednocześnie finałem całej olbrzymiej serii Herezji Horusa

W tej części nie ma już miejsca na zapychacze, jest samo mięsko. Centralnym tematem jest oczywiście długo wyczekiwany pojedynek Horusa z Imperatorem, trwający przez większą część powieści. Skala tej konfrontacji jest monumentalna, gdyż wykracza daleko poza fizyczną formę, a od jej wyniku zależy nie tylko wynik wojny, ale też przyszłość całej ludzkości.

Wokół wydarzenia głównego zbiega się mnóstwo różnych wątków i postaci, których losy można było śledzić w ramach wcześniejszych książek serii, w tym również kilku sięgających aż do trylogii początkowej. Jedne z nich łączą się w spójną całość, inne dobiegając końca dają początek nowym elementom świata, kolejne zataczają pełne koło docierając do punktu wyjścia. Jeszcze inne stanowią rodzaj akademickiej refleksji nad końcem pewnej epoki w dziejach ludzkości. W tej kwestii Dan Abnett popisał się nie lada kunsztem.

“‘Trust me’, says Erebus”, który pod koniec tej książki okazuje się jeszcze większym c⁎⁎⁎em niż można było przypuszczać

“The End and the Death: Volume III” to koniec Herezji Horusa - wspaniałej, niezwykle złożonej i tragicznej historii, a jednocześnie początek czegoś nowego - preludium do świata Warhammer 40k

PS. Nie żegnam się jeszcze całkowicie ze światem HH, gdyż mam jeszcze zbiór opowiadań “Era of Ruin”, parę brakujących tomów uzupełniających wątki poboczne oraz kilka pozycji z serii “Prymarchowie”.

Osobistość1piorunów

@saradonin_redux hmm, seria niejako zakończona. Gdyby kiedyś wydali to w twardej, to może nawet bym mógł wsiąknąć. Pisałeś, że sporo książek nie jest nawet średnich, ale w sumie taka saga najwyższego patosu brzmi ciekawie.

Gruba ryba0piorunów

@Cerber108 tak, jest trochę słabiaków, najniżej ocenianej jeszcze nawet nie czytałem i nie wiem czy chcę. Tak to jest przy wielu różnych autorach i jak wydawca chce wydać i sprzedać jak najwięcej tomów. Na szczęście tych kilkanaście kluczowych powieści zlecono lepszym autorom, więc jakiś tam poziom trzymają.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Fenomen

w Hydepark

18piorunów

1389 + 1 = 1390

Tytuł: Lęk przed czarnym wszechświatem. Przyszłość fizyki oczami outsidera

Autor: Stephon Alexander

Kategoria: popularnonaukowa, fizyka

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Format: papierowa

Liczba stron: 271

Ocena: 2/10

Często czytając prace popularnonaukowe narzekam, że pomimo kilkukrotnego czytania nie rozumiem, co autor miał na myśli. Po tytule spodziewałem się, że książka będzie przedstawiać kierunku badań nad fizyką oczami amatora, a tutaj mamy czarnoskórego naukowca, który wielokrotnie skarży się, że nawet w fizyce spotyka się z dyskryminacją. Autor nie potrafi w interesujący i zrozumiały sposób przedstawić danego problemu, pełno jest urwanych dygresji, o przyszłości fizyki jest bardzo mało informacji. A jak już się pojawia to w formie hipotezy, czy czarna materia ma związek z cywilizacją pozaziemską, która tworzy swoje wirtualne rzeczywistości. Jak autor tak opowiada o fizyce to nie jestem zaskoczony, że mało kto poważa go w świecie naukowym.

Prywatny licznik: 43/50

Lider

w Książki

21piorunów

1388 + 1 = 1389

Tytuł: Zapłata dla flecisty

Autor: George A. Romero, Daniel Kraus

Kategoria: horror

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: ebook

Liczba stron: 392

Ocena: 8/10

Jak pewnie pamiętacie, po recenzjach Sagi Blackwater, jestem wielkim fanem takich książek: małe miasteczko, tajemniczy bohaterowie, nadprzyrodzone siły i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. I dokładnie to tutaj dostajemy, z tą różnicą, że to pierwszy i ostatni tom.

Małe sprostowanie, które moim zdaniem powinno być na początku książki, a znalazło się na jej końcu:

Ksiązkę napisał George A. Romero, jako jedną z 2 w jego pisarskim dorobku, choć "napisał", to może też trochę za duże słowo, bo autor ją zaczął i prawie ukończył. Natomiast zakończenie i domknięcie wszystkich wątków dopisał już Daniel Kraus po śmierci Romero. Nie ma natomiast nigdzie powiedziane w jakim stopniu ją dokończył, czy to było 5% czy 50%, czy dopisywał też coś do treści napisanej przez Romero i jeśli tak, to w jakim stopniu.

Mamy tu do czynienia z weird fiction, chyba najbliżej jej do książek Lovecrafta (ewentualnie Derletha), "Sagi Blackwater", czy do "Krainy Lovecrafta". Mamy Nowy Orlean, bagna, małe miasteczko (Alligator Point) ze swoimi tajemnicami, mamy przeszłość, która okształtowała te miasto i Renee Pontiac, którą wkurza imię i woli by zwracać się do niej po nazwisku. Mamy wreszcie tytułowego Flecistę, ducha a może demona, tego miejsca, który raz na jakiś czas porywa mieszkańców i zostawia po nich członki ciał na pamiątkę. Ducha, który objawia się ludziom w czymś co przypomina sny i demona, który oczekuje ofiar i straszy dorosłych, że zabierze im dzieci, jak flecista, który gra, na flecie a zwierzęta za nim podążają.

Do pewnego stopnia nie czułem, że to będzie horror, ale było go na pewno więcej niż w serii "Blackwater". Demon, dzikie zwierzęta, śmierć i części ciał zostawionych, jako jedyne pamiątki po ofiarach. A w tym wszystkim kląca jak szewc dziewczynka, wychowująca się tylko z ojcem, którego najlepszym przyjacielem jest butelka. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementu rozpoznawczego dla Romero - zombie. Było 1, ale było 😉

Czyta się to całkiem nieźle, choć trochę czuć, że mamy tu dwóch autorów, którzy siadali do maszyny, po sobie. Cieszę się, że książka została dokończona i nie skończyła w szufladzie, szczególnie, że to jednak duża zmiana tematyki dla autora, a one nie cieszą się zbyt dobrym przyjęciem czytelników. Wolałbym chyba jednak, żeby Kraus się wzorował na zapiskach Romero i napisał swoją książkę od nowa.

Bardzo siadł mi klimat tej książki, lubie odludzia, bagna, południe Stanów Zjednoczonych, niewyjaśnione zjawiska i coś, co czai się we mgle. Nie bardzo natomiast siadł mi wątek lesbijski, który z jakiegoś powodu miał się toczyć między dziewczynką, a jej nauczycielką. Nic nie wniósł do historii, po za kilkoma stronami, a jednak budził niesmak, bo nawet dziewczynka nie rozumiała tego, co jej "obiecywała" zrobić nauczycielka.

Ostatecznie 8/10, bo trafiła do mnie ta historia i chętnie przeczytałbym podobne. A zbyt wiele książek w tym klimacie nie wychodzi.

Ta książka też przebija mój wynik czytelniczy z ubiegłego roku (209).

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik: 210/128

Gruba ryba1piorunów

@WujekAlien a miałem już nic nie dopisywać do TBR w tym roku (╯°□°)╯︵ ┻━┻

Pokaż więcej komentarzy (4)

Gruba ryba

w Książki

20piorunów

1387 + 1 = 1388

Tytuł: Osobisty przewodnik po Pradze

Autor: Mariusz Szczygieł

Kategoria: przewodnik

Ocena 8/10

Nie czytałem nic pana Mariusza, podobno znanego czfila, a że znowu jadę do Pragi, to dobra okazja żeby zacząć.

No i jestem zadowolony, sporo nowych miejscówek do odwiedzenia, trochę historii, trochę anegdotek, trochę ciekawych obserwacji, napisane lekko, śmiesznie i przyjemnie.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Książki

22piorunów

1386 + 1 = 1387

Tytuł: Zdobywca przestworzy

Autor: Edmund Cooper

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czytelnik (seria z kosmonautą)

Format: książka papierowa

Liczba stron: 184

Ocena: 7/10

Z panem Edmundem zawarłem znajomość w 2024 przy okazji rewelacyjnego "Testamentu Overmana". Tym razem mamy do czynienia z alternatywną przyszłością. Rozwój techniki doprowadził do zagłady cywilizacji - i to dwukrotnie. Na Wsypach Brytyjskich urósł w siłę Kościół Luddystów, propagujący zakaz wszelakich maszyn bardziej skomplikowanych niż żaglowce czy młyny do mielenia mąki. Społeczeństwo powróciło do ustroju feudalnego a kraj został podzielony na senioraty. W tych okolicznościach śledzimy życie niejakiego Kierona, ucznia malarza Hobbarta. Młodzieniec ten jest zafascynowany lataniem. Eksperymenty z latawcami i balonami ściągają mu na kark świętą inkwizycję, która surowo karze za choćby myślenie o wynalazkach - wszelkie maszyny to zło. Tymczasem kraj napadają piraci z basenu Morza Śródzmiemnego i nic nie jest już takie jak było kiedyś.

Przyjemna książeczka, choć fabularnie bez szału - ot prosta historyjka, typowe "od zera do bohatera". Mało w niej fantastyki, więcej historii czy po prostu powieści obyczajowej tylko w quasi-średniowieczu. Ma w sobie jednak to coś - może klimat, a może nawiązania do historii społeczeństwa i tego jak historia lubi się powtarzać? Oczko niżej niż wspomnany na początku "Testament Overmana", ale i tak warto.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fenomen1piorunów
Młodzieniec ten jest zafascynowany lataniem. Eksperymenty z latawcami i balonami ściągają mu na kark świętą inkwizycję, która surowo karze za choćby myślenie o wynalazkach - wszelkie maszyny to zło. Tymczasem kraj napadają piraci z basenu Morza Śródzmiemnego i nic nie jest już takie jak było kiedyś.

O ile pamiętam cały świat parł do przodu z technologią tylko Brytyjczycy byli zacofani z powodu religii - piraci terroryzujący wiochy wzdłuż brzegu przy pomocy dział i muszkietów byli tylko pierwszym objawem

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fenomen

w Literatura

20piorunów

1385 + 1 = 1386

Tytuł: Mein Kampf. Edycja krytyczna

Autor: Adolf Hitler

Kategoria: autobiografia

Wydawnictwo: Bellona

Format: ebook

Liczba stron: 1000

Czas czytania: 28h38m

Ocena: 8.8/10

Teraz mogę bez ironii mówić, że Hitler miał kilka dobrych pomysłów.

Pokaż więcej komentarzy (4)

Gruba ryba

w Książki

21piorunów

1384 + 1 = 1385

Tytuł: Sądny dzień Carla

Autor: Matt Dinniman

Tłumaczka: Sara Manasterska

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: ebook

ISBN: 9788383821924

Liczba stron: 448

Ocena: 6/10

Jednak się skusiłem i zaopatrzyłem w drugą część szybciej, niż zamierzałem. Byłem zbyt ciekawski, co autor pokaże na kolejnych poziomach Lochu.

Jest więcej tego samego - doszły nowe zawiłości mechanik rządzących grą, więc jeśli cyferki spodobały się w poprzedniej części, tak będzie też i tutaj.

Autor trochę zluzował z humorem i to chyba dlatego, że postanowił wprowadzić więcej głębi w postaci głównego bohatera. Ma to sens - przez pierwsze dwa poziomy Carl starał się zaadaptować do nowej, pokręconej sytuacji, więc na trzecim, już przyzwyczajony do growej rzeczywistości, znalazł w końcu czas na przemyślenia. Autor nie do końca dobrze to oddał, ale też nie oczekujmy filozoficznej głębi od czysto rozrywkowej lektury.

Trudno się przejmować losami bohaterów. Mimo że wszystko wskazuje na to, że coś złego im się stanie, i tak znajdują wyjście z sytuacji albo okazuje się, że wcześniej przygotowali się na taką ewentualność. Najgorsze, co im się do tej pory przydarzyło, to nie otrzymanie super duper skrzynki oraz zapowiedź przyszłych konfliktów. Co również sprawia, że przynajmniej do dziewiątego poziomu lochu, dość mrocznie zapowiadanego, nic nie powinno im się stać.

Efekt świeżości zniknął, więc tę część oceniam niżej od poprzedniej.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Fanatyk1piorunów

Nie wiem jak tlumaczenie ale audiobook w oryginale to absolutna petarda

Fanatyk1piorunów

@cyberpunkowy_neuromantyk Jeff Hays robi swietą robote jako narrator, sama książka to pełna akcji przygoda z rozwijającymi sie soobowosciami głownych bohaterów i zwrotami akcji. Głowny bohater Carl zostaje przeniesiony do wraz z kotem do pelnej walki o życie gry polegajace na eksploracji loszku. Opowieść jest w stylu łączącym litrpg z Scify. Boharerowie mają zdolnosci niczym z rpg ale to wszysto jest wyjasnione obcą technologią.
Każdy kolejny tom opowiada historie z jednego pierta lochu, każde piętro ma inne zasady i trzeba znależć wyjscie aby przeżyć. W jednej z nich cała akcja toczy sie w pociągach i peronach. Ciężko opisać dokładnie całość ale wciąga niesamowicie i bardzo szybko przywiązałem sie do bohaterów.

Pokaż więcej komentarzy (6)

Osobistość

w Książki

23piorunów

1383 + 1 = 1384

Tytuł: Eden

Autor: Stanisław Lem

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Data: 1959 (1999)

Format: książka papierowa

ISBN: 83-08-02997-3

Liczba stron: 292

Ocena: 7/10

Awaryjne lądowanie, a raczej katastrofa rakiety zmusza szóstkę astronautów do eksploracji planety tak podobnej, a jednak zdecydowanie odmiennej od Ziemi. Książka, poza ciężką pracą nad przywróceniem sprawności statku, opisuje próby zrozumienia i porozumienia się z obcymi, rozumnymi formami życia zamieszkującymi tytułową Eden. Skłania także do refleksji czy pełne poznanie jest w ogóle możliwe oraz czy człowiek ma moralne prawo ingerować w struktury społeczne i polityczne na innych planetach.

Tempo akcji w pierwszej połowie wydaje się trochę wolne, ale druga część daje radę. Może wynika to z tego, że początkowo całą pracę przy statku trzeba było wykonywać ręcznie i drobiazgowe opisywanie tego jak w sprawozdaniu czy dzienniku jest celowym zabiegiem stylistycznym.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Gruba ryba

w Książki

15piorunów

1382 + 1 = 1383

Tytuł: 27 śmierci Toby'ego Obeda
Autor: Joanna Gierak-Onoszko
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Dowody
Format: ebook
ISBN: 9788365970343
Liczba stron: 343
Ocena: 7/10

Autorka przedstawia stronę Kanady, o której to państwo najlepiej by chciało zapomnieć, albo sprawić, żeby taka historia nigdy się nie zdarzyła. Niestety - to, jak rdzenni mieszkańcy tych ziem byli traktowani przez kler prowadzący szkoły z internatem, do których trafiali od maleńkości, jest przerażające i stanowi część historii tego kraju.

Ludzie nie muszą szukać potworów w dziwnych opowieściach, nieprawdziwych przekazach czy w ciemnościach - dość dobrze potrafią sami wcielić się w tę rolę. I dla niektórych nie stanowi to większego kłopotu.

Lider

w Książki

12piorunów

1381 + 1 = 1382

Tytuł: Strategia wyjścia

Autor: Lee Child, Andrew Child

Seria: Jack Reacher - Tom30

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

Format: audiobook

Liczba stron: 400

Ocena: 7/10

W recenzji na Lubimy czytać ktoś zauważa ciekawy motyw, 3 miejsca, które za chwilę zdefinują nam książkę i jej miejsca wydarzeń. Jest ich oczywiście więcej, ale przez blisko połowę książki bazą wypadową jest kawiarnia.

To w tej kawiarni i jej okolicy:

* Reacher widzi naciągaczy starszych ludzi na niebagatelne kilkuset procentowe zyski i postanawia ukrócić ten proceder

* dostaje tajemniczą wiadomość od pracownika portu, który myląc go z kimś innym postanowił powierzyć mu swoje życie

* spuszcza wpierdziel gościom z łańcuchami, którzy mieli go nastraszyć

* spuszcza wpierdziel gościom, którzy chcieli go uśpić i torturować, dając przykład, że z ich szefem się nie zadziera

Reacher nie ignoruje takich okazji i miesza się w duży spisek, w którym dwie rywalizujące ze sobą ekipy próbują przejąć ładunek płynący do portu. A na dodatek wszyscy, którzy o tym wiedzą zaczynają ginąć.

Nie ma tu strzelającego Reachera, z czego bardzo się cieszę, nie jest też niepełnosprawny, więc wszystkie walki, to solidny wpierdziel i po odskoczni od tej reguły w poprzednich tomach, trochę mi tego brakowało.

To 30 tom serii, zakończenie 3 dziesiątki i 6 tom napisany wspólnie przez braci Lee i Andrew. Solidny tom, ani dobry, ani zły, trochę lecący znanym utartym schematem, bez wodotrysków. Może nawet trochę za bardzo utartym, bo jest tu połączenie kilku klisz, które zazwyczaj nie występowały razem w 1 tomie, jak: naciąganie staruszków, Reacher jako jedyny obrońca, zasadzka w opuszczonym budynku, złol ukrywający się w jaskini czy bohater mający akta osobowe innych postaci z książki.

Ale z drugiej strony, lubię tę serię właśnie za jej przewidywalność, charakterystycznego bohatera i poczucie, że niezależnie od sytuacji Reacher znajdzie sposób, żeby wyjść z niej obronną ręką i w jednym kawałku. Może dlatego poprzedni tom był tak ciekawą odskocznią. Ale tu już wróciliśmy do poprzedniego schematu.

Jest to też ostatni tom przetłumaczony na język polski, a 31 tom niedawno wyszedł w oryginale, więc pewnie chwilę na niego poczekamy.

Dziwnym zabiegiem, w tomach napisanych przez braci, jest też bardzo częsta zmiana lektorów:

* Tom 25 - Janusz Zadura

* Tom 26 - Andrzej Hausner

* Tom 27 - Mateusz Drozda

* Tom 28 - Janusz Zadura

* Tom 29 - Kamil Pruban

* Tom 30 - Marcin Popczyński

Nie do końca wiem czym jest to spowodowane, ale na pewno ma też ogromny wpływ na odbiór poszczególnych książek serii. Dla mnie najlepsze wrażenie robi Reacher w wykonaniu Janusza Zadury.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Autorytet

w Książki

12piorunów

1380 + 1 = 1381

Tytuł: Bractwo Róży

Autor: David Morrell

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Format: ebook

Ocena: 10/10

Kosmicznie ciekawe przygody agentów wywiadu. Zaskakuje nie raz.

Polecam każdemu kto lubuje się w takich gatunkach

Pokaż więcej komentarzy (5)

Gruba ryba

w Książki

27piorunów

1380 + 1 = 1381

Tytuł: Być mężem i ojcem

Autor: Jesper Juul

Kategoria: inne

Wydawnictwo: MiND

Format: książka papierowa

ISBN: 9788362445400

Liczba stron: 197

Ocena: 10/10

Będę ją czytał wielokrotnie do końca życia

Jeśli jesteś ojcem i /lub mężem to lektura obowiązkowa
Co ciekawe działa wstecz: poprawia relacje nawet z własnym ojcem

Czyta się długo, bo porady poparte przykladami wylewają sie z książki.

A nie bez powodu jest tylko dla mężczyzn. Niektóre porady są dość drakońskie.

Polecam każdemu, według mnie pozycja obowiązkowa dla

Fanatyk7piorunów

@Bjordhallen - podaj chociaż jedną z tych drakońskich porad bym mógł ocenić ich kaliber.

Gruba ryba3piorunów

@koszotorobur @WnukStefana @vrkr nie bede wklejał zdjec z ksiazki bo rozne rozdziały roznie wplywaja na ojcow.

np ja nigdy nie czytałem milionow artykułow, ksiązek, itp. Postepowałem zgodnie z kregosłupem moralnym. Więc dla mnie najwiekszym problemem rodzicielskim jest tzw. matczyny szowinizm czyli Matki roszczą sobie prawo do bycia Alfa rodzicielstwa i "wiedzą lepiej", oraz matczynych combrów, w których matki spotykaja sie razem i porównują miedzy parnerami utwierdzajac się w swojej wyższości

poniżej z ksiązki

"Jak przekonac partnerke, że jest się dobrym ojcem"

1. W przypadku objaw tej postawy matki, postawa ojca musi byc zdecydowania. Zjawisko te jest destruktywne i podkopuje fundamenty relacji ojciec-dziecko

2. Gdy skargi, rozmowy i kłótnie nie pomagają, wymagane jest przedstawienie sytuacji małżonce, że uważa, że ojciec wszystko robi źle i spycha cię na margines utrudniając budowe więzi z dzieckiem.

3. Gdy odpowie że to dla dobra dziecka bo blablabla (tak mniej wiecej jest napisane w książce) oznacza że nie jest odstapić od Alfamatkowania i nie zostałeś zrozumiany.

4. Wymagane jest przerwanie wykładu matki i opuszczenie domu.

5. "Nie zapomnij zabrac ze soba dziecka! W ten sposób zachowasz sie jak partner i mężczyzna, nie jak obrażony chłopiec. Mężczyzna powinien zawsze chronić swojej integralności. Nawet jeśli powoduje to wybuchy gniewu u żony. Ona to przeżyje (XD), a kiedy będzie gotowa na poważny dialog, daj jej do zrozumoienia, że jej rady są cenne. Co prawda jeśli spyta czy potrzebujesz tych rad. Jeśli zapytasz żony: czy masz zaufanie do mnie w wychowaniu dziecka? i usłyszysz: "Tak, ale... "to znaczy że twoja żona kłamie. Nie zastanawiaj sie czemu kłamie, Zastanów sie co powoduje u niej obawy i to powinien być temat waszej rozmowy"

Generalnie to 1 z 190 stron ktore są napisane tak dosadnie. Gęstę jak z dna szamba.

10/10

Pokaż więcej komentarzy (9)